test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

10 พ.ย. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 446 下了血本 ยังคงแข็งแกร่งเช่นเดิม



ผู้ติดตามของหลิงคง หลายคนต้องการที่จะพูดขึ้นมา แต่ก็ถูกหลิงคงห้ามไว้ หลิงคงหัวเราะเล็กน้อยก่อนที่จะพูดออกไปว่า 

“ท่านพูดถูกต้องแล้ว นิกายมหาเมฆา เป็นเพียงนิกายย่อยของนิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์ นั้นถูกต้องดั่งที่ท่านพูด”

เนี่ยลี่พยักหน้าและยิ้มกลับไป หลิงคงผู้นี้สามารถสงบนิ่งอยู่ได้ แม้จะถูกยั่วยุ เนี่ยลี่เผยรอยยิ้มที่มุมปาก เขาพอที่จะคาดเดาเป้าหมายในการเดินทางมาของหลิงคงได้

การที่นิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์ปิดประตูห้ามคนเข้าออกเป็นเวลานาน โลกภายนอกทำได้เพียงแต่คาดเดาว่าเกิดสิ่งใดขึ้น นอกจากคิดได้เพียงว่า ความแข็งแกร่งของนิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์กำลังสั่นคลอน การที่นิกายมหาเมฆาจะคิดเช่นนั้นก็ไม่แปลกนัก

เนื่องจากเขาก็ทราบดีว่านิกายมหาเมฆานั้นไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก ดังนั้นพวกเขาจึงต้องหานิกายที่แข็งแกร่งให้ช่วยหนุนหลังเพื่อความอยู่รอดของนิกาย

การที่นิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์ปิดประตูนิกายเป็นเวลานาน อาจจะเป็นไปได้ว่าความแข็งแกร่งของนิกายนั้นลดลง ในตอนนี้จึงเป็นที่อาจจะปกปิดในบางสิ่ง ในฐานะที่เป็นประมุขของนิกายขนนกศักดิ์ศักดิ์สิทธิ์ เป็นเรื่องปกติที่เนี่ยลี่จะแสดงท่าทีบางอย่างออกมา

“หลิงคงเดินทางมายังนิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์ เพื่อต้องการร้องขอในบางสิ่ง”.... หลินคงประสานมือคารวะและพูดกับเนี่ยลี่

“เชิญท่านประมุขน้อยหลิงคงเอ่ยมาได้ว่าต้องการสิ่งใด?” เนี่ยลี่พูดออกไปด้วยรอยยิ้ม

“สิ่งนั้นก็คือ ก่อนหน้านี้ หลินคงเคยเดินทางมายังนิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์ ข้าได้บังเอิญได้พบกับหญิงสาวผู้หนึ่ง หลังจากที่ได้กลับไปไม่เวลายามหลับฝันหรือยามตื่น ภาพของนางผู้นั้นยังคงตราตรึงอยู่ในใจของข้า การเดินทางมานิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์คราวนี้ เพื่อที่จะขอหารือเกี่ยวกับหมั้นหมาย” หลินคงประสานมือพูดอย่างสุภาพ

“โอ้ ไม่ทราบว่าหญิงสาวผู้นั้นคือใครกัน จึงทำให้หัวใจของประมุขน้อยหลิงคงหวั่นไหวได้ถึงเพียงนี้?” เนี่ยลี่ยิ้มและพูดกลับไป

ลู่เพียวอดไม่ได้ที่จะพูดออกไป “นี่คงเป็นดั่งที่เขาพูดไว้ว่า พังพอน มอบของขวัญปีใหม่ให้แก่ไก่ หาใช่ด้วยความหวังดี หญิงสาวของนิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์ยิ่งเติบใหญ่ก็ยิ่งมีความงดงาม และหญิงสาวที่งดงามเหล่านั้นจะยอมยกให้กับคนนอกเช่นเจ้าได้อย่างไร คิดที่จะฉกฉวยหญิงสาวผู้งดงามออกไปจากประตูนิกาย เรื่องนี้ข้าไม่อาจยอมได้!

[สำนวนจีน 黄鼠狼给鸡拜年 : พังพอน มอบของขวัญปีใหม่ให้แก่ไก่ หาใช่ด้วยความหวังดี หมายถึง การที่คนชั่วมามอบของบางสิ่งให้ เพราะมุ่งหวังสิ่งตอบแทนที่ล้ำค่ากว่า ในที่นี่เปรียบว่าพังพอนเอาของมาล่อไก่เพื่อที่จะกินไก่ตัวนั้น]

เมือได้ยินคำพูดของลู่เพียว เนี่ยลี่ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

หลิงคงนั้นแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินทำพูดของลู่เพียว ยังคงประสานมือพูดอย่างสุภาพว่า “ท่านประมุขเนี่ย คนที่ข้าต้องการหารือเกี่ยวกับการหมั้นหมายคือหลงยู่อิน แห่งตระกูลผนึกมังกร!

เมื่อได้ยินคำพูดของหลิงคง ลู่เพียวพูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา “เคยได้ยินเพียงแค่ คางคคิดที่จะกินห่านฟ้า แต่นี่เจ้ากลับหมายปองธิดามังกร เจ้าจงจ้องมองดูในกระจก ว่าเจ้านั้นคู่ควรหรือไม่!” แม้ว่าหลงยู่อินจะยังมิได้หมั้นหมายหรือแต่งงาน แต่ทุกคนก็เห็นได้ชัดถึงความสัมพันธ์ระหว่างเนี่ยลี่และหลงยู่อิน และยังมีข่าวลือออกไปว่า หลงยู่อินนั้นเป็นผู้หญิงของเนี่ยลี่ การที่มีคนที่คิดจะมาแย่งชิงผู้หญิงของพี่น้องของเขา นี่มันเป็นการแสวงหาความตายอย่างเห็นได้ชัด

[สำนวนจีน 癞蛤蟆想吃天鹅肉 : คางคคิดที่จะกินห่านฟ้า หมายถึงการมุ่งหวังสิ่งที่สูงส่งเกินตัว เทียบได้กับ สำนวนไทย หมาเห่าเครื่องบิน]

เมื่อได้ยินคำพูดของลู่เพียว หลิงคงรู้สึกไม่พอใจขึ้นมาเล็กน้อย เขายังคงประสานมือและพูดกับเนี่ยลี่ว่า “ประมุขเนี่ย ไม่ทราบว่าคนผู้นี้คือใครกัน เหตุใดจึงไร้มารยาทเช่นนี้?

เนี่ยลี่จ้องมองไปที่หลิงคงด้วยความใจเย็น เขาหัวเราะและตอบไปว่า “เขาเป็นพี่น้องของข้า นามว่าลู่เพียว!

“ท่านประมุขเนี่ย แม้ว่าเขาจะเป็นพี่น้องของท่าน แต่เขาก็ไร้มารยาทจนเกินไป!” หลิงคงพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่รู้สึกไม่พอใจ

“ท่านประมุขน้อย หากพวกเรารู้ว่า นิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์ได้ถูกปกครองด้วยคนเหล่านี้ พวกเราคงไม่เดินทางมาเป็นแน่ นิกายมหาเมฆาและนิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์ขอตัดขาดจากกันนับตั้งแต่นี้ไป!” ผู้ติดตามของหลิงคงที่อยู่ด้านข้างพูดขึ้นมาด้วยความโกรธแค้น แม้ว่าก่อนหน้านี้พวกเขาจะเดินทางมายังนิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์ด้วยความนับถือ แต่กลับพบเจอกับเรื่องเช่นนี้ พวกเขาจะทนได้เช่นใดกัน?

หลิงคงยื่นมือไปขวางผู้ติดตามของเขาและพูดขึ้นมาว่า “อย่าได้พูดจาไร้สาระ ถอยหลังไปซะ!

“ขอรับ!” ผู้ติดตามของเขายอมถอยไปด้านหลัง แต่ใบหน้าของเขานั้นยังมีความขุ่นข้องใจอยู่

ลู่เพียวพ่นลมหายใจออกมาอย่างเย็นชา แม้ว่าจะดูออกได้ไม่ชัดเจนนัก แต่หลิงคงผู้นี้ดูเหมือนว่าจะเจ้าเล่ห์ไม่น้อย

หลิงคงมองไปที่เนี่ยลี่และพูดขึ้นมาว่า “นิกายมหาเมฆานั้น เป็นดั่งนิกายย่อยของนิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์ พวกเราล้วนปฏิบัติตามธรรมเนียม พวกเราไม่ทราบมาก่อนว่าได้มีการเปลี่ยนประมุขคนใหม่ ด้วยท่าทีของประมุขคนใหม่ ดูเหมือนว่าประมุขเนี่ย มิได้ให้ความเป็นมิตรต่อนิกายมหาเมฆาของเรา”

เมื่อได้ยินคำพูดของหลิงคง เนี่ยลี่ก็หัวเราะขึ้นมาและพูดว่า “ประมุขน้อยหลิงก็พูดเกินไป นิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์ของเรานั้นใจกว้างและมีน้ำใจ เรื่องเหล่านี้สืบทอดมาอย่างยาวนาน ประมุขน้อยแห่งนิกายมหาเมฆาเดินทางมาถึงนิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์ ที่เป็นดั่งนิกายหลักโดย ก็ไม่เห็นว่าจะทำตามธรรมเนียมปฏิบัติเช่นที่ท่านว่า เมื่อพบหน้าประมุขคนใหม่ ข้าก็ไม่เห็นว่าท่านจะแสดงความเคารพ  ตกลงว่านิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์ หรือว่านิกายมหาเมฆากันแน่ที่เป็นฝ่ายหยาบคาย?

“นี่ท่าน....” หลิงคงทำหน้าอึดอัดใจเล็กน้อย

เป็นดั่งที่เนี่ยลี่พูด เนี่ยลี่เป็นประมุขนิกายขนนกศักดิ์ศักดิ์สิทธิ์คนใหม่ เขาต้องทำการ แสดงความเคารพ  ก่อนหน้านี้ที่ ปรมาจารย์เทียนอวิ๋นยังอยู่ในอำนาจ [ควรจะเป็นเทียนอู่  แต่ต้นฉบับเขียนว่าเทียนอวิ๋น] แม้ว่าเขานั้นจะต้องให้ความเคารพก็หาใช่ปัญหาไม่ แต่ในตอนนี้เนี่ยลี่เป็นประมุขของนิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์ นั้นอายุน้อยกว่าเขา เจาจึงมิได้ทำความเคารพออกไป

“ฮ่าฮ่าฮ่า” เนี่ยลี่โบกมือพร้อมกับยิ้มและพูดออกไปว่า 

“ประมุขน้อยหลิง นิกายมหาเมฆานั้นก็เป็นนิกายย่อยของนิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์ การที่ข้าได้ขึ้นมาอยู่ในตำแหน่งนี้ ก็เป็นเรื่องปกติที่ประมุขน้อยหลิงจะยังมองดูราวกับว่าเป็นคนนอก ข้ายังต้องมีเรื่องที่ต้องศึกษาอีกมาก เมื่อถึงเวลาที่ต้องทำสงครามกับนิกายเทพอสูร ข้ายังต้องการความร่วมมือจากนิกายมหาเมฆา แต่ก็ไม่รู้ว่าประมุขน้อยหลิง จะมีความเห็นเช่นใด?

“ทำสงครามกับนิกายเทพอสูร! นี่เจ้าบ้าไปแล้วหรืออย่างไร?” หลิงคงจ้องมองหน้าเนี่ยลี่ด้วยความตกใจ เมื่อครั้งที่ ปรมาจารย์เทียนอวิ๋นยังอยู่ในอำนาจ [ย้ำอีกครั้ง ควรจะเป็นเทียนอู่  แต่ต้นฉบับเขียนว่าเทียนอวิ๋น] ความแข็งแกร่งของนิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์เมื่อเทียบกับนิกายเทพอสูร ยังแตกต่างกันเกินไป ในวันนี้ปรมาจารย์เทียนอวิ๋นก็ไม่รู้ว่าไปอยู่ที่ใด เนี่ยลี่กลับคิดที่จะก่อสงครามกับนิกายเทพอสูรเช่นนั้นหรือ?

“ฮ่าฮ่าฮ่า” เนี่ยลี่หัวเราะสามครั้งและตอบกลับไปว่า 

“แน่นอนว่าข้ามิได้บ้า!

เนี่ยลี่มองไปที่หลิงคงและพูดขึ้นว่า “ไม่ทราบว่าประมุขน้อยแห่งนิกายมหาเมฆา จะพอมีเวลาเดินเยี่ยมชมนิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์กับข้าหรือไม่?

หลิงคงทำสายตาน่าเบื่อและยากที่จะเข้าใจชำเลืองมองไปที่เนี่ยลี่ เขาประสานมือและตอบกลับไปว่า “การเคารพนบน้อมมิสู้เชื่อฟังคำสั่ง”

[สำนวนจีน 恭敬不如从命 การเคารพนบน้อมมิสู้เชื่อฟังคำสั่ง หมายความว่า ยินดีที่จะทำตามข้อเสนอ ใช้กับผู้ที่มีตำแหน่งสูงกว่า]

“เช่นนั้นก็ดี ประมุขน้อยหลิง โปรดตามข้ามา” เนี่ยลี่ตอบกลับไปพร้อมกับยิ้ม

พวกเขาเดินรวมกลุ่มกันออกจากห้องโถงหลัก หลิงคงเดินตามเนี่ยลี่และคนอื่น ๆ ไป ดวงตาของเขามีความสงสัยอยู่ไม่น้อย

ผู้ติดตามของหลิงคงต่างก็จ้องมองกัน ด้วยความสงสัย

“ประมุขเนี่ยผู้นี้วางแผนใดเอาไว้กันแน่?

“ข้าจะรู้ได้อย่างไรกัน?” ผู้ติดตามหลายคนต่างพูดคุยกัน

ภายใต้การนำของเนี่ยลี่ ได้พาพวกเขาเดินผ่านทางเท้าท่านผ่านป่ารกทึบ

ในป่าที่ถูกปกคลุมไปด้วยหมอก มีเหล่าศิษย์ของนิกายนั่งบ่มเพาะพลังอยู่หลายร้อยคน พวกเขาบางคนนั่งอยู่บนกิ่งไม้ บางคนก็นั่งอยู่บนก้อนหิน กลิ่นอายลมปราณที่อยู่ในบริเวณนี้ มีความแข็งแกร่งจนน่าประหลาดใจ ความแข็งแกร่งนี้เหนือกว่าที่อยู่ด้านนอกนับสิบ นับร้อยเท่า

ทันที่ ที่เห็นว่าเนี่ยลี่เดินทางมา เหล่าศิษย์ต่างก็รีบลุกขึ้นยืน และโค้งคำนับมาทางที่เนี่ยลี่ยืนอยู่

“ท่านประมุข!

“ท่านประมุข!

มีเสียงทักทายดังอย่างต่อเนื่อง!

“อืม!” เนี่ยลี่ยิ้มและพยักหน้าทักทายศิษย์เหล่านั้น

เหล่าผู้ติดตามของหลิงคงต่างก็กระซิบคุยกัน

“ดูเหมือนว่าคนเหล่านี้จะเป็นยอดฝีมือระดับวิถีแห่งมังกร!

“นิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์จงใจที่จะ ให้พวกเรามาพบเห็นคนเหล่านี้ที่นี่ คงจะต้องการแสดงให้พวกเราได้เห็นยอดฝีมือในระดับวิถีแห่งมังกร ว่ายังคงเหนือกว่านิกายมหาเมฆา”

“ดูตรงนั้น!” ผู้ติดตามคนหนึ่งชี้ไปยังป่าที่อยู่ด้านหน้า

“ดูเหมือนว่าจะเป็นค่ายกล ที่สร้างด้วยศิลาจิตวิญญาณ! ไม่คิดเลยว่าจะมีค่ายกลที่ทำจากศิลาจิตวิญญาณเช่นนี้ ดูเหมือนว่านิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์จะมีเงินทุนมากพอ”

เมื่อได้ยินคำพูดของเหล่าผู้ติดตาม เนี่ยลี่ก็เผยรอยยิ้มออกมา เขายังคงเดินผ่านเส้นทางในป่า ลู่เพียวและคนอื่น ๆ ต่างก็ขดริมฝีปากเล็กน้อย ดูเหมือนว่าลู่เพียวจะไม่เข้าใจในเรื่องนี้ ความแข็งแกร่งของนิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์ในเวลานี้ ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องใช้ความร่วมมือกับนิกายมหาเมฆา เนี่ยลี่ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องนำคนเหล่านี้มาที่นี่.................จบตอน
 แปลโดย นายมะพร้าว




เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง