test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

10 ต.ค. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 430 天元传承 ผู้สืบทอดจักรพรรดิเมฆาสวรรค์


          
  “ดูเหมือนว่าจะมีบางคนที่อยู่ด้านนอก ต้องการที่จะสังหารพวกเจ้า เมื่อพวกเขาไปแล้ว ข้าจะส่งพวกเจ้าออกไป” จักรพรรดิเมฆาสวรรค์ พูดขึ้นมา
          
  “ขอบคุณท่านผู้อาวุโสเมฆาสวรรค์” เนี่ยลี่ตอบกลับไปด้วยความเคารพ เขาพูดคุยกับจักรพรรดิเมฆาสวรรค์ เกี่ยวกับเรื่องของจักรพรรดิปราชญ์อย่างมากมาย
          

   จักรพรรดิเมฆาสวรรค์เชื่อว่าเนี่ยลี่มาจากช่วงเวลาหลังจากนี้หลายร้อยปีอย่างแน่นอน เขานั้นเฝ้ารออย่างมีความหวัง ที่จะให้มีผู้ที่สามารถกำจัดจักรพรรดิปราชญ์ปรากฏตัวขึ้นมาอย่างเนิ่นนาน เพื่อเฝ้ารอวันเวลาที่เขาจะได้แก้แค้น!
          

  “นอกจากสมบัติเหล่านี้แล้ว ข้ายังมีสมบัติอีกชิ้นที่จะมอบให้แก่เจ้า!” หลังจากที่จักรพรรดิเมฆาสวรรค์พูดจบ เขาเห็นท้องฟ้าแยกออกจากกันและมีแท่นสมบัติวงกลมปรากฏขึ้นมา แท่นสมบัตินี้ลอยมาในมือของเนี่ยลี่
          
 “นี่มัน กระบี่หมื่นวิญญาณ![万灵:ว่านหลิงเจี้ยน] เนี่ยลี่พูดขึ้นมาด้วยความตกใจ
          
“ถูกต้องแล้ว สิ่งนี้ก็คือกระบี่หมื่นวิญญาณ” จักรพรรดิเมฆาสวรรค์พูดขึ้นมา
          

   ในชีวิตที่แล้วเมื่อตอนที่เผชิญหน้ากับจักรพรรดิปราชญ์ เหล่ายอดฝีมือที่เคยแฝงตัวอยู่ บางคนก็ได้นำสมบัติลับอันล้ำค่าออกมาต่อสู้ พวกเขาเหล่านั้นได้นำมาช่วยเนี่ยลี่เผชิญหน้ากับจักรพรรดิปราชญ์ และกระบี่หมื่นวิญญาณก็เป็นหนึ่งในนั้น กระบี่หมื่นวิญญาณนับเป็นสมบัติล้ำค่าอย่างแท้จริง แต่ผู้ครอบครองมันถูกสังหารด้วยการบีบคอจาก ผู้รับใช้ที่แข็งแกร่งทั้งห้าของจักรพรรดิปราชญ์
          

   “ที่ข้าหลงเหลืออยู่ ก็เป็นแค่เพียงเศษเสี้ยวความนึกคิดเท่านั้น ความหวังเพียงเล็กน้อยของข้าเป็นสิ่งที่พลักดันให้มันยังคงเหลืออยู่ และข้าก็ไม่มีความสามารถที่จะเคลื่อนย้ายไปที่ใดได้ ถ้าหากเจ้าต้องเผชิญกับปัญหาที่ไม่อาจจะไขได้ 


   เจ้าสามารถที่จะติดต่อกับข้าได้ผ่านทางเจตจำนงของเจ้า ข้าสามารถที่จะเคลื่อนไหวกระบี่หมื่นวิญญาณเพื่อช่วยเหลือเจ้าได้ แต่เจ้าต้องเข้าใจว่า เขานั้นต้องการที่จะครอบครองโลก เพื่อที่จะแสดงอำนาจของตนเอง เจ้าจงอย่าได้เดินในเส้นทางที่ผิดเช่นนั้น และเมื่อได้เผชิญหน้ากับจักรพรรดิปราชญ์จงใช้มัน!
          

  “ข้าเข้าใจในเรื่องนี้ ท่านผู้อาวุโสเมฆาสวรรค์โปรดวางใจ” เนี่ยลี่พูดพร้อมกับเอามือประสานกันเพื่อคารวะ และเก็บกระบี่หมื่นวิญญาณเข้าไปไว้ภายในภาพจิตรกรรมหมื่นขุนเขาและสายน้ำ
          

  กระบี่หมื่นวิญญาณจำเป็นที่จะต้องดูดซับพลังสวรรค์เป็นจำนวนมากจึงจะสามารถใช้งานได้ แต่ในภาพจิตรกรรมหมื่นขุนเขาและสายน้ำ มีพลังสวรรค์ที่อุดมสมบูรณ์ เรียกได้ว่าสามารถดูดซับพลังสวรรค์ได้อย่างไม่รู้จักจบสิ้น
          

  เกี่ยวกับกระบี่หมื่นวิญญาณนี้ เนี่ยลี่เคยเห็นมาก่อน สิ่งนี้จะต้องดูดซับพลังงานสวรรค์เป็นจำนวนมาก จึงจะใช้งานได้หนึ่งครั้ง
          

  หลังจากที่ได้รับกระบี่หมื่นวิญญาณ เนี่ยลี่ก็คิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เขามองไปที่จักรพรรดิเมฆาสวรรค์และเอ่ยถามขึ้นมาว่า
          
“ข้ามีเรื่องที่สำคัญ ที่ต้องการจะถามท่านเรื่องหนึ่ง”
          
“เรื่องสำคัญอันใดหรือ?
          
“ข้าไม่ทราบว่า ท่านผู้อาวุโสเมฆาสวรรค์รู้จักคนผู้หนึ่งหรือไม่ เขาเรียกตนเองว่าจักรพรรดิคงหมิง ผู้มาจากโลกใบเล็ก!
          

   หลังจากได้ยินคำพูดของเนี่ยลี่ จักรพรรดิเมฆาสวรรค์นิ่งเงียบไปเป็นเวลานานพอสมควร จากนั้นเขาก็พูดขึ้นมาว่า “ผู้ที่เรียกตนเองว่าจักรพรรดิคงหมิง อาจจะเป็นคนผู้หนึ่ง เมื่อหลายร้อยปีที่ผ่านมา เขาคือผู้ที่มีพรสวรรค์ที่น่าประหลาดใจและเขาได้เปลี่ยนชีวิตของข้าไป ข้าไม่รู้เลยว่าเขามาจากแห่งหนใด 

    อาจจะเป็นเทพผู้ยิ่งใหญ่ที่ได้จุติลงมาเกิดบนโลกใบนี้ ข้าเคยได้แลกเปลี่ยนแนวคิดเกี่ยวกับพระเจ้ากับเขา และการบ่มเพาะพลังของเขาเป็นที่ดึงดูดความสนใจของจักรพรรดิปราชญ์ จักรพรรดิปราชญ์ได้ส่งบริวารแห่งเทพหลายคนไปรอสังหารเขา หลังจากนั้นไม่กี่วัน เขาและจักรพรรดิปราชญ์ และบริวารแห่งเทพอีกสามคน ก็หายสาปสูญไป และไม่มีใครที่หาพวกเขาพบอีกเลย”
          

  สำหรับจักรพรรดิคงหมิงผู้นี้ ในใจของเนี่ยลี่นั้นรู้สึกสงสัยเป็นอย่างมาก เพราะเขาเต็มไปด้วยปริศนา นอกจากตัวอักษรถ้อยคำที่แท้จริงนั้นแล้ว และการถ่ายทอดเคล็ดลับวิชาให้แก่เหล่าศิษย์ของเขา [ต้องฆ่ากันเพื่อที่จะเข้าถึงตัวอักษรทั้งสิบ] เนี่ยลี่ยังคงมีความกังวลที่อาจจะพบเจอกับศัตรูได้ทุกเมื่อ
          
   “ความสามารถของคนผู้นี้เรียกได้ว่าเหนือล้ำเกินกว่าคนธรรมดา แค่เพียงสองสามร้อยปีระดับการบ่มเพาะพลังของเขาก็น่าหวาดกลัวยิ่งนัก เขาอาจจะเป็นเทพผู้ยิ่งใหญ่ที่ลงมาจุติจริง ๆ ก็เป็นได้ ความแข็งแกร่งของเขานั้นก้าวล้ำยิ่งกว่าข้า ข้าคิดว่าเขาน่าจะสามารถทำลายผนึกได้ ผนึกแห่งการผันแปรพื้นที่และห้วงเวลาของจักรพรรดิปราชญ์ แต่ก็น่าเสียดาย ที่พื้นที่และเวลาไม่มีที่สิ้นสุด เมื่ออยู่ในพื้นที่และห้วงเวลาอันไร้ที่สิ้นสุดของจักรพรรดิปราชญ์ โอกาสที่จะรับมือกับจักรพรรดิปราชญ์ได้ คงมีเพียงเล็กน้อยเท่านั้น!” จักรพรรดิเมฆาสวรรค์พดพร้อมกับถอนหายใจ
          
แค่เพียงระยะเวลาสองถึงสามร้อยปีก็สามารถที่จะท้าทายจักรพรรดิปราชญ์ได้
          
เนี่ยลี่ขมวดคิ้ว เกี่ยวกับถ้อยคำของจักรพรรดิคงหมิง ที่เนี่ยลี่สามารถเข้าใจได้เพราะผ่านมาถึงสองชีวิตเช่นนั้นหรือ?
          
ทั้งเขาและจักรพรรดิคงหมิงต่างก็มาจากโลกใบเล็ก เขามีความรู้สึกที่คลุมเครือ ระหว่างตัวเขาและจักรพรรดิคงหมิงจะต้องมีอะไรเชื่อมโยงกันเป็นแน่
          
  เนี่ยลี่ราวกับว่าหน้ามืดไปชั่วครู่ จักรพรรดิคงหมิงผู้นี้ ระหว่างพวกเขาจะต้องมีความสัมพันธ์บางอย่างที่เกี่ยวข้องกันเป็นอย่างมากแน่นอน
          

  ดังนั้นเนี่ยลี่จึงคิดที่จะค้นหาจักรพรรดิคงหมิงผู้นี้ และเมื่อได้ยินเรื่องราวของเขาจากจักรพรรดิเมฆาสวรรค์ ในความคิดของเนี่ยลี่ก็มีความมุ่งมั่นมากยิ่งขึ้น
          

 จักรพรรดิเมฆาสวรรค์ดูเหมือนว่าจะคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้จึงเอ่ยถามออกไปว่า “เจ้าเองก็มาจากโลกใบเล็กเช่นนั้นหรือ?
          
“ถูกต้องแล้ว!” เนี่ยลี่พยักหน้าตอบหลังจากที่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง
          
  จักรพรรดิเมฆาสวรรค์ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเขาก็หัวเราะออกมาและพูดว่า “ฮ่าฮ่าฮ่า ข้าเข้าใจแล้ว ก่อนหน้านี้ข้ายังมีบางสิ่งที่ไม่เข้าใจ และในตอนนี้ข้าก็ได้เข้าใจเรื่องราวทั้งหมดแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า!
          
จักรพรรดิเมฆาสวรรค์หัวเราะออกมาอย่างยาวนาน จากความว่างเปล่า
          
ด้วยเสียงหัวเราะที่ราวกับระฆังที่ดังกังวาล หลงยู่อินอดไม่ได้ที่จะเอามือปิดหูของนางไว้ แก้มที่งดงามของนางถึงกับซีด
          
ที่จักรพรรดิเมฆาสวรรค์บอกว่าได้เข้าใจในเรื่องก่อนหน้าที่เขาไม่เข้าใจ แล้วเขาเข้าใจในเรื่องอันใดกัน?
          
“ก่อนหน้านี้ท่านผู้อาวุโสเมฆาสวรรค์เข้าใจในเรื่องอันใดกัน?” เนี่ยลี่เอ่ยถามด้วยความสงสัย
          
“มันเป็นเรื่องเร้นลับ อยู่ที่ว่าเจ้าจะเข้าใจมันได้หรือไม่? ทุกเส้นทางในโลกใบนี้ ทุกอย่างมันคือชะตากรรม สักวันหนึ่งเจ้าจะเข้าใจ” จักรพรรดิเมฆาสวรรค์พูดด้วยความยินดี
          
“ถ้าหากโลกใบนี้ จะมีคนผู้หนึ่งที่สามารถรับมือกับจักรพรรดิปราชญ์ได้ ก็คงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะเป็นเจ้า ชะตากรรมของสิ่งมีชีวิตทั้งหมด อยู่ในกำมือของเจ้าแล้ว!
          

 จักรพรรดิเมฆาสวรรค์เข้าใจทุกสิ่งแล้ว แต่ก็มิได้บอกออกไป ทำให้ในใจของเนี่ยลี่สับสนยิ่งนัก ข้างในนั้นยังมีอะไรที่เร้นลับซ่อนอยู่อีกกันแน่
          
“ข้าสามารถบอกเจ้าได้เพียงแค่เลกน้อยเท่านั้น ทุกสิ่งที่เจ้าทำ ทุกสิ่งที่เจ้าสืบทอดมา มันเหนือล้ำเสียยิ่งกว่าข้า” จักรพรรดิเมฆาสวรรค์พดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
          
  “ดังนั้นเจ้าจะต้องตรวจสอบด้วยศักยภาพของตนเอง แล้วจงระเบิดศักยภาพนั้นออกมา ความเร็วในการบ่มเพาะพลังของเจ้าในตอนนี้ ถ้าหากคิดจะรับมือกับจักรพรรดิปราชญ์ก็นับว่าช้าเกินไป เวลาของเจ้านั้นมีไม่มากแล้ว!
          
“ข้าจะพยายามอย่างสุดความสามารถ!” เนี่ยลี่ตอบกลับไปอย่างจริงจัง
          
“ข้าไม่มีสิ่งใดที่จะช่วยเจ้าได้อีกต่อไป” เศษเสี้ยวความนึกคิดของจักรพรรดิเมฆาสวรรค์ เคลื่อนจากตัวเนี่ยลี่เคลื่อนย้ายไปที่หลงยู่อิน และพูดขึ้นมาว่า
          
“สาวน้อยผู้ที่ทุ่มเทความรักให้แก่เขา เจ้านั้นห้อมล้อมไปด้วยเหล่าคนที่พร้อมจะตายเพื่อเจ้า คนเหล่านั้นช่างมีมากมายเสียจริง ที่เจ้าต้องเข้าใจก็คือ ความสามารถของเจ้ายังด้อยเกินไป ถ้าเป็นเช่นนั้น ข้าเกรงว่าเจ้าไม่อาจจะช่วยเหลือเขาได้ ข้าขอมอบมันให้แก่เจ้า ขอให้เจ้าโชคดี!
          

ทันใดนั้น พื้นที่ในห้วงความคิดที่อยู่ระหว่างสวรรค์ก็ราวกับพายุที่กำลังโกรธเกรี้ยว
          

  หลงยู่อินเกิดความรู้สึกสับสนเล็กน้อย นางรู้สึกว่าพลังมากมายจากบนหัวของนางพุ่งไปยังจุดชีพจรของนาง [:เสิ่นเหมิน] และโคจรไปทั่วร่างของนาง ทั่วทั้งร่างของนางราวกับเอ่อล้นไปด้วยพลังอันแข็งแกร่ง
          
  ทั่วทั้งร่างของนางราวกับว่าจะระเบิดออกมา ใบหน้าของหลงยู่อินแสดงออกมาถึงความเจ็บปวดเป็นอย่างมาก
          

  แต่นางยังคงกัดฟันทน นางนั้นพอที่จะเข้าใจความหมายที่จักรพรรดิเมฆาสวรรค์พูดอยู่บ้าง ในวันข้างหน้า ถ้าหากนางต้องการที่จะเป็นกำลังให้เนี่ยลี่ นางก็ต้องยอมรับการชะล้างจากจักรพรรดิเมฆาสวรรค์นี้ให้ได้
          

ตูมม! ตูมม! ตูมม!
          

  หลงยู่อินรับรู้ถึงพลังที่ระเบิดอยู่ข้างในร่างกายของนาง พลังนี้รุนแรงมากพอที่จะระเบิดร่างกายของนางออกเป็นเสี่ยง ๆ ร่างกายของนางแทบจะทนไม่ไหว เนื่องจากร่างกายของนางถูกปกป้องจากเกราะวิเศษร่างกายของนางจึงทนอยู่ได้ ทันใดนั้นเกราะวิเศษที่สวมใส่อยู่เริ่มที่จะแตกร้าว เปรี๊ยะ! เกราะวิเศษที่นางสวมใส่อยู่ฉีกขาดออกมาทั้งหมด
          

เกราะวิเศษที่สวมใส่อยู่ก็ไม่อาจที่จะทานทนได้ เสื้อผ้าที่นางสวมใส่อยู่ ก็ฉีกขาดออกและกลายเป็นเถ้าถ่าน......................จบตอน 
         
         
         



เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง