test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

6 ต.ค. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 426 边境追杀 การล่าสังหารที่ชายแดน


เวลาผ่านไปหลายวัน
       

     เนี่ยลี่ยังคงทำการบ่มเพาะพลังอยู่ในภาพจิตกรรมหมื่นขุนเขาและสายน้ำ เหล่ายอดฝีมือจากชนเผ่าแห่งเทพเมฆาสวรรค์ ก็ยังคงทำการฝึกฝนกลยุทธขั้นสูงสุดและค่ายกลเทพเมฆาสวรรค์ที่เนี่ยลี่ได้ถ่ายทอดให้
       
     เนี่ยลี่รับรู้ได้อย่างชัดเจนว่า อีกเพียงแค่ก้าวเดียวเท่านั้น เขาก็จะบรรลุระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์ได้
       
     แม้จะจะอยู่แค่เพียงระดับดาราสวรรค์ แต่ด้วยเทคนิคการบ่มเพาะพลัง [เทพวิถีฟ้า] แม้แต่ยอดฝีมือในระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์ ก็ไม่อาจที่จะรับมือเนี่ยลี่ได้
       

     เนี่ยลี่ยังคงทำการขัดเกลาดาราวิญญาณในห้วงขอบเขตวิญญาณของเขาอย่างต่อเนื่อง จนในตอนนี้ ดาราวิญญาณดวงที่เก้าของเขาสว่างเจิดจ้ายิ่งนัก
      

      เมื่อดาราวิญญาณสว่างเจิดจ้าจนปรากฏแก่นแท้แห่งสวรรค์ การบ่มเพาะพลังของเขาจะแข็งแกร่งยิ่งขึ้น!


         และในตอนนี้เขาก็มีผู้รับใช้ที่อยู่ในระดับวิถีแห่งมังกรอยู่เป็นจำนวนมาก ถ้าหากไม่ได้พบกับศัตรูที่มีความแข็งแกร่งระดับเทพสงคราม เนี่ยลี่ก็ไม่จำเป็นที่จะต้องกังวลแม้แต่น้อย
       
นิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์
        

การต่อสู้กันอย่างรุนแรงได้ประทุขึ้น
       

     กองกำลังของหลงยู่อินได้ครอบครองทะเลสาบแห่งเทพทั้งสาม ที่อยู่ในโลกภายนอกใกล้ ๆ กับนิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งกองกำลังของนางในตอนนี้ได้มีอิทธิพลมากขึ้น แต่จู่ ๆ ก็มีกองกำลังลึกลับที่แข็งแกร่งได้โจมตีทะเลสาบแห่งเทพทั้งสาม และยอดฝีมือที่บุกมาโจมตีเหล่านั้นส่วนใหญ่อยู่ในระดับวิถีแห่งมังกร แต่ทว่าในตอนนี้ กองกำลังของนาง หลงยู่อินไม่ได้อยู่สั่งการด้วยตัวเอง กองกำลังเสียงเร้นลับ ของนางแตกพ่ายในทันที และถูกสังหารไปนับหมื่นคน
        

    เมื่อได้เห็นสถานการณ์ดังกล่าว กองกำลังอสูรและกองกำลังเส้นทางสวรรค์ไม่อาจที่จะนิ่งเฉยได้ แต่เหล่ายอดฝีมือของกองกำลังอสูรและกองกำลังเส้นทางสวรรค์ นั้นด้อยกว่ากองกำลังเสียงเร้นลับเสียอีก และพวกเขาก็ต้องบาดเจ็บล้มตายไปเป็นจำนวนมาก
        
    กองกำลังเสียงเร้นลับ กองกำลังอสูรและกองกำลังเส้นทางสวรรค์ เมื่อใดก็ตามที่กองกำลังทั้งสามออกจากสถาบันวิญญาณฟ้า ก็จะถูกสังหารทั้งหมด
       
  พื้นที่รกร้างไร้ที่สิ้นสุด
        
 โรงเตี๊ยมในเขตชายแดน
       

     หลงยู่อินยืนนิ่งอยู่เงียบ ๆ เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ คำพูดและการกระทำของนางดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาเล็กน้อย และร่างกายของนางก็มีส่วนเว้า ส่วนโค้งมากขึ้น ดั่งหน้าอกที่นูนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด คนรับใช้ของนางคุกเข่าลงข้างหนึ่งและรายงานอย่างสุภาพว่า


“คุณหนู กองกำลังเสียงเร้นลับ ของเราถูกกองกำลังลึกลับเข้าโจมตี พวกเราได้รับความเสียหายเป็นอย่างมากและทะเลสาบแห่งเทพทั้งสามแห่งตกอยู่ในมือของศัตรูโดยสมบูรณ์แล้ว!


“พวกมันเป็นใครกัน? ใช่หลงเทียนหมิงหรือไม่?” หลงยู่อินขมวดคิ้วก่อนที่จะเอ่ยถามออกไป การที่ทะเลสาบแห่งเทพตกไปอยู่ในมือของศัตรูนับว่าเป็นแค่เรื่องเล็กน้อย คนเหล่านั้นคือใครและต้องการที่จะทำอะไรคือเรื่องที่สำคัญที่สุด ในแค่ช่วงเวลาสั้น ๆ คนพวกนั้นสามารถทำให้กองกำลังเสียงเร้นลับแตกพ่ายได้ ในสถาบันวิญญาณฟ้า คนที่สามารถทำเรื่องเช่นนี้ได้ ก็มีเพียงหลงเทียนหมิงและซื่อถู เป่ยเอี๋ยนสองคนนี้เท่านั้น นางนั้นไม่ได้มีความขัดแย้งกับซื่อถู เป่ยเอี๋ยน ถ้าเช่นนั้นคนที่น่าสงสัยที่สุดก็คือหลงเทียนหมิงอย่างแน่นอน!


“เรียนคุณหนู ในเรื่องนี้ยังไม่มีความชัดเจน! แต่ทว่า ทางด้านลูกน้องของหลงเทียนหมิงยังไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ ยังคงติดตามเจ้านายของเขาอยู่ตามปกติ” คนรับใช้ของหลงยู่อินรายงานอย่างสุภาพ

“หรือว่าจะเป็น ซื่อถู เป่ยเอี๋ยน?” หลงยู่อินขมวดคิ้ว

“ทางด้านซื่อถู เป่ยเอี๋ยนก็ไม่มีการเคลื่อนไหวเช่นกัน!”คนรับใช้ของนางรายงาน
      
      ในใจของหลงยู่อินเต็มไปด้วยความสงสัย ถ้าไม่ใช่หลงเทียนหมิง และไม่ใช่ซื่อถู เป่ยเอี๋ยน แล้วพวกเขาเป็นคนของใครกัน?
       

     “เรียนคุณหนู ข้ามีเรื่องหนึ่ง ที่ไม่รู้ว่าควรที่จะรายงานหรือไม่?” ผู้ติดตามคนหนึ่งของนางเตรียมที่จะรายงานในบางเรื่อง แต่ก็เกิดความลังเลขึ้นมา
       
     “มีเรื่องใด ก็จงพูดมาตรง ๆ ได้เลย!” หลงยู่อินมองไปที่คนรับใช้ที่คุกเข่าอยู่และตอบกลับไป
       
     “ในกลุ่มคนที่พวกเราได้ต่อสู้ด้วย พวกเขามีความแข็งแกร่งในระดับวิถีแห่งมังกร พวกเขาดูราวกับพวก นิกายเทพอสูร ที่มีขนาดใหญ่กว่าคนทั่ว ๆ ไป!” คนรับใช้ของนางรายงาน หลงยู่อินขมวดคิ้ว เล็กน้อยและพูดขึ้นว่า
       
     “นิกายเทพอสูรเช่นนั้นหรือ?” ในใจของหลงยู่อินเย็นยะเยือกเมื่อได้ยินชื่อนี้
        
    จริง ๆ แล้ว หลงยู่อินไม่คิดว่าจะเป็นไปได้ แต่ถ้าเป็นพวกนิกายเทพอสูรจริง เรื่องนี้ก็จะซับซ้อนยิ่งขึ้นไปอีก
        
    “เจ้ามั่นใจว่าเป็นคนของนิกายเทพอสูรหรือไม่?” หลงยู่อินถามเพื่อความมั่นใจ
        
   “ข้าเองก็ไม่มั่นใจนัก” คนรับใช้ของนางรีบตอบพร้อมกับส่ายหน้า
         
   “มันเป็นแค่ความรู้สึกบางอย่าง กลิ่นอายลมปราณของพวกศัตรูมีอะไรที่ผิดแปลกไปจากที่เคยสัมผัสได้จากคนปกติ แต่ก็ไม่มีหลักฐานที่แน่ชัด และคนพวกนี้ก็แปลกมากที่มีเป้าหมายเป็นพวกเราเท่านั้น นอกจากนี้การดำเนินการของพวกมันก็เป็นไปอย่างระมัดระวัง ดูราวกับว่าหลีกเลี่ยงอะไรบางอย่าง!
        
    หลงยู่อินขมวดคิ้วอีกครั้ง สำหรับเรื่องนี้ มันก็ดูแปลกจริง ๆ
        
    หลังจากที่เนี่ยลี่ออกไปข้างนอก นางก็ให้ผู้ติดตามหาร่องรอยของเขา แต่เนี่ยลี่ก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่สามารถที่จะตามหาได้เลย หลังจากนั้นนางก็ได้ข่าวมาว่า เนี่ยลี่ปรากฏตัวที่เมืองตามเขตชายแดน นางก็รีบส่งผู้ติดตามไปในทันที
        
    “เจ้ากลับไปก่อน และไปตรวจสอบตื้นลึกหนาบางมาให้ละเอียด ข้าจะตามกลับไปในอีกไม่กี่วัน!” หลงยู่อินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะสั่งการคนรับใช้ไป
        
    “เจ้าค่ะ!” คนรับใช้ตอบกลับในทันทีและรีบเดินทางออกไป
        
     หลังจากนั้นไม่นาน ผู้ติดตามที่เป็นหญิงวัยกลางคนทั้งสองก็เข้ามาด้านใน
        
     “คุณหนู พวกข้าได้ข่าวของคุณชายแล้ว คุณชายได้หยุดพักในโรงเตี๊ยมเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง และคุณชายได้ซื้อ ยอดฝีมือจากชนเผ่าแห่งเทพเมฆาสวรรค์เป็นจำนวนมาก ได้ข่าวว่ามีเกินกว่าร้อยคน!” ผู้ติดตามผู้หนึ่งรายงาน และนางเองก็รู้สึกตกใจไม่น้อย เพราะพวกนางไม่เคยคิดเลยว่าเนี่ยลี่จะมีสถานะทางการเงินมั่งคั่งถึงเพียงนี้!
       

     นั่นเป็นยอดฝีมือจากชนเผ่าแห่งเทพเมฆาสวรรค์กว่าร้อยคน ที่อยู่ในระดับวิถีแห่งมังกร และมีความจงรักภัคดีอย่างแน่นอน!
        

    แม้แต่หอการค้าเสิ่นเจี้ยง[神匠:เทพแห่งช่างฝีมือ ผู้ผลิตของวิเศษระดับสูง] ยังไม่อาจนำศิลาจิตวิญญาณจำนวนมากมาแลกเปลี่ยนกับยอดฝีมือจากชนเผ่าแห่งเทพเมฆาสวรรค์ได้หลายร้อยคนเช่นนี้!
       

     เมื่อพวกนางมั่นใจว่าสายตาของหลงยู่อินมองคนไม่ผิดจริง ๆ ถ้าหากคุณหนูได้ครองคู่กับคุณชาย การที่คุณหนูจะได้ปกครองตระกูลผนึกมังกร เรื่องเหล่านี้จะเป็นประโยชน์อย่างแน่นอน
      

      เมื่อหลงยู่อินได้ยินที่ผู้ติดตามรายงาน ใบหน้านางก็ปรากฏความตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด นางรีบพูดออกไปทันทีว่า
       
     “พาข้าไปยังโรงเตี๊ยมที่เขาพักอยู่ทันที!
        
     “เจ้าค่ะ คุณหนู!” หญิงวัยกลางคนตอบกลับไปทันที
        
     ทันใดนั้นบรรยากาศโดยรอบก็แปลกออกไป มีกลิ่นอายลมปราณผันผวนอยู่โดยรอบ หญิงวัยกลายคนทั้งสอง เปลี่ยนสีหน้าในทันที
        
    “คุณหนูระวังตัวด้วย!” หญิงวัยกลางคนทั้งสองตะโกนบอกหลงยู่อินจากนั้นก็ทะยานออกไปที่ด้านนอก
        
     ตูมม!
        
     เสียงระเบิดดังอย่างน่ากลัว มองเห็นเพียงหลงยู่อินและผู้ติดตามรวมสามคน ส่วนโรงเตี๊ยมนั้น ถูกพัดกระจายไปในทันที!
        
     ทั้งสามคนรู้สึกตกใจยิ่งนัก และรีบทะยานหนีไปในทันที
        
     เมื่อเห็นว่าหลงยู่อินและผู้ติดตามทะยานหนีไป
        
     ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!
        

     มีหลายสิบร่างปรากฏขึ้นมา และไล่ตามหลงยู่อินและผู้ติดตามทั้งสองในทันที
       

     “หยุดพวกนางเอาไว้! อย่าให้พวกนางหนีรอดไปได้ สังหารผู้ใหญ่ทั้งสองคน ส่วนหญิงสาวคนนั้นปล่อยให้หนีไป!” เสียงพูดเย็นยะเยือกแหวกท้องฟ้าให้ได้ยินอย่างชัดเจน
       

     พวกคนกว่าสิบคนเหล่านี้ทั้งหมดอยู่ในชุดสีดำ ปกปิดทั้งตัวและใบหน้า จนไม่อาจมองเห็นหน้าตาและรูปร่างของพวกเขาได้ พวกเขาไล่ตามหลงยู่อินและพวกทั้งสามคน ในกลุ่มคนพวกนั้นมีสองคนที่มีการบ่มเพาะพลังที่แข็งแกร่งยิ่งนัก และมีความรวดเร็วเป็นอย่างมาก อีกไม่นานจะต้องตามจับพวกเขาทั้งสามคนได้อย่างแน่นอน จากความเร็วของคนเหล่านี้ พวกเขาจะต้องอยู่ในระดับวิถีแห่งมังกรเป็นแน่!
        
    “ป้าเซี่ย รีบหนีไป!” หลงยู่อินรีบตะโกนออกมา
       

     หญิงวัยกลางคนทั้งสองอยู่ในระดับวิถีแห่งมังกร เมื่อบรรลุถึงระดับวิถีแห่งมังกร จะไม่สามารถตายได้อีก! ถ้าหากตาย จิตวิญญาณจะแตกกระจายไป และสูญสลายไปโดยสิ้นเชิง[เมื่อบรรลุถึงระดับวิถีแห่งมังกร ชะตาวิญญาณทั้งเก้าจะรวมเป็นหนึ่ง ไม่อาจคืนชีพได้อีก]
      

      “ไม่ได้ พวกข้าต้องเดินทางไปกับท่าน พวกเข้ารับปากนายหญิงไว้แล้ว ว่าจะต้องคุ้มครองคุณหนูให้ได้!” หญิงวัยกลางคนพูดขึ้นมาอย่างหนักแน่น แม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายมีการบ่มเพาะพลังที่แข็งแกร่งกว่า แต่พวกนางก็ได้เตรียมใจเอาไว้แล้ว พวกนางไม่มีทางที่จะทอดทิ้งหลงยู่อินเอาไว้
       

      “แต่ป้าเซี่ย....” หลงยู่อินพูดด้วยความกังวล หญิงวัยกลางคนทั้งสองดูแลนางราวกับว่าเป็นลูกสาวของนาง นางก็รู้สึกราวกับว่าพวกนางเป็นคนในครอบครัวเดียวกัน แล้วนางจะทนเห็นพวกนางทั้งสองคนตายไปต่อหน้าได้อย่างไร?
       

      หลงยู่อินนั้นมีความแข็งแกร่งอยู่ในระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์ นางรู้ว่าตนเองนั้นเป็นภาระ ถ้าหากพวกนางทั้งสองยืนกรานที่จะปกป้องนางเช่นนี้ พวกนางทั้งสองคนก็ไม่อาจที่จะหลบหนีไปได้!


     ก่อนที่หลงยู่อินจะทันได้ตัดสินใจ มีคลื่นพลังอันรุนแรงพุ่งออกจากฝ่ามือ พุ่งออกมาสกัดไว้
        

    “คิดจะไปที่ไหนกัน ข้าไม่อนุญาต หึหึหึ เจ้าอย่าได้พยายามเลย!” มันเป็นเสียงที่เย็นยะเยือกราวกับมีดน้ำแข็งที่กรีดเข้าไปในหัวใจ.................จบตอน


       แปลโดย นายมะพร้าว

เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง