test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

2 ต.ค. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 419 出发 ออกเดินทาง



ที่สถาบันวิญญาณฟ้า

ณ ที่พักของหลี่ชิงอวิ๋น


“ท่านเนี่ยลี่ ท่านกู้เบ่ย ท่านลู่เพียว ในที่สุดพวกท่านก็กลับมา!” เมื่อเห็นพวกเนี่ยลี่ทั้งสามคนกลับมา เหล่าสมาชิกของกองกำลังอสูรก็ถึงกับน้ำตาท่วมหน้า หลายวันที่ผ่านมาทำให้พวกเขารู้สึกย่ำแย่เป็นอย่างมาก


เนี่ยลี่ขมวดคิ้วเมื่อเห็นท่าทางขมขื่นของสมาชิกกองกำลังอสูรของเขา และกองกำลังเส้นทางสวรรค์

“นี่มันเกิดอะไรขึ้น?

“มันมีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้น เรื่องมีอยู่ว่า...” หลี่ชิงอวิ๋นเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในหลายวันที่ผ่านมา


หลี่ชิงอวิ๋นขมวดคิ้วเล็กน้อยและพูดขึ้นมาอีกว่า “ข้าคิดว่ามันเป็นเรื่องที่แปลกเกี่ยวกับ หลี่ยื่อฟง จู่ ๆ เขาก็มียอดฝีมือจำนวนมากมายมาช่วยเหลือ จะต้องมีคนที่อยู่เบื้องหลังเขาเป็นแน่ แต่ข้ายังไม่รู้ว่าเป็นผู้ใด”

“จู่ ๆ เขาก็มียอดฝีมือจำนวนมากเช่นนั้นหรือ?” เนี่ยลี่ขมวดคิ้วเล็กน้อยและคิดอะไรขึ้นมาได้
“หรือว่าเรื่องนี้จะเกี่ยวข้องกับหลงเทียนหมิง?” จากความคิดเห็นของเนี่ยลี่ หลงเทียนหมิงเป็นคนที่น่าสงสัยที่สุด

แม้ว่าหลงเทียนหมิงจะไม่ได้ขึ้นครองตำแหน่งผู้นำตระกูล แต่ด้วยอุปนิสัยของหลงเทียนหมิง ในชีวิตก่อนหน้านี้ของเขา เขาก็ได้ปีนป่ายขึ้นไปอยู่จนถึงจุดสูงสุดของนิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งมันมิใช่เรื่องง่ายที่จะทำได้จนสำเร็จ แน่นอนว่ามันจะต้องมีเบื้องหลังอะไรอยู่เป็นแน่


เห็นได้ชัดว่าความแข็งแกร่งของหลงเทียนหมิงในตอนนี้ เขายังเผยให้เห็นแค่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น หลงเทียนหมิงจะซุกซ่อนความแข็งแกร่งเอาไว้เท่าใด เนี่ยลี่ก็ยังไม่อาจที่จะบอกได้เช่นกัน


ดูเหมือนว่าเขานั้นต้องหาวิธีจัดการกับหลงเทียนหมิง แต่ด้วยความแข็งแกร่งของเขาในขณะนี้ยังไม่เพียงพอ


เนี่ยลี่นิ่งเงียบครุ่นคิดไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็พูดขึ้นมาว่า “ถ้าหากพวกเราออกไปที่โลกภายนอก แน่นอนว่าพวกหลี่ยื่อฟงจะต้องมาขัดขวางเป็นแน่ และพวกเราเองก็ไม่ได้มีกำลังมากพอที่จะจัดการกับเขาได้ ข้าคิดว่า กู้เบ่ย ลู่เพียว และท่านพี่หลี่ชิงอวิ๋น ในตอนนี้ให้ทุกคนจัดการเรื่องอยู่ภายในสถาบันวิญญาณฟ้าก่อน ส่วนข้านั้นจะเดินทางไปยัง พื้นที่รกร้างที่ไร้ที่สิ้นสุด”


กู้เบ่ย ลู่เพียว และหลี่ชิงอวิ๋น มองไปที่เนี่ยลี่แล้วเอ่ยถาม “เจ้าไม่จำเป็นที่จะต้องมีคนติดตามไปด้วยเช่นนั้นหรือ?

“ไม่จำเป็น”เนี่ยลี่ส่ายหน้า และพูดต่ออีกว่า

“อย่าลืมสิว่า ในตอนนี้ข้านั้นบรรลุระดับดาราสวรรค์ขั้นสูงสุดแล้ว และด้วยการผสานเข้ากับจิตอสูรสายเลือดมังกรที่มีระดับการเติบโตในระดับพระเจ้า ถึงจะต้องเผชิญหน้ากับยอดฝีมือระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์ สักหนึ่งถึงสองสอง แม้ว่าไม่อาจที่จะเอาชนะได้ แต่ข้าก็สามารถเอาตัวรอดหลบหนีไปได้”

“ถ้าเช่นนั้นก็ดี เจ้าต้องระวังตัวให้ดีด้วย!” กู้เบ่ยคิดอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นก็พยักหน้าตอบรับไป

“ไม่ต้องกังวล ใกล้ ๆ กับพื้นที่รกร้างที่ไร้ที่สิ้นสุดมีเมืองเล็ก ๆอยู่หลายเมือง มันมิได้เป็นสถานที่ที่อันตรายเลย” เนี่ยลี่ยิ้มและตอบกลับไป

“จะเป็นการดีถ้าหากเจ้าสามารถพายอดฝีมือระดับวิถีมังกรกลับมา ถ้าเป็นเช่นนั้นกองกำลังของเราจะแข็งแกร่งขึ้นเป็นอย่างมาก!” ลู่เพียวพูดขึ้นมาอย่างตื่นเต้น

“ปัญหาของข้าคือเป็นการเดินทางไปในครั้งแรก การที่จะหาคนของเผ่าพันธุ์แห่งเทพเมฆาสวรรค์ มาได้หรือไม่นั้นนับว่ายังเป็นปัญหาอยู่เช่นกัน” เนี่ยลี่ตอบกลับไป


การที่จะชักชวนยอดฝีมือของเผ่าพันธุ์แห่งเทพเมฆาสวรรค์ไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะยอดฝีมือของเผ่าพันธุ์แห่งเทพเมฆาสวรรค์เองก็จะเลือกเจ้านายด้วยความหวาดระแวง และระมัดระวังเช่นกัน โดยทั่วไปจะไม่ยอมขายตัวเองในราคาที่ถูก แต่ถึงแม้ว่าจะต้องจ่ายค่าจ้างคนละห้าถึงหกหมื่นศิลาจิตวิญญาณ หรือมากกว่านั้น เนี่ยลี่ก็สามารถจ่ายได้ 

“ได้ ถ้าเช่นนั้นเจ้าก็ลองหาทางไปก่อน” หลี่ชิงอวิ๋นพยักหน้า เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องสามารถทำได้ในหนึ่งถึงสองวัน

เนี่ยลี่ หลี่ชิงอวิ๋น กู้เบ่ย และลู่เพียว พวกเขาหารือกัน และพร้อมที่จะออกเดินทาง


ในตอนนี้คงต้อง รีบเดินทาง เนี่ยลี่เตรียมตัวเรียบร้อยแล้ว

ทันใดนั้นก็มีร่างหนึ่งวิ่งเข้ามาหาเนี่ยลี่ จากลักษณะที่เห็นก็รู้ได้อย่างชัดเจน นางคือหลงยู่อิน

นางสวมชุดที่ดูแล้วน่าประทับใจยิ่งนัก แต่เมื่อเนี่ยลี่กับนางชนกัน เนี่ยลี่รับรู้ได้อย่างชัดเจนถึงความนุ่มนิ่มและอบอุ่นจากหน้าอกของนาง  เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยกับเรื่องที่เกิดขึ้นในตอนนี้ ใบหน้าของหลงยู่อินเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อ  หน้าอกที่กระเพื่อมอยู่นั้น ก็เป็นเรื่องยากที่จะหลบสายตาไม่จ้องดู

หลงยู่อินวิ่งมาชนเข้ากับเนี่ยลี่จนแทบจะล้ม

“อะแฮ่ม!” หลี่ชิงอวิ๋น กู้เบ่ย ลู่เพียว ทั้งสามคนกระแอมขึ้นมาดัง ๆ จากนั้นก็หันหลบไปทางอื่น
เนี่ยลี่ยิ้มด้วยความเขินอายเล็กน้อย และพูดออกไปว่า “เจ้ามาทำอะไรที่นี่?

“ท่านอาจารย์กลับมาแต่เหตุใดจึงไม่ส่งคนไปแจ้งข่าวแก่ข้าบ้างเลย?” หลงยู่อินมองดูเนี่ยลี่และพูดขึ้นมาด้วยเสียงที่ดูเศร้า ๆ มองดูด้วยความบึ้งตึงเล็กน้อย ตอนนี้นางไม่รู้ว่าจะเอามือวางไว้ตรงไหน


คำพูดและท่าทางที่ดูราวกับสาวน้อยของหลงยู่อินในตอนนี้ หลี่ชิงอวิ๋น กู้เบ่ย และลู่เพียว ทั้งสามคนจ้องมองจนตาแทบจะหลุดออกมาจากเบ้า นี่ยังใช่แม่เสือสาวในตำนานหรือไม่ นางเปลี่ยนแปลงมากจนเกินไปแล้ว

“ข้านั้นเพิ่งจะกลับมาแค่ไม่กี่ชั่วยาม ไม่มีเวลาที่จะส่งคนไปบอกไปเจ้าได้” เนี่ยลี่ยิ้มและตอบกลับไป

“แล้วนี่ท่านอาจารย์ จะออกไปที่ใดอีก?” หลงยู่อินจ้องหน้าเนี่ยลี่ทำตาใสซื่อ และถามด้วยความสงสัย
        

    หลงยู่อินมองไปที่ใบหน้าของเนี่ยลี่ นางเองก็ไม่รู้ว่าเหตุใด หัวใจของนางจึงค่อย ๆ เต้นแรงขึ้น ในตอนที่เนี่ยลี่นั้นหายไป นางก็ได้ส่งคนออกไปตรวจสอบว่าเมื่อไหร่ที่เขาจะกลับมา นางไม่รู้ว่าทำไม ภาพของเนี่ยลี่มักจะปรากฏขึ้นมาในหัวของนาง เรื่องราวมากมายผ่านเข้ามาในหัวของนาง เรื่องที่นางไม่อาจที่จะลืมได้ ตอนที่อยู่ในด่านจิตวิญญาณแห่งแสง ตอนที่เนี่ยลงลงแส้นางอย่างไร้ปราณีถึงสามครั้ง ในตอนนี้ผิวของนางยังรู้สึกแสบร้อนเมื่อนึกถึงในตอนนั้น
         

นางเคยรู้สึกเกลียดชังเนี่ยลี่ยิ่งนัก แต่ในตอนนี้นางหาได้มีความเกลียดชังเนี่ยลี่อยู่ในหัวใจเลยไม่ แต่ทว่าเรื่องราวตอนที่เนี่ยลี่ลงแส้นางนั้น เป็นเรื่องที่น่าจดจำ

“อืม ตอนนี้ข้าจะไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง” เนี่ยลี่รู้ดีว่าถึงจะปิดบังไปก็ไม่มีประโยชน์ หลงยู่อินเองก็น่าจะพอเดาออก

“ให้ข้าไปกับท่านได้หรือไม่?” หลงยู่อินจ้องมองไปที่หน้าของเนี่ยลี่อย่างมีความหวัง นางเองก็ไม่รู้ว่าทำไม ถ้าหากในวันหนึ่งผ่านไปโดยที่ไม่ได้เห็นหน้าเนี่ยลี่ หลงยู่อินจะรู้สึกว่าหัวใจของนางจมอยู่กับบ่อน้ำตา


เนี่ยลี่ส่ายหน้าและตอบกลับไปว่า “ข้าแค่ออกเดินทางไปข้างนอก อีกไม่นานก็จะกลับมา ข้าต้องการเดินทางไปเพียงลำพัง”

หลงยู่อินทำหน้ามุ่ยด้วยความไม่พอใจ

“เจ้าจะไม่ยอมเชื่อฟังคำสั่งของอาจารย์เช่นนั้นหรือ?” เนี่ยลี่จ้องมองหลงยู่อินและพูดด้วยท่าทีที่จริงจัง

นางจ้องมองใบหน้าที่จริงจังของเนี่ยลี่ หลงยู่อินหยักหน้าและตอบกลับไป “ข้าเข้าใจแล้ว!

“เรื่องของหลงเทียนหมิงข้าจะยกให้เป็นหน้าที่ของเจ้า จงให้ความสนใจกับทุกการเคลื่อนไหวของเขา” เนี่ยลี่จ้องไปที่หลงยู่อินและพูดต่ออีกว่า

“ข้าคิดว่าหลงเทียนหมิงจะเป็นคนของนิกายเทพอสูร แม้ว่าจะยังไม่มีหลักฐานแน่ชัด!

“คนของนิกายเทพอสูร!” หลงยู่อินพูดขึ้นมาด้วยความตกใจ

“ถูกต้องแล้ว!” เนี่ยลี่พยักหน้า


เหตุใดเนี่ยลี่จึงสงสัยว่าหลงเทียนหมิงเป็นคนของนิกายเทพอสูร? หลงยู่อินรู้สึกแปลกใจยิ่งนัก แต่ว่าเมื่อเป็นคำสั่งของเนี่ยลี่ และเขาไม่เคยพูดอย่างไร้เหตุผล เนี่ยลี่คงจะพบเจออะไรบางอย่างเป็นแน่

“ข้าจะส่งคนไปจับตาดูหลงเทียนหมิงเอง!” หลงยู่อินพยักหน้าตอบกลับอย่างจริงจัง ถ้าหากหลงเทียนหมิงเป็นคนของนิกายเทพอสูรจริง เรื่องนี้ต้องเป็นปัญหาใหญ่อย่างแน่นอน!

หลงเทียนหมิงนั้นไม่เพียงเป็นผู้สืบทอดของตระกูลผนึกมังกร แต่ยังเป็นผู้เข้าชิงตำแหน่งผู้นำนิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์อีกด้วย!

“ดี! จับตามองเขาทุกก้าว แต่ไม่ต้องดำเนินการอะไร เรื่องทุกอย่างให้รอข้ากลับมา” เนี่ยลี่ตอบกลับไป

“ได้ ข้าเข้าใจแล้ว!” หลงยู่อินพยักหน้าตอบกลับอย่างจริงจัง....จบตอน


 แปลโดย นายมะพร้าว





เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง