test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

26 ก.ย. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 412 时空 พื้นที่และเวลา


 “โอ้ มันเป็นเช่นนั้นหรอกหรือ?” ชายชราในเสื้อคลุมสีเทาหรี่ตามองหลงเทียนหมิง


หลงเทียนหมิงรีบเปลี่ยนเรื่องคุยในทันที “ข้าก็แค่ได้ศิลาจิตวิญญาณมาเป็นจำนวนมาก ซึ่งท่านก็เห็นได้จากการเติบโตของกองกำลังของข้า ก่อนหน้านี้ข้าได้ส่งยอดฝีมือจำนวนมากไปช่วยเหลือกู้เหิง ข้าเองก็มิได้คาดหวังสิ่งใดกับกู้เหิงมากนัก แต่ทว่า  

พวกเราไม่ควรที่จะปล่อยให้กองกำลังอสูรของกู้เบ่ยเติบใหญ่ไปกว่านี้ สำหรับตำแหน่งของผู้นำนิกายนั้น ข้าจะต้องเอามาครอบครองให้ได้!

“ข้าจะช่วยให้เจ้าได้ยืนอยู่ในตำแหน่งผู้นำนิกาย แต่อย่าได้ลืมสัญญาที่เจ้าได้ให้ไว้แก่ข้า!” ชายชราในเสื้อคลุมสีเทาจ้องหน้าหลงเทียนหมิงและพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง

“แน่นอนว่า มันจะต้องเป็นไปตามนั้น!” หลงเทียนหมิงยิ้มพร้อมกับตอบกลับไป


กู้เบ่ยและคนอื่น ๆ ไม่มีใครทราบเลยว่า ในตอนที่พวกเขาหาทางจัดการกับกู้เหิง พวกเขากำลังถูกจับตามองอยู่


ภายในภาพจิตรกรรมหมื่นขุนเขาและสายน้ำ


เนี่ยลี่ยังคงตั้งใจทำการบ่มเพาะพลัง ด้วยพลังสวรรค์ที่เข้มเข้นและมีจำนวนมากมาย ยังคงไหลบ่าเข้ามายังห้วงขอบเขตวิญญาณของเนี่ยลี่อย่างไม่หยุดยั้ง


พลังงานสวรรค์ที่อยู่ในภาพจิตรกรรมหมื่นขุนเขาและสายน้ำ มีมากมายราวกับว่าไม่มีที่สิ้นสุด


ตลอดหนึ่งวันที่ผ่านมา ด้วยพลังของสายเลือดอสูรดั้งเดิม เนี่ยลี่จึงไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับการดูดซับพลังสวรรค์ ห้วงขอบเขตวิญญาณของเขาขยายตัวออกอย่างต่อเนื่อง และราวกับว่าจะฉีกขาดออกไปทุกครั้ง ซึ่งทำให้เนี่ยลี่รู้สึกเจ็บปวดจนหน้าขาวซีด หน้าผากก็เต็มไปด้วยเหงื่อ พลังสวรรค์ที่ดูดซับเข้ามาเป็นจำนวนมากนี้ ราวกับจะทำให้ทั่วร่างของเขาระเบิดออกมา


ตูมม!


ถ้าเป็นห้วงขอบเขตวิญญาณทั่ว ๆ ไป คงจะฉีกขาดไปจนหมดแล้ว


พรึ่บบ!


เนี่ยลี่รับรู้ได้ว่ามีสิ่งที่เปลี่ยนไปในห้วงขอบเขตวิญญาณของเขา แต่เขาก็รู้สึกดียิ่งนัก เขารับรู้ได้ว่า เถาวัลย์ลึกลับในห้วงขอบเขตวิญญาณของเขากำลังเติบโตขึ้น ราวกับเป็นต้นไม้ใหญ่ และขยายกิ่งก้านสาขาออกมา และดอกไม้ลึกลับก็ผลิบานออกมาอย่างต่อเนื่อง


ดอกไม้เหล่านี้มีสีขาวบริสุทธิ์ กลีบดอกไม้ก็บานแผ่ออกมาราวกับเกล็ดหิมะ

ดอกไม้เหล่านี้ส่งกลิ่นหอมหวลราวกับฤดูใบไม้ผลิ


เนี่ยลี่สัมผัสได้อย่างบางเบาถึง ส่วนที่ พื้นที่และเวลาได้หยุดนิ่งอย่างสมบูรณ์ ภายใต้ต้นเถาวัลย์ลึกลับนั่น


เนี่ยลี่ได้ลงไปนั่งสมาธิและส่งเจตจำนงไปยังจุดนั้น หนึ่งเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว และที่จุดตันเถียน [丹田] ดาราวิญญาณดวงที่สามปรากฏขึ้นมาแล้ว[จุดตันเถียน คือจุดที่ใช้ในการรวบรวมพลังมีทั้งหมดสามจุดคือ บน กลาง ล่าง โดยส่วนใหญ่จะพูดถึง จุดตันเถียนล่าง อยู่สูงกว่าสะดือประมาณสามนิ้ว]


เจตจำนงของเนี่ยลี่ยังคงนั่งอยู่ตรงนั้น


ผ่านไปอีกสามเดือน ดาราวิญญาณดวงที่สี่ก็ปรากฏขึ้นมา


เขานั่งอยู่นิ่วราวกับก้อนหินมิได้ส่งเสียงใด ๆ ออกมา และไร้การเคลื่อนไหวโดยสิ้นเชิง เจตจำนงของเนี่ยลี่จมอยู่กับห้วงเวลาที่หยุดนิ่งอย่างสมบูรณ์
ผ่านไปถึงหกเดือน ในห้วงขอบเขตวิญญาณของเขา ดาราวิญญาณดวงที่ห้าก็ปรากฏขึ้นมา


เกิดเสียงดัง ตูมม! ขึ้นในจิตใจของเนี่ยลี่อีกครั้ง เขาได้สติขึ้นมาจากสถานการณ์ที่งุนงงและสับสน เขานิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ลืมตาขึ้นมา ช่างเป็นช่องทางการบ่มเพาะพลังที่วิเศษยิ่งนัก เขาไม่คิดเลยว่าจะใช้เวลาในการบ่มเพาะพลังในจิตรกรรมหมื่นขุนเขาและสายน้ำเนิ่นนานถึงเพียงนี้หกเดือนผ่านไป ไม่รู้ว่าลู่เพียวกับกู้เบ่ยพวกเขากำลังทำอะไรกันอยู่นะ


หลังจากที่เนี่ยลี่ลืมตาขึ้นมา ก็เห็นเซี่ยวหยู่กำลังจ้องมองมาที่เขา


“เซี่ยวหยู่ เหตุใดเจ้าจึงได้มองข้าเช่นนี้ ?”เนี่ยลี่ถามด้วยความสงสัย เซี่ยวหยู่จ้องมองเขาราวกับว่าเห็นผีสางสักตนหนึ่ง


“ทำไมเจ้าจึงพูดเช่นนั้น? ในเวลาแค่เพียงพริบตาเจ้านั้นได้เพิ่มระดับพลังจากชะตาวิญญาณขั้นเก้าชะตา และบรรลุสู่ระดับดาราสวรรค์ และดูเหมือนว่าจะเพิ่มขึ้นไปอีกหลายขั้นอย่างรวดเร็ว! จะไม่ทำให้ข้าตกใจได้เช่นใด” เซี่ยวหยู่พูดด้วยความตกใจ


เมื่อได้ยินคำพูดของเซี่ยวหยู่ เนี่ยลี่ก็ถึงกับหยุดนิ่งไปชั่วครู่ ในความรู้สึกของเขานั้นเวลาได้ผ่านไปร่วมหกเดือน เขาได้ใช้เวลาในการบ่มเพาะพลังไปหกเดือนอย่างแน่นอน แล้วเหตุใดเซี่ยวหยู่จึงพูดขึ้นมาว่าแค่เพียงพริบตา?


เนี่ยลี่ครุ่นคิดอย่างประหลาดใจ หรือว่าตอนที่อยู่สถาวะแปลกประหลาดนั่น มันจะเกี่ยวข้องกับเถาวัลย์ลึกลับในห้วงขอบเขตวิญญาณของเขาหรือไม่?


เนี่ยลี่ครุ่นคิดอย่างรอบคอบ มันเป็นแค่ความรู้สึก....เพียงแค่ความรู้สึก หรือว่าจะเป็น พื้นที่ ที่ห้วงเวลาหยุดนิ่งเช่นนั้นเหรอ?


ในชีวิตนี้ของเขา ในห้วงขอบเขตวิญญาณของเขามีเถาวัลย์ลึกลับอยู่ ซึ่งในชีวิตที่ผ่านมาหาได้มีสิ่งนี้ไม่ หรือว่าเถาวัลย์ลึกลับนี้ จะมีความเกี่ยวข้องกับตำราจิตอสูรท่องเวลา


มีเพียงแค่ตำราจิตอสูรท่องเวลาเท่านั้น จึงจะควบคุมพื้นที่และเวลาเช่นนี้ได้!


เนี่ยลี่ยังคงครุ่นคิด มีความเป็นไปได้ว่า การที่ตำราจิตอสูรท่องเวลาส่งเขากลับมายังโลกใบนี้อีกครั้ง และการที่ไม่อาจจะหาตำราจิตอสูรท่องเวลาเล่มนี้ได้จากพระราชวังทะเลทรายมาได้


เนี่ยลี่คิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เขานำหน้าตำราที่เหลือของตำราจิตอสูรท่องเวลาออกมา และเริ่มทำการแผ่พลังสวรรค์เข้าไปในหน้าตำราจิตอสูรท่องเวลา จนฉีกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยราวกับดวงดารา แล้วมันก็เริ่มเข้ามารวมอยู่ในร่างของเนี่ยลี่อีกครั้ง แล้วรวมเข้ากับเถาวัลย์ลึกลับในร่างกายของเขา


เขามั่นใจแล้วว่า! เถาวัลย์ลึกลับนี้มีความเกี่ยวข้องกับตำราจิตอสูรท่องเวลาอย่างแน่นอน!


หลังจากหน้าที่เหลือของตำราจิตอสูรท่องเวลา ที่กลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยได้ผสานเข้ากับเถาวัลย์ลึกลับ หัวใจของเนี่ยลี่ก็เต้นอย่างรุนแรงอีกครั้ง และรุนแรงยิ่งขึ้นราวกับบ้าคลั่ง และเจตจำนงของเขาก็เข้าไปตรงที่ พื้นที่ ที่ห้วงเวลาหยุดนิ่งอีกครั้ง
มันเป็นความรู้สึกเช่นเดียวกับก่อนหน้านี้!


พื้นที่ ที่ห้วงเวลาหยุดนิ่ง! เจตจำนงของเขาอยู่ตรงด้านล่างของต้นเถาวัลย์ลึกลับนั้น กลีบของดอกไม้หมุนวนไปมา ดูสวยงามยิ่งนัก


เนี่ยลี่รู้สึกยินดียิ่งนัก หน้าที่เหลือของตำราจิตอสูรท่องเวลา เป็นกุญแจสำคัญที่กระตุ้นให้เกิดพื้นที่และเวลาหยุดนิ่ง! 

เขาใช้เจตจำนงสั่งสมาธิลงไปตรงจุดนั้นและเริ่มทำการบ่มเพาะพลัง

ผ่านไปหกเดือน ดาราวิญญาณดวงที่หกของเนี่ยลี่ก็ปรากฏขึ้น

ผ่านไปอีกหนึ่งปี ดาราวิญญาณดวงที่เจ็ดของเนี่ยลี่ก็ปรากฏขึ้นมาอีก

และสามปีผ่านไป ดาราวิญญาณดวงที่แปดของเนี่ยลี่ก็ปรากฏขึ้นมาอีกดวง


เนี่ยลี่ยังคงนั่งสมาธิเพื่อบ่มเพาะพลัง ราวกับนักบวชอาวุโสที่กำลังเข้าสู่การวิปัสสนาภาวนา ในตอนนี้ห้วงขอบเขตวิญญาณของเขา เริ่มที่จะสงบราวกับทะเลที่ไร้คลื่น และสามารถกักเก็บพลังสวรรค์ที่ถ่ายเทมาจากภาพจิตรกรรมหมื่นขุนเขาและสายน้ำได้อย่างต่อเนื่องและบรรจบกันเป็นหนึ่งเดียว
และห้าปีผ่านไป ดาราวิญญาณดวงที่เก้าก็ปรากฏขึ้นมา

ดาราวิญญาณทั้งเก้าดวง โคจรไปโดยรอบ จากนั้นก็กลืนกินชะตาวิญญาณทั้งเก้าไปอย่างสมบูรณ์ ดาราวิญญาณทั้งเก้าส่องประกายอย่างงดงาม เมื่อเวลาผ่านไปมันก็เริ่มที่จะเปลี่ยนแปลงรูปร่างแตกต่างกันไป เนี่ยลี่ที่ทำการบ่มเพาะพลังอยู่ เหลืออีกเพียงแค่ขั้นเดียวเท่านั้นก็จะบรรลุระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์ได้ 


เนี่ยลี่ยังคงบ่มเพาะพลังต่อไป และหลังจากผ่านไปสิบปี ดูเหมือนว่าเนี่ยลี่จะบรรลุถึงขั้นสูงสุดของระดับดาราสวรรค์แล้ว แต่ทว่า ไม่ว่าจะฝึกฝนไปอีกเท่าใด เขาก็ไม่อาจที่จะบรรลุระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์ไปได้ ราวกับว่าจะขาดเหลืออยู่อีกแค่เพียงครึ่งขั้นเท่านั้น การที่จะบรรลุถึงกระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์นั้น ดูเหมือนว่าจำเป็นที่จะต้องได้รับการกระตุ้นจากปัจจัยภายนอกด้วยเป็นแน่


เนี่ยลี่ได้สติขึ้นมาอีกครั้ง และได้ยินเสียงเซี่ยวหยู่เรียกชื่อเขา “เนี่ยลี่! เจ้าทำอะไรอยู่กันแน่? ข้าถามเจ้าอยู่ทำไมไม่ตอบข้าเลย?

“อะไรกัน? เจ้าถามอะไร? แล้วเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่แล้ว?” เนี่ยลี่จ้องไปที่หน้าเซี่ยวหยู่แล้วเอ่ยถาม

“ก็แค่เพียงไม่กี่อึดใจ ที่ข้าเอ่ยถามไปแต่เจ้าก็มิได้ตอบกลับมา แล้วตกลงเจ้าจะตอบข้าไหม?” เซี่ยวหยู่ถามกลับไปอีกครั้ง พร้อมกับจ้องหน้าเนี่ยลี่ เนี่ยลี่ใช้วิธีไหนกัน แค่เพียงเวลาชั่วครู่ สามารถเพิ่มระดับพลังได้อย่างรวดเร็วถึงเพียงนี้? อีกเพียงแค่เล็กน้อยก็จะบรรลุระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์ได้แล้ว


เนี่ยลี่ยิ้มอย่างเศร้าใจเล็กน้อย เขาไม่อาจที่จะตอบเซี่ยวหยู่ได้ เขากลัวว่าถึงแม้จะบอกเซี่ยวหยู่ไป นางก็ไม่อาจที่จะเข้าใจได้อยู่ดีใครเล่าจะไปจินตนาการได้ว่า ด้วยระยะเวลาเพียงเล็กน้อย เนี่ยลี่ได้ใช้เวลาผ่านไปร่วมยี่สิบปี


เรื่องของพื้นที่และเวลา ของตำราจิตอสูรท่องเวลา เป็นเรื่องที่เกินกว่าจะจินตนาการ! แม้เพียงหน้าเดียวของตำรา ก็สามารถหยุดทุกสรรพสิ่งได้ถึงยี่สิบปี!



เนี่ยลี่ชำเลืองมองดูหน้าตำราที่เหลืออีกสองหน้าของตำราจิตอสูรท่องเวลา บางทีอีกสองหน้าที่เหลือของตำราจิตอสูรท่องเวลา อาจจะทำให้หยุดเวลาไปได้อีกสี่สิบปีก็เป็นได้! แต่เนี่ยลี่ยังไม่พร้อมที่จะใช้งานมันในตอนนี้ เพราะเขานั้นได้ก้าวมาถึงขั้นที่เรียกว่า ระยะคอขวด แค่เพียงการบ่มเพาะพลังนั้นไม่เพียงพอ ที่จะทำให้บรรลุระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์ได้ รอจนให้เขานั้นบรรลุระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์ก่อน จากนั้นค่อยใช้อีกสองหน้าที่เหลือของตำราจิตอสูรท่องเวลา มันจะคุ้มค่ายิ่งกว่า................จบตอน


แปลโดย นายมะพร้าว

เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง