test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

1 ก.ย. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 373 治疗 การรักษา



 “ถ้าเช่นนั้น ข้าจะเริ่มทำการรักษาอาหารบาดเจ็บให้แก่เจ้า!” เนี่ยลี่มองไปที่เซี่ยวหยู่แล้วพูดขึ้นมา
“ไม่!” เซี่ยวหยู่นิ่งเงียบไปเล็กน้อย พร้อมกับแสดงท่าทีอึดอัดใจ

เนี่ยลี่ขมวดคิ้ว และพูดว่า “ถ้าไม่ทำการรักษา บาดแผลของเจ้าก็จักไม่มีทางหายขาด และยังจะส่งผลก่อการบ่มเพาะพลังของเจ้า!

“การรักษามันยุ่งยากเกินไป ให้ข้ากลับไปคืนชีพที่ห้องโถงวิญญาณจักเป็นการง่ายกว่า!” เซี่ยวหยู่ตอบกลับอย่างร้อนใจ

“แม้ว่าจะดูเหมือนว่าเจ้านั้นบาดเจ็บสาหัส ทั่วทั้งร่างกาย แต่ก็หาได้มีปัญหากับการรักษาไม่ ข้าคิดว่าคงใช้เวลาแค่หนึ่งชั่วยามเท่านั้น [สองชั่วโมง]” เนี่ยลี่พูดต่อไปอีกว่า

“เมื่อเทียบกับการที่ต้องก่อรูปชะตาวิญญาณขึ้นมาใหม่ เห็นได้ชัดว่าเป็นเรื่องที่ง่ายกว่ากันมาก”
เซี่ยวหยู่จ้องมองเนี่ยลี่พร้อมกับส่ายหน้า “ไม่ต้อง! ข้านั้นไม่ต้องการ”

ร่างกายของเขาถูกเผาไหม้หลายจุด แต่กลับไม่ต้องการที่จักรักษา นี่มันหมายความว่าอย่างไรกันแน่…………?

“หรือเจ้าไม่เชื่อใจการรักษาของข้า? เชื่อข้า ขอเวลาแค่เพียงหนึ่งชั่วยาม เจ้าจักกลับไปหล่อเหลาเช่นเดิม เมื่อถึงตอนนั้นรับรองว่า หวงอิ้ง และสาวๆของเจ้าจักต้องกรีดร้องเมื่อได้พบกับเจ้าเช่นเดิม!” เนี่ยลี่พูดพร้อมกับหัวเราะ


“ข้ามิได้หมายถึงเรื่องนั้น...”เซี่ยวหยู่พยายามที่จะอธิบาย แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างเขาจึงไม่อาจพูดออกไปได้

“เจ้ายังจักลังเลอันใดอีก? เรานั้นต่างก็เป็นชาย จักมีอะไรที่ต้องปกปิดกันอีก” เนี่ยลี่จับที่ไหล่เซี่ยวหยู่ และเตรียมที่จะทำการรักษา

“แล้วที่เจ้าได้รับบาดเจ็บก็เป็นเพราะข้า ข้านั้นจึงต้องทำการรักษาเจ้า เจ้าไม่ต้องกังวลในเรื่องการรักษาของข้า ข้าจะช่วยรักษาและช่วยยกระดับการบ่มเพาะพลังให้แก่เจ้าเอง”

“ไม่ต้อง ข้านั้นไม่ต้องการจริงๆ!” เซี่ยวหยู่ยกมือเขาด้วยความลำบาก เพื่อกันไม่ให้เนี่ยลี่มาแตะต้อง


เนี่ยลี่ยิ่งสงสัยมากขึ้น เซี่ยวหยู่ผู้นี้เป็นอะไรกันแน่ เห็นได้ชัดว่าเขาสามารถที่จักรักษาให้หายขาดได้ แต่เหตุใดเขาจึงต้องการที่จะตายและกลับไปคืนชีพที่ห้องโถงวิญญาณ นี่เขาถูกเพลิงมังกรเผาจนสมองสุกไปแล้วหรืออย่างไร เซี่ยวหยู่นั้นช่วยเขาจนต้องได้รับบาดเจ็บ เขาเองก็ต้องการที่จะไถ่โทษ แต่เซี่ยวหยู่กลับที่จะเรียกร้องที่จะตาย มันจักไม่ให้เขารู้สึกผิดไปยิ่งกว่าเดิมได้เช่นใด?

“ไม่ว่าเจ้าจักพูดเช่นใด ข้าก็จักทำการรักษาเจ้า!” เนี่ยลี่เข้าไปใกล้เซี่ยวหยู่และทำการสกัดจุด หยุดการเคลื่อนไหวของเซี่ยวหยู่

“ข้าไม่ต้องการจริงๆ !” เซี่ยวหยู่ตะโกนออกมาอย่างร้อนใจ

“เจ้าไม่จำเป็นต้องพูดอะไรแล้ว” เนี่ยลี่สกัดจุดที่คอเพื่อมิให้เซี่ยวหยู่ส่งเสียงได้อีก


เซี่ยวหยู่ทำได้เพียงแค่จับจ้องไปที่เนี่ยลี่เท่านั้น เนี่ยลี่ทำการสกัดจุดเขา จนเขาไม่อาจที่จะขยับและพูดได้เลยแม้แต่น้อย

“อ่า..อ่า..อ่า..อ่า..อ่า” เซี่ยวหยู่พยายามที่จะขัดขืนสุดชีวิต แต่ก็ช่างไร้ประโยชน์ยิ่งนัก ดวงตาของเขานั้นเต็มไปด้วยความกังวล

“อย่าได้กังวล เชื่อใจข้า” เนี่ยลี่ตบไปที่ไหล่เซี่ยวหยู่ เขามองไปที่ผิวของเซี่ยวหยู่ เขาก็เผยรอยยิ้มออกมา แผลจากเพลิงมังกรนี้ ไม่ส่งผลต่อการขอบเขตวิญญาณของเจ้า ถ้าเช่นนั้นการรักษาก็ไม่ได้ยากนัก

คนที่สามารถปล่อยเพลิงมังกรได้ จักต้องมีความแข็งแกร่งระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์เป็นอย่างน้อย การโจมตีนี้เซี่ยวหยู่ควรจะถึงแก่ชีวิตเสียด้วยซ้ำ แต่เพราะพื้นที่และเวลาที่ผันแปรจากพลังของแหวน ทำให้เพลิงมังกรส่วนหนึ่งถูกสกัดเอาไว้ ดังนั้นเซี่ยวหยู่จึงแค่ได้รับบาดเจ็บสาหัส


โดยปกติแล้วยอดฝีมือระดับชะตาสวรรค์ ไม่อาจที่จะรักษาอาการบาดเจ็บของเซี่ยวหยู่ได้ เนื่องจากว่าความแข็งแกร่งนั้นไม่เพียงพอที่จะรักษาอาหารบาดเจ็บนี้ให้หายขาดได้ แต่เนี่ยลี่นั้นแตกต่างจากผู้อื่น

แค่ใช้ฝีมือเพียงบางส่วน เนี่ยลี่ก็สามารถที่จะรักษาเซี่ยวหยู่ได้

“อ่า..อ่า..อ่า..อ่า..อ่า”เซี่ยวหยู่ยังคงดิ้นรนไม่หยุด ขณะที่เนี่ยลี่ตรวจดูร่างกายของเขา ใบหน้าของเขาเริ่มที่จะเป็นสีแดง เขาพยายามที่จะพูดออกไปอย่างเต็มที่ แต่ก็ไม่อาจที่จะพูดอะไรออกไปได้

เนี่ยลี่ตบไปที่ไหล่ของเซี่ยวหยู่อีกครั้งและพูดว่า 
“อาการบาดเจ็บของเจ้านั้น ก็แค่ผิวหนังไหม้เกรียมไปเล็กน้อยเท่านั้น อีกแค่ครู่เดียวมันก็จักหายไป ข้าจะช่วยเจ้าถอดเสื้อผ้าก่อนนะ”
แคว๊กกก!


เนี่ยลี่ฉีกเสื้อที่ฉีกขาดของเซี่ยวหยู่ออกทีละชิ้น จนเผยให้เห็นไหล่ทั้งสองข้าง เนี่ยลี่หยิบเอาขวดยาออกมาจากแหวนห้วงมิติ และเอานิ้วจุ่มลงไปในขวดยาแค่เล็กน้อย และเอามาลูบที่ไหล่ของเซี่ยวหยู่จนทั่วอย่างช้า ๆ


ในขณะที่ทายานั้น เนี่ยลี่ได้ถ่ายเทพลังงานสวรรค์ออกมาอย่างช้า ๆ ไหล่ของเซี่ยวหยู่ที่ไหม้เกรียมค่อย ๆ ฟื้นฟูทีละน้อย จนกลายเป็นสีแดง และกลายเป็นผิวขาวนวลราวกับว่าไม่เคยได้บาดเจ็บมาก่อน แม้แต่ผู้หญิงยังต้องอิจฉาผิวกายของเขา เพราะมันนิ่มนวลและบอบบางราวกับว่าแค่เพียงเป่าเปลือกหอยก็ทำให้ผิวนี้เป็นริ้วรอยได้


“เป็นเช่นใดบ้าง เจ้าคงจักเชื่อในความสามารถของข้าแล้วสินะ?” เนี่ยลี่พูดอย่างพึงพอใจ พลังงานของเขาก็ได้แทรกซึมเข้าไปในร่างกายของเซี่ยวหยู่ และรักษาอาการบาดเจ็บจากภายใน ทำให้ผลการรักษาดีขึ้นยิ่งไปอีก


“อ่า..อ่า..อ่า..อ่า..อ่า” เซี่ยวหยู่ยังคงดิ้นรน ในดวงตาของเขานั้นมีแต่ความกังวล


“ข้าเข้าใจเจ้า!” เนี่ยลี่ตบไปที่ไหล่ของเซี่ยวหยู่และหัวเราะด้วยความมั่นใจ เขาทาครีมไปทั่วทั้งใบหน้า ลำคอ และไหล่จนฟื้นฟูเป็นปกติ


เขานั้นยอมรับเลยว่า เซี่ยวหยู่เป็นผู้ชายที่งดงามยิ่งนัก ไม่แปลกใจเลยที่แม่นางหวงอิ้ง และหญิงมากมายจึงได้หลงไหลเซี่ยวหยู่ยิ่งนัก แม้แต่เนี่ยลี่ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกอิจฉาเล็กน้อย


“ท่อนบนได้รับการรักษาจนหมดแล้ว ต่อไปก็คือท่อนล่าง!” เนี่ยลี่ทำการยกเซี่ยวหยู่ขึ้น จากนั้นก็วางเขาบนพื้น โดยคว่ำหน้าไปที่พื้น
แคว๊กกก!


เขาทำการฉีกเสื้อของเซี่ยวหยู่ออกทั้งหมด ดูเหมือนว่าที่หน้าอกของเซี่ยวหยู่จะได้รับบาดเจ็บเช่นกัน เพราะเขาพันผ้าพันแผลไว้หลายชั้นจนแน่น เนี่ยลี่แกะผ้าพันแผลออกทั้งหมด จนเผยให้เห็นแผ่นหลังของเซี่ยวหยู่ทั้งหมด หลังของเซี่ยวหยู่เต็มไปด้วยบาดแผลที่ไหม้เกรียมจากเพลิงมังกร


“อ่า..อ่า..อ่า..อ่า..อ่า” เซี่ยวหยู่ยังคงดิ้นรน พยายามที่จะบิดไปมา หน้าของเขาแดงไปจนถึงลำคอ สายตาเต็มไปด้วยทรมาน แต่เขาก็ไม่อาจที่จะพูดอะไรออกมาได้

เนี่ยลี่ค่อย ๆ ทายาที่ทำจากสมุนไพรไปที่หลังของเซี่ยวหยู่ แล้วค่อย ๆ เช็ดออก รอยแผลก็หายไปในทันที

ผิวที่เคยถูกเผาไหม้ของเซี่ยวหยู่ ถูกฟื้นฟูอย่างรวดเร็วจนสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า หลังจากนั้นไม่นาน มันก็กลับเป็นผิวที่เรียบเนียนเช่นเดิม เป็นผิวที่มองดูราวกับหยกสีขาวที่ถูกแกะสลักออกมาได้อย่างงดงาม ทั้งที่เนี่ยลี่กำลังจ้องมองอยู่ ก็ไม่อาจที่จะอธิบายความงดงามของผิวนี้ได้


เนี่ยลี่อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเศร้าใจ ถ้าหากว่าเซี่ยวหยู่นั้นเป็นหญิงสาว จักต้องเป็นที่หมายปองของเหล่าชายหนุ่มเป็นแน่!


เนี่ยลี่ไล่ความคิดบ้าๆออกจากหัวของเขา และตั้งสมาธิในการรักษาแผลไฟไหม้ของเซี่ยวหยู่ ทันใดนั้นแผลเหล่านั้นก็ถูกฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว
แคว๊กกก!


เนี่ยลี่ทำการฉีกกางเกงของเซี่ยวหยู่ออก เผยให้เห็นต้นขาอันเรียวเล็ก และเริ่มทำการรักษา เขาทายาไปทุกส่วนที่มีรอยไหม้ แล้วค่อย ๆ นวดและถ่ายเทพลังงานสวรรค์เข้าไป หลังจากนั้นไม่นาน รอยไหม้ก็ค่อย ๆหายไป มีเพียงต้นขาที่กระชับ ไม่มีริ้วรอยแม้แต่น้อย เนี่ยลี่เองก็ไม่อาจที่จะอธิบายได้ว่ามันงดงามแค่ไหน

ดูเหมือนว่าเซี่ยวหยู่จักได้รับการดูแลอย่างดีมาตั้งแต่เด็ก ร่างกายเขาจึงไร้ซึ่งริ้วรอยถึงเพียงนี้


“อาา!” ที่คอของเซี่ยวหยู่ มีเสียงดังแปลก ๆ ขึ้นมา



เนี่ยลี่ใช้มือของเขาลูบไปทั่วทั้งต้นขาด้านหลังของเซี่ยวหยู่ มีร่องรอยของความอบอุ่นแบบแปลก ๆเมื่อมือของเนี่ยลี่สัมผัสลงไป แม้ว่าเซี่ยวหยู่ไม่อาจที่จะขยับได้ แต่ก็สามารถรับรู้ได้ถึงความรู้สึกอย่างชัดเจน มันแทรกซึมไปทั่วทั้งร่างของเขา………..จบตอน

แปลโดย นายมะพร้าว

เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง