test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

31 ส.ค. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 371 跑了?หลบหนี?



สิ่งที่กู้เหิงนั้นไม่รู้ก็คือ นอกจากกองกำลังอสูรและกองกำลังเส้นทางสวรรค์แล้ว หลงยู่อินยังได้ส่งยอดฝีมือระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์กว่าหนึ่งร้อยคนมาเสริมกำลังให้อีกด้วย


แม้หลงยู่อินนั้นมิได้ประกาศออกมาว่ากองกำลังเสียงลึกลับของนางนั้น ได้เป็นพันธมิตรกับกองกำลังอสูรและกองกำลังเส้นทางสวรรค์ แต่ในความเป็นจริงแล้ว กองกำลังเสียงลึกลับก็ได้ให้การช่วยเหลือกองกำลังอสูรอยู่ตลอดเวลา ดั่งเช่นในวันนี้ที่ได้ส่งยอดฝีมือระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์กว่าหนึ่งร้อยคนมาช่วยกองกำลังอสูร


เหล่ายอดฝีมือระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์กว่าร้อยคนนั้น ได้ปกปิดใบหน้าของพวกเขาไว้ ทำให้ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขานั้นมาจากกองกำลังเสียงลึกลับ


เมื่อกู้เหิงยังสามารถที่จะหากำลังเสริมมาได้ แต่เขากลับไม่ทันคิดว่า กองกำลังอสูรและกองกำลังเส้นทางสวรรค์จักหากำลังเสริมได้เช่นกัน


ในขณะที่ทั้งสองฝ่ายกำลังต่อสู้กัน มีกองกำลังขนาดใหญ่ประมาณห้าถึงหกพันคนทะยานมาจากบนท้องฟ้า พวกเขาก็จักเข้าร่วมในการต่อสู้ด้วย และเห็นได้อย่างชัดเจนว่าพวกเขานั้นมาเป็นกำลังเสริมให้แก่กู้เหิง


“นั่นมันกองกำลังของหลี่ยื่อฟง” หลี่ชิงอวิ๋นถึงกับขมวดคิ้ว เขาไม่คิดเลยว่าหลี่ยื่อฟงจักเข้าร่วมการต่อสู้ครั้งนี้ด้วย แต่เขากับหลี่ยื่อฟงนั้นมักจะมีข้อขัดแย้งกันอยู่บ่อย ๆ การที่หลี่ยื่อฟงเข้าร่วมในการต่อสู้ก็ไม่ใช่เรื่องที่เกินกว่าที่คาดไว้  แม้ว่ากองกำลังจิตวายุ [风意:ฟงอวี้] จักยังไม่อาจเทียบได้ได้กองกำลังเส้นทางสวรรค์ แต่ด้วยจำนวนคนก็ถือว่าไม่น้อยเช่นกัน


แต่หลี่ยื่อฟงนั้นไม่ได้นำกองกำลังมาด้วยตนเอง แต่ก็เป็นไปตามนิสัยส่วนตัวของหลี่ยื่อฟง เขาเป็นคนที่ หวงแหนการบ่มเพาะพลังของตนเองเป็นอย่างมาก เขาจึงแทบจะไม่เคยเข้าร่วมต่อสู้เองเลยสักครั้ง จึงเป็นอีกเหตุผลที่ไม่ค่อยจะมีคนที่ยอมติดตามเขา


กองกำลังอสูรและกองกำลังเส้นทางสวรรค์กำลังเสียเปรียบยิ่งนัก เนื่องจากได้รับความกดดันเพิ่มมากขึ้น


แต่เป้าหมายของ หลี่ชิงอวิ๋น กู้เบ่ย และพวกของเขา หาได้มีอะไรซับซ้อน แค่เพียงป้องกันมิให้กู้เหิงและคนของเขา เข้ามาใกล้เนี่ยลี่ ซึ่งพวกเขาก็ทำมันได้เป็นอย่างดี


เนี่ยลี่ได้สร้างวงกลมจารึกขึ้นมาอีกครั้ง มีแสงเรืองรองวิ่งไปตามเส้นวงกลม ด้วยแรงดึงดูดของค่ายกลทำให้รากเทวะลอยขึ้นมาอย่างช้า ๆ


“หยุดมันให้ได้!” หลังจากที่กู้เหิงได้เห็นภาพตรงหน้าก็รีบตะโกนออกมา เขาไม่รู้ว่าเนี่ยลี่นั้นจะทำอะไร แต่หากเนี่ยลี่ทำได้สำเร็จเขาคิดว่าจักต้องเกิดปัญหาขึ้นแน่นอน


เพลิงมังกรพุ่งไปยังเนี่ยลี่ทันที


เมื่อเห็นว่าเพลิงมังกรจำนวนมากพุ่งมายังเนี่ยลี่ ยอดฝีมือระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์ที่ผสานเข้ากับจิตอสูรสายเลือดมังกรนับสิบคนก็เข้าไปยืนขวางเอาไว้


ตูมม! ตูมม! ตูมม!


เปลวเพลิงมังกรจำนวนมากที่พุ่งเข้ามา ระเบิดออกและกระจายไปทั่ว


แม้ว่าเปลวเพลิงมังกรสามารถที่จะทำให้เหล่ายอดฝีมือระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์ได้รับบาดเจ็บ แต่ก็ไม่รุนแรงพอที่จะสังหารพวกเขาได้


ฟุ่บบ! ฟุ่บบ! ฟุ่บบ!


เปลวเพลิงมังกรอีกสามสาย พุ่งเข้ามาตามช่องว่างของเหล่ายอดฝีมือที่ป้องกันอยู่ และพุ่งไปยัง ค่ายกลวงกลม


ใบหน้าของกู้เหิงมองดูแล้วช่างน่าเกลียดยิ่งนัก เขานั้นแสดงออกมาให้เห็นว่า อยากจะสับเนี่ยลี่ให้เป็นชิ้น ๆ ถ้าไม่เช่นนั้นความโกรธเกลียดของเขาไม่ทีทางที่จะลดน้อยลงไป เขาจักไม่ยอมให้ทะเลสาบแห่งเทพเหลยถิงถูกลำลายลงไปเป็นแน่


เปลวเพลิงมังกรทั้งสามสายพุ่งยายังด้านล่างของค่ายกลวงกลม


เนี่ยลี่ยังคงยืนอย่างสงบในทะเลสาบแห่งเทพเหลยถิง ต่อหน้าเปลวเพลิงมังกรทั้งสาม และรีบคว้ารากเทวะอย่างรวดเร็ว


ตูมม! ตูมม! ตูมม!


เปลวเพลิงมังกรทั้งสามสายห้อมล้อมเนี่ยลี่อยู่ มีอยู่เส้นหนึ่งที่อยู่ใกล้กับเขาระเบิดออกมา


เกราะวิเศษระดับหกสร้างเกราะป้องกันที่มองไม่เห็นขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เปลวไฟเหล่านั้นถูกกั้นไว้โดยเกราะป้องกันที่มองไม่เห็น ไม่มีแม้แต่เศษสะเก็ดไฟเพียงเล็กน้อย ที่สัมผัสถูกผิวของเนี่ยลี่เลย

รากเทวะอยู่ในมือเขาแล้ว!


เนี่ยลี่เผยให้เห็นรอยยิ้มเขาโยนรากเทวะเข้าไปในจิตกรรมหมื่นขุนเขาและสายน้ำ


เมื่อเขาได้รากเทวะมาแล้ว ก็ไม่จำเป็นที่จักต้องสู้กับคนพวกนี้อีกต่อไป


“ท่านพี่ชิงอวิ๋น กู้เบ่ย ถอนกำลังได้!” เนี่ยลี่ส่งสัญญาณแจ้งหลี่ชิงอวิ๋น และ กู้เบ่ย


หลังจากที่หลี่ชิงอวิ๋น และ กู้เบ่ย ได้ยินคำพูดของเนี่ยลี่ พวกเขาก็รู้ได้ทันทีว่าเนี่ยลี่ทำสำเร็จแล้ว


ไม่จำเป็นที่พวกเขาจักต้องต่อสู้ต่อไป จากนี้ไปก็แค่รอดูกู้เหิงนั่งร้องไห้เสียใจเพียงเท่านั้น พวกเขาไม่จำเป็นจักต้องต่อสู้โดยเปล่าประโยชน์

“ทุกคน ถอนกำลัง!” กู้เบ่ยตะโกนบอก

“ตามข้ามา!” หลี่ชิงอวิ๋น นำพวกของเขาฝ่าวงล้อมออกไปจากทางด้านหน้า


กองกำลังอสูรและกองกำลังเส้นทางสวรรค์ที่เหลือ พุ่งตามกันออกไป


หลังจากที่ไม่มีรากเทวะแล้ว ทะเลสาบแห่งเทพเหลยถิงก็เริ่มที่จะยุบตัวลง


เมื่อเห็นเช่นนั้น กู้เหิงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น?  เขาโศกเศร้าจนแทบจะร้องไห้ออกมา ทะเลสาบแห่งเทพเหลยถิงเป็นทะเลสาบแห่งเทพแห่งสุดท้ายของเขา แม้ว่าเขาจักสังหารพวกของเนี่ยลี่ได้จนหมดแล้วมันจักมีอะไรดีขึ้น ทะเลสาบแห่งเทพทั้งสามของเขา ในตอนนี้ไม่เหลืออยู่แม้แต่แห่งเดียว
เนี่ยลี่ เจ้าสารเลว!


หากเขานั้นต้องการทะเลสาบแห่งเทพแห่งใหม่ เขาก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จักต้องทำสงครามกับกองกำลังอื่น และแน่นอนว่า เขาคงไม่อาจที่จะหาทะเลสาบแห่งเทพที่ดีกว่า ทะเลสาบแห่งเทพเฮยอวิ๋น ทะเลสาบแห่งเทพกู่ยวี่ และทะเลสาบแห่งเทพเหลยถิงนี้อีกแล้ว!


 “ข้าจะจัดการพวกแกให้หมด!” กู้เหิงตะโกนด้วยความโกรธ และเข้าจัดการหลี่ชิงอวิ๋น กู้เบ่ยและคนอื่น ๆที่ถูกล้อมอยู่


เนี่ยลี่ เซี่ยวหยู่ ลู่เพียว และคนอื่น ๆ ได้ตามหลัง หลี่ชิงอวิ๋น และ กู้เบ่ย แต่การต่อสู้ระยะประชิดมีความรุนแรงมากเกินไป ทุกคนเริ่มที่จะถูกโจมตี


“ฆ่าเจ้าเด็กนั่น แล้วนำแหวนห้วงมิติของมันมาให้กับข้า!” กู้เหิงชี้นิ้วไปที่เนี่ยลี่พร้อมกับตะโกน


เขาเชื่อว่าเนี่ยลี่จักต้องเอาอะไรไปจากทะเลสาบแห่งเทพเหลยถิงเป็นแน่ และมันจักต้องอยู่ในแหวนห้วงมิติ เขาจะแย่งชิงมันกลับมาแล้วจักทำให้ทะเลสาบแห่งเทพเหลยถิงกลับเป็นเช่นเดิมอีกครั้ง


คนกลุ่มหนึ่งเข้าไปล้อมเนี่ยลี่ไว้


หลี่ชิงอวิ๋นและกู้เบ่ย รีบนำกำลังเพื่อที่จะกลับมาช่วยเหลือเนี่ยลี่


“ปล่อยข้าไว้ พวกเจ้ารีบถอนกำลังไป!” เนี่ยลี่รีบตะโกนบอก เพราะถึงอย่างไรรากเทวะนั้นก็มิได้อยู่ในแหวนห้วงมิติของเขา แต่แท้จริงแล้วมันอยู่ในจิตกรรมหมื่นขุนเขาและสายน้ำ


อย่างมากก็แค่ตายที่นี่ แต่ถึงเขาจักถูกสังหารไป กู้เหิงก็ไม่อาจที่จะเอารากเทวะกลับไปได้ เรื่องที่เลวร้ายที่สุด สำหรับเนี่ยลี่ก็แค่จักต้องไปฟื้นฟูชะตาวิญญาณ หลังจากที่คืนชีพในห้องโถงวิญญาณก็เท่านั้น


เหล่ายอดฝีมือระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์ห้อมล้อมเนี่ยลี่เอาไว้


ตูมม! ตูมม! ตูมม!


ยอดฝีมือระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์ทั้งหมดเข้าโจมตีเนี่ยลี่พร้อมกัน เกราะที่มองไม่เห็นก็เกิดร่องรอยของความเสียหาย


หากเกราะวิเศษระดับหกถูกทำลายไป เนี่ยลี่ก็ไม่อาจที่จะรอดไปได้ ด้วยความแข็งแกร่งของเขาในตอนนี้ ไม่อาจที่จะรับมือยอดฝีมือระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์จำนวนมากได้


ก่อนที่จักถูกสังหาร ข้าจักต้องเก็บเอาเกราะวิเศษระดับหก ไปเก็บไว้ในจิตกรรมหมื่นขุนเขาและสายน้ำเนี่ยลี่คิด เพราะไม่ต้องการที่จะให้เกราะวิเศาระดับหกตกไปอยู่ในมือของกู้เหิง


ยอดฝีมือระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์กำลังจะจู่โจมเนี่ยลี่อีกครั้ง และเนี่ยลี่เตรียมที่จะเก็บชุดเกราะวิเศษระดับหก ทันใดนั้นเซี่ยวหยู่ก็คว้าที่แขนของเขา


“ไปกับข้า!” เซี่ยวหยู่กระซิบบอก จากนั้นก็ได้เปิดใช้รูปแบบค่ายกลจากแหวนที่นิ้วชี้ของเขา


มีลำแสงห่อหุ้มที่ตัวเนี่ยลี่และเซี่ยวหยู่ทันที เกิดความผันผวนของพื้นที่และเวลากระจายออกไปอย่างรวดเร็ว


เนี่ยลี่ประหลาดใจเป็นอย่างมาก เขาคิดว่าแหวนที่เซี่ยวหยู่สวมใส่อยู่นั้นเป็นของธรรมดาที่ไม่ได้น่าสนใจเลยแม้แต่น้อย แต่มันกลับเป็นของวิเศษ แห่งพื้นที่และห้วงเวลา


กู้เหิงเริ่มที่จะสังเกตุเห็นความผันผวนของพื้นที่และเวลา แม้ว่าเขานั้นจะรู้สึกหวาดกลัว แต่เขารีบตะโกนออกไปว่า “หยุดพวกมันไว้!


เปลวเพลิงอัคคีพุ่งไปยังเนี่ยลี่และเซี่ยวหยู่


เปลวเหลิงมังกรพุ่งใส่เซี่ยวหยู่ ทำให้เซี่ยวหยู่ถึงกับส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด แต่ทันทีที่เขาขยับแหวนวิเศษของเขาอีกครั้ง ก็ปรากฏแสงขึ้นมาและทั้งสองก็หายไปไม่เหลือแม้เพียงแต่เงา
เนี่ยลี่และเซี่ยวหยู่ได้หลบหนีไปแล้ว!



หลังจากที่ได้เห็น ดวงตาของกู้เหิงถึงกับแดงก่ำ ปอดของเขานั้นแทบจะระเบิด ทะเลสาบแห่งเทพทั้งสามแห่งของเขาถูกทำลายลงไป แต่เจ้าพวกที่ทำให้เป็นเช่นนี้กลับหลบหนีไปได้อย่างนั้นเหรอ?......................จบตอน

แปลโดย นายมะพร้าว

เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง