test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

30 ส.ค. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 368 黑云神池 ทะเลสาบแห่งเทพเฮยอวิ๋น [เมฆาทมิฬ]


คนที่หลี่ชิงอวิ๋นนับถือที่สุดก็คือเนี่ยลี่ ปกติแล้วหลี่ชิงอวิ๋นไม่ค่อยที่จะชื่นชมผู้ใดนัก แม้ว่าเนี่ยลี่นั้นจะอายุยังน้อยกว่าน้อยกว่าเขา แต่เขาก็ทำสิ่งที่ไม่คาดฝันได้สำเร็จ


กองกำลังอสูรและกองกำลังเส้นทางสวรรค์ออกเดินทางไปยังโลกภายนอกด้วยกันอย่างเงียบ ๆ


เมื่อเร็วๆนี้ กองกำลังอสูรและกองกำลังเส้นทางสวรรค์ได้ทำสงครามกับกองกำลังของกู้เหิง การต่อสู้นี้เรียกได้ว่ารุนแรงยิ่งนัก เป็นการสังหารอีกฝ่ายจนฝ่ายศัตรูไม่เหลือรอดแม้แต่คนเดียว กู้เหิงนั้นต่อสู้กับกองกำลังอสูรอย่างบ้าคลั่งราวกับว่าไม่ได้กลัวว่าจักสูญเสียสิ่งใด


จากการร่วมมือของกองกำลังอสูรและกองกำลังเส้นทางสวรรค์ทำให้มีการโต้กลับอย่างรุนแรงไม่แพ้กัน ทำให้กองกำลังของกู้เหิงนั้นได้รับความเสียหายอย่างต่อเนื่อง แต่ก็ได้มีกองกำลังของยอดฝีมือระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์กว่าสองร้อยคนได้มาช่วยกู้เหิง ทำให้กู้เบ่ย และหลี่ชิงอวิ๋น รีบถอนกำลังอย่างรวดเร็ว เพื่อที่จะหลีกเลี่ยงการปะทะ


ทั้งกู้เบ่ยและหลี่ชิงอวิ๋นก็ได้แต่สงสัยว่า ยอดฝีมือระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์พวกนั้นมาจากที่ไหนกัน?


ดังนั้นพวกเขาจึงต้องระมัดระวังมากยิ่งขึ้น เพราะไม่อาจที่จะคุ้มครองสมาชิกของกองกำลังได้ทั้งหมด  เขาจึงหยุดการเผชิญหน้ากับกองกำลังของกู้เหิงชั่วคราว


ที่โลกภายนอก


ทะเลสาบแห่งเทพเฮยอวิ๋น [เมฆาทมิฬ]


ทะเลสาบแห่งเทพนี้ถูกครอบครองโดยกองกำลังของกู้เหิง สำหรับกู้เหิงนั้นเรียกได้ว่าเป็นทะเลสาบแห่งเทพที่มีความสำคัญยิ่งนัก มีคนเฝ้าดูแลอยู่ถึงหกร้อยคน และมีหกสิบคนที่อยู่ในระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์ การคุ้มกันนี้แน่นหนาไม่น้อย


แต่ทว่า กองกำลังหลักของกู้เหิงมิได้อยู่ที่นี่ มีเพียงบางส่วนเท่านั้นที่คุ้มครองทะเลสาบแห่งเทพนี้อยู่


คนในกองกำลังที่คุ้ทครองทะเลสาบแห่งเทพ ต่างก็ทำการบ่มเพาะพลังอยู่บนพื้นหญ้าใกล้ ๆทะเลสาบแห่งเทพ เนื่องจากว่าพลังงานสวรรค์ในบริเวณทะเลสาบแห่งเทพนั้นมีความเข้มข้นยิ่งนัก ทำให้ผู้ที่ทำการบ่มเพาะพลังในบริเวณนี้รุดหน้าขึ้นเป็นอย่างมาก ดังนั้นคนเหล่านี้จึงไม่ยอมที่จะเสียเวลาเปล่า มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่เดินตรวจตราบริเวณโดยรอบ


คนพวกนี้ติดตามกู้เหิงมาอย่างยาวนาน และรู้ดีว่าไม่มีผู้ใดที่จักกล้าเข้ามาแย่งชิงทะเลสาบแห่งเทพของพวกเขา!


ในตอนนี้ห่างจากทะเลสาบแห่งเทพไปไม่กี่ลี้ [หลี่ (ลี้)= ประมาณครึ่งกิโลเมตร] กองกำลังอสูรและกองกำลังเส้นทางสวรรค์ได้มารวมตัวกัน


“พวกเรามารวมกันหมดแล้วหรือยัง?” กู้เบ่ยมองไปและสอบถาม


“ข้าตรวจสอบแล้ว มีราวสามพันคนที่ได้มาถึงแล้ว และมีหกสิบคนที่อยู่ในระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์” ลู่เพียวตอบกลับไป ในตอนนี้ถึงแม้ว่าจักมีกำลังเพียงแค่สามพันคน ก็เพียงพอที่จะแย่งชิงทะเลสาบแห่งเทพเฮยอวิ๋นได้แล้ว

“พวกเราควรที่จะลงมือกันได้แล้ว!” หลี่ชิงอวิ๋นพูดกับเนี่ยลี่พร้อมกับเผยให้เห็นรอยยิ้ม

“ได้!” เนี่ยลี่พยักหน้าตอบกลับ


   “เอาหล่ะ! ออกเดินทางได้!” กู้เบ่ยโบกมือให้สัญญาณพร้อมกับตะโกนบอก อย่างคึกคะนอง ก่อนหน้านี้เขายังปกปิดความแข็งแกร่งของตนเองเอาไว้ และยอมก้มหัวให้เหล่าผู้อาวุโสในตระกูล ยอมให้ถูกมองว่าเป็นคนที่ไร้ประโยชน์ แต่เลือดที่อยู่ในใจของเขานั้น  ไม่เคยมีสักวันที่จะหยุดเดือดดาล มันยังคงลุกโชนอยู่ตลอดเวลา และนับจากวันนั้น ในที่สุดเขาก็สามารถที่จะยืนหยัดได้ และสามารถเผชิญหน้ากับกู้เหิงได้


อาการป่วยของพี่สาวของเขาก็ได้เนี่ยลี่ช่วยรักษา และเนี่ยลี่ยังมอบจิตอสูรสายเลือดมังกรที่มีระดับการเติบโตในระดับพระเจ้าให้แก่เขา ด้วยน้ำใจที่เนี่ยลี่มีให้ แม้ว่าเนี่ยลี่จักสั่งให้เขาไปตาย เขาก็จักไม่เอื้อนเอ่ยแม้เพียงสักครึ่งคำ


“ฆ่า!


คนทั้งสามพันคนพุ่งทะยานเข้าไปยังทะเลสาบแห่งเทพเฮยอวิ๋น


ด้วยจำนวนคนที่มากมาย หากมองดูไปราวกับฝูงผึ้งที่บินอยู่เต็มท้องฟ้า


เนี่ยลี่ก็อยู่ในกลุ่มคนพวกนี้ เขาสวมใส่ของวิเศษระดับหกทั้งตัว และถือกระบี่เทพอัสนีดาวตก ด้านหลังของเขากระพือปีกสีขาวและสีดำ มุ่งไปยังทะเลสาบแห่งเทพเฮยอวิ๋น


แม้ว่าเซี่ยวหยู่จะยังรู้สึกอึดอัดใจเกี่ยวกับเนี่ยลี่ แต่เขาก็ทะยานอยู่ข้างๆเนี่ยลี่


เหล่าคนที่ปกป้องทะเลสาบแห่งเทพเฮยอวิ๋นยังคงทำการบ่มเพาะพลังอยู่ พวกเขานั้นหาได้รู้ว่าอัตรายได้เข้ามาใกล้พวกเขาแล้ว แต่ก็มีบางส่วนที่เดินตรวจตราและพูดคุยกันอยู่ เขาชี้ไปทางด้านหน้าและพูดขึ้นมาว่า  “เจ้าเห็นไหม! คนพวกนั้น มันอะไรกัน?

      “หรือว่ากองกำลังอื่นจักกำลังรวบรวมกำลังพลอยู่หรือไม่?” คนอื่น ๆ ที่มองไปยังทิศทางเดียวกัน เรื่องดังกล่าวก็สามารถพบเห็นได้ตามปกติเช่นกัน พวกเขาไม่คิดว่า จักมีใครกล้าที่จะโจมตีทะเลสาบแห่งเทพเฮยอวิ๋น 


      ถึงแม้ว่าทะเลสาบแห่งเทพเฮยอวิ๋นจักถูกโจมตี กองกำลังหลักของกู้เหิงก็จักรีบเร่งมาช่วยเหลือพวกเขาทันทีในไม่กี่ชั่วยาม แม้ว่าทะเลสาบแห่งเทพเฮยอวิ๋นจักถูกยึดครองไปได้ ก็ไม่มีอะไรมากมาย พวกเขาก็แค่แย่งชิงกลับมาอีกรอบก็เท่านั้นเอง


ในตอนที่พวกเขาพูดคุยกันอยู่นั้น พวกที่ลาดตระเวณอยู่ไกล ๆ ก็ตะโกนออกมาว่า


“พวกมันคือกองกำลังอสูร!


“แล้วก็มีพวกกองกำลังเส้นทางสวรรค์อยู่อีกด้วย!


ในตอนนี้พวกเขาตระหนักดีแล้วว่า ที่คิดไว้ผิดพลาดไป เนี่ยลี่ กู้เบ่ย ได้นำกองกำลังเข้ามาบุกทะเลสาบแห่งเทพเฮยอวิ๋นแล้ว


เนี่ยลี่ตวัดกระบี่เทพอัสนีดาวตกลงไปด้านล่าง เกิดลำแสงสายฟ้าพุ่งลงไป


ตูมม! ตูมม! ตูมม!


มันทำให้ร่างของยอดฝีมือระดับชะตาสวรรค์ถึงกับระเบิดออกในทันที


ยอดฝีมือกระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์พุ่งเข้าหาเนี่ยลี่ แต่ก็ถูกขัดขวางโดยยอดฝีมือระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์จากกองกำลังอสูรและกองกำลังเส้นทางสวรรค์


การต่อสู้อย่างรุนแรงเกิดขึ้นโดยรอบทะเลสาบแห่งเทพเฮยอวิ๋น


จากนั้นก็เป็นการต่อสู้ที่หาได้เท่าเทียมกันไม่ ยอดฝีมือระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์ของกู้เหิงหนึ่งคน ต้องรับมือกับยอดฝีมือระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์ห้าถึงหกคน หรือบางทีก็ถึงเจ็ดคน จากนั้นก็ถูกสังหารไปทีละคน


ภายใต้การคุ้มครองจากกองกำลังส่วนหนึ่ง เนี่ยลี่ได้ไปถึงในกลางของทะเลสาบแห่งเทพเฮยอวิ๋น และเริ่มทำการเขียนลวดลายจารึกลงไป


มีแสงส่องประกายในขณะที่เขาเขียนลวดลายจารึก และฝังลงไปยังทะเลสาบแห่งเทพเฮยอวิ๋น รูปแบบค่ายกลจารึกได้ก่อรูปเป็นวงกลมอย่างรวดเร็ว รากเทวะค่อย ๆ ปรากฏขึ้นมาอย่างช้า ๆ จากกึ่งกลางของวงกลม เนี่ยลี่รีบใช้มือขวาจับเอารากเทวะแล้วโยนไปใส่ในจิตรกรรมหมื่นขุนเขาและสายน้ำทันที


เขามองออกไปไม่ไกล การต่อสู้ได้จบลงอย่างรวดเร็วนัก และเหล่าคนที่คุ้มครองทะเลสาบแห่งเทพเฮยอวิ๋นก็ได้ถูกสังหารไปจนหมด

“เจ้าทำสำเร็จแล้วใช่หรือไม่?” กู้เบ่ยเอ่ยถามเนี่ยลี่

“แน่นอน!” เนี่ยลี่พยักหน้าตอบพร้อมกับยิ้ม

“เอาหล่ะ! พวกเราจักมุ่งไปยังทะเลสาบแห่งเทพถัดไป!” กู้เบ่ยพูดด้วยความตื่นเต้น เขาไม่รู้ว่าเนี่ยลี่นั้นเก็บรากเทวะไว้ที่ไหน แต่กู้เบ่ยรู้ดีว่า รากเทวะที่เนี่ยลี่เก็บไว้นั้นพวกมันจักมีคุณค่ามากยิ่งกว่าเดิม เนี่ยลี่จักสามารถที่จะผลิตศิลาจิตวิญญาณได้ออกมาราวกับว่าไม่รู้จักหมดสิ้น


หลังจากที่กองกำลังทั้งสามพันคนได้ทะยานเพื่อที่จะมุ่งไปยังที่ถัดไป ราวกับฝูงตั๊กแตน ทะเลสาบแห่งเทพเฮยอวิ๋นก็ค่อย ๆยุบตัวลงไป
หลังจากนั้นราวครึ่งชั่วยาม [หนึ่งชั่วโมง]


กู้เหิงกับกองกำลังของเขานับหมื่นคน ได้มุ่งมายังทะเลสาบแห่งเทพเฮยอวิ๋น แต่ทว่าพวกเขานั้นกลับไม่เห็นร่องรอยของทะเลสาบแห่งเทพเฮยอวิ๋นเลยแม้แต่น้อย


เมื่อเป็นเช่นนี้กู้เหิงนั้นแทบจะกระอักเลือดออกมา เขานั้นได้ครอบครองทะเลสาบแห่งเทพเฮยอวิ๋นมาเป็นเวลาหลายปี ในแต่ละปีเขาก็ได้ศิลาจิตวิญญาณเป็นจำนวนมาก แต่ในตอนนี้ทะเลสาบแห่งเทพเฮยอวิ๋นกลับหายไป เขานั้นไม่เข้าใจเลยสักนิด ว่าทะเลสาบแห่งเทพเฮยอวิ๋นที่อยู่ตรงนี้หายไปได้อย่างไร แม้แต่ยอดฝีมือระดับเทพสงคราม ยังเป็นเรื่องยากที่จักทำลายทะเลสาบแห่งเทพได้ และยิ่งไปกว่านั้น การทำลายทะเลสาบแห่งเทพ มันจักเป็นผลดีตรงไหนกัน?


“เนี่ยลี่ กู้เบ่ย ข้าจักไล่ล่าเจ้าไปตลอด จักไม่ยอมปล่อยเจ้าเป็นเป็นอันขาด!” กู้เหิงตะโกนด้วยความโกรธเกรี้ยว


เหอกุ้ยกรอกตาและพูดออกมาอย่างแฝงความหมายว่า “นายท่านกู้เหิง ข้าว่ามีเรื่องที่น่าสงสัย ในเมื่อพวกเขาทำลายทะเลสาบแห่งเทพเฮยอวิ๋น พวกเขาจักต้องมุ่งไปยังทะเลสาบแห่งเทพที่อยู่ถัดไป พวกเราจักต้องรีบไล่ตามไปเท่านั้น ที่อยู่ใกล้ที่นี่ที่สุดคือทะเลสาบแห่งเทพกู่ยวี่ [古域:โลกโบราณ] พวกเราจักต้องรีบตามไปที่ทะเลสาบแห่งเทพกู่ยวี่ทันที”


หลังจากที่ไฉเยว่ได้ยินคำพูดที่ว่ามา ก็อดที่จะรำคาญมิได้ ไม่นานมานั้เขานั้นมักจะถูกป้ายสี ให้ถูกต้องสงสัยอยู่เสมอ เขาเกือบที่จะมีเรื่องกับเหอกุ้ยหลายครั้งแล้ว เจ้าเหอกุ้ยผู้นี้สารเลวนัก มักจะคอยให้ร้ายให้ร้ายเขาต่อหน้ากู้เหิงอยู่เสมอ จนในตอนนี้เขาแทบจะไม่ได้รับความไว้วางใจอีกแล้ว


ที่ผ่านมา กองกำลังของกู้เหิงถูกกองกำลังลึกลับลอบจู่โจมอย่างต่อเนื่อง กู้เหิงนั้นถูกสังหาร แต่ไฉเยว่กลับหลบหนีรอดมาได้ นับตั้งแต่นั้นมา ไฉเยว่ก็ไม่ได้รับความไว้วางใจอีกเลย หลังจากนั้นอีกสองครั้งที่กู้เหิงถูกสังหาร และไฉเยว่ก็รอดกลับมาทุกคั้ง


ไฉเยว่คิดว่าเหอกุ้ยนั้นอาจจะวางแผนอะไรไว้ จึงรีบพูดขึ้นมาว่า “นายท่านกู้เหิง พวกเราควรจะทำสิ่งที่ตรงข้ามกับพวกเขาโดยการมุ่งหน้าไปยังทะเลสาบแห่งเทพอีกแห่ง ถ้าหากว่าพวกเราไปที่ทะเลสาบแห่งเทพกู่ยวี่แล้วคลาดกับพวกเขา พวกเราจักได้ไปปกป้องทะเลสาบแห่งเทพเหลยถิง [雷霆:อัสนี] แทน  ”


กู้เหิงชำเลืองมองอย่างที่ไม่ค่อยสนใจไฉเยว่เท่าใดนัก หลังจากที่ครุ่นคิด เขาก็พูดขึ้นมาว่า “พวกเราจะมุ่งหน้าไปยังทะเลสาบแห่งเทพกู่ยวี่”
กู้เหิงทะยานออกไป เหอหุ้ยชำเลืองมองไฉเยว่ เขาหัวเราะแล้วก็รีบทะยานตามกู้เหิงไป



เขาจ้องมองดูด้านหลังกู้เหิงที่ทะยานออกไป ช่วยไม่ได้ที่เขาจะรู้สึกเศร้าใจยิ่งนัก ดูเหมือนว่ากู้เหิงนั้นจักไม่เหลือความเชื่อใจในตัวเขาเลยแม้แต่น้อย......จบตอน

แปลโดย นายมะพร้าว

เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง