test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

26 ส.ค. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 363 二选一 หนึ่งในสองทางเลือก



 “นี่เจ้าเด็กน้อย! เจ้ากำลังกลัวอยู่สินะ? เจ้านั้นได้ล่วงเกินคนไปจำนวนไม่น้อย แต่ก่อนที่เจ้าจะตายข้าจักบอกให้รู้ไว้ อาจารย์อูเหยี่ยนเป็นผู้ที่ส่งให้ข้ามา!” 


หญิงในชุดดำเผยรอยยิ้มอันมีเสน่ห์จากนั้นก็พูดต่ออีกว่า 



“แล้วเจ้าต้องการที่จะตายอย่างสบาย ๆ หรือว่า ต้องการที่จะถูกทรมานก่อนหล่ะ? เจ้าจักต้องเป็นผู้เลือก!



นิ้วมือของหญิงชุดดำลูบไล้ที่ต้นขาด้านในของเนี่ยลี่ อย่างช้า ๆ เนี่ยลี่ต้องสูดลมหายใจลึก ๆ เพื่อที่จะให้ใจเย็นลง



ต้นขาด้านในของเขากำลังถูกคุกคาม จักไม่ทำให้เนี่ยลี่นั้นรู้สึกเสียวซ่านได้อย่างไร?



“ท่านผู้อาวุโส อย่าได้ล้อเล่นกับเด็กเช่นข้าเลย!” เนี่ยลี่ยิ้มอย่างขมขื่น



“ล้อเล่น? เจ้าคิดว่าข้าล้อเล่นงั้นเหรอ?” หญิงชุดดำใช้มือที่ถือมีดสั้นอยู่ตบไปที่เป้าของเนี่ยลี่ แล้วหัวเราะพร้อมกับพูด



“ท่านผู้อาวุโสนั้นจักต้องมิได้ถูกส่งมาโดยอาจารย์อู๋เหยี่ยนเป็นแน่ ถ้าหากอาจารย์อู๋เหยี่ยนเป็นผู้ส่งท่านมาจริง ถ้าเช่นนั้น ผีสางเทวดาก็คงจะมีจริงเช่นกัน อาจารย์อู๋เหยี่ยนนั้นอย่างมากก็อยู่ในระดับวิถีแห่งมังกรขั้นที่สาม แต่ท่านผู้อาวุโสนั้นอย่างน้อย ๆ ก็อยู่ในระดับวิถีแห่งมังกรขั้นที่แปด แค่เพียงปลายนิ้วของท่านผู้อาวุโส ก็สามารถที่จะบดขยี้อาจารย์อู๋เหยี่ยนได้แล้ว แล้วเหตุใดคนเช่นท่านจักต้องฟังคำสั่งของอาจารย์อู๋เหยี่ยนด้วยหล่ะ?” เนี่ยลี่พูดพร้อมกับจ้องไปยังหญิงชุดดำ



หญิงชุดดำรู้สึกประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัด เขาไม่คิดเลยว่าเนี่ยลั้นสามารถที่จะประเมินระดับพลังของอาจารย์อู๋เหยี่ยนและของตัวนางได้



ที่รู้มาเนี่ยลี่นั้นอยู่ในระดับชะตาสวรรค์ขั้นห้าชะตาเท่านั้น แต่ด้วยเหตุใดจึงสามารถที่จะประเมินระดับพลังความแข็งแกร่งของผู้ที่อยู่ในระดับวิถีแห่งมังกรได้?



“พูดต่ออีกสิ ถ้าหากว่าเจ้านั้นสามารถบอกเหตุผลที่ข้านั้นมาที่นี่ได้ ข้าอาจจะปล่อยเจ้าไปในวันนี้!” หญิงชุดดำยืนกอดอกพร้อมกับพูดขึ้นมา หน้าอกของนางนั้นเป็นสิ่งที่ทำให้ชายที่ได้เห็นนั้นต้องสั่นไหว



เนี่ยลี่เผยรอยยิ้มออกมา ด้วยความสามารถระดับเขา จักสามารถที่จะคาดเดาความแข็งแกร่งของฝ่ายตรงข้ามได้อย่างแม่นยำ ได้เช่นใด? หญิงสาวที่มีท่าทางยั่วยวนผู้นี้ ด้วยความแข็งแกร่งของนาง นางจักต้องเป็นผู้มีความสำคัญในนิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์นี้เป็นแน่



เนี่ยลี่ครุ่นคิดอย่างรอบคอบ มีคนผู้หนึ่งที่มีลักษณะตรงกับผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเขาในตอนนี้



“จากความแข็งแกร่งของท่านผู้อาวุโส ข้ารู้สึกว่าท่านนั้นจักไม่ได้อยู่ในระดับวิถีแห่งมังกรเป็นแน่ ข้าคิดว่าท่านนั้นจักต้องอยู่ในระดับเทพสงครามสินะ?” เนี่ยลี่จ้องมองไปที่หญิงชุดดำพร้อมกับพูดออกมา


หญิงในชุดดำถึงกับตกใจเล็กน้อย



เนี่ยลี่เริ่มจะรู้สึกตื่นเต้น ถ้าหากเขาเดาไม่ผิด หากคนผู้นี้อยู่ในระดับเทพสงคราม คนผู้นี้จักต้องเป็นคนผู้นั้นเป็นแน่ 



“จากเคล็ดวิชาที่ท่านใช้ ท่านผู้อาวุโสคงจะมาจากตระกูลผนึกมังกร และผู้ที่บรรลุระดับเทพสงครามในตระกูลผนึกมังกรนั้น ข้าคิดว่าสามารถที่จะรับรู้ตัวตนของผู้อาวุโสได้อย่างชัดเจนแล้ว คงไม่จำเป็นที่จักต้องคาดเดาอีกต่อไป!” เนี่ยลี่พูดขึ้นมาหลังจากที่ขบคิดอยู่ชั่วเวลาหนึ่ง



“ฮ่าฮ่าฮ่า เจ้าทายผิดแล้ว ข้านั้นหาได้บรรลุระดับเทพสงครามไม่ ข้านั้นยังอยู่ในระดับวิถีแห่งมังกรขั้นที่เก้า!” หญิงชุดดำหัวเราะอีกครั้ง หน้าอกของนางถึงกับกระเพื่อมขึ้นลง 



“แต่เจ้าก็ทายถูกที่ว่าข้านั้นมาจากตระกูลผนึกมังกร ก็นับได้ว่าเจ้านั้นมีความสามารถไม่น้อย”



ตระกูลผนึกมังกร ระดับวิถีแห่งมังกรขั้นที่เก้างั้นเหรอ?



หลังจากที่ได้ยินเนี่ยลี่นั้นไม่รู้เลยว่า คนผู้นี้เป็นใคร เขายิ้มอย่างขมขื่นพร้อมกับพูดออกมาว่า “หรือว่าข้านั้นจะคาดเดาผิดไป!



หญิงชุดดำเอามีดสั้นที่ถืออยู่ในมือตบไปที่เป้าของเนี่ยลี่อีกครั้ง และพูดว่า “เจ้านั้นรังแกลูกสาวของข้า การที่แม่ของนางจักมาเพื่อที่จะแก้แค้น นี่คงไม่ใช่เรื่องที่ทำเกินไปใช่ไหม?



หลังจากที่ได้ยินคำพูดของหญิงชุดดำ เนี่ยลี่ก็รู้ได้ทันทีว่า นางนั้นคือแม่ของหลงยู่อิน!



“ท่านป้าฟังข้าก่อน...” เนี่ยลี่รีบพูดขึ้นมา และพยายามที่จะอธิบาย



หญิงชุดดำโบกมือแล้วพูดว่า “ข้านั้นรู้เรื่องราวทั้งหมดดีอยู่แล้ว แต่เพราะว่าเจ้านั้นก็สามารถที่จะทายถูกได้บางส่วน ข้าก็จักยังไม่สังหารเจ้า!



หลังจากที่ได้ยินคำพูดของหญิงชุดดำ เนี่ยลี่ก็รู้สึกโล่งใจ



“ถ้าหากว่าเจ้าคิดที่จะหลบหนี โทษของเจ้าคือตายสถานเดียว เจ้าจงเข้าใจไว้ด้วย” หญิงชุดดำเอามีดสั้นตบไปที่เป้าของเนี่ยลี่อีกครั้ง



ตรงเป้านั้นเนี่ยลี่รู้สึกเย็นยะเยือก เนี่ยลี่รีบส่ายสะโพกหลบอย่างรวดเร็ว เขานั้นถึงกับแอบร้องไห้อยู่ในใจ เขานั้นยังมิได้นำชะตาวิญญาณไปฝากไว้ที่ห้องโถงวิญญาณเลย แต่ถึงแม้ว่าจะนำไปฝากไว้ การฟื้นฟูชะตาวิญญาณก็เป็นเรื่องที่ลำบากไม่น้อย ในการถูกทำลายไปแต่ละครั้ง เขาจะต้องรู้สึกหดหู่เป็นอย่างมาก



“ท่านป้า ท่านยังยังคงเข้าใจผิดอยู่! ข้านั้นมิได้รังแกหลงยู่อิน และนอกจากนี้นางยังยกให้ข้านั้นเป็นอาจารย์ของนางอีกด้วย” เนี่ยลี่รีบอธิบาย



“โอ้ มันเป็นเช่นนั้นเชียวเหรอ?” หญิงชุดดำเอาผ้าคลุมศรีษะออก ปล่อยให้ผมสยายลงไปราวกับน้ำตก ถ้ามองดูดี ๆ ก็ช่างคล้ายกับหลงยู่อินยิ่งนัก แต่ก็มีเสน่ห์แบบผู้ใหญ่ที่หลงยู่อินไม่มี ภายใต้ชุดดำนี้ เผยให้เห็นความงดงามที่น่าตกใจ นอกจากนี้นางนั้นยังเร่าร้อนเสียยิ่งกว่าหลงยู่อิน โดยเฉพาะความอวบอิ่มของหน้าอกของนาง ในตอนนั้นเนี่ยลี่มีประกายความคิดเข้ามาว่า หากหลงยู่อินเติบโตจักงดงามเช่นนี้เหมือนกันใช่ไหม?



“จริงแน่นอน!” เนี่ยลี่พยักหน้าอย่างรวดเร็ว และรู้สึกโล่งใจมากขึ้น ในชีวิตที่แล้วของเขา เขานั้นเป็นยอดฝีมือที่เผชิญหน้ากับจักรพรรดิปราชญ์ แม้ว่าการบ่มเพาะพลังในชีวิตนี้ของเขาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่ก็ยังห่างไกลเมื่อเทียบกับยอดฝีมือระดับวิถีแห่งมังกรที่อยู่ตรงหน้า เขาไม่อาจที่จะรับมือได้แม้แต่น้อย



“ข้าได้ยินเรื่องราวทุกอย่าง จากลูกสาวของข้าแล้ว เจ้ามีสองทางเลือก หนึ่งคือจักต้องแต่งงานกับหลงยู่อิน และสอง ข้าจะกำจัดเจ้าทิ้งซะ จงเลือกมา!” หลงซูอวิ๋น[龙淑云:มังกรเมฆาผู้งดงาม] ตบไปที่เป้าของเนี่ยลี่พร้อมกับยิ้มและพูดขึ้นมาอีกว่า 



“เจ้าคิดว่ามีดสั้นของข้านี้คมดีหรือเปล่า?



“ข้าไม่ทำเช่นนั้นแน่ หลงยู่อินนั้นอยู่ในฐานะศิษย์ของข้า ท่านอย่าให้ความสัมพันธ์ของพวกเรายุ่งเหยิงไปมากกว่านี้เลย” เนี่ยลี่รีบพูดออกไป



 “หึ! ความสัมพันธ์เช่นศิษย์อาจารย์ของพวกเจ้านั้น ก็ไม่ต่างไปจากการเล่นกันของเด็กน้อย หาใช่เรื่องที่ต้องเอามาพูดจริงจังไม่ ถึงแม้ว่าความสัมพันธ์อาจจะยุ่งเหยิงไปบ้าง แต่ถ้าใครมาพูดว่าอะไร ข้า หลงซูอวิ๋น จักตัดลิ้นของมันออกมาเอง!” หลงซูอวิ๋นตอบกลับไปอย่างเย็นชา



เนี่ยลี่รู้สึกเศร้าใจยิ่งนัก เขาจักทำเช่นใดเพื่อมิให้ หลงซูอวิ๋น อาละวาดได้?



“ท่านป้า เราจักต้องมาพูดคุยกันอีกยาวเกี่ยวกับเรื่องนี้ ข้านั้นได้หมั้นหมายไปก่อนหน้านี้แล้ว ไม่ใช่ว่าข้านั้นมิได้ชอบหลงยู่อิน แต่ข้าคิดว่า ข้านั้นไม่ดีพอสำหรับนาง! ” เนี่ยลี่รีบพูดออกมา



“เจ้านั้นหมั้นหมายแล้วก็หาได้สำคัญไม่ ผู้ชายมีเมียสามสี่คนก็เป็นเรื่องปกติ ข้านั้นขอเพียงอย่างเดียวคือ ลูกสาวของข้า นางจักต้องเป็นเมียหลวง!” หลงซูอวิ๋นพูดขึ้นมา และพูดต่ออีกว่า



“แม้ว่าเจ้านั้นจักยังไม่คู่ควรกับลูกสาวของข้า แต่ลูกสาวของข้าก็แค่รอไปอีกไม่นานก็เท่านั้น!



“นั่นมันจักถูกต้องเช่นนั้นเหรอ?” เนี่ยลี่รู้สึกอยากอาเจียนเป็นเลือด นี่เขาทำกรรมอะไรเอาไว้กับหลงยู่อินกันแน่! 



“เดี๋ยวก่อน หลงยู่อินนั้นก็มีคู่หมั้นอยู่แล้วมิใช่เหรอ?” 



“ถ้าเป็นการหมั้นหมายนั่น ข้าสามารถที่จะยกเลิกได้อย่างง่ายดาย!” หลงซูอวิ๋นโบกมือ



“ยกเลิกการหมั้นหมาย เรื่องนี้มันหาได้มีความชอบธรรมเลยไม่” หลังจากได้ยินคำพูดของนางเนี่ยลี่ก็ตอบกลับไป



“ความชอบธรรม? ความชอบธรรมก็แค่เสียงผายลมของสุนัข ความชอบธรรมที่แท้จริงคือกำปั้นของข้านี่ เนี่ยลี่ เจ้าจักต้องตอบข้ามาเดี๋ยวนี้ เจ้าจักแต่งงานกับหลงยู่อินหรือไม่? ถ้าเจ้ายังคิดจะหาข้อแก้ตัวอีกหล่ะก็ หากตัวเจ้านั้นต้องมีริ้วรอยก็อย่าหาว่าข้านั้นไม่สุภาพก็แล้วกัน! ” นางตอบพร้อมกับถามกลับมา ดวงตาของหลงซูอวิ๋นเผยให้เห็นความกระหายเลือด 



“ท่านป้า ข้านั้นหาได้หาข้อแก้ตัวไม่ แค่ข้านั้นยังไม่เข้าใจ!



“พูดมาสิ!” หลงซูอวิ๋นมองดูด้วยสายตาที่เย็นชา



“ตระกูลผนึกมังกรนั้นก็นับว่าเป็นตระกูลที่โดดเด่น หลงยู่อินก็เป็นหนึ่งในผู้สืบทอดตำแหน่งผู้นำตระกูล แต่ข้านั้นก็แค่มาจากโลกใบเล็ก ไร้ซึ่งพื้นเพใด ๆ เป็นแค่เพียงเด็กยากจนเท่านั้น ทำไมถึงต้องการให้ข้านั้นแต่งงานกับหลงยู่อินด้วย? ” เนี่ยลี่ยิ้มด้วยความทรมานใจ



“เจ้าไม่จำเป็นต้องถ่อมตัวถึงเพียงนั้น ข้านั้นสายตาแหลมคมเรื่องการดูผู้ชาย แม้ว่าเจ้านั้นจะมาจากโลกใบเล็ก แต่เจ้าก็มีมังกรวารีสายเลือดบริสุทธิ์ และยังเป็นศิษย์ของปรมาจารย์เทียนอวิ๋น ในภายภาคหน้า เจ้าจักต้องคู่ควรกับลูกสาวของข้าอย่างแน่นอน” หลงซูอวิ๋นตอบกลับและเผยให้เห็นรอยยิ้ม..................จบตอน




แปลโดย นายมะพร้าว

เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง