test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

26 ส.ค. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 362 死个明白 รับรู้เอาไว้ก่อนที่จะตาย


เนี่ยลี่จับจ้องออกไปด้วยความระมัดระวังและขยายขอบเขตการรับรู้จนถึงขีดสุด
แต่เขาก็ไม่อาจที่จะสัมผัสถึงตัวตนของฝ่ายตรงข้ามเลย



เหงื่อเริ่มจะปรากฏบนใบหน้าของเนี่ยลี่ การบ่มเพาะพลังของเขานั้นอยู่ในระดับชะตาสวรรค์ขั้นห้าชะตา สามารถรับรู้ถึงอันตรายได้รัศมีรอบตัวห้าสิบหมี่ [เมตร] สามารถสัมผัสได้ถึงร่องรอยพลังของผู้ที่อยู่ในระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์เสียด้วยซ้ำ แต่ในตอนนี้สัมผัสนั้นไม่อาจที่จะตรวจจับร่องเลยได้เลยแม้แต่น้อย ราวกับว่าถูกปิดกั้นไว้อย่างสมบูรณ์


นั่นแปลอย่างน้อยความความแข็งแกร่งของฝ่ายตรงข้ามนั้นอยู่ในระดับวิถีแห่งมังกร!


แม้ว่าจะสัมผัสได้เพียงแค่ลมหายใจของแต่ละฝ่าย ด้วยประสบการณ์ที่ผ่านมาถึงสองชีวิต เนี่ยลี่รับรู้ได้ว่ามันคืออันตรายที่ถึงแก่ชีวิตได้


ในสถาบันวิญญาณฟ้าไม่อนุญาตให้มีการสังหารกันภายในอย่างเด็ดขาด นี่คือกฏข้อบังคับอันเข้มงวดของนิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์ แม้ว่าอาจารย์อู๋เหยี่ยนกล้าที่จะทำเช่นนั้น ท้ายที่สุดแล้วจักต้องจ่ายค่าชดเชยมันด้วยชีวิต 


กฏของนิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์ จักไม่ยอมให้ผู้ใดฝ่าฝืน!


ถ้าเป็นอาจารย์อู๋เหยี่ยน เขาจักกล้าที่จะทำเช่นนั้นเชียวหรือ?


หลังจากที่อาจารย์อู๋เหยี่ยนปกปิดการกระทำจากผู้ยิ่งใหญ่ทั้งห้า เขาไม่เกรงกลัวผลที่ตามมาเลยเช่นนั้นเหรอ?


เนี่ยลี่สูดลมหายใจอย่างช้า ๆ กวาดสายตามองไปโดยรอบ ทันทีที่ฝ่ายตรงข้ามจู่โจมเข้ามา เขาจักสวนกลับได้ในทันที!


ถ้าหากว่าความแข็งแกร่งของฝ่ายตรงข้ามมีมากเกินไป เขาจักต้องใช้เทคนิคลับของ เทคนิคการบ่มเพาะพลัง [เทพวิถีฟ้า] เพื่อรับมือกับความตายตรงหน้านี้! การเคลื่อนไหว ลมหายใจ และความปั่นป่วนของคลื่นลมปราณ รวมไปถึงการต่อสู้ อาจจะทำให้เหล่าผู้อาวุโสระดับสูงสัมผัสถึงเรื่องที่เกิดขึ้นนี้ก็เป็นได้


เนี่ยลี่จับจ้องไปโดยรอบ พร้อมที่จะรับมือได้ทุกเมื่อ ทันใดนั้น คลื่นพลังที่มองไม่เห็นพุ่งเข้าปะทะมาทางที่เนี่ยลี่ยืนอยู่ทันที


แย่แล้ว!” เนี่ยลี่ถูกคลื่นอากาศปั่นป่วน เขาฟันกระบี่เทพอัสนีดาวตกในมือไปทางด้านหน้า
ลำแสงสายฟ้าพุ่งไปยังด้านหน้า แต่ก็ถูกคลื่นพลังที่มองไม่เห็นสลายมันไปในทันที


นี่มันอะไรกัน? ลำแสงสายฟ้าถูกทำลายจนกระจายไปอย่างง่ายดายถ้าเป็นนักเรียนทั่วไปคงไม่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้เป็นแน่ พลังที่มองไม่เห็นยังคงจู่โจมเข้าใส่เนี่ยลี่


เนี่ยลี่ตะโกนดังลั่น พร้อมกับเตรียมที่จะผสานเข้ากับจิตอสูรเงาพราย แต่ในขณะที่เนี่ยลี่รวบรวมพลังเพื่อที่จะผสานเข้ากับจิตอสูรเงาพราย มีพลังงานที่แปลกประหลาดพุ่งเข้าโจมตีขอบเขตวิญญาณของเขา พลังในขอบเขตวิญญาณของเขาถึงกับกระจัดกระจาย การผสานร่างนั้นถูกขัดจังหวะก่อนที่จะผสานได้สำเร็จ


พลังที่มองไม่เห็นห่อหุ้มร่างกายของเนี่ยลี่เอาไว้ และยกเนี่ยลี่ลอยค้างไว้บนอากาศ


การจู่โจมของศัตรูรวดเร็วยิ่งนัก เนี่ยลี่ตกใจเป็นอย่างมาก เขาฟาดฟันกระบี่เทพอัสนีดาวตกไปรอบๆ เพื่อตัดพลังที่มองไม่เห็นออกไป


ทันทีที่เนี่ยลี่นั้นขยับตัว พลังงานที่มองไม่เห็นสองจุดห่อหุ้มไปที่แขนทั้งสองข้างของเนี่ยลี่ แล้วบีดรัดไปที่ข้อมือของเขาราวกับว่าตรวจจับชีพจร จนเนี่ยลี่รู้สึกเจ็บปวด และทันใดนั้นกระบี่เทพอัสนีดาวตกก็หลุดออกจากมือของเขา


มือและขาของเขานั้นถูกผนึกจากพลังที่มองไม่เห็นอย่างสมบูรณ์


ในตอนนี้เขาไม่มีพลังพอที่จะต่อต้านได้เลย แม้ว่าเนี่ยลี่จะไม่รู้ว่าศัตรูของเขานั้นเป็นใครและมาจากที่ไหน แต่ความแข็งแกร่งของเขานั้นจักต้องไม่น้อยกว่า ระดับวิถีแห่งมังกรเป็นแน่ เนี่ยลี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย หรือว่าเขานั้นจักเข้าใจผิด อาจารย์อู๋เหยี่ยนไม่มีทางที่จะส่งคนที่มีความสามารถถึงเพียงนี้มาได้


คนที่มีความแข็งแกร่งขนาดนี้ อาจารย์อู๋เหยี่ยนไม่อาจที่จะสั่งการได้เป็นแน่!


แม้ว่าเนี่ยลี่นั้นจะรับรู้แล้วว่าศัตรูนั้นแข็งแกร่งเพียงไหน แต่เขาจักไม่ยอมถูกมัดไว้เช่นนี้เป็นแน่ ถ้าหากว่าร่างกายของเขานั้นไม่อาจที่จะจัดการพลังประหลาดนี้ได้หล่ะก็ ก็มีเพียงแค่เถาวัลย์ลึกลับในร่างกายของเขาเท่านั้น!


เนี่ยลี่โคจรพลังจากเถาวัลย์ลึกลับที่อยู่ในขอบเขตวิญญาณของเขา ในตอนนี้สามารถรับรู้ได้ถึงพลังที่ราวกับทะเลที่คลุ้มคลั่งถ่ายทอดไปยังแขนและขาของเขา 


เถาวัลย์ลึกลับในขอบเขตวิญญาณของเขาเติบโตอย่างรวดเร็ว และทำการดูดกลืนพลังที่ผูกมัดแขนและขาของเนี่ยลี่เอาไว้ จากนั้นมันก็ถูกดูดกลืนเข้าไปยังเถาวัลย์ลึกลับจนหมดสิ้น


พลังที่มองไม่เห็นที่ผนึกแขนและเท้าของเนี่ยลี่หลุดออกไป เนี่ยลี่หล่นลงจากกลางอากาศ และรีบกระโจนไปเพื่อที่จะไปคว้ากระบี่เทพอัสนีดาวตกมาไว้ในมืออีกครั้ง


ฝ่ายศัตรูถึงกับแปลกใจที่เนี่ยลี่สามารถทำลายผนึกออกมาได้ มีเสียงที่ดังออกมาให้รับรู้ได้ถึงความประหลาดใจ


เมื่อเห็นว่าเนี่ยลี่นั้นต้องการที่จะไปหยิบกระบี่เทพอัสนีดาวตก ทันใดนั้นกระบี่เทพอัสนีดาวตกก็ถูกกระแทกด้วยพลังบางอย่างกระเด็นออกไป จนถึงพื้นที่ไกลจากที่เดิม เนี่ยลี่กำลังถูกผนึกแขนและขาด้วยพลังที่มองไม่เห็น และถูกจับลอยขึ้นไปบนอากาศอีกครั้ง


เนี่ยลี่รีบโคจรพลังไปที่เถาวัลย์ลึกลับในขอบเขตวิญญาณของเขาอีกครั้ง แต่ทันใดนั้นในขอบเขตวิญญาณของเขานั้นก็ปรากฏวงแหวนสีทองขึ้นมา วงแหวนสีทองนั้นมีอักขระค่ายกลล้อมรอบอยู่ และปิดผนึกเถาวัลย์ลึกลับในขอบเขตวิญญาณอย่างสมบูรณ์


แม้แต่เถาวัลย์ลึกลับก็ถูกผนึกโดยสิ้นเชิง


เนี่ยลี่ถูกผนึกด้วยพลังที่มองไม่เห็น ตรึงแขนและขาของเขาแยกไปสี่ทิศทางอยู่กลางอากาศ


เนี่ยลี่เผยรอยยิ้มอย่างขมขื่น เขาไม่อาจรับมือความแข็งแกร่งของศัตรูได้เลย เขานั้นพ่ายแพ้โดยที่ไม่มีโอกาสที่จะผสานเข้ากับจิตอสูร แม้ว่าเขาจักใช้ เทคนิคลับของ เทคนิคการบ่มเพาะพลัง [เทพวิถีฟ้า] ก็คงไม่อาจที่จะรับมือศัตรูผู้นี้ได้


เนี่ยเริ่มคิดและคาดเดาตัวตนของศัตรู ใครกันที่ส่งยอดฝีมือระดับนี้มาจัดการเขา?


ทันใดนั้น ก็ปรากฏรูปร่างของคนผู้หนึ่ง จากอากาศที่ว่างเปล่าและลงไปยืนอยู่บนพื้น


คนผู้นี้สวมใส่ชุดสีดำราวกับความมืดมิดยามค่ำคืน แม้แต่ใบหน้ายังถูกปกปิดด้วยผ้าคลุม แม้จะไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร แต่ดูเหมือนว่าแม้แต่ลมหายใจก็ถูกปกปิดไว้ราวกับอากาศที่ว่างเปล่า จนไม่อาจที่จะสัมผัสได้ ราวกับตอนที่เขาใช้ทักษะของจิตอสูรเงาพราย


คนผู้นั้นก้าวมาหาเนี่ยลี่อย่างช้า ๆ แม้ว่าจะสวมชุดสีดำที่มองไม่เห็นได้ในค่ำคืน แต่ก็มองเห็นได้ถึงร่างกายอันเร่าร้อน ชวนให้มอง สะโพกที่โดดเด่น และอุดมสมบูรณ์ เรียวขาก็ยาวเข้ารูป รวมไปถึงหน้าอกที่คับแน่น ที่ดูรวมๆแล้วมีเสน่ห์ยิ่งนัก


เพียงแค่ร่างกายที่เร่าร้อนนี้ ก็มากพอที่จะทำให้ชายหนุ่มหันมามองแล้ว


แม้ว่าจะไม่เห็นหน้าอย่างชัดเจน แต่ด้วยสัญชาติญาณของเนี่ยลี่ รับรู้ว่านางจักต้องงดงามยิ่งนัก


นางค่อย ๆ ก้าวมาอย่างช้า ๆ เนี่ยลี่สัมผัสได้ถึงจิตสังหารอย่างชัดเจน ร่างกายของเนี่ยลี่สั่นจนเลือดแทบจะแข็งตัว นางเดินไปช้าๆตรงหน้าของเนี่ยลี่ เนี่ยลี่ที่ถูกตึงแขนและขากางออกไปทั้งสี่ทิศทางเช่นนี้ หากว่านางนั้นถือส้อมอยู่ และเนี่ยลี่ก็ราวกับลูกแกะน้อยที่เป็นอาหารอยู่ตรงหน้า


นางนั้นสบัดแขนขวา ปรากฏของมีคมในมือของนางส่องแสงประกายเย็นยะเยือกจนชวนให้ขนหัวลุก



 “มีใครบางคนขอให้ข้านั้นมาเอาชีวิตเจ้า แต่การสังหารเจ้านั้นก็เป็นเรื่องที่น่าเสียดาย เหมือนกับการทำลายกระเป๋าหนังชั้นยอด ดังนั้นข้าขอเล่นสนุกกับเจ้าสักหน่อยก็แล้วกัน ถ้าหากว่าเจ้าทำให้หญิงชราผู้นี้ นั้นมีความสุขสักเล็กน้อย ข้าก็จักไม่ทำให้เจ้าต้องตายอย่างทรมาน เสียงของนางนั้นคมชัดด้วยร่องรอยของความมีเสน่ห์ นางเฉือนกางเกงตรงส่วนต้นขาของเนี่ยลี่ออก เผยให้เห็นผิวด้านใน และมีรอยแผลจากการกรีดกางเกงนั้น จนเลือดไหลซึมออกมา


เนี่ยลี่นั้นรู้สึกหนาวเหน็บ มีดสั้นนี้ห่างจากจุดสำคัญของเขาไปเพียงแค่หนึ่งชุน [ประมาณสามเซ็นติเมตร]  เนี่ยลี่ถึงกับขนหัวลุกเลยทีเดียว


ช้าก่อนท่านผู้อาวุโส ข้าต้องการที่จะทราบว่าผู้ใดที่ส่งท่านมา? ข้านั้นต้องการที่จะรับรู้ก่อนที่จะตาย ว่าได้ไปล่วงเกินผู้ใดไว้ เนี่ยลี่สอบถามด้วยความกังวล และส่งความตั้งใจของเขาออกไปให้อีกฝ่ายได้รับรู้.............จบตอน


แปลโดย นายมะพร้าว




เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง