test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

23 ส.ค. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 356 我不干了 ข้านั้นขอถอนตัว


แม้ว่าอาจารย์อู๋เหยี่ยนจะบอกว่า ให้เขานั้นแสดงความเมตตา แต่เหตุใดกัวห้วยจึงจักไม่เข้าใจความหมายที่แฝงเร้นอยู่ข้างใน?


“ข้าเข้าใจแล้ว!” กัวห้วยตอบกลับด้วยความเคารพ ดวงตาของเขาจับจ้องไปยังเนี่ยลี่อย่างโหดเหี้ยมหลังจากที่รู้ถึงความหมายที่แฝงอยู่นั้น


เมื่อเทียบกับเยี่ยฉงแล้ว กัวห้วยนั้นได้รับความไว้วางใจจากอาจารย์อู๋เหยี่ยนมากยิ่งกว่า เพราะกัวห้วยนั้นเป็นลูกศิษย์สายตรงของเขา แม้ว่าเขานั้นจักสั่งให้กัวห้วยไปตาย กัวห้วยก็จักไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย


หลังจากที่ได้ยินคำพูดของอาจารย์อู๋เหยี่ยนแล้ว หวงอวี้และหนานเหมียนเทียนไห่ นั้นก็ตกตะลึงยิ่งนัก กัวห้วยนั้นอยู่ในระดับชะตาสวรรค์ขั้นเก้าชะตา แม้ว่าเนี่ยลี่นั้นจะผสานเข้ากับจิตอสูรสายเลือดมังกรที่มีระดับการเติบโตในระดับพระเจ้า แต่เขานั้นก็ยังอยู่ระดับชะตาสวรรค์ขั้นสี่ชะตาเท่านั้น เขาจักรับมือกับผู้ที่อยู่ในระดับชะตาสวรรค์ขั้นเก้าชะตาได้อย่างไร ? 


นอกจากนี้กัวห้วยนั้นยังได้รับการสั่งสอนจากอาจารย์อู๋เหยี่ยนโดยตรง เขาจักต้องแข็งแกร่งยิ่งกว่าคนที่อยู่ในระดับชะตาสวรรค์ขั้นเก้าชะตาทั่วๆไปเป็นแน่


“เรื่องเช่นนี้ ข้าไม่มีทางให้เกิดขึ้นได้!” หวงอวี้ตะโกนออกมาอย่างรวดเร็วด้วยเสียงอันดัง อาจารย์อู๋เหยี่ยนนั้นหาได้ที่จะต้องการรู้ความสามารถของเนี่ยลี่เล็กๆน้อยๆแต่อย่างใด แต่เขาต้องการที่จะกำจัดเนี่ยลี่โดยที่ไม่เปิดช่องว่างให้รอดเลยแม้แต่น้อย!


หวงอวี้นั้นไม่รู้เลยว่าอาจารย์อู๋เหยี่ยนนั้นตื่นตกใจกับศักยภาพที่มีอยู่ในตัวของเนี่ยลี่ ถ้าหากว่าปรมาจารย์เทียนอวิ๋นนั้นสนใจในตัวเนี่ยลี่มากยิ่งไปกว่านี้ ปรมาจารย์เทียนอวิ๋นจักต้องจดจ่ออยู่กับการชี้แนะเนี่ยลี่ และปรมาจารย์เทียนอวิ๋นจักต้องรู้เรื่องที่เขานั้นบงการให้เยี่ยฉงสังหารเนี่ยลี่ ถ้าหากว่าเขาพลาดโอกาสในคราวนี้ ก็จักไม่มีโอกาสอีกต่อไปแล้ว


ดังนั้นหนทางของอาจารย์อู๋เหยี่ยนจึงมีเพียงเท่านี้ แต่หวงอวี้และหนานเหมียนเทียนไห่กลับที่จะขัดขวางเขา


อาจารย์อู๋เหยี่ยนปลดปล่อยพลังลมปราณอันทรงพลังออกมาเพื่อที่จะกดดันหวงอวี้และหนานเหมียนเทียนไห่ เพราะถึงอย่างไร อาจารย์อู๋เหยี่ยนนั้นก็อยู่ในระดับ วิถีแห่งมังกร


หวงอวี้และหนานเหมียนเทียนไห่ถึงแม้ว่าพวกเขาจักไม่พอใจการกระทำของอาจารย์อู๋เหยี่ยน แต่เขาก็ไม่อาจที่จะขัดขืน ความห่างชั้นของระดับพลังมันแตกต่างกันมากเกินไป


หลังจากที่ได้เห็นการโต้แย้งของอาจารย์อู๋เหยี่ยนกับหวงอวี้และหนานเหมียนเทียนไห่ เขากระโดดลงมาจากลานประลอง และสวมใส่เกราะวิเศษระดับหก และพูดจาออกมาอย่างเหยียดหยันว่า “ข้าขอปฏิเสธการทดสอบนี้ ข้านั้นขอถอนตัว!


หลังจากได้ยินคำพูดของเนี่ยลี่ นักเรียนในเขตตะวันออกต่างก็ตกตะลึง มีบางคนที่อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา


จริง ๆแล้วทุกคนต่างก็จับจ้องไปยังอาจารย์อู๋เหยี่ยนกับหวงอวี้และหนานเหมียนเทียนไห่ ทั้งสามคนนั้น พวกเขาไม่รู้ว่าหวงอวี้และหนานเหมียนเทียนไห่จักโต้แย้งเอาชนะอาจารย์อู๋เหยี่ยนได้หรือไม่ แต่ทว่าเนี่ยลี่นั้นกลับเอ่ยคำนั้นออกมาอย่างที่ไม่มีใครคาดคิด


ถูกต้องแล้ว ! กับการต่อสู้ที่รู้อยู่แล้วว่าตนเองนั้นจักต้องถูกสังหาร เหตุใดเนี่ยลี่จึงจะปฏิเสธไม่ได้?


เดิมทีมันก็เป็นการทดสอบที่ไม่ได้ยุติธรรมอยู่แล้ว แม้ว่าเนี่ยลี่จักปฏิเสธ เขาก็มิได้เสียหน้าแต่อย่างใด หวงอวี้และหนานเหมียนเทียนไห่ก็คงจักไม่ลงโทษเขาเป็นแน่


“อาจารย์อู๋เหยี่ยน ในเมื่อศิษย์ผู้นี้ ปฏิเสธการทดสอบ เรื่องที่ท่านพูดมาก็ลืมมันไปเสียเถิด” หวงอวี้ ได้โอกาสพูดขึ้นมา


อาจารย์อู๋เหยี่ยนถึงกับหน้าเสีย เนี่ยลี่ผู้นี้ช่างกำจัดได้ยากนัก การทดสอบครั้งแรกที่เขาคิดจะยืมมือของเยี่ยฉงให้สังหารเนี่ยลี่ เขาคิดว่าคงจักไม่มีอะไรมากนัก แต่ใครจะรู้เล่าว่าเนี่ยลี่นั้นผสานเข้ากับมังกรวารีสายเลือดบริสุทธิ์ที่มีระดับการเติบโตในระดับพระเจ้า


ทั่วทั้งนิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์ ผู้ที่ผสานเข้ากับจิตอสูรสายเลือดมังกรมีระดับการเติบโตในระดับพระเจ้ามีเพียงแค่ไม่กี่คน? ถ้าหากว่าเขารู้ว่าเป็นเช่นนั้น จักส่งกัวห้วยลงไปตั้งแต่แรกเป็นแน่!


ในตอนนี้ที่เขาคิดจะส่งกัวห้วยลงไป ในการประลองครั้งที่สอง ใครจะคิดเล่าว่าเนี่ยลี่นั้นจักขอถอนตัวไปเช่นนี้!


“ถ้าหากต้องการจะให้ข้าไปประลองกับเขาหล่ะก็” เนี่ยลี่ชี้ไปที่กัวห้วย และพูดต่ออีกว่า


“ต้องให้ข้านั้นสวมใส่ของวิเศษของข้า ท่านยอมที่จะยกเลิกฏที่ห้ามมิให้ข้าสวมใส่ของวิเศษหรือไม่?


หลังจากที่ได้ยินคำพูดของเนี่ยลี่ นักเรียนในเขตตะวันออกต่างก็หันหน้าไปมองกัน พวกเขาได้ยินมาว่า ของวิเศษที่เนี่ยลี่สวมใส่อยู่นั้นคือของวิเศษระดับหก!


ถ้าหากว่าเขาสวมใส่ของวิเศษในการประลองหล่ะก็ จักมีผู้ใดที่จะเอาชนะเขาได้อีก!


หากสวมใส่ของวิเศษระดับหกแม้ว่าเนี่ยลี่จักยืนเฉยๆให้กัวห้วยโจมตี เขาก็ไม่อาจที่จะทะลวงการป้องกันได้ แม้แต่ยอดฝีมือระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์ยังไม่อาจที่จะทำได้เลย ไม่ต้องพูดถึงระดับชะตาสวรรค์เลยแม้แต่น้อย


“ถ้าหากว่าข้านั้นไม่อาจที่จะสวมใส่ของวิเศษ ข้าก็จักไม่ขอประลองด้วย อย่างมากข้าก็แค่ออกจากเขตตะวันออกกลับไปยังเขตตะวันตกก็เท่านั้น ” เนี่ยลี่ยักไหล่ หมูที่ตายแล้วย่อมไม่กลัวที่จะถูกน้ำร้อน [สำนวนจีนหมายถึง เมื่อรู้ผลไปแล้วก็ไม่กลัวว่าจะต้องเจอกับอะไร]


หลังจากที่ได้ยินคำพูดของเนี่ยลี่ ลู่เพียวและกู้เบ่ย ก็ไม่อาจที่จะหยุดหัวเราะได้ ในเมื่ออาจารย์อู๋เหยี่ยนใช้อำนาจในการกดดันผู้อื่น แล้วเหตุใดเนี่ยลี่จึงจะปฏิเสธไม่ได้หล่ะ?


อาจารย์อู๋เหยี่ยนรู้สึกโกรธยิ่งนัก แต่เขาก็ไม่อาจที่จะทำอะไรเนี่ยลี่ได้ เขานั้นจักทำเช่นใดที่จะบังคับให้เนี่ยลี่ทำการประลองต่อไปได้?


หวงอวี้และหนานเหมียนเทียนไห่ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ เจ้าเด็กเนี่ยลี่ผู้นี้ฉลาดยิ่งนัก ถ้าเขาสามารถที่จะสยบอาจารย์อู๋เหยี่ยนได้ในวันนี้ พวกเขาทั้งสองจักไม่ลงโทษเนี่ยลี่เป็นแน่ เพราะอาจารย์อู๋เหยี่ยนนั้นทำเกินไปนัก


ห่างไปไม่ไกลนัก ซื่อถู เป่ยเอี๋ยน หัวเราะออกมา “ข้าชอบท่าทางของเจ้าเด็กคนนี้ยิ่งนัก หลงเทียนหมิง แม้ว่าเขานั้นจักไร้ซึ่งอำนาจ การที่เจ้านั้นคิดจะจัดการเขา ข้าเกรงว่าคงจะไม่ง่ายดายนักหรอกนะ!


หลงเทียนหมิงจับจ้องไปยังเนี่ยลี่ พร้อมกับหัวเราะ และพูดว่า “เรื่องนั้นหาได้ยากเย็นไม่ เจ้าเด็กนั่นอาจจะฉลาด แต่ก็เป็นแค่เรื่องเล็กน้อย ยอดฝีมือย่อมไม่เกี่ยงวิธีการ!


“ยอดฝีมืองั้นเหรอ” ซื่อถู เป่ยเอี๋ยน หัวเราะพร้อมกับพูดต่อว่า


“ต้องอย่างเนี่ยลี่สิ จึงจะเรียกว่าได้ว่ายอดฝีมือ เขาเข้ามายังสถาบันวิญญาณฟ้าแค่เพียงปีเดียวเท่านั้น และยังอยู่ในระดับชะตาสวรรค์ แต่กลับทำให้เจ้าเจ็บช้ำน้ำใจถึงเพียงนี้ หลงเทียนหมิง ข้าคิดว่าเจ้านั้นไม่อาจที่จะจัดการเขาได้เป็นแน่”


หลงเทียนหมิงจ้องไปยังซื่อถู เป่ยเอี๋ยน ด้วยท่าทีเฉยเมย ความจริงเจ้าเด็กเนี่ยลี่ผู้นี้ มักจะทำในเรื่องที่ไม่คาดคิด อยู่เป็นประจำ


อาจารย์อู๋เหยี่ยนจ้องมองไปที่เนี่ยลี่ด้วยสายตาที่เหยียดหยาม และพูดว่า “เจ้านั้นกลัวที่จักต้องประลองอีกรอบงั้นเหรอ? เจ้านี่ช่างขี้ขลาดยิ่งนัก! คนเช่นเจ้ายังเหมาะสมที่จะเป็นศิษย์ของปรมาจารย์เทียนอวิ๋นอยู่หรือไม่?


“แล้วจะทำไม? ปรมาจารย์เทียนอวิ๋นนั้นเป็นผู้ที่รับข้าเข้าเป็นศิษย์ หาใช่เพราะความต้องการของอาจารย์อู๋เหยี่ยนไม่ และอาจารย์อู๋เหยี่ยนเองก็รู้ดีว่า ข้านั้นยังอยู่แค่ระดับชะตาสวรรค์ขั้นสี่ชะตา 


    ท่านกลับส่งผู้ที่อยู่ในระดับชะตาสวรรค์ขั้นเก้าชะตามาประลองกับข้า จักไม่เป็นการขี้โกงไปหน่อยหรือ? ในตอนนี้ท่านนั้นอยู่ในระดับ วิถีแห่งมังกร ถ้าหากมีการเตรียมยอดฝีมือระดับเทพสงครามมาให้ท่านสู้ด้วย ถ้าหากว่าท่านสามารถที่จะเอาชนะได้ ข้านั้นก็สามารถที่จะเอาชนะเขาได้เช่นกัน!”เนี่ยลี่ตอบกลับไปพร้อมกับหัวเราะ


หลังจากที่ได้ยินคำพูดของเนี่ยลี่ เหล่านักเรียนในเขตตะวันออกก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาดังๆ


ด้วยเสียงหัวเราะเหล่านี้ ทำให้อาจารย์อู๋เหยี่ยนรู้สึกเสียหน้า เขานั้นเป็นถึงศิษย์ของปรมาจารย์เทียนอวิ๋น เขาเคยอยู่อย่างมีเกียรติ เจ้าเด็กคนนี้กลับไม่ไว้หน้าเขาเลยสักนิด ไม่มีผู้ใดที่จะกล่าวเช่นนี้ต่อหน้าเขา แต่ในวันนี้เนี่ยลี่กลับทำให้เขานั้นเสียหน้ายิ่งนัก


“ถ้าหากยังต้องการที่จะเล่นอะไรเช่นนี้ ก็เชิญท่านเล่นเองต่อไป ข้านั้นไม่ขอที่จะเล่นด้วย!” เนี่ยลี่เดินไปหากู้เบ่ย ลู่เพียวและพวกของเขา


“เจ้าคิดว่าในเขตตะวันออกนี้ เจ้าจักไปไหนมาไหนตามแต่ใจของเจ้าได้เช่นนั้นหรือ?” ดวงตาของอาจารย์อู๋เหยี่ยนมีประกายแห่งความชั่วร้าย เขาชี้ไปยังเนี่ยลี่ ที่อยู่ห่างออกไปพร้อมกับพูดขึ้นมาว่า“เมื่อไม่นานมานี้ ข้านั้นได้ทำการสืบข่าวและพบว่า เจ้านั้นเป็นสายของนิกายเทพอสูร แม้ว่าเจ้านั้นจะตบตาปรมาจารย์เทียนอวิ๋นได้ แต่ไม่มีทางที่จะหลุดรอดสายตาของข้าไปได้ ไม่ช้าไม่นานข้าจักเตะเจ้าให้กระเด็นออกไป”


หลังจากที่ทุกคนได้ยินคำพูดของอาจารย์อู๋เหยี่ยนต่างก็ตกตะลึง


คำใส่ร้ายของอาจารย์อู๋เหยี่ยนนี่มันมากเกินไปแล้ว เขาปิดทางหนีของเนี่ยลี่โดยการผลักดันให้เขานั้นไปเสียบไว้ที่ยอดปลายแหลม


“นี่เป็นเหตุผลที่ข้าต้องออกมาทดลอบเนี่ยลี่! และเรานั้นก็เห็นได้ชัดแล้วว่าพฤติกรรมของเขานั้นแสดงออกมาอย่างชัดเจนว่าเข้ามาเป็นสายของนิกายเทพอสูร ทุกคนก็รู้ดีว่าข้านั้นมีความจงรักภักดีต่อนิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์ จึงต้องสั่งสอนให้เขานั้นได้รู้สำนึก” อาจารย์อู๋เหยี่ยนพูดด้วยความภาคภูมิใจ ว่าเขานั้นต้องการที่จะบอกว่าเขานั้นมีความชอบธรรมที่จะทำ



      หลังจากที่ได้ยินคำพูดของอาจารย์อู๋เหยี่ยน กู้เบ่ย ลู่เพียว หลี่ชิงอวิ๋น ก็แสดงความโกรธออกมาทางสีหน้าอย่างเห็นได้ชัด อาจารย์อู๋เหยี่ยนกล้าที่จะสร้างเรื่องจากความว่างเปล่า นี่เป็นการให้ร้ายกันชัดๆ!................จบตอน


แปลโดย นายมะพร้าว

เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง