test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

16 ส.ค. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 346 杀价!ต่อรองราคา



 “ข้านั้นมีนามว่าไฉ่เตี๋ย [彩蝶] ข้าขอเอ่ยถามว่าท่านนายน้อยทั้งสี่กำลังมองหาสิ่งใดอยู่? หญิงสาวน่ารัก หยดย้อย นั่งลงข้างๆเนี่ยลี่คนทั้งสาม เสียงของนางนั้น ไม่ว่าผู้ใดที่ได้ยินก็ต้องกระดูกอ่อนระทวยเลยทีเดียว



“หอการค้าเทียนเป่า [天宝:กรุสมบัติสวรรค์] ช่างรู้ซึ้งในเรื่องการค้ายิ่งนัก จึงได้ส่งหญิงงามเช่นนี้มา มันคงเป็นไปไม่ได้เป็นแน่ที่พวกเราจะไม่ควักเงินออกมา!” กู้เบ่ยหัวเราะ



“นายน้อยกล่าวชมข้าเกินไปแล้ว ไฉ่เตี๋ยจะรับคำยกยออันสูงล้ำนั้นได้เช่นใด? หญิงสาวตอบกลับด้วยท่าทางเอียงอายเล็กน้อย



กู้เบ่ยได้เผยโฉมหน้าของหนุ่มเจ้าสำราญอีกครั้ง เขาจับจ้องด้วยสายตาที่แสดงถึงความต้องการเล็กๆน้อย ๆ นั่นก็ทำให้ ไฉ่เตี๋ย ถึงกับหน้าร้อนผ่าว



“พอได้แล้ว เรามาคุยเรื่องสำคัญกันดีกว่า” เนี่ยลี่ ถอนหายใจขณะที่เขาตบลงไปที่ไหล่ของกู้เบ่ย


เนี่ยลี่จ้องไปที่ ไฉ่เตี๋ยและเอ่ยถามว่า “แม่นางไฉ่เตี๋ย ข้าต้องการที่จะซื้อ ของวิเศษระดับหก และระดับที่สูงกว่านั้น ท่านพอจะมีสินค้าที่ตรงกับความต้องการของข้าหรือไม่?



“ของวิเศษระดับหก และที่ระดับสูงกว่านั้นเช่นนั้นเหรอ?” ไฉ่เตี๋ยถึงกับตกตะลึงเล็กน้อย แค่ ของวิเศษระดับหกเพียงชิ้นเดียว ก็มีราคาหลายหมื่นศิลจิตวิญญาณแล้ว! และพวกเขาก็มีเพียงแค่ไม่กี่สิบชิ้นในหอการค้าเทียนเป่าแห่งนี้ ส่วนสำหรับระดับที่สูงกว่าระดับหกนั้น พวกเขาก็มีน้อยยิ่งกว่า และสิ่งแรกที่เขาคิดได้ทันทีหลังจากที่เนี่ยลี่พูดออกมา ก็แปลว่าเขาต้องการที่จะซื้อเป็นจำนวนมากเช่นั้นหรือ?



เสื้อเกราะวิเศษระดับหกนั้น มีความทนทานแม้กระทั่งยอดฝีมือระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์ ก็ไม่อาจที่จะทำลายมันได้ สำหรับของวิเศษที่มีระดับสูงเกินกว่านั้น จะสามารถพบมันได้ ที่หอการค้าเสิ่นเจี้ยง[神匠:เทพแห่งช่างฝีมือ] เท่านั้น มันเป็นไปไม่ได้ที่จะได้พบเห็นในนิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้
หลี่ยื่อฟง ที่ยั่งอยู่ข้างๆ แสดงท่าทีเหม่อลอยเล็กน้อย



หญิงสาวที่นั่งอยู่ด้านหน้าเอ่ยถามเขา “นายน้อย ท่านยังต้องการของวิเศษชิ้นนี้อยู่ไหม?



“ของวิเศษชิ้นนี้มีราคาสูงไปเล็กน้อย ขอเปลี่ยนเป็นชิ่นอื่นดีกว่า!” หลี่ยื่อฟงส่ายหน้า และปรากฏให้เห็นความกระอักกระอ่วนเล็กน้อย ของวิเศษที่อยู่ตรงหน้าเขา มีราคากว่าห้าหมื่นศิลาจิตวิญญาณ ซึ่งมันแพงยิ่งนัก! ถ้าหากว่าเขาซื้อมัน  เขาก็จะไม่เหลือศิลาจิตวิญญาณมากพอที่จะซื้อของที่เหลือได้อีก


“เอาเช่นนั้นเหรอคะ” หญิงสาวมีท่าทางผิดหวังเล็กน้อย และนางก็พูดต่ออีกว่า “ถ้าหากนายท่าน ยังคงต้องการที่จะดูของวิเศษชิ้นอื่น เช่นนั้น อู่เตี๋ย[舞蝶] จะนำออกมาให้ท่านเลือกชม”



หลี่ยื่อฟงมองไปที่ผนังห้อง ที่เต็มไปด้วยของวิเศษ ระดับที่ต่ำที่สุดของพวกมันก็อยู่ในระดับห้า สายตาของเขาจ้องมองไปที่ของวิเศษระดับหน้าชิ้นหนึ่ง  และเขาก็พูดขึ้นมาว่า “แม่นางอู่เตี๋ย นำของชิ้นนั้นมาให้ข้าดูหน่อย!


ทางด้านของเนี่ยลี่ที่อยู่อีกโต๊ะก็มิได้สนใจหลี่ยื่อฟงเลยแม้แต่น้อย พวกเขายังคงพูดกันเท่านั้น


“สำหรับของวิเศษนั้นเป็นเรื่องที่ง่ายนักที่จะถูกขโมยไปหลังจากที่เจ้าถูกสังหาร แต่ทว่า ถ้าหากเจ้ามีของวิเศาระดับหก ”แม้แต่ยอดฝีมือระดับแก่นแท้แห่งสวรรค์ ก็ไม่อาจที่จะสังหารเจ้าได้โดยง่าย ส่วนยอดฝีมือระดับวิถีมังกรนั้น พวกเขาไม่ค่อยจะปรากฏตัวใกล้ๆกับนิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์ พวกเขามักจะมุ่งหน้าไปยังส่วนลึกของโลกภายนอกเสียมากกว่า!” กู้เบ่ยพูด



หลี่ชิงอวิ๋นมองไปที่เนี่ยลี่พร้อมกับยิ้ม “ลองฟังความเห็นของเนี่ยลี่ดูบ้าง”



เนี่ยลี่ตอบกลับไปว่า “ในเมื่อพวกเราวางแผนว่าจะซื้ออะไรบางอย่าง แน่นอนว่าเราจะซื้อให้กับทุกคน ไม่ใช่สำหรับข้าเพียงคนเดียว!



ทุกคนต่างตกตะลึงขณะที่จ้องไปยังเนี่ยลี่ ของวิเศษระดับหกชุดหนึ่งนั้นมีราคาหลายหมื่นศิลาจิตวิญญาณ และเนี่ยลี่ยังวางแผนว่าจะซื้อของอีกหลายสิ่งเช่นนั้นเหรอ? และเขายังต้องการที่จะซื้อชุดให้แก่พวกเขาทุกคนอีกด้วย



เนี่ยลี่กวาดสายตาไปยังผนังห้องที่อยู่ใกล้ ๆ และสังเกตุดูของวิเศษชิ้นหนึ่ง หลังจากนั้น เขาก็ชี้ไปยังทิศทางดังกล่าวพร้อมกับพูดว่า “แม่นางไฉ่เตี๋ย รบกวนนำของวิเศาชิ้นนั้นมาให้ข้าที!
นั่นคือของวิเศษระดับหก กระบี่ดาวตก [星岩:กระบี่ซิงเหยียน]



“นายน้อยสายตาแหลมคมยิ่งนัก นี่คือของวิเศษระดับหก กระบี่ดาวตก แน่นอนว่ามันคือของวิเศษระดับหกที่ดีที่สุดของเรา  ความคมของมันสามารถที่จะตัดเสื้อเกราะทั่วๆที่อยู่ในระดับหกได้เลยทีเดียว! ” ไฉ่เตี๋ยพูดพร้อมกับยิ้มอย่างงดงาม นางนำเอากระบี่ดาวตกมาจากผนังห้อง และถือมันมาวางไว้บนโต๊ะ



“มันเป็นกระบี่ที่เยี่ยมยอดมาก” กู้เบ่ยประเมินจากความคมของมันด้วยอาการขนลุก ด้วยกระบี่เล่มนี้ทำให้ตาของเขาเบิกโพลง นับตั้งแต่ที่เขาได้ฝึกฝนเจตจำนงแห่งกระบี่ เขาก็ย่อมที่จะหลงไหลในกระบี่ยิ่งนัก



“ต้องจ่ายศิลาจิตวิญญาณจำนวนเท่าไหร่สำหรับกระบี่เล่มนี้?” เนี่ยลี่เอ่ยถามไฉ่เตี๋ย


ไฉ่เตี๋ย เม้มริมฝีปากของนางพร้อมกับยิ้ม และตอบไปว่า “กระบี่ดาวตกเล่มนี้ มีราคาอยู่ที่เจ็ดหมื่นหกพันศิลาจิตวิญญาณค่ะ!



เจ็ดหมื่นหกพันศิลาจิตวิญญาณงั้นเหรอ? หัวใจพวกเขาถึงกับเต้นระรัว กระบี่เล่มนี้ราคาแพงยิ่งนัก



ขณะที่ไฉ่เตี๋ยพูด เนี่ยลี่ยิ้มพร้อมกับพูดว่า “แม่นางไฉ่เตี๋ย เจ้าพอที่จะขายมันในราคาสามหมื่นหกพันศิลาจิตวิญญาณได้ไหม? ถ้าหากว่าเจ้ายินดี เราก็จะซื้อมัน!


ไฉ่เตี๋ย ตกตะลึงไปชั่วครู่หลังจากที่ได้ยินคำพูดของเนี่ยลี่ กระบี่ดาวตกนี้ ตั้งราคาขายไว้ที่เจ็ดหมื่นหกพันศิลาจิตวิญญาณ แต่ทว่า ราคาต้นทุนของมันอยู่ที่สามหมื่นห้าพันศิลาจิตวิญญาณ ซึ่งเป็นราคาขั้นต่ำที่หอการค้าเทียนเป่าได้ตั้งราคากระบี่นี้ไว้



โดยปกติแล้วคนที่มาซื้อกระบี่ดาวตกมักจะเป็นคนหน้าบาง จึงไม่ค่อยที่จะต่อรองราคามากมายดั่งที่เนี่ยลี่กระทำ เขาชั่งน่ากลัวยิ่งนักที่กล้าต่อรองราคาลงไปถึงครึ่งหนึ่งตั้งแต่คำแรก!  นั่นเป็นราคาที่ต่ำที่สุดที่เป็นไปได้ที่จะยอมขายออกไป ไฉ่เตี๋ยยังไม่กล้าที่จะขายมันออกในราคานี้เลยทีเดียว 


“นายน้อย ข้าเกรงว่าหอการค้าเทียนเป่าคงไม่อาจที่จะยอมรับราคาเพียงเท่านั้นได้” ไฉ่เตี๋ยแสร้งทำเป็นว่าไม่อาจที่จะตัดสินใจได้



“ข้าต้องการในราคานี้เท่านั้น ถ้าหากว่าเจ้าเอ่ยราคาที่สูงกว่านี้ ข้าก็ไม่ต้องการมัน” เนี่ยลี่ยิ้มและมองไปที่ไฉ่เตี๋ย


ไฉ่เตี๋ยยิ้มอย่างขมขื่น และพยักหน้าตอบกลับไป นางไม่รู้เลยว่าเนี่ยลี่ใช้วิธีการประเมินแบบไหน ถ้าหากว่าเนี่ยลี่นั้นต่อรองราคาที่สามหมื่นสี่พันศิลาจิตวิญญาณ นางจักต้องปฏิเสธ ไม่ยอมขายให้ในทันที แต่เหตุใดเขาจึงต่อราคาที่สามหมื่นหกพันศิลาจิตวิญญาณ ซึ่งอยู่ในกรอบราคาที่หอการค้าเทียนเป่ายอมรับได้ นางจึงไม่อาจที่จะปฏิเสธได้ในทันที



หลี่ชิงอวิ๋นกับกู้เบ่ยนั้นทั้งสองจ้องไปยังเนี่ยลี่ พวกเขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าหอการค้าเทียนเป่าสามารถที่จะต่อรองราคาได้ และเนี่ยลี่ยังต่อรองราคาไปกว่าครึ่ง และที่น่าแปลกใจกว่าก็คือไฉ่เตี๋ยยังยอมที่จะตกลงกับราคา ดังกล่าว



ส่วนลู่เพียวนั้น มิได้รู้สึกตกใจอันใด แม้ว่าการต่อรองครึ่งราคานี้ไม่ใช่เรื่องปกติทั่วไปก็ตามที



“ถ้าเช่นนั้นข้าก็ขอซื้อกระบี่ดาวตกเล่มนี่ นี่คือศิลาจิตวิญญาณจำนวนสามหมื่นหกพันก้อน!” เนี่ยลี่ส่งให้พร้อมกับยิ้ม หลังจากที่ได้รับกระบี่ดาวตกแล้วเขาก้โยนให้กับกู้เบ่ย “นี่สำหรับเจ้า!



“ขอบใจเจ้ามาก!” กู้เบ่ยตื่นเต้นไม่น้อย ที่ได้กระบี่ที่เหมาะกับเขายิ่งนัก


หลังจากที่หลี่ยู่ฟงได้เห็นภาพตรงหน้า ก็รู้สึกงุนงงไม่น้อย นี่หอการค้าเทียนเป่ายอมให้ต่อรองราคาถึงเพียงนี้เชียวเหรอนี่?



“นายน้อยหลี่ ของวิเศษระดับห้าชิ้นนี้คือ หนามน้ำแข็ง [寒霜刺]



ราคาหนึ่งหมื่นสองพันศิลาจิตวิญญาณท่านคิดว่าเป็นเช่นใดบ้าง” อู่เตี๋ยมองไปที่หลี่ยื่อฟงพร้อมกับเอ่ยถาม


“หนามน้ำแข็งนี้ ข้าให้ราคาแค่หกพันศิลาจิตวิญญาณ” หลี่ยื่อฟงคิดและพูดไปตามนั้น เหมือนกับที่เนี่ยลี่ทำการต่อรองราคา หอการค้าเทียนเป่านี่ช่างค้ากำไรเกินควร แม้จะต่อรองราคาครึ่งหนึ่งก็คงไม่มีปัญหาสำหรับพวกเขา!



หลังจากที่ได้ยินคำพูดของหลี่ยื่อฟง อู่เตี๋ยชำเลืองมองเล็กน้อยพร้อมกับยิ้มและตอบกลับไปว่า “นายน้อยหลี่ ข้าเกรงว่าเราคงไม่อาจรับได้กับราคาดังกล่าว”



“ข้านั้นจะจ่ายเพียงแค่หกพันศิลาจิตวิญญาณเท่านั้น ถ้าต้องจ่ายมากกว่านี้ข้าก็ไม่ต้องการมัน” หลี่ยื่อฟงพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง



อู่เตี๋ยจ้องมองแล้วตอบกลับอย่างสุภาพว่า “คงต้องขออภัยนายน้อยหลี่ หนามน้ำแข็งนี้ ราคาต่ำที่สุดของมันอยู่ที่หนึ่งหมื่นสองพันศิลาจิตวิญญาณ ” อู่เตี๋ยหยิบหนามน้ำแข็งแนะนำไปแขวนกลับไว้ที่เดิม


เมื่อได้ยินคำพูดของอู่เตี๋ย หลี่ยื่อฟงถึงกับใบหน้ามืดคล้ำ เหตุใดเนี่ยลี่จึงสามารถต่อรองราคาได้กว่าครึ่ง และหญิงสาวคนนั้นก็สามารถยอมรับได้ แล้วพอเขาต่อรองครึ่งราคาบ้าง เหตุใดอู่เตี๋ยจึงได้กระทำกับเขาเช่นนี้?



หลี่ยื่อฟงนั้นโกรธยิ่งนัก แต่ก็ไม่อาจที่จะทำอะไรได้



อู่เตี๋ยอดไม่ได้ที่จะบ่นพึมพัม สินค้าดังกล่าวราคาเริ่มต้นที่หนึ่งหมื่นสองพันศิลาจิตวิญญาณ หลี่ยื่อฟงที่เป็นถึงผู้สืบทอดลำดับที่หนึ่งของตระกูลเถ้าอัคคี [苍炎:ชางเอี๋ยน] กลับหน้าไม่อายขอซื้อในราคาหกพันศิลาจิตวิญญาณ  ซึ่งอันที่จริงแล้วหนามน้ำแข็งนี้จะไม่ยอมขายออกไปในราคาต่ำกว่าหนึ่งหมื่นศิลจิตวิญญาณอย่างแน่นอน……….จบตอน


หมายเหตุ บทนี้แปลมาจากต้นฉบับจีนกว่าครึ่ง ดังนั้นอาจมีบางส่วนที่ไม่เหมือนกับอิ๊ง ผมไม่ได้แปลผิดนะ 555+ 

แปลโดย นายมะพร้าว


เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง