test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

14 ส.ค. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 343 รับเข้าเป็นศิษย์



    ปรมาจารย์เทียนอวิ๋น สนใจกับท่าทีที่แสดงออกของเนี่ยหลี่ไม่น้อย และก็ต้องรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง โดยปกติคนอื่นๆภายในสถาบันวิญญาณฟ้าจะแสดงอาการท่าทีที่มีความสุขออกมาเมื่อได้ถูกรับเลือกให้เป็นศิษย์ของเขา 



     อย่างไรก็ตามการแสดงออกของเนี่ยหลี่ยังคงสงบนิ่งไม่มีท่าทีเปลี่ยนแปลงใดๆปรมาจารย์เทียนอวิ๋นชื่นชมเนี่ยหลี่เป็นอย่างมากกับท่าทีที่ยังรักษาความเยือกเย็นเอาไว้ได้ เด็กคนนี้คือคนเดียวกันกับที่ประดิษฐ์อักษร ความเข้าใจในวิถีของเขาได้ก้าวไปในขอบเขตที่เหนือธรรมชาติแล้ว



       อาจารย์ชิหลิงได้ส่งเสียงหาเนี่ยหลี่ “เนี่ยหลี่อย่าได้ปล่อยให้อารมณ์มากระทบต่อการตัดสินใจของเจ้า นี่เป็นโอกาสที่หาได้ยากที่จะเป็นศิษย์ของอาจารย์ข้า อย่าได้เปลี่ยนแปลงการตัดสินใจเนื่องเพราะอาจารย์อู๋เหยี่ยน 



       ด้วยเนื่องบิดาอาจารย์อู๋เหยี่ยนเคยช่วยชีวิตท่านปรมาจารย์เอาไว้และเขาก็ยังเป็นศิษย์คนโตของท่านปรมาจารย์อีก เป็นผลให้ท่านปรมาจารย์ดูแลเขาเป็นอย่างดี นั่งจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้อาจารย์อู๋เหยี่ยนแปรเปลี่ยนเป็นคนใจแคบในการตัดสินใจบางเรื่อง แต่อย่าให้มันมีผลกับเจ้า เมื่อเจ้าได้เป็นศิษย์ของปรมาจารย์เจ้าไม่ต้องกังวลว่าเขาจะรังแกเจ้าได้!



เนี่ยหลี่ตอบกลับเสียงนั้นไปยังอาจารย์ชิหลิงทันที “ท่านอาจารย์ ข้ารู้ตัวดีว่ากำลังทำอะไรอยู่”



     การยอมจำนนมันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้สำหรับเนี่ยหลี่ หากพวกเขาไม่ยอมรับเงื่อนไข เนี่ยหลี่ก็คงไม่ขอเข้าเป็นศิษย์ของปรมาจารย์เทียนอวิ๋นแน่นอน คำพูดของอาจารย์อู๋เหยี่ยนถือว่ามีน้ำหนักสำหรับปรมาจารย์เทียนอวิ๋นอยู่บ้าง เมื่อเห็นปรมาจารย์เทียนอวิ๋นนิ่งเงียบไป เขาจึงแสยะยิ้มออกมาอย่างเย็นชา 



      “เจ้าคิดว่าตำหนักเทียนอวิ๋นเป็นที่เช่นใด? เจ้าคิดว่ามันเป็นสถานที่ที่เจ้าคิดจะมาก็มาได้คิดจะไปก็ไปได้เช่นนั้น? น่าขัน! แค่ระดับชะตาสวรรค์เจ้าคิดว่าตนเองคู่ควรแล้วหรือ?”



      เนี่ยหลี่ไม่ได้โกรธแม้อาจารย์อู๋เหยี่ยนจะพูดคำเหล่านี้ออกมา เขาตอบกลับไปด้วยเสียงเรียบไม่หนักไม่เบา “ท่านอาจารย์ ตัวข้านั้นมีความเลื่อมใสในตัวท่านปรมาจารย์เทียนอวิ๋น และยินดีที่จะเป็นศิษย์ของท่าน 



    ข้าเพียงแต่ยื่นข้อเสนอและขอความเห็นจากท่านปรมาจารย์เทียนอวิ๋น ไม่ว่าท่านปรมาจารย์จะเห็นด้วยรึไม่นั่นก็เป็นการตัดสินใจของท่านปรมาจารย์  เหตุใดท่านต้องเสนอความเห็นตนด้วย?”


      “เจ้า...”อาจารย์อู๋เหยี่ยนโกรธเป็นอย่างมาก หากนี่เป็นโลกภายนอก ระดับชะตาสวรรค์ที่เปรียบได้เช่นมดปลวก กล้าที่จะพูดกับเขาเช่นนี้ เขาคงได้ส่งมันผู้นั้นไปสู่ความตายเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
เหล่าอาจารย์อีกสี่คนที่เหลือหันมามองเนี่ยหลี่อย่างช่วยไม่ได้ 



เนี่ยหลี่ใช้เสียงที่ไม่หนักไม่เบากล่าวตำหนิ อาจารย์อู๋เหยี่ยน เขาอาจจะไม่ใช่ระดับชะตาสวรรค์ธรรมดาเสียแล้ว



    ทั้งนี้อีกสี่คนที่เหลือก็ยังคงไม่ยอมรับเนี่ยหลี่ แต่พวกเขาไม่ได้เอ่ยออกแสดงความคิดเห็น ดังนั้นพวกเขาจึงเลือกที่จะไม่ขัดขวางและเฝ้าสังเกตแทน
ปรมาจารย์เทียนอวิ๋นยิ้มและกล่าวว่า 


“สิ่งที่เนี่ยหลี่กล่าวนั้นถูกต้องแล้ว การรับเป็นศิษย์อาจารย์ต้องขึ้นอยู่กับความพึงใจของทั้งสองฝ่าย ถ้าข้ามีความยินดีรับข้อเสนอนั้นศิษย์คนอื่นๆหาได้มีความจำเป็นต้องขัดแย้งไม่”



“แต่อาจารย์...”ภายในจิตใจอาจารย์อู๋เหยี่ยน ยังคงไม่ยอมรับ




เนี่ยหลี่หาได้รู้จักกาลเทศะ ท่านอาจารย์จะยอมรับจริงๆหรือนี่



“ไม่จำเป็นต้องกล่าวมากความ!” ปรมาจารย์เทียนอวิ๋นขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ อาจารย์อู๋เหยี่ยน หยุดพูดเมื่อเห็นการแสดงออกของปรมาจารย์เทียนอวิ๋น เขารู้ในทันทีว่าอาจารย์ของเขากำลังโกรธ 

เขาทำได้เพียงหลบไปยืนอยู่ด้านข้างแทน




     ปรมาจารย์เทียนอวิ๋นยิ้มให้เนี่ยหลี่ นี่เป็นเวลาจะทดสอบเนี่ยหลี่สักเล็กน้อย “เนี่ยหลี่สำหรับคำว่าไร้ลักษณ์ที่เจ้าให้ข้า เจ้ามีความเห็นเช่นไร?”



“ความหมายของคำนั้น ไม่จำเป็นต้องทำสิ่งใด เส้นทางจะปรากฏให้เห็นเอง บางครั้งไม่ทำสิ่งใดสิ่งนั้นอาจสำเร็จ ในสิ่งที่ท่านกำลังทำอยู่”เนี่ยหลี่ตอบ



     “ไม่ทำสิ่งใด เส้นทางจะปรากฏให้เห็น?” ปรมาจารย์เทียนอวิ๋นตะลึงอย่างเห็นได้ชัด เขาทำความเข้าใจกับความหมายนั้นอย่างเงียบๆ เมื่อพิจารณาดูแล้วพบว่ามันค่อนข้างลึกซึ้ง เขาไม่คาดคิดเลยว่า เนี่ยหลี่เข้าใจคำว่า 



      ‘ไม่ทำสิ่งใดเส้นทางจะปรากฏ ได้ลึกซึ้งกว่าตนเองเสียอีก เขาพึมพำออกมาอย่างช่วยไม่ได้ “ในการไม่ทำสิ่งใด ในสิ่งที่กำลังทำบางอย่าง...” ช่วงเวลาต่อมาเขาถอนหายใจแล้วเอ่ยขึ้น 



“มันเป็นเจ้าที่เข้าใจความหมายได้อย่างลึกซึ้งในจุดที่ข้าไปไม่ถึง ข้ายอมรับความพ่ายแพ้!



เมื่อได้ยินปรมาจารย์เทียนอวิ๋น กล่าวเช่นนั้นทุกคนในที่นั้นถึงกับตกตะลึง แม้กระทั่งอาจารย์ซีหลิงยังถึงกับหมดคำพูด


ปรมาจารย์เทียนอวิ๋นยอมรับความพ่ายแพ้ ?


แล้วพวกเขาที่เป็น ศิษย์ของท่าปรมาจารย์เล่า ?



เขาเป็นยอดฝีมือที่อยู่ระดับเทพสงคราม และเป็นหนึ่งในห้าเสาหลักของนิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์!



     ในสายตาของเหล่าอาจารย์คนอื่นๆและอาจารย์อู๋เหยี่ยน ปรมาจารย์เทียนอวิ๋นเป็นผู้ที่พวกเขาเคารพอย่างสูงสุด แต่ความเข้าใจในเจตจำนงด้อยกว่าเนี่ยหลี่ ? นี่เป็นสิ่งที่น่าเหลือเชื่อที่สุดในโลก!



   เด็กเนี่ยหลี่นั่นอาจจะได้รับตำราที่สร้างคำเหล่านั้นจากคนอื่น อาจารย์อี๋เยี่ยน คิดเรื่องเหล่านี้ภายในจิตใจและแน่นอนเข้าไม่เชื่อว่าเนี่ยหลี่จะเข้าใจเจตจำนงลึกซึ้งในวิถีแห่งการต่อสู้ ถ้าเนี่ยหลี่สามารถเข้าใจถึงวิถีได้จริง ระดับการบ่มเพาะของเขาน่าจะเพิ่มขึ้นรวดเร็วแบบก้าวกระโดดข้ามขอบเขตเหล่านั้นไป มันจะเป็นไปได้อย่างไรที่เขายังอยู่ในระดับชะตาสวรรค์?



     สิ่งที่อาจารย์อู๋เหยี่ยนไม่ทราบก็คือ ระดับการบ่มเพาะพลังของเนี่ยหลี่น่าจะก้าวถึงระดับดาราสวรรค์ได้แล้ว แต่เนื่องจากเถาเลื้อยที่อยู่ในร่างเนี่ยหลี่เขาไม่สามารถจัดการใดๆกับมันได้



      หลังจากที่อาจารย์อีกสี่คนที่เหลือสบตากันแล้วพวกเขาก็จ้องไปที่เนี่ยหลี่ ด้วยสีหน้าที่แตกต่างออกไป พวกเขาไม่ทราบถึงสิ่งใดที่อาจารย์ของพวกเขายอมรับความพ่ายแพ้ ดังนั้นพวกเขาจึงต้องประเมินเนี่ยหลี่อีกครั้ง พวกเขาจะต้องปฏิบัติกับเนี่ยหลี่เสมอเท่าตนเอง



    “ท่านปรมาจารย์เทียนอวิ๋นต้องล้อข้าเล่นเป็นแน่ มันก็เป็นแค่เจตจำนงที่ข้าเข้าใจมันได้โดยบังเอิญ เมื่อเทียบกับท่านปรมาจารย์แล้วความเข้าใจข้องข้านับว่าด้อยนัก” เนี่ยหลี่กล่าวออกไปทันที เนื่องจากเขาไม่ต้องการให้ใครสงสัยในประสบกาณ์?สองชีวิตของเขา



       ปรมาจารย์เทียนอวิ๋นยิ้ม “เจ้าถ่อมตนมากเกินไปแล้ว ถึงแม้ว่าเจ้าจะไม่เข้าใจในความหมายตัวอักษร แต่โดยเฉพาะความจริงที่ว่าเจ้าสามารถเขียนอักษรเหล่านั้นได้ ก็เป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยมแล้ว ตัวข้าคงไม่มีอะไรจะสอนให้แก่เจ้าในเรื่องของความเข้าใจในวิถีแห่งเจตจำนง 



      แต่ข้ายังสามารถบอกแนวทางในการบ่มเพาะพลังให้แก่เจ้าได้ หากเจ้ายังยินดีจะเข้ามาเป็นศิษย์ข้าปรมาจารย์เทียนอวิ๋นผู้นี้ เจ้าจะได้ในสิ่งที่เจ้าต้องการ เจ้าจะไม่อยู่ใต้อำนาจของผู้ใด!



“ขอบคุณ ท่านอาจารย์!” เนี่ยหลี่โค้งคำนับทันที สำหรับการได้เป็นลูกศิษย์ปรมาจารย์เทียนอวิ๋น เจ้านครใต้พิภพคงไม่ว่าอะไร เขาน่าจะดีใจเสียด้วยซ้ำสำหรับเรื่องนี้


     มีหลายคนที่พยายามจะสร้างสัมพันธ์กับพวกปรมาจารย์เทียนอวิ๋น แต่พวกเขาต้องถอนตัวกันด้วยเนื่องเพราะความต่างชั้นที่มากเกินไปด้วยการมีปรมาจารย์เทียนอวิ๋นเป็นอาจารย์มันจะต้องมีประโยชน์เป็นอย่างมากในการที่จะก้าวขึ้นชิงตำแหน่งผู้นำนิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์!


     “ดี มาก ดีมาก!” ปรมาจารย์เทียนอวิ๋นหัวเราะออกมาเสียงดัง ในบรรดาศิษย์ทั้งหลายของเขา เขาชื่นชมเนี่ยหลี่มากที่สุด



      อาจารย์ชิหลิงยังตกใจเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าอาจารย์ของเขาจะยอมรับข้อเสนอของเนี่ยหลี่ นี่นับเป็นครั้งแรกที่มีข้อยกเว้นสำหรับปรมาจารย์เทียนอวิ๋น ! โดยปรกติแล้วปรมาจารย์เทียนอวิ๋นจะเข้มงวดมากกับลูกศิษย์ของเขาแต่ละคน แต่เขากับผ่อนปรนให้กับเนี่ยหลี่อย่างยิ่ง



       เหล่าอาจารย์ที่เหลืออีกสี่คน ก็ประหลาดใจเล็กน้อย มันดูเหมือนว่าเนี่ยหลี่จะเป็นบุคคลที่พิเศษที่สุดภายในตำหนักเทียนอวิ๋นแห่งนี้ นอกจากนี้ปรมาจารย์เทียนอวิ๋นยังประเมินเนี่ยหลี่ไว้สูงมาก พวกเขาจะต้องทำดีกับศิษย์น้องของเขาผู้นี้แน่นอน



        ความโกรธและความริษยาอยู่เต็มดวงตาของอาจารย์อู๋เหยี่ยน การปรากฏตัวของเนี่ยหลี่ทำให้เขารู้สึกถูกกดดันเป็นอย่างมาก เขาเป็นศิษย์พี่ใหญ่และได้รับการยกย่องจากทุกคนเป็นอย่างมาก 


แต่มาตอนนี้ ปรมาจารย์เทียนอวิ๋นได้ละเว้นให้กับเนี่ยหลี่นี่แสดงให้เห็นว่าท่านปรมาจารย์ประเมินเนี่ยหลี่ไว้สูงกว่าเขา



   “พวกเจ้าที่เหลือไปได้ ข้าจะอยู่ที่นี่เพื่อพูดคุยกับเนี่ยหลี่ถึงวิถีแห่งเจตจำนง!” ปรมาจารย์เทียนอวิ๋นหัวเราะอย่างร่าเริง


          อาจารย์ชิหลิงและคนอื่นๆจึงโค้งคำนับให้กับปรมาจารย์เทียวอวิ๋นก่อนจะเดินออกไปกัน ทิ้งไว้แต่อาจารย์อู๋เหยี่ยนเป็นคนสุดท้าย ในตาเขาฉายแววโกรธเกรี้ยวก่อนจะยอมเดินกลับออกไปเช่นกัน


      เนี่ยหลี่ยังคงอยู่กับปรมาจารย์เทียนอวิ๋นพูดคุยถึงวิถีแห่งเจตจำนงอยู่หลายชั่วยาม  ดวงตาของปรมาจารย์เทียนอวิ๋นเป็นประกายแล้วประกายอีก ทุกสิ่งอย่างที่เนี่ยหลี่กล่าวออกมาล้วนเป็นจริง! เวลานี้เขาเหมือนกับหยิบจับได้ชิ้นหยกอันล้ำค่า



    ความสามารถของเนี่ยหลี่จะไร้สิ้นสุดในอนาคตเป็นแน่ นอกจากนี้ยังมีความเป็นไปได้ที่เขาจะกลายเป็นเสาหลักนิกายในอนาคต!



      เมื่อยามนิกายขนนกศักดิ์สิทธิ์ตกอยู่ในสภาวะวิกฤต ปรมาจารย์เทียนอวิ๋นจะต้องนึกถึงเนี่ยหลี่แน่นอน


 แปลโดย สินธ์นวล





เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง