test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

24 พ.ค. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 233 หลุมศพโบราณ




 เซี่ยวหยู่หยิบผ้าคลุมโปร่งแสงออกมาจากแหวนต่างมิติของเขา ผ้าคลุมนี้ยาวประมาณ 2 เมตร และยังปักลวดลายอาคมลงไปด้วย


  “นี่มันรูปแบบอาคมเงาลวงตา!” เนี่ย หลี่พูดขึ้นขณะจ้องมองไปยังลวดลายอาคมด้วยนัยน์ตาที่เบิกกว้าง


   เซี่ยวหยู่มองไปที่เนี่ย หลี่ด้วยความประหลาดใจ เขาไม่เคยคิดเลยว่าเนี่ย หลี่จะรู้จักรูปแบบอาคมนี้ ความรู้ของเนี่ย หลี่ช่างน่าอัศจรรย์  


    “เราจะคลุมร่างกายของพวกเราด้วยผ้าคลุมนี้และเปิดใช้งานรูปแบบอาคม มันจะช่วยอำพลางร่องรอยของเรา”


    “ตกลง” เนี่ย หลี่พยักหน้า อุปกรณ์ของเซี่ยวหยู่คงช่วยให้เราเขาไปในหลุมศพนั่นได้โดยไม่ถูกเจ้าโครงกระดูกยักษ์นั่นขัดขวางแน่นอน ผลของรูปแบบอาคมเงาลวงตานั้นสุดยอดมาก 



         จิตวิญญาณอสูรเงาพรายของเนี่ย หลี่นั้นนับว่าเป็นจิตวิญญาณอสูรที่มีความสามารถในการอำพรางตัวซึ่งหายากมากๆ เขาสามารถใช้มันเพื่อเข้าไปในหลุมศพได้ อย่างไรก็ตาม เขายังไม่แน่ใจว่าเซี่ยวหยู่เป็นมิตรหรือศัตรู เนี่ย หลี่เลยไม่อยากแสดงพลังของจิตวิญญาณอสูรเงาพรายต่อหน้าเขา



     “งั้นเราอย่ารอช้าเลย รีบเข้าไปกันดีกว่า” เซี่ยวหยู่พูด ด้วยการโบกมือขวาเบาๆผ้าคลุมก็ลอยมาคลุมตัวพวกเขาทั้งสองและเปิดใช้งานรูปแบบอาคมทันที ร่างของพวกพลันหายวับไปทันที



        เหล่าผู้เยี่ยมยุทธระดับเซียนยังคงต่อสู้อยู่กับโครงกระดูกนั่น โครงกระดูกนั่นแข็งแกร่งมากจริงๆ ทให้แน่ใจได้เลยว่าจะไม่มีใครเข้าไปใกล้หลุมศพนั่นได้แน่ และในขณะที่พวกนั้นต่อสู้กันอยู่ เนี่ยหลี่และเซี่ยวหยู่ก็ค่อยๆขยับเข้าไปใกล้ปากทางเข้าหลุมศพ 



      เนี่ยหลี่เดินตามหลังเซี่ยวหยู่ขณะที่กำลังเข้าใกล้ไปทุกที มีกลิ่นโชยมาตามอากาศ เนี่ยหลี่ลองดมดู พลันปรากฏสิ่งประหลาดใจขึ้นทันที ถ้าพูดถึงผู้ชายที่มีกลิ่นตัวหอมขนาดนี้หน่ะนะ ใช่แน่ๆ เซี่ยวหยู่ต้องเป็นพี่สาวแน่ๆ  เนี่ยหลี่ลองวางมือทั้งสองข้างไปที่เอวของเซี่ยวหยู่ขณะที่เดินอยู่



“นั่นเจ้าวางมือลงไปตรงไหนหน่ะ?” เซี่ยวหยู่ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเหมือนโมโห


“ก็ผ้าคลุมผืนนี้มันเล็กเกินไปหนิ เลยคลุมตัวเราสองคนไม่ค่อยจะมิด ข้าเลยต้องขยับเข้าไปใกล้ๆ   ข้าวางมือตรงไหนแล้วมันยังไงหล่ะ? เรามันก็ชายทั้งแท่งด้วยกันทั้งคู่”



เนี่ยหลี่พูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด เซี่ยวหยู่นี่น่ารำคาญจริงๆ


“เอามือของเจ้าออกไป!” เซี่ยวหยู่ตะคอกด้วยเสียงต่ำ ซึ่งรับรู้ถึงความโกรธได้จากน้ำเสียง


  “ชิ!” 


   เนี่ยหลี่เบะปาก เซี่ยวหยู่คงคิดว่ามันเกินไปสำหรับเขา มันก็แค่การสำหรับร่างกายนิดหนน่อยแต่ว่าเขากลับแสดงปฏิกิริยาเหมือนกับแมวที่ถูกสัมผัสหาง  เนี่ยหลี่ถึงกับหงอยแล้วดึงมือกลับไป พวกเขาทั้งสองค่อยๆเข้าใกล้ปากทางเข้า ที่ถูกปิดด้วยประตูหินขนาดใหญ่ ประตูหินถูกสลักเต็มไปด้วยรูปแบบอาคมลึกลับมากมาย มีเพียงรูอยู่ 2 รูที่ดูเหมือนจะเป็นรูกุญแจ 


“เราจะเปิดประตูอย่างไรเมื่อไม่มีกุญแจ?” เนี่ยหลี่ถามขึ้นขณะที่กำลังขมวดคิ้ว


“แน่นอนว่าข้ามีวิธีที่จะลองเปิดดู” เซี่ยวหยู่พูดขณะที่กำลังตรวจสอบรูปแบบอาคมบนประตู และครุ่นคิดถึงวิธีที่จะทำลายรูปแบบอาคม


สำหรับรูปแบบอาคมนี้ เนี่ยหลี่ทำลายได้สบายๆอยู่แล้วเพียงแค่ให้เวลาเขาศึกษาสักหน่อย แต่ดูจากการกระทำของเซี่ยหยู่ที่ค่อนข้างมั่นใจมาก เนี่ยหลี่เลยปล่อยให้เขาจัดการไป เนี่ยหลี่รู้สึกเบื่อๆเลยมองขึ้นไปดูการต่อสู้บนท้องฟ้า 



การต่อสู้ของเหล่าผู้เยี่ยมยุทธระดับเซียนรุนแรงมาก ท้องฟ้ามืดครึ้มไร้แสงลอดผ่าน ขณะที่ลำแสงของพลังสัจธรรมปะทะกันกลางอากาศ เกิดอย่างน่ากลัว ฟังดูเหมือนกับพวกเขากำลังฉีกผืนฟ้าออกจากกัน เนี่ยหลี่ได้รู้สึกบางอย่าง เขาคิดถึงพลังสัจธรรมแห่งแสงและความมืดภายในกายเขา เมื่อไหร่กันนะที่เขาจะสามารถใช้พลังระดับเซียนได้แบบนั้น?



แม้ว่าตอนนี้เนี่ยหลี่จะเข้าถึงพลังสัจธรรมได้ถึงสองอย่างและการบ่มเพาะพลังของเขาก็มาถึงระดับแบล็คโกลด์ขั้น 3 ดาวแล้ว แต่ความแข็งแกร่งจริงๆของเขาก็ยังไม่ถึงระดับเซียน   พลังสัจธรรมที่เขารวบรวมมาได้นั้นค่อนข้างจำกัดมาก


“เจ้ายังไม่เสร็จอีกเรอะ!!?” เนี่ยหลี่หน้านิ่วขณะที่ถามเซี่ยวหยู่



“ก็ยังหน่ะสิ เจ้าคิดว่ามันเปิดง่ายนักรึไง? ประตูนี่มีรูปแบบอาคมมากกว่าสามร้อยรูปแบบแล้วทั้งหมดนั่นยังเป็นอาคมต้องห้ามที่ไม่ธรรมดาทั้งนั้นเลยนะ แถมข้าจะต้องแก้ไขมันทีละอันอีก เจ้าคิดว่ามันเป็นอะไรที่ง่ายรึไงกัน?” เซี่ยวหยู่บอกกลับไป
เนี่ยหลี่ยักไหล่แล้วพูด 


“งั้นก็ตามนั้น ทำต่อไป”



เซี่ยวหยู่เอี้ยวตัวขึ้นศึกษารูปแบบอาคมบนประตู เผยให้เห็นเรือนร่างด้านหลังชัดเจน เนี่ยหลี่เผลอมองอย่างไม่ตั้งใจ ก้นของเซี่ยวหยู่ช่างเรียวได้รูปจริงๆ สัดส่วนโค้งเว้าสมส่วนขนาดนี้เป็นใครก็ต้องตะลึงตาค้างไปตามๆกัน 



นี่ยหลี่หยุดความคิดตัวเองทันที นี่เขาคิดกำลังคิดอะไรอยู่?เซี่ยวหยู่เป็นผู้ชายนะ! แต่ว่านั่นไม่ใช่ความผิดของเนี่ยหลี่เลย ที่เซี่ยวหยู่มีหน้าตาที่แม้แต่ผู้หญิงยังต้องอาย ไหนจะรูปร่าง ผิวภัณฑ์อีก ล่อตาล่อใจชายซะอย่างนี้ เวลาผ่านพ้นไปครู่หนึ่ง เซี่ยวหยู่ขมวดคิ้วขึ้น เขาดูเหมือนกำลังคิดหนัก 




“เฮ้ย! เร็วหน่อยสิ ถ้ายังเป็นอย่างนี้เราคงถูกเจ้าโครงกระดูกนั่นจับได้แน่!” เนี่ยหลี่เร่งเร้า
เซี่ยวหยู่หน้านิ่วแล้วพูดด้วยน้ำเสี่ยงไม่พอใจ “เจ้าอย่างเร่งข้านักสิ เจ้ากำลังรบกวนข้านะ ข้าทำลายรูปแบบอาคมไปได้50อันแล้วนะ!


 “ตอนนี้เจ้าพึ่งจัดการไปได้แค่ 50 อันเนี่ยนะ!” เนี่ยหลี่อ้าปากค้าง “ทั้งหมดนี้มีมากกว่า 300 เจ้าคิดว่าจะใช้เวลาเท่าไหร่กัน?”



“เจ้าก็อย่ามารบกวนข้าสิ...งั้นทำไมเจ้าไม่มาทำเองหล่ะ?”เสี่ยวหยู่คิ้วขมวดใส่



       “ขยับออกไปเลย” เนี่ยหลี่ผลักเซี่ยวหยู่ออก (พระเอกจะโชว์เทพ...ตัวประกอบหลบ!)  เนื่องจากพื้นที่ใต้ผ้าคลุมนั้นแคบมากเนี่ยหลี่เลยเผลอจับไปโดนหน้าอกเซี่ยวหยู่เข้า และจิตใต้สำนึกของงเขาสั่งให้เขาบีบ!!! หืมมม!!! ช่างเรียบเนียนและไร้ความรู้สึกใดๆ เจ้านี่คงเป็นผู้ชายจริงๆ


“เจ้าทำอะไรหน่ะ?” เซี่ยวหยู่กระโดดเหยง ใบหน้าแดงก่ำลามไปถึงคอ เขาเกือบจะหลุดออกไปนอกผ้าคลุม


“ระวังหน่อยสิ จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเราถูกจับได้ หรือข้าผลักเจ้าออกไปนอกผ้าคลุม? นี่เจ้าเป็นผู้ชายจริงป่ะเนี่ย?” เนี่ยหลี่พูดอย่างขุ่นเคือง


“เจ้า...!” เซี่ยวหยู่ถึงกับของขึ้น สูดหายใจเข้าไปเฮือกใหญ่ เขาพ่นลมหายใจออกมาแล้วขยับไปอยู่หลังเนี่ยหลี่


“เอ่ออ ก้นเจ้ามันเบียดข้าข้าอยู่หน่ะ ขยับหน่อยได้มั้ย?” เนี่ยหลี่รู้สึกได้ว่าด้านหลังของเซี่ยวหยู่กำลังสัมผัสตัวเขาอยู่ รู้สึกได้ถึงความนุ่มสบาย เขาเตือนสติตัวเองอีกครั้ง เซี่ยวหยู่เป็นผู้ชายนะเฟ้ย! เนี่ยหลี่ถึงกับขนลุกชูชัน


“เจ้าคนหน้าหม้อหูดำ ข้าไม่เคยถูกสัมผัสร่างกายเช่นนี้มาก่อนนะ” (เป็นสำนวนจีนที่ความหมายใกล้เคียงกับประโยคนี้มากผมเลยขออนุญาตแก้ให้ By นายมะพร้าว) เซี่ยวหยู่มองเนี่ยหลี่อย่างโกรธเคือง



   “ก็พื้นที่มันแคบอ่ะ รึเข้าจะบอกให้ข้าอยู่ห่างจากเจ้าอย่างน้อย 3 เมตรตลอดเวลารึไง?” เนี่ยหลี่มองอย่างโกรธเคืองกลับไป   ชายหนุ่ม 2 คนเบียดเสียดกันใต้ผืนผ้าเล็กๆ จะให้ทำยังไงได้!
เซี่ยวหยู่รู้สึกรันทด ทำไมเขาต้องทำตามความคิดบ้าๆนี่จนทำให้ตัวเองต้องมาเจอกับสถานการณ์แบบนี้?


“เจ้านี่มัน!...”พอเซี่ยวหยู่กำลังจะเถียงกลับก็เห็นเนี่ยหลี่ เริ่มแก้ไขรูปแบบอาคมอย่างขะมักเขม้น เขาหันหน้าหนี ด้วยหน้าตาที่บูดบึ้งแล้วคิดในใจ 



“ก็ได้...ข้าจะคอยดูว่าเจ้าจะใช้เวลาแก้ไขรูปแบบอาคมพวกนี้สักเท่าไหร่” แม้เซี่ยวหยู่จะรู้ว่าว่าเนี่ยหลี่มีความใจลึกล้ำเกี่ยวกับรูปแบบอาคม เขาก็คิดว่าอย่างมากเนี่ยหลี่ก็คงจะพอๆกับตัวเขา 



   “หึ่มม..เจ้าบอกว่าข้าช้านักใช่มะ งั้นเจ้าก็ลองดูความซับซ้อนของรูปแบบอาคมเหล่านี้เองละกัน” ขณะที่เซี่ยวหยู่คิดถึงคำเหล่าไม่ทันขาดคำ เนี่ยหลี่ก็หันมาแล้วพูด”อาคมเหล่านี้สลายไปแล้ว อย่างไรก็ตาม ในเมื่อพวกเราไม่มีกุญแจ ก็ไม่สามารถเข้าไปได้ “




“อะไรนะ! เจ้าทำลายรูปแบบอาคมพวกนั้นเสร็จหมดแล้ว?” เซี่ยวหยู่ถึงกับอึ้ง เขามองไปยังจุดที่เนี่ยเนี่ยหลี่ชี้อยู่ซึ่งเป็นจุดที่รูปแบบอาคมลึกลับเริ่มต้นจากตรงนั้น



   “เจ้าไม่จำเป็นต้องทำลายรูปแบบอาคมทีละอันหรอก แม้เจ้าจะทำลายมันทีละอัน สุดท้ายแล้วก็เหมือนกับเจ้าเดินเป็นวงกลมและกลับมายังจุดเริ่มต้น เมื่อตัดส่วนที่ไม่จำเป็นออกก็จะเหลือส่วนที่เป็นรากฐานเพียงอันเดียว กว่า300อันที่เห็นหรือจะมีรูปแบบอาคมมากมาย ก็จะมีส่วนที่เป็นรากฐานอยู่แค่ 5 อันเท่านั้น ที่เหลือมีไว้ทำให้ผู้คนสับสน หากเจ้าจัดการกับส่วนรากฐานทั้ง 5 ส่วนแล้วก็จบ!” เนี่ยหลี่ค่อยๆอธิบาย


เซี่ยวหยู่ค่อยเพ่งไปที่รูปแบบอาคมที่ถูกทำลายแล้ว เขาถึงกับประหลาดใจมาก แต่เดิมเขาคิดว่าต้องทำลายทีละอัน เขาไม่เคยคิดเลยว่ามันจะง่ายขนาดนี้ มันกลายเป็นว่าเขาถูกลวงด้วยความซับซ้อนปริศนานี้



เนี่ยหลี่ส่ายหัวและถอนหายใจ”ดูสิเจ้าใช้เวลามากมายกับบางอย่าง ทั้งที่มันง่ายเพียงชั่วอึดใจเดียว”



“เจ้า...!” 



      ตอนนี้เซี่ยวหยู่รู้สึกรันทดสุดๆ ขณะที่เขาเองอึ้งกับคำพูดของเนี่ยหลี่ อย่างไรก็ตามความเข้าใจในรูปแบบอาคมของเนี่ยหลี่นั้นเกินความคาดหมายของเขามาก แม้ว่าเนี่ยหลี่จะปากเสีย(หมาเลยแหละ) แต่เขาก็มีความสามารถมาก เซี่ยวหยู่นั้นรู้แล้วว่าการพาเนี่ยหลี่มาด้วยนั้นถูกแล้ว  


“หลบไป ข้าจะเปิดประตูเอง!”เซี่ยวหยู่พูด



   ได้ยินเซี่ยวหยู่พูด เนี่ยหลี่เลยถามอย่างสงสัย “เจ้าแน่ใจนะว่าจะทำได้ เพียงแค่ทำลายรูปแบบอาคมนั้นยังไม่พอหรอก เราต้องมีกุญแจในการเปิดประตูด้วย!



   “ข้าว่าเจ้าไม่รู้สินะ รูปกุญแจนี้มีไว้ใช้กับกุญแจธรรมดาในดินแดนใต้พิภพนี้ ผู้เยี่ยมยุทธระดับเซียนแถวนี้เขาก็มีกันทุกคน!



ในขณะที่พูด เซี่ยวหยู่ก็หยิบหินสองก้อนออกมาจากแหวนต่างมิติ จากนั้นเขาก็วางมันลงไปบนรูกุญแจบนประตู  รูปแบบจารึกอาคมพลันเรืองแสงขึ้นมา แสงเหล่านั้นไหลลงมารวมกันที่กุญแจหินทั้งสอง ประตูค่อยๆเปิดออก



เห็นดังนั้น เนี่ยหลี่ถึงกับอึ้ง “ใช้กุญแจ



ธรรมดา...ได้,เจ้าชนะ!



   เซี่ยวหยู่ยิ้มอย่างภูมิใจ หลังจากเห็นอาการตกตลึงของเนี่ยหลี่ ในที่สุดเซี่ยวหยู่ก็เหนือกว่า 



   “เข้าไปกันเถอะ!” เสี่ยวหยู่พูดขึ้น ประตูหินเปิดเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เพียงพอให้ผ่านเข้าไปได้ทีละคน เซี่ยวหยู่เอียงตัวค่อยๆเข้าไปโดยมีเนี่ยหลี่ตามหลังมา


เกิดความวุ่นวายขึ้นกับเหล่าผู้เยี่ยมยุทธระดับเซียนหลังจากที่เห็นประตูเปิดออก พวกเขาหลายคนต้องการทะลวงการป้องกันของเจ้าโครงกระดูกนี่แล้วเข้าไปยังหลุมศพโบราณนั่น แต่ก็ถูกขัดขวางไว้โดยเจ้าโครงกระดูกยักษ์เลยไม่สามารถทำได้ พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าจะมีใครได้เข้าไปในหลุมศพโบราณก่อนพวกเขา



เมื่อเห็นว่ามีคนเปิดประตูหลุมศพโบราณแล้ว เจ้าโครงกระดูกนั่นก็คำรามแล้วบินกลับลงมาแม้ว่ามันจะไร้ซึ่งสติปัญญา แต่ด้วยสัญชาตญาณ ที่จะต้องปกป้องหลุมศพเอาให้ได้



“มันเปิดช่องว่างแล้ว! รีบเข้าไปเร็ว!


“เราต้องจัดการเจ้าโครงกระดูกก่อน! แล้วเอาเศษเสี้ยวแห่งจิตวิญญาณเทพแห่งความตายมา มันอยู่บนตัวเจ้าโครงกระดูกนั่น!


เหล่าผู้เยี่ยมยุทธระดับเซียนโฉบลงไปทีละคน บางคนพยายามจะเข้าไปในหลุมศพขณะที่คนอื่นพยายามจัดการเจ้าโครงกระดูกก่อน เพียงชั่วอึดใจพื้นที่ทั้งหมดก็เต็มไปด้วยความโกลาหล
ในตอนนี้ เนี่ยหลี่และเซี่ยวหยู่ได้เข้าไปข้างในหลุมศพเรียบร้อยแล้ว แล้วพวกเขาก็ค่อยเดินลึกเข้าไป...
ภายอันสุดลึกล้ำและเงียบงันของหลุมศพที่มืดมิด ใครจะรู้ว่าจะมีอะไรซ่อนอยู่ข้างใน....จบตอน....

แปลโดย   ไอยรา  ณ  กุญชร




เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง