test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

21 พ.ค. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 228 เทียนหลิง


หลังจากโล่ม่านพลังสีทองสลายไป เอียจื้ออวิ้นก็มองไปรอบๆ แถวๆนี้นั้นเละไปหมด คนจากตระกูลหวู่กุ้ยหากไม่ตายก็เจ็บหนัก เหลือเพียงแต่หวู่หยูและเอียฮั่นที่ยืนอยู่ไกลๆเท่านั้นที่ไม่เป็นอะไร
พอคิดๆดูแล้ว เอียจื้ออวิ้นจึงรู้ว่าทุกอย่างอยู่ในการคำนวณของเนี่ยหลีหมดแล้ว
เหตุผลที่เนี่ยหลีไม่ยอมใช้ตำราทักษะระดับตำนานตั้งแต่เนิ่นๆเป็นเพราะเขาต้องการรอให้สองนักสู้ระดับตำนานของตระกูลหวู่กุ้ยเคลื่อนไหวก่อน ทั้งเขายังคิดไว้แล้วด้วยว่าอีกฝ่ายจะโจมตีมาแบบไหนจึงได้เตรียมโล่ม่านพลังสีทองไว้ได้ทัน ทั้งเขายังรู้ด้วยว่าอีกฝ่ายจะประเมินพลังของตนต่ำ และด้วยทั้งหมดนี้ทำให้เนี่ยหลีฆ่าพวกมันได้ภายในการโจมตีเดียว
หากให้เทียบความแข็งแกร่งกันจริงๆ เนี่ยหลีคงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนักสู้ระดับตำนานแน่ แต่เป็นเพราะเขามีพลังในการประเมินคู่ต่อสู้ได้อย่างแม่นยำและมีไพ่ลับซ่อนอยู่มากมาย จึงทำให้เขาต่อกรกับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งกว่าได้ และต่อให้ลูกระเบิดพลังระเบิดหยินหยางฆ่าพวกนั้นในคราเดียวไม่ได้ เนี่ยหลีก็ยังคงมีระเบิดพลังมังกรหรืออีกหลายๆวิธีที่จะงัดมาจัดการกับพวกนี้ได้
หวู่หยูและเอียฮั่นถึงกับยืนอึ้งเพราะไม่คิดว่าสถานการณ์จะเป็นแบบนี้ ลูกน้องทุกคนของเขาที่ได้เข้าจู่โจมเนี่ยหลีบัดนี้ต่างนอนจมกองเลือดกันหมด ส่วนคนที่ยังรอดต่างก็ร้องโอดโอยกันไปทั่ว
เนี่ยหลีหันไปมองทางด้านหวู่หยูและเอียฮั่น ก่อนจะออกเดินไปหาพวกนั้น
เมื่อเห็นเนี่ยหลีเดินมาหาพวกตน ทั้งหวู่หยูและเอียฮั่นต่างก็ตัวเกร็ง หวู่หยูกระชับดาบในมือแน่นเตรียมที่จะต่อสู้ ทว่ามือไม้เขากลับสั่นเป็นเจ้าเข้าทั้งเหงื่อก็ไหลออกมาทั้งๆที่ไม่ได้ร้อน
ทั้งๆที่เขาก็อยู่ระดับแบล็คโกลด์ขั้นสุดท้ายเช่นเดียวกับอีกฝ่าย แต่ทำไมอีกฝ่ายถึงแข็งแกร่งได้ขนาดนี้!
เอียฮั่นก้าวถอยหลังโดยไม่รู้ตัวพลางมองไปที่เนี่ยหลี สายตาของเอียฮั่นปรากฏชัดซึ่งความกลัว ทั้งๆที่เขาอยู่กับตระกูลหวู่กุ้ยที่น่าจะสามารถลบล้างเมืองกลอรี่และเนี่ยหลีได้อย่างสบาย แต่ทำไม...ทำไมความคิดของเขาถึงล้มเหลวอีกแล้ว?
ไอ้เจ้าเนี่ยหลีมันเป็นใครกันแน่? ด้วยอายุเพียงแค่นี้ทำไมมันถึงพลังที่น่ากลัวขนาดนี้ได้กัน!?
พอเห็นสายตาของเอียจื้ออวิ้นที่มองมาทางตนด้วยความเกลียดชัง เอียฮั่นก็รู้เลยว่าหากตนถูกจับตัวได้จะต้องเสร็จแน่ๆ
เอียจื้ออวิ้น เจ้ารู้มั้ยว่าทุกสิ่งที่ข้าทำน่ะ ก็เพื่อเจ้านะ!’ เอียฮั่นคิดในใจ เขายังไม่อยากตายและเริ่มมองหาหนทางหนี และสายตาของเขาก็ไปหยุดอยู่ที่ทางเข้าของหุบเหวไร้ก้นที่อยู่ไม่ไกลจากตน เอียฮั่นจึงเริ่มวิ่งอย่างบ้าคลั่งเพื่อไปหาหุบเหวนั้น
เห็นท่าทางของเอียฮั่น เนี่ยหลีก็เลิกคิ้วแล้วออกไปล่าจับตัวเอียฮั่นทันที
ถึงเขาจะรู้ว่าการกระโดดลงไปในเหวนั้นคงมีแต่ตายกับตาย แต่เนี่ยหลีกลับไม่อยากให้เอียฮั่นตายง่ายๆแบบนี้ ใจจริงเขาอยากจับมันไปให้เอียซ่งตัดสินโทษเสียมากกว่า!
เมื่อเห็นว่าเนี่ยหลีวิ่งไล่เอียฮั่นไป หวู่หยูก็เหลือบมามองเอียจื้ออวิ้นก่อนจะทะยานตัวหนีไปอีกทางทันที
เอียจื้ออวิ้นหันไปมองทางเอียฮั่น เธอกัดฟันกรอดแล้วหันกลับมาพร้อมกับสั่งให้ลมหิมะไล่โจมตีใส่หวู่หยู
เจ้าอยากฆ่าข้าด้วยมือของเจ้างั้นเหรอ? ข้าไม่ยอมหรอก! ต่อให้ตายข้าก็ไม่ยอมให้เจ้าแตะแม้แต่ตัวหรอก! แม้นแต่ว่าหากข้าตายแล้วกลายเป็นวิญญาณอาฆาต เมื่อนั้นข้าจะกลับมาทวงทุกสิ่งที่ข้าเสียไป!” เอียฮั่นตะโกนอย่างกับคนบ้า ในมือของมันมีตัวต่อที่ค่อยๆก่อรูปขึ้นสามตัว ภายใต้คำสั่งของเอียฮั่น พวกมันก็พุ่งเข้าหาเนี่ยหลีทันที
ต่อเหล็กพิษเหรอ? สีหน้าของเนี่ยหลีเปลี่ยนไปทันที ตัวต่อเหล็กพิษนั้นเป็นหนึ่งในสัตว์อสูรที่น่ากลัวที่สุด พิษของมันนั้นรุนแรงมาก ที่ต่อให้แป็นนักสู้ระดับแบล็คโกลด์ก็ถูกมันฆ่าเอาได้ง่ายๆ ยิ่งไปกว่านั้น เจ้าต่อเหล็กพิษนี้ยังแข็งแกร่งมาก ทั้งยังทนรับการโจมตีได้ทุกชนิดอีกด้วย ทำให้พวกมันรับมือยากสุดๆ
เนี่ยหลีคิดไม่ออกจริงๆว่าเอียฮั่นไปหาต่อเหล็กพิษนี้มาจากไหน เขาค่อยๆรวมพลังใส่ในหมัดแต่ละข้างแล้วซัดต่อเหล็กพิษทั้งสามตัว
ผัวะ! ผัวะ! ผัวะ!
เจ้าต่อเหล็กพิษทั้งสามตัวระเบิดทันที เป็นเพราะเนี่ยหลีรู้ว่าจุดอ่อนของพวกมันอยู่ไหน เนี่ยหลีเพียงแต่บีบอัดพลังให้เล็กเท่าเข็มเข้าไปในตัวมันและระเบิดจากภายใน เท่านี้เจ้าต่อเหล็กพิษทั้งสามก็ตัวระเบิดสิ้นชีวีอย่างรวดเร็ว
เนี่ยหลีจัดการพวกต่ออย่างง่ายดาย แต่ในชั่วเวลานั้น เอียฮั่นก็ได้ทิ้งระยะห่างจากเนี่ยหลีไปไกลกว่าเดิมแล้ว
ขนาดต่อเหล็กพิษก็ยังไร้ผล...เอียฮั่นรีบวิ่งให้ไวกว่าเดิม ไม่มีความคิดที่จะหันสวนเนี่ยหลีเลยสักนิด
พอเห็นว่าเอียฮั่นใกล้จะถึงปากเหวแล้ว เนี่ยหลีก็รู้ว่าตนตามไปยังไงก็คงไม่ทันแน่ๆ เขาจึงผสานร่างกับแพนด้าเขี้ยวอสูรแล้วปล่อยลูกระเบิดพลังหยินหยางใส่เอียฮั่น
ลูกระเบิดพลังหยินหยางลอยไปใส่เอียฮั่นและระเบิดทันที พลังที่มหาศาลกลืนกินร่างเอียฮั่น เอียฮั่นเลือดกระอักออกมาคำโตก่อนจะร่วงลงไปในเหวตามแรงระเบิด
เนี่ยหลีหยุดยืนอยู่ที่ปากเหวแล้วจ้องลงไปข้างล่าง เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเอียฮั่นจะยอมตายจริงๆแทนที่จะถูกเขาจับตัว
แต่ถึงยังไงเอียฮั่นก็คงจะตายแน่นอน ต่อให้มันไม่ตายด้วยระเบิดหยินหยางของเขา มันก็น่าจะเจ็บหนักแล้วตกลงไปตายที่ก้นเหวอยู่ดี   (ทำไมรู้สึกแปลกๆว่ามันจะไม่ตาย55)
ใครจะรู้ล่ะว่าข้างใต้นั้นจะมีสัตว์อสูรอะไรอาศัยอยู่? ศพเจ้าเอียฮั่นมันคงไม่มีกระดูกเหลือให้เผาเลยด้วยซ้ำ!
เนี่ยหลีกลับมานิ่งเงียบอีกครั้ง เขามองไปยังเอียจื้ออวิ้นที่กำลังไล่ล่าหวู่หยูอยู่ห่างออกไป ถึงจะอย่างนั้นหวู่หยูก็เป็นถึงนักสู้ระดับห้าดาวแบล็คโกลด์ ในช่วงเวลาสั้นๆแค่นี้เอียจื้ออวิ้นคงจะยังจัดการเจ้าหมอนั่นไม่ได้หรอก
เนี่ยหลีพุ่งตัวไปหาพวกนั้นทันที
เขาจะปล่อยให้หวู่หยูหนีไปไม่ได้ ไม่งั้นเมืองกลอรี่จะต้องพินาศเป็นแน่
เอียจื้ออวิ้นแผดเสียงเบาๆพร้อมกับรวมพลังลมหิมะไว้ที่ฝ่ามือ พลังที่รวมไว้ถูกเปลี่ยนเป็นดาบน้ำแข็ง มันพุ่งตามหลังหวู่หยูอย่างกระชั้นชิด ดาบน้ำแข็งเล่มนี้เต็มไปด้วยพลังจากอัญมณีวิญญาณพายุหิมะ หากมันเข้าถึงตัวหวู่หยูล่ะก็ หวู่หยูก็คงไม่พ้นตัวเป็นรูเป็นแน่
และในจังหวะที่ดาบน้ำแข็งกำลังจะพุ่งถูกหลังของหวู่หยู จู่ๆมันก็แตกออกกลายเป็นเศษเล็กเศษน้อย
ชายหนุ่มชุดขาวค่อยๆร่อนลงมายืนข้างๆหวู่หยู
นายน้อยหวู่หยู ทำไมท่านถึงมาอยู่ที่นี่? พอเห็นว่าเป็นใคร หวู่หยู่ก็ถอนหายใจแล้วหันกลับมายืนตั้งหลัก ทว่าในใจของเขากลับยังคงกลัวพลังในดาบน้ำแข็งเล่มนั้น หากมันแทงถูกเขาล่ะก็ ผลที่ตามมาคงจะน่ากลัวเกินกว่าจะคาดคิด
โชคดี ที่เทียนหลิงช่วยเขาไว้ได้ทัน
เทียนหลิงมองเอียจื้ออวิ้นแล้วเอ่ย หญิงสาวชาวมนุษย์ ข้าอยากจะรู้ว่าท่านหวู่หยูไปทำอะไรให้เจ้าแค้นเคืองจนต้องกะถึงจะฆ่าแกงกัน
ความขัดแย้งของพวกข้ามันไม่เกี่ยวอะไรกับเจ้า!” เนี่ยหลีโผล่ออกมาและตอบคำถามครึ่งๆกลางๆแทนเอียจื้ออวิ้น เขากล้าพูดได้เลยว่าเทียนหลิงคนนี้ไม่ได้อ่อนแอเหมือนคนอื่นๆ เพราะงั้นเนี่ยหลีจึงยังไม่กล้าทำอะไรผลีผลาม
ได้ยินเนี่ยหลีกล่าว เอียจื้ออวิ้นจึงไม่กล้าผลีผลามพูดอะไรออกไป ทั้งเธอก็ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับชายตรงหน้าเลย เธอนั้นเชื่อใจเนี่ยหลีมาก ในเมื่อเนี่ยหลียังไม่ทำอะไรเธอก็จะไม่ใจร้อนทำอะไรเช่นกัน
ตระกูลหวู่กุ้ยนั้นเป็นตระกูลรับใช้ของตระกูลแดนเหนือของพวกเรา หากพวกเจ้าอยากจะฆ่านายน้อยแห่งตระกูลหวู่กู๋ย พวกเจ้าก็ต้องมาถามเอากับตระกูลแดนเหนือเสียก่อน เทียนหลิงกล่าวพลางเหลือบมองทั้งเนี่ยหลีและเอียจื้ออวิ้น
เนี่ยหลีเงียบไปชั่วครู่ ถ้าเขากับเอียจื้ออวิ้นอยากจะจัดการเจ้าเทียนหลิงนี่ จะต้องลำบากมากแน่ ความแข็งแกร่งของเทียนหลิงนั้นยากจะคาดเดา ถ้าหากพวกเขายังดื้อรั้นต่อไป กำลังเสริมของเทียนหลิงจะต้องโผล่ออกมาอย่างแน่นอน
ในเมื่อตระกูลวุ่กุ้ยเป็นตระกูลรับใช้ของตระกูลแดนเหนือเช่นนี้ งั้นเรื่องนี้ก็คงต้องจบลงแค่นี้ แล้วข้าจะมาจัดการเรื่องนี้ทีหลังในอนาคต เนี่ยหลีกล่าวก่อนจะหันไปหาเอียจื้ออวิ้นและกว่าว่า เราไปกันเถอะ
เนี่ยหลีและเอียจื้ออวิ้นหันหลังกลับและเตรียมตัวที่จะจากไป
เมื่อเห็นว่าทั้งสองกำลังจะไป เทียนหลิงก็ขมวดคิ้วและกำลังคิดจะหยุดพวกนั้นไว้
ทว่าหวู่หยูรีบเข้ามาขวางเขาไว้ก่อนและเอ่ยว่า นายน้อยเทียนหลิง ถึงแม้ท่านจะเห็นว่าพวกนั้นอยู่เพียงระดับแบล็คโกลด์ แต่พวกนั้นสามารถฆ่าสองนักสู้ระดับตำนานจากตระกูลข้าได้เชียวนะ! ข้าว่ามันคงจะไม่ดีเท่าไหร่หากเราไปแหย่พวกเขา!” ตอนนี้หวู่หยูกลัวเนี่ยหลีซะเต็มประดาแล้ว
ได้ยินหวู่หยูกล่าว เทียนหลิงก็ถอยกลับและมองเนี่ยหลีกับเอียจื้ออวิ้นเหมือนกับกำลังวิเคราะห์อีกฝ่าย ท่านไปมีเรื่องกับพวกนั้นได้ยังไงหรือ
หวู่หยู่คิดชั่วครู่ก่อนจะเอ่ยขึ้น หนึ่งในลูกน้องของข้ามีปัญหากับพวกนั้น ตอนแรกข้าคิดว่าเรื่องแค่นี้ข้าน่าจะจัดการให้ได้ ทว่า ข้ากลับไม่คิดเลยว่าพวกมันจะแข็งแกร่งมาก!”
หวู่หยูตอบเลี่ยงๆ หากไม่ได้รับการยินยอมจากหัวหน้าตระกูล เขาก็ไม่กล้าที่จะแพร่งพรายเรื่องเมืองกลอรี่ออกไปได้
หากตระกูลแดนเหนือรู้เรื่องเมืองกลอรี่เข้าล่ะก็ เมืองกลอรี่จะต้องตกอยู่ในเงื้อมมือของตระกูลแดนเหนืออย่างแน่นอน หากเป็นแบบนั้น ตระกูลเขาคงจะขาดทุนย่อยยับเป็นแน่
เทียนหลิงเหลือบมองหวู่หยูแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นเป็นปกติภายในดินแดนใต้พิภพแห่งนี้ เพราะงั้นจึงเป็นเรื่องปกติที่หวู่หยูไม่อยากจะพูดถึงมัน อย่างไรก็ตาม เทียนหลิงนั้นก็ได้แอบสงสัยเรื่องของเนี่ยหลีและเอียจื้ออวิ้น หากทั้งสองแข็งแกร่งดั่งที่หวู่หยูว่าด้วยวัยเพียงแค่นี้ พวกเขาก็น่าจะเป็นที่รู้จักในดินแดนใต้พิภพนี้ แล้วทำไมเขาถึงไม่เคยได้ยินเรื่องของพวกนั้นเลยล่ะ?
พอนึกถึงเนี่ยหลีและเอียจื้ออวิ้น สายตาของหวู่หยูก็เต็มไปด้วยความอาฆาต ครั้งนี้เขาเสียหายไปหนักมาก แต่ในเมื่อเหตุการณ์ครั้งนี้เกิดในระหว่างการรับเลือกศิษย์ของท่านเจ้าแห่งแดนใต้พิภพ เรื่องแบบนี้มันจึงหลีกเลี่ยงไม่ได้อยู่แล้ว หากเขากลับบ้านไปอย่างมากก็น่าจะแค่โดนตำหนิเท่านั้น
สักวัน ข้าจะทำให้พวกเจ้ามาสยบแทบเท้าข้าให้ได้! โดยเฉพาะยัยเด็กนั่น เมื่อเวลามาถึงข้าจะย่ำยีเจ้าให้สาสม!”
เนี่ยหลีพาเอียจื้ออวิ้นเดินหนีออกมาไกลจนกระทั่งแน่ใจแล้วว่าพวกเขารอดพ้นเทียนหลิงและหวู่หยูแล้ว เนี่ยหลีรู้สึกได้ว่าความแข็งแกร่งของเทียนหลิงนั้นยากจะคาดเดาได้ หากพวกเขาสู้กันคงจะรุนแรงมากเป็นแน่ เพราะงั้นหากหลีกเลี่ยงได้พวกเขาก็ควรจะอยู่ให้ห่างๆเทียนหลิงเข้าไว้
เอียจื้ออวิ้นหันไปหาเนี่ยหลีและถามว่า เนี่ยหลี เกิดไรขึ้นกับเอียฮั่น?
เจ้านั่นถูกระเบิดหยิงหยางของข้า และน่าจะตายไปเรียบร้อยแล้วล่ะ เนี่ยหลีกล่าว
ได้ยินเช่นนั้น ประกายตาของเอียจื้ออวิ้นก็ฉายแววเศร้าออกมาแวบหนึ่ง ถึงยังไงเอียฮั่นก็เป็นลูกบุญธรรมของพ่อเธอ ถึงแม้สิ่งที่เขาได้รับจากเนี่ยหลีจะสาสมแล้ว แต่เอียจื้ออวิ้นก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสงสารเขา จนถึงตอนนี้เธอยังไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเอียฮั่นถึงได้ทรยศเมืองกลอรี่และพยายามลอบสังหารพ่อของเธอ ทั้งๆที่พ่อเธอเลี้ยงดูเขาเหมือนลูกแท้ๆ!
เนี่ยหลี อย่าบอกท่านพ่อเรื่องนี้นะ เอียจื้ออวิ้นขอร้องเนี่ยหลีหลังจากนิ่งคิดชั่วครู่
เนี่ยหลีหันไปมองเอียจื้ออวิ้นแล้วพยักหัวช้าๆ เขารู้อยู่แล้วว่าเอียจื้ออวิ้นนั้นเป็นคนยังไง เธอนั้นย่อมไม่อยากให้เอียซ่งเสียใจอยู่แล้ว ถึงแม้เอียฮั่นจะเป็นเพียงลูกบุญธรรมของเอียซ่ง แต่เอียซ่งก็เป็นคนที่เลี้ยงเอียฮั่นมากับมือตั้งแต่เด็กๆย่อมต้องรักเหมือนลูกแท้ๆอยู่แล้ว
เอียฮั่นสมควรตาย เจ้าอย่าไปเสียใจให้กับคนแบบนั้นเลย เนี่ยหลีกล่าวพร้อมกับแตะไหล่ปลอบเอียจื้ออวิ้นเบาๆ จากนั้นเขาก็มองไปข้างหน้าและพบว่า การต่อสู้ที่ริมบึงโคลนยังคงไม่จบ พวกเขายังจัดการเจ้ามังกรวารีซากศพไม่ได้



  แปลโดย Garn Gasidech

เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง