test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

11 พ.ค. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 220 ผู้เยี่ยมยุทธระดับตำนาน?


          หลังจากฟังคำของเนี่ยลี่ ดวงตาของหลี่เฮิงก็เปร่งประกาย เขาประสานมือแล้วกล่าว “หากคุณชายยังมีเรื่องต้องทำก็ลืมสิ่งที่ข้าได้กล่าวไปเถิด หากท่านสามารถบอกเราได้ว่าจะออกไปจากดินแดนนี้อย่างไร พวกเราทั้งสิบสองตระกูลก็เป็นหนี้บุญคุณท่านแล้ว”
          เนี่ยลี่พยักหน้า เขาคิดจะส่งเอี่ยมัวและเอี่ยซ่งมาให้คำปรึกษาแก่ทั้งสิบสองตระกูล หากตระกูลเหล่านี้จะย้ายไปยังเมืองกลอรี่จริง ๆ การเตรียมการรองรับคนเหล่านี้ก็นับว่าเป็นปัญหาใหญ่อย่างหนึ่ง
          แม้ว่าภัยคุกคามของเมืองกลอรี่ยังมาไม่ถึง ทั้งสิบสองตระกูลยังสามารถเดินหน้าเข้าสู่เมืองกลอรี่ได้ แต่วิถีความเป็นอยู่ในดินแดนนรกจองจำนั้นโหดร้ายเกินไป เป็นสิ่งไม่เหมาะสมหากจะนำออกไปใช้ข้างนอก
          ปัญหาแบบนี้ส่งให้เอี่ยมัวและเอี่ยซ่งดูแลแล้วกัน
          หลังจากกล่าวอำลาแก่หลี่เฮิง ทั้งหมดก็ได้เดินทางเพื่อออกจากดินแดนนรกจองจำ
ยามนั้นบนภูเขาอันไกลโพ้น ชายชราเสื้อผ้าขาดรุ่ยนั่งมองการจากไปของเนี่ยลี่และพวกผ่านนัยน์ตาที่มีแสงเรืองออกมา
ตอนนี้เขาไม่มีลักษณะของคนบ้าแม้แต่น้อย ถึงเสื้อคลุมของชายชราจะขาดรุ่งริ่งแต่ก็ไม่สามารถบดบังรังสีพลังอันเฉียบคมราวกับใบมีดของเขาได้ ต้นไม้โดยรอบยังถึงกับสั่นไหว
หลังจากคิดทบทวนบางอย่าง ชายชราก็รำพึงออกมา “ข้าอยากรู้นัก...ว่าระดับไหนคือระดับที่แท้จริงของเจ้า?
อารมณ์อันหลากหลายปรากฏขึ้นบนใบนั้น เพียงไม่นานชายชราก็หลับตาลงและเข้าสู่การฝึกฝนอีกครั้ง
แม้การเดินจะผ่านไปหลายสิบนาทีแล้วก็ตาม เนี่ยลี่ยังคงรู้สึกเหมือนมีใครบางคนจ้องมองมาที่เขาจากในเงามืด ทำให้ต้องเขาระมัดระวังตัวขึ้นถึงขีดสุด หลังจากผ่านไปหลายชั่วโมง ในที่สุดความรู้สึกนั้นก็หายไป เนี่ยลี่ถอนหายใจอย่างเงียบงัน
 เนี่ยลี่รู้สึกได้ว่าชายชราเป็นคนที่ยากจะต่อกร ในอนาคตเขาจะซ่อนตัวจากชายคนนี้ให้มากเท่าที่จะทำได้
เนี่ยลี่และคนอื่น ๆ มาถึงประตูมิติโบราณและเดินเข้าไป

เมืองกลอรี่ [Glory City]
          ข่าวการหมั้นหมายของเนี่ยลี่แหละเอียจื้ออวิ้นเป็นเหตุให้หลายตระกูลหดหู่ใจ ถึงอย่างนั้น มันก็นำพาบรรยากาศแห่งความสุขมาให้แก่เมืองกลอรี่ไม่น้อย
          เนื่องจากตอนนี้เนี่ยลี่เป็นความหวังในอนาคตของเมืองกลอรี่ ทุก ๆ คนต่างคาดหวังในตัวเขาเป็นอย่างมาก
          ตอนนี้เนี่ยลี่ตัดสินใจว่าจะมุ่งหน้าไปยังดินแดนใต้พิภพ [Nether Realm] หลังจากคิดไตร่ตรองอย่างรอบคอบแล้ว เขาตั้งใจว่าจะพาเอียจื้ออวิ้น เซียวหนิงเอ๋อ ตู่ซื่อ ลู่เพียว และพวกที่เหลือไปด้วย เว้นเพียงแต่เสี่ยวหยูที่ตอนนี้ยังเด็กเกินกว่าจะเดินทางออกจากเมือง
          ผลกระทบจากห้วงวิญญาณของต้วนเจี้ยนนับตั้งแต่เขาก้าวเข้าสู่ระดับตำนาน ส่งผลให้การพัฒนาของคนอื่น ๆ มีความรวดเร็วยิ่งขึ้น หากพวกเขาสามารถไปถึงระดับตำนานได้ แม้ต้องเผชิญกับอันตราย พวกเขาก็สามารถที่จะต่อกรกับคนเหล่านั้น
          เมื่อเนี่ยลี่ได้สร้างมิติวิญญาณกับเอี่ยจื้ออวิ้น เซียวหนิงเอ๋อและคนอื่นๆ ความแข็งแกร่งของพวกเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างมากในการต่อสู้ ประกอบกับความจริงที่ว่ายู่หยานและพวกเป็นสุดยอดผู้เยี่ยมยุทธระดับตำนานเทียบได้กับระดับเซียน [Demigod rank] เนี่ยลี่มีความเชื่อว่าพวกเขาสามารถที่จะปกป้องตัวเองได้
          นอกจากนี้ มิติวิญญาณยังทำให้พวกเขารับรู้ถึงตำแหน่งของกันและกัน นับแต่นี้ไปเขาจะสามารถมั่นใจได้ว่าทุก ๆ คนจะปลอดภัย
          ท่ามกลางคนทั้งสิบ หากพวกเขาคนใดคนหนึ่งได้เป็นผู้ปกครองดินแดนใต้พิภพ เมื่อนั้นพวกเขาก็จะสามารถช่วยเหลือเมืองกลอรี่ให้ก้าวผ่านวิกฤติครั้งนี้
          หลังจากได้รับการบอกกล่าวจากเนี่ยลี่ เอียจื้ออวิ้น เซียวหนิงเอ๋อ ตู่ซือ ลูเพียวและคนอื่น ๆ ได้มารวมตัวกันที่สวนของเอียจื้ออวิ้น
          “เนี่ยลี่ ห้วงวิญญาณของข้ารู้สึกถึงพลังที่แข็งแกร่ง มีใครในหมู่พวกเราเข้าสู่ระดับตำนานแล้วงั้นหรือ?” ตู่ซื่อเอ่ยถาม
          “ใช่ ต้วนเจี้ยนและข้าเดินทางไปงานดินแดนนรกจองจำ แล้วตอนนี้เขาก็กลายเป็นระดับตำนานไปแล้ว” เนี่ยลี่พยักหน้า และเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นให้ทุกคนฟัง
          กลายเป็นว่าเนี่ยลี่และต้วนเจี้ยนเข้าไปในดินแดนนรกจองจำมาเรียบร้อยแล้ว พวกเขาไม่คิดเลยว่าต้วนเจี้ยนจะสามารถบรรลุถึงระดับตำนานได้ ตอนนี้พวกเขาทั้งหมดได้สร้างมิติวิญญาณขึ้น ทำให้พลังของต้วนเจี้ยนไหลเข้าสู้ห้วงวิญญาณของคนอื่น ๆ ส่งผลให้พวกเขาก้าวหน้าขึ้นเป็นอย่างมาก
          “เนี่ยลี่ นี่เจ้าเดินทางไปดินแดนนรกจองจำโดยไม่ชวนพวกเรางั้นรึ!!” ลู่เพียวกล่าวอย่างสลดหดหู่ “ข้าเกือบจะออกจากไข่ได้จากการฝึกนี้แล้ว” (สำนวนจีนหมายถึงการเติบโตขึ้น)
          เนี่ยลี่ยักไหลแล้วพูด “ลืมเรื่องสถานที่พรรค์นั้นไปเถอะ ข้ากำลังจะพาเจ้าไปที่ที่น่าสนใจกว่านั้น”
          “ที่แบบไหนกัน?” ลู่เพียวตาเป็นประกาย
          ใบหน้าของทุกคนแสดงออกถึงความอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาทันที
          เนี่ยลี่มองไปยังลู่เพียวและกล่าวด้วยรอยยิ้มอันเบาบาง “ดินแดนใต้พิภพ ชั้นที่เก้าของพิภพแห่งความตาย!!”
          เมื่อลู่เพียวรู้ถึงจุดมุ่งหมายของเนี่ยลี่ เขาก็รู้สึกเสียวสันหลังวาบ
          “ที่นั่นมันอันตรายรึเปล่า? ถ้ามันอันตรายมาก.. ขะ ขะ ข้าขอไม่ไปนะ” ลู่เพียวส่ายหน้ารัว
          “เจ้าเป็นลูกผู้ชายรึเปล่าห๊ะ!!”เสี่ยวซุ่ยพ่นลมหายในอย่างรุนแรง นางเตะลู่เพียวเข้าไปอย่างจังทีหนึ่ง
          “ใครว่าข้าไม่ใช่ลูกผู้ชาย?! ได้!..ข้าจะไปที่นั่น แค่นี้เรื่องจิ๊บๆ!!!” ลู่เพียวพูด
             เนี่ยลี่เหลือบมองเอียจื้ออวิ้นที่มีท่าทีเหมือนกำลังครุ่นคิดบางอย่างอยู่ แก้มทั้งสองของนางซับสีแดงจาง ๆ ขณะที่ส่ายหัวไปมา มองไปที่เซียวหนิงเอ๋อนัยน์ตาของนางมีประกายแห่งความโศกเศร้า ใบหน้าก้มต่ำ บรรยากาศกลับกลายเป็นอึดอัดเล็กน้อย เนี่ยลี่ถูจมูกอย่างช่วยไม่ได้
          นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เอียจื้ออวิ้นคือคู่หมั้นของเขา
          ความจริงในใจของเนี่ยลี่นั้นสุดแสนจะมีความสุข รู้สึกอยากจะโอบกอดเอียจื้ออวิ้นเข้ามาในอ้อมแขน ติดแต่ว่าบรรดาเพื่อน ๆ ของเขาสุมหัวอยู่ตรงนี้เต็มไปหมด เขาเลยไม่พูดอะไรดีกว่า
          ตู่ซือ ลู่เพียวและคนอื่น ๆ ยิ้มอย่างมีเลศนัยเมื่อมองไปยังเนี่ยลี่
          “เนี่ยลี่ เจ้าจะร้ายกาจเกินไปแล้ว เหตุใดเทพธิดาเอียจื้ออวิ้นจึงตกอยู่ในเงื้อมมือเจ้ารวดเร็วถึงเพียงนี้ ซ้ำท่านเอี่ยมัวและเอี่ยซ่งยังเห็นดีเห็นงามด้วย!!” ลู่เพียวยิ้มร้าย ขณะกระซิบที่ข้างหูของเนี่ยลี่
          เนี่ยลี่กระแอมไอ ก่อนจะกล่าวว่า “พวกเจ้าทุกคนไปเตรียมตัว เราจะออกเดินทางกันเช้าวันพรุ่งนี้ อ้อแล้วก็ จื้ออวิ้น ไปบอกท่านเอี่ยมัวและท่านเอี่ยซงด้วยว่า หากพวกเขามีเวลา ช่วยไปที่ดินแดนนรกจองจำและนำทางเหล่าตระกูลต่าง ๆ ที่นั่น มายังเมืองกลอรี่ที”
          ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในตระกูลเหล่านั้นเป็นแค่นักสู้ระดับตำนาน เมื่อเทียบกับเอี่ยซงและเอี่ยมัวที่เป็นร่างทรงอสูรระดับตำนานแล้ว ยังนับว่าห่างชั้นกันอยู่ช่วงใหญ่ ทั้งสองสมควรที่จะจัดการกับตระกูลพวกนั้นได้
[นักสู้ เป็นไทป์หนึ่งของ นักรบ ซึ่งโดยปกติแล้ว พวกนี้ มีความกะหลั่วมากกว่าร่างทรงอสูร ดังนั้นถึงจะมีระดับเดียวกัน แต่ก็ยังง่อยกว่าอยู่ดี]
          “ได้” เอียจื้ออวิ้นพยักหน้า
          เมื่อตระหนักถึงระยะทางที่พวกเขาต้องมุ่งหน้าไปยังพิภพแห่งความตายชั้นเก้า เขาคงจะต้องไปกล่าวอำลาครอบครัวของตนเสียก่อน
          ตู่ซือ ลู่เพียว และพวกที่เหลือจมอยู่ในความเงียบ พวกเขาเองก็ต้องไปกล่าวลาครอบครัวของตนเช่นกัน
          แม้พวกเขาจะไม่รู้เลยว่าพิภพแห่งความตายชั้นเก้านั้นเป็นสถานที่แบบไหน แต่มันต้องเป็นที่ที่อันตรายมากแน่นอน เป็นเพราะห้วงวิญญาณของพวกเขาก้าวเข้าใกล้ระดับตำนานเข้าไปทุกที ความแข็งแกร่งของพวกเขาไม่มีทางพัฒนาไปได้มากกว่านี้หากยังรั้งอยู่ที่เมืองกลอรี่ และคงไม่มีทางที่จะปกป้องเมืองนี้ได้ในอนาคต การเดินทางไปยังที่อื่นเป็นสิ่งที่พวกเขาต้องทำ...เพื่อที่จะแข็งแกร่งขึ้น!!!
          “ดี...งั้นเจอกันพรุ่งนี้เช้า!!
          “เจอกันพรุ่งนี้” เว่ยหนานและพวกเอ่ย
          เนี่ยลี่พาต้วนเจี้ยนและยู่หยานกลับไปยังตระกูลบันทึกสวรรค์ ส่วนเก้าคนที่เหลือแยกย้ายกลับไปยังบ้านของตน
ตระกูลบันทึกสวรรค์
          ที่ตั้งของตระกูลบันทึกสวรรค์ในตอนนี้ตั้งอยู่กลางเมืองกลอรี่ ไม่ไกลจากจวนของเจ้าเมืองมากนัก เหล่าพี่น้องในตระกูลทั้งหมดรวมอยู่ในเรือนหลังใหญ่โดยปราศจากความกังวลใด ๆ เนื่องจากทรัพย์สมบัติที่ได้รับจากเนี่ยลี่ต่อให้ผ่านไปอีกหลายชั่วอายุคนก็ยังใช้กันไม่หมด
          เมื่อเดินเข้าไปด้านใน เขาเห็นผู้เยาว์รุ่นใหม่ ๆ ในตระกูลบันทึกสวรรค์กำลังทำการฝึกฝน แต่เมื่อเห็นเนี่ยลี่ ทันใดนั้นทุกคนต่างลุกขึ้นยืนตัวตรงอย่างพร้อมเพียง
          ตอนนี้ในตระกูลบันทึกสวรรค์เนี่ยลี่นั้นเปรียบเหมือนเทพเจ้า แม้ว่าเขาจะไม่ค่อยได้กลับมาบ้าน แต่ทุกคนก็มักจะได้ยินข่าวคราวของเนี่ยลี่เสมอ ใจของพวกเขานั้นเต็มไปด้วยความนับถือต่อเนี่ยลี่อย่างยิ่ง
          “พี่เนี่ยลี่!!” เนี่ยหยูอุทานเมื่อหันมาเห็นเนี่ยลี่ นางวิ่งมาหาเนี่ยลี่อย่างตื่นเต้น ตอนนี้นางกลายเป็นผู้ที่เก่งกาจที่สุดรองจากเนี่ยลี่ในตระกูลบันทึกสวรรค์ ปกติในยามที่ว่างนางจะเป็นผู้คอยให้คำแนะนำคนอื่น ๆ เกี่ยวกับการฝึกต่าง ๆ
          “เสี่ยวหยู” เนี่ยลี่ยิ้มแล้วลูบหัวเนี่ยหยู
          เนี่ยหยูเม้มปากแล้วฉีกยิ้ม นางชอบที่ได้อยู่ใกล้กับเนี่ยลี่
          เนี่ยลี่มองเนี่ยหยูแล้วเอ่ย “พรุ่งนี้...ข้าต้องออกเดินทางเพื่อฝึกฝน”
          “งั้นข้าไปด้วยได้ไหม?” เนี่ยหยูมองเนี่ยลี่ด้วยตาที่เป็นประกาย
          “ไม่ได้...เจ้ายังเด็กเกินไป” เนี่ยลี่กล่าวพลางส่ายหัว
          “อือ” ได้ยินดังนั้น ใบหน้าของเนี่ยหยูแสดงถึงความผิดหวังในทันที
          “หากไม่นับข้าตอนนี้เนี่ยหยูแข็งแกร่งที่สุดในตระกูลบันทึกสวรรค์ เมื่อข้าไม่อยู่ เจ้าต้องปกป้องตระกูลของเราด้วยล่ะ” เนี่ยลี่กล่าวอย่างจริงจังกับเนี่ยหยู   
          เนี่ยหยูพยักหน้า “ได้...ข้าจะปกป้องทุกคนเอง!!
          เนี่ยลี่โบกมือให้กับพวกเด็ก ๆ ของตระกูลบันทึกสวรรค์เหล่านั้น แล้วเดินกลับบ้านไปพร้อมกับเนี่ยหยู
          เมื่อร่างของเนี่ยลี่ลับสายตาไป ประเด็นต่าง ๆ ก็ระเบิดขึ้นในวงสนทนาของพวกเขา
          “เจ้าคิดว่ายังไงเกี่ยวกับระดับของพี่เนี่ยลี่?
          “ไม่รู้สิ ขนาดเนี่ยหยูที่เป็นน้องสาวยังเป็นถึงระดับแบล็กโกลด์ ไม่แน่พี่เนี่ยลี่อาจจะก้าวไปถึงระดับตำนานแล้วก็ได้ใครจะรู้!!
          “ระดับตำนานงั้นรึ!!” หลายคนถึงกับทำตาโต ในใจของทุกคนล้วนเคารพและนับถือเนี่ยลี่ แต่ระดับตำนานยังคงเป็นสิ่งที่เหนือกว่าขอบเขตการจิตนาการของพวกเขา ไม่รู้ว่าต้องใช้เวลาอีกกี่ภพกี่ชาติพวกเขาถึงจะก้าวเข้าใกล้ขอบเขตนั้น
          “ได้ยินว่าพี่เนี่ยลี่และพี่สะใภ้จื้ออวิ้นหมั้นหมายกันแล้ว เห็นว่าพี่สะใภ้น่ะสวยมาก สวยที่สุดในเมืองกลอรี่ก็ว่าได้!!
          “เจ้าเปี๊ยกพวกนี้!!! ฝึกต่อได้แล้ว !! เมื่อไหร่ที่พวกเจ้าไปถึงระดับแบล็กโกลด์เหมือนกับเนี่ยหยูได้นั่นแหละ ข้าถึงจะพอใจ!!!” ใครบางคนดุขึ้น
          พวกเขากลับเข้าประจำที่ของตัวเองอย่างรวดเร็ว และกลับเข้าสู่การฝึกอีกครั้ง

ห้องโถงหลักตระกูลบันทึกสวรรค์
          หลังจากได้ข่าวว่าเนี่ยลี่กลับมา เนี่ยไฮ้ เนี่ยเอิน และเนี่ยหมิงพ่อของเขา ต่างก็พากันมารอพบ
          “เนี่ยลี่ เจ้าจะออกเดินทางไปฝึกฝนงั้นรึ” เนี่ยหมิงถามเนี่ยลี่
          “ใช่แล้วท่านพ่อ” เนี่ยลี่พยักหน้า
          เนี่ยหมิงมองไปยังเนี่ยลี่ “ลูกข้า...เจ้าโตขึ้นแล้วจริง ๆ นกอย่างพวกเจ้าซักวันนึงก็ต้องบินออกจากรัง ข้าจะไปห้ามเจ้าได้อย่างไร....อยู่ข้างนอกเจ้าต้องดูแลตัวเองให้ดีนะลูก”
          “ขอรับท่านพ่อ ข้าเข้าใจแล้ว” เนี่ยลี่รู้สึกแสบจมูกเหมือนจะร้องไห้ อย่างไรก็ตามเขาอดทนไว้แล้วส่งยิ้มออกไป “ข้าไปแค่ไม่นาน ท่านพ่อไม่ต้องกังวลไป อีกอย่าง ตัวข้าเองก็ใกล้เข้าสู่ระดับตำนานแล้ว”
          ระดับตำนานงั้นรึ? เนี่ยไฮ้และเนี่ยเอินถึงกับอ้าปากค้างอย่างช่วยไม่ได้ ตัวพวกเขาเองก็พอจะเดาได้อยู่แล้วว่าเนี่ยลี่นั้นแข็งแกร่ง และมีความเป็นไปได้สูงที่จะก้าวเข้าสู่ระดับตำนาน แต่ถึงอย่างนั้น เมื่อได้ยินจากปากของเนี่ยลี่เอง พวกเขาก็ยังคงตกตะลึงอยู่ดี
          ในที่สุดตระกูลบันทึกสวรรค์ก็กำลังจะมีผู้เยี่ยมยุทธระดับตำนานแล้วรึนี่?

แปลโดย.......อนันต์กาล


เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง