test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

11 พ.ค. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 216 ไข่ปริศนา


เมื่อตระกูลหวู่กุ้ยลับไปแล้ว เมืองกลอรี่ก็กลับคืนสู่ความสงบ

อย่างไรก็ตามไม่มีใครกล้าวางใจเพราะพวกเขาไม่รู้ว่าเมื่อไรตระกูลหวู่กุ้ยจะกลับมาอีก การโจมตีของตระกูลหวู่กุ้ยทำให้ชาวเมืองกลอรี่ทำอะไรไม่ถูก พวกเขาเพิ่งรู้ว่ามีเส้นทางที่เชื่อมต่อระหว่างโลกใต้ดินอยู่ในส่วนลึกของเทือกเขาบรรพกาล โลกใต้ดินที่มีหลายตระกูลและตระกูลเหล่านี้ต่างก็มีผู้ช่ำชองระดับเซียนอยู่หลายคน
ตระกูลหวู่กุ้ยเป็นเพียงแค่หนึ่งในกองกำลังจำนวนมาก ในอนาคตเมืองกลอรี่อาจจะต้องเผชิญหน้ากับสถานการณ์ที่ยากลำบากมากขึ้น

อย่างไรก็ตาม พวกเขาเพิ่งถูกกองทัพสัตว์อสูรโจมตี นี่หมายถึงพวกเขามีศัตรูที่ต้องรับมือเพิ่มมากขึ้น เนื่องจากเนื้อร้ายอย่างตระกูลศักดิ์สิทธิ์ได้ถูกกำจัดไปแล้ว ตระกูลที่เหลือต่างก็ร่วมกันทำงานเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน

อยู่มาวันหนึ่ง ขบวนคนอันยาวเหยียดขบวนหนึ่งกำลังเดินอย่างช้า ๆ บนถนนของเมืองกลอรี่ ขบวนนี้มีคนอยู่หลายร้อยคน ห้าสิบถึงหกสิบคนในจำนวนนั้นเป็นกลุ่มคนที่มีความแข็งแกร่งเป็นเลิศ คนเหล่านี้แบกหามหีบที่มีของบรรจุอยู่เต็มมาด้วย

คนเหล่านี้ต่างก็สวมใส่เสื้อผ้าสีสันสดใสมองดูคล้ายงานเฉลิมฉลอง

.
ขบวนนี้เคลื่อนไปอย่างช้า ๆ มันดึงดูดความสนใจและเป็นที่สนทนากันในหมู่คนนับไม่ถ้วน

 พวกเขาเป็นใครน่ะ?”

 “เจ้าไม่รู้หรอกหรือ? พวกเขามาจากตระกูลบันทึกสวรรค์! พวกเขาเตรียมตัวมุ่งหน้าที่ไปที่จวนของท่านเจ้าเมืองเพื่อส่งของหมั้น!”

 “ของหมั้น?”

 “ใช่แล้ว เนี่ยจากตระกูลบันทึกสวรรค์และลูกสาวของท่านเจ้าเมือง เอียจืออวิ้นได้หมั้นหมายกันแล้ว

 “ถ้าอย่างนั้น ข้ารู้จักเนี่ยหลี่ ได้ยินว่าค่ายกลหมื่นอสูรที่ปกป้องเมืองกลอรี่นั้นเป็นเขาเองที่เป็นคนวางเอาไว้ พวกเขาช่างเป็นคู่ที่สมกันอย่างกับกิ่งทองใบหยก!”

ความจริงแล้วตระกูลบันทึกสวรรค์ย่อมไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นทองแผ่นเดียวกับตระกูลวายุเหมันต์ อย่างไรก็ตามด้วยพรสวรรค์อันล้ำเลิศของเนี่ยหลี่ทำให้เขาผงาดขึ้นมาดุจดาวหาง ดังนั้นจึงไม่มีใครในเมืองกลอรี่รู้สึกว่าการแต่งงานครั้งนี้ไม่เหมาะสม พวกเขารู้สึกตื่นเต้นที่เนี่ยหลี่เป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของเมืองกลอรี่ เขาเป็นความหวังของนครแห่งนี้!

 “เจ้าได้ยินรึเปล่า? ตระกูลบันทึกสวรรค์นี้ช่างร่ำรวยยิ่งนัก! สามวันก่อนที่จะส่งของหมั้นนั้น ตระกูลบันทึกสวรรค์ใช้เงินมหาศาลในการซื้อสมบัติล้ำค่าและดวงจิตอสูรเป็นจำนวนมากเพื่อเป็นของหมั้น! โรงประมูลสองสามแห่งในเมืองกลอรี่ถูกพวกเขากว้านซื้อของไปจนหมดเกลี้ยง!”

 “จวนของท่านเจ้าเมืองขาดแคลนอะไรอย่างนั้นรึ?”

 “พวกเขาไม่ได้ขาดแคลนอะไร อย่างไรก็ตามเมื่อตระกูลบันทึกสวรรค์สามารถจะซื้อของขวัญจำนวนมากเหล่าได้ มันก็เท่ากับว่าเป็นการพิสูจน์ให้เห็นถึงสถานะทางการเงินของพวกเขาแล้ว!”

ขบวนเคลื่อนที่ไปตามทางอย่างต่อเนื่อง

เมื่อเด็กหนุ่มจากหลายตระกูลเห็นเหตุการณ์เช่นนี้ พวกเขาอดอิจฉาริษยาและโกรธไม่ได้ เอียจืออวิ้นเป็นเทพธิดาในดวงใจของพวกเขา พวกเขาต่างก็รักเธอ อย่างไรก็ตามพวกเขาก็เข้าใจว่าพวกเขาไม่มีโอกาสเช่นนั้น ในอดีตที่ผ่านมา พวกเขาไม่กล้าช่วงชิงกับตระกูลศักดิ์สิทธิ์ แต่ตอนนี้ตระกูลศักดิ์สิทธิ์ก็ล่มสลายไปแล้ว พวกเขาคิดว่าในที่สุดโอกาสก็ตกมาถึงพวกเขา แต่อย่างไรก็ตามโอกาสนั้นก็ถูกเนี่ยหลี่ช่วงชิงไปอย่างกระทันหัน
เนี่ยหลี่เป็นคนที่ปกป้องเมืองกลอรี่เอาไว้! พวกเขาจะสู้เนี่ยหลี่ได้อย่างไร? พวกเขาได้แต่มองดูเทพธิดาในดวงใจพวกเขาถูกแย่งชิงไปต่อหน้าต่อตา

ขณะที่มองดูขบวนของตระกูลบันทึกสวรรค์เคลื่อนผ่านไป เด็กหนุ่มผู้สูงศักดิ์ยืนขึ้นและพูดด้วยความรันทด ไม่ต้องมาสนใจข้า ข้าไม่มีอารมณ์กินอะไรต่อไปอีกแล้ว

 “ไม่ต้องสนใจข้าด้วย!”

เด็กหนุ่มหลายคนต่างก็ยืนขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งเหลือคนแค่สองคนที่กำลังนั่งดื่มอยู่อย่างหงอยเหงา
 แค่เทพธิดานางหนึ่งถูกช่วงชิงไปเท่านั้น ยังคงมีเซี่ยวหนิงเอ๋ออยู่อีกคน!”

 “ถ้าหากเป็นตระกูลปีกมังกร อย่างนั้นก็ไม่ไกลเกินเอื้อม!”
 “เจ้าบ้า เจ้าไม่เห็นเหตุการณ์ในงานเลี้ยงครั้งก่อนที่เซี่ยวหนิงเอ๋อยืนอยู่ข้างหลังเนี่ยหลี่อย่างนั้นรึ? เขาพูดกันก่อนที่ตระกูลศักดิ์สิทธิ์จะถูกทำลายว่าที่เนี่ยหลี่ทุบตีเสิ่นเฟยก็เพราะเซี่ยวหนิงเอ๋อนั่นแหละ

 บัดซบที่สุด ช่วงชิงเอียจืออวิ้นไปก็ว่าแย่พอแล้ว ตอนนี้ยังช่วงชิงกระทั่งเซี่ยวหนิงเอ๋อไปอีก! ข้าจะพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อขัดขวางเขา
เสียงแห่งความรันทดดังระงมไปทั่วนคร อย่างไรก็ตาม หลังจากคิดถึงเรื่องของเนี่ยหลี่ พวกเขาก็ได้แต่คอตกด้วยความเศร้าและเลิกคิดที่ต่อสู้ช่วงชิงกับเขา

ในขณะนี้ ที่ตระกูลปีกมังกร

เซี่ยวซุ่ยวิ่งไปยังห้องของหนิงเอ๋อด้วยความรีบร้อนและมองเห็นนางกำลังนั่งฝึกฝนอยู่บนเตียง หลังจากขอบเขตวิญญาณของนางเชื่อมต่อกับพลังแห่งสัจธรรม ขอบเขตวิญญาณของนางก็ได้รับการเปลี่ยนแปลงและนางก็ได้บรรลุระดับแบล็คโกลด์ นางกำลังสานต่อการฝึกฝนของนางอยู่

 “หนิงเอ๋อ เจ้ายังมีแก่ใจฝึกฝนอยู่อีกรึ?” เซี่ยวซุ่ยถามอย่างกระวนกระวายใจ
 “เกิดอะไรขึ้นเหรอ?” เซี่ยวหนิงเอ๋อถามในขณะที่นางลืมตาขึ้นมาด้วยความงุนงง

ในเวลาอันสั้นเช่นนี้ พวกเขาได้เป็นสหายสนิทกันแล้ว

 เขาพูดกันว่าตระกูลบันทึกสวรรค์เดินทางไปที่จวนของท่านเจ้าเมืองเพื่อส่งของหมั้น เนี่ยหลี่และเอียจืออวิ้นกำลังจะหมั้นกัน!” เซี่ยวซุ่ยพูดอย่างมีอารมณ์เล็กน้อย นางรู้ว่าเซี่ยวหนิงเอ๋อตกหลุมรักเนี่ยหลี่
 “แต่ถึงข้าจะรู้ ข้าจะทำอะไรได้ล่ะ?” ร่องรอยแห่งความเศร้าโศกทอประกายในดวงตาของเซี่ยวหนิงเอ๋อ

 หนิงเอ๋อ เจ้าจะยอมแพ้เช่นนี้ไม่ได้นะ!” เซี่ยวซุ่ยพูดด้วยน้ำเสียงที่ร้อนรน ไม่ใช่ว่าเจ้าจะสู้เอียจืออวิ้นไม่ได้ มันเป็นเพียงเพราะว่าตระกูลของจืออวิ้นสูงส่งกว่าตระกูลของเจ้า เจ้าอย่าเพิ่งหมดกำลังใจสิ เอานี่ไป!” เซี่ยวซุ่ยหยิบถุงยาออกมาและส่งให้เซี่ยวหนิงเอ๋อ
 นี่มันอะไรน่ะ?” เซี่ยวหนิงเอ๋อถามด้วยความสงสัย

 ถุงนี่บรรจุยาที่เรียกว่าผงหลงเสน่ห์อยู่ เมื่อเอียจืออวิ้นช่วงชิงชายคนรักของเจ้าไป เจ้าก็ต้องฝืนทำเรื่องนี้กับเนี่ยหลี่ก่อนที่เรื่องราวจะถูกพูดออกมา! เมื่อถึงเวลานั้นข้าวสารก็หุงเป็นข้าวสุกไปแล้ว เอียจืออวิ้นจะต่อสู้แย่งชิงกับเจ้าได้อย่างไร?” เซี่ยวซุ่ยพ่นลมหายใจและพูด เราไม่รู้ว่าเมืองกลอรี่จะล่มสลายเมื่อไร ไม่ต้องไม่ไปสนใจกับเรื่องอะไรโง่ ๆ คิดแต่เพียงว่าการที่ได้อยู่ด้วยกันกับคนที่เจ้ารักถึงแม้ว่าจะเป็นเวลาเพียงแค่หนึ่งวินาที หนึ่งนาทีหรือนานกว่านั้นก็พอแล้ว!”
 (ข้าวสารหุงเป็นข้าวสุกหมายถึงเหตุการณ์ที่ผ่านไปแล้วไม่สามารถแก้ไขอะไรได้อีก)

ได้ยินคำพูดของเซี่ยวซุ่ย เซี่ยวหนิงเอ๋อก็ร้องออกมาด้วยความตกใจพวงแกมทั้งสองข้างของนางเปลี่ยนเป็นสีแดง นางรีบขว้างถุงยาลงบนพื้น นี่คือสิ่งที่เซี่ยวซุ่ยคิดหรือ?  นางทำสิ่งที่ไร้ยางอายเช่นนั้นได้อย่างไร? คิดถึงเรื่องราวระหว่างเซี่ยวซุ่ยกับลู่เพียว นี่คือวิธีจัดการกับเรื่องแบบนี้ของเซี่ยวซุ่ยหรือ อย่างไรก็ตามเซี่ยวหนิงเอ๋อจะสามารถทำเรื่องไร้ยางอายเช่นนั้นได้อย่างไร?

เซี่ยวซุ่ยยักไหล่ ข้าสามารถทำได้เพียงแค่เสนอความคิดบางอย่างช่วยเจ้า เจ้าจะทำอย่างไรก็ขึ้นอยู่กับตัวเจ้า เมื่อเจ้ารักเนี่ยหลี่มากขนาดนั้น เมื่อเนี่ยหลี่กับเอียจืออวิ้นแต่งงานกัน เจ้าจะไม่โดดเดียวรึ?”

เซี่ยวหนิงเอ๋อเงยหน้าขึ้นมองเซี่ยวซุ่ย ดวงตาทั้งสองของนางคลอไปด้วยน้ำตา เมื่อมองดูเซี่ยวหนิงเอ๋อจิตใจของเซี่ยวซุ่ยก็อ่อนลง นางรีบตบหลังปลอบโยนและพูด ตกลง ตกลง หนิงเอ๋อ หยุดร้องไห้ซะ

เซี่ยวหนิงเอ๋อแอบถอนหายใจขณะที่นางมองถุงยาที่เพิ่งขว้างลงไปบนพื้น นางอดร้อนผ่าวขึ้นที่แก้มไม่ได้ หัวใจของนางเต้นเร็วเหมือนกับกระต่ายที่กำลังกระโดดอย่างตื่นเต้น

จวนท่านเจ้าเมือง ณ ลานบ้านของเอียจืออวิ้น

เอียจืออวิ้นกำลังนั่งขัดสมาธิ อย่างไรก็ตามในตอนนี้นางไม่ได้ฝึกฝนอยู่ หัวใจของนางอดตื่นตระหนกไม่ได้ นางไม่เคยคิดว่านางจะถูกหมั้นหมายกับเนี่ยหลี่ ในเรื่องนี้ ปู่ของนาง พ่อกับผู้อาวุโสและคนในตระกูลวายุเหมันต์ต่างก็ตกลง นางไม่สามารถจะเปลี่ยนแปลงอะไรได้
ในอดีต ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็ตามที่ได้ตัดสินใจลงไปแล้วจะต้องมีเสียงคัดค้านอยู่บ้าง แต่อย่างไรก็ตาม ในเรื่องการแต่งงานครั้งนี้มติของตระกูลวายุเหมันต์ทั้งหมดเป็นเอกฉันท์
ในอนาคตเธอจะต้องเผชิญหน้ากับเนี่ยหลี่ในฐานะคู่หมั้นของเขาอย่างนั้นหรือ?

นางยังไม่ได้เตรียมใจยอมรับสถานะภาพใหม่ เมื่อคิดถึงข้อเท็จจริงที่เธอถูกหมั้นหมายกับเนี่ยหลี่แล้ว จิตใจของเอียจืออวิ้นก็ไม่สามารถที่จะสงบลงได้เลย นางไม่รู้ว่าจะเผชิญหน้ากับเขาอย่างไร

ในลานกว้างเนี่ยหลี่รู้ว่าเนี่ยไฮ่กับเนี่ยอิ๋นไปพบกับเอียมัวและเอียซ่ง ในสถานการณ์เช่นนี้ไม่มีความจำเป็นที่เขาและเอียจืออวิ้นจะต้องปรากฏตัว ถึงตอนนี้เอียจืออวิ้นขังตัวเองอยู่ในห้องเป็นเวลานานแล้ว เนี่ยหลี่เองก็เข้าใจความรู้สึกของนางดี คิดถึงเมื่อครั้งที่พวกเขามีความสุขในชาติที่แล้วมันทำให้เขาอดที่จะยิ้มไม่ได้

เขากำลังฝึกฝนบ่มเพาะพลังอย่างสุดความสามารถเพื่อที่จะกลายเป็นคนที่แข็งแกร่งกว่าเดิมและแข็งแกร่งยิ่งขึ้นไปอีกเพื่อที่จะปกป้องทุกสิ่งทุกอย่างได้

ทันใดนั้น เขาก็นึกถึงอะไรบางอย่างและค้นหามัน จนกระทั่งเขาพบไข่ปริศนาที่ได้มาจากคลังสมบัติของจวนท่านเจ้าเมือง

เนี่ยหลี่ยังไม่รู้ว่าสัตว์อสูรชนิดไหนกันที่อยู่ในไข่ใบนี้ อย่างไรก็ตามเมื่อเขาจะประจุพลังวิญญาณเข้าไปบางส่วน  เขาก็เกิดความสัมพันธ์อะไรบางอย่างกับมัน

ยู่หยานที่กำลังลอยตัวอยู่เหนือเนี่ยหลี่มองดูไข่ใบนั้น ท่าทีของความตกใจปรากฏบนใบหน้าของนางทำให้นางไม่สามารถละสายตาไปจากมันได้

 เนี่ยหลี่นั่นเป็นไข่ของสัตว์อสูรชนิดไหนกันน่ะ?” ยู่หยานถาม นางสัมผัสได้ถึงปริศนาและพลังออร่าที่แข็งแกร่งกระจายออกมาจากไข่ใบนั้น

 ข้าก็ไม่รู้เนี่ยหลี่พูดในขณะที่นางเขย่าหัวของเขา เขาค้นความทรงจำของเขาแต่ก็ไม่สามารถรู้อะไรที่เกี่ยวกับไข่ใบนี้ได้เลย

ยู่หยานขมวดคิ้ว นางไม่รู้ว่าเนี่ยลี่ไปได้ไข่ใบนี้มาจากไหน แต่นางรู้สึกไม่สบายใจเกี่ยวกับมัน มันเหมือนกับว่าถ้าไข่ใบนี้ฟักออกมา มันอาจจะมีสิ่งมีชีวิตอะไรบางอย่างที่น่ากลัวมาก ๆ โผล่ออกมา

 “เนี่ยหลี่ เจ้าคิดจะเตรียมตัวทำอะไรกับมันน่ะ? ยู่หยานถาม

 ก็ย่อมต้องฟักมันอย่างแน่นอนเนี่ยหลี่ยิ้ม

 ข้าแนะนำว่าเจ้าไม่ควรจะทำสิ่งที่อันตรายเช่นนั้นยู่หยานพูดในขณะที่นางพยักหน้าของนาง
ทำไมล่ะ?” เนี่ยหลี่ยิ้ม ยู่หยานยังคงระมัดระวังตัวอยู่เล็กน้อย เนี่ยหลี่ยังไม่เคยเห็นสิ่งมีชีวิตอะไรเริ่มฆ่าคนในตอนที่มันฟักออกมา ถ้าหากว่ามันเป็นสิ่งมีชีวิตที่เป็นอันตราย เขาก็จะฆ่ามันหลังจากที่มันฟักออกมาทันที

ด้วยการที่มีผู้ช่ำชองระดับตำนานอยู่ที่นี่มากมาย พวกเขาจะฆ่าสิ่งมีชีวิตที่เพิ่งฟักออกมาไม่ได้ได้อย่างไรกัน?

นอกจากนี้ เนี่ยหลี่รู้สึกได้ว่าเขาได้สร้างความสัมพันธ์อะไรบางอย่างกับไข่ใบนั้นขึ้นมาแล้ว ใครจะรู้ บางทีไข่ใบนั้นอาจจะมีสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งอยู่

เมื่อเนี่ยหลี่ตกลงใจที่จะฟักมัน ยู่หยานผงกหัวของนาง บางครั้งมันก็ไม่สามารถจะห้ามความอยากรู้อยากเห็นในใจมนุษย์ได้

 “เจ้าจะฟักมันอย่างไร?” อยู่หยานมองและถามเนี่ยหลี่

เนี่ยหลี่นิ่งคิดไปครู่หนึ่งและทันใดนั้นเองเขาก็เกิดความคิดขึ้นมา ที่ผ่านมาเขาได้ประจุพลังวิญญาณเข้าไปในไข่ใบนั้น ในครั้งนี้เขาจะลองประจุพลังแห่งสัจธรรมเข้าไปดู!

เมื่อคิดถึงเรื่องนั้น เนี่ยหลี่รวบรวมพลังแห่งสัจธรรมและประจุเข้าไปยังไข่ปริศนาใบนั้น เมื่อพลังแห่งสัจธรรมถูกประจุเข้าไป ไข่ใบนั้นก็เปล่งแสงแวววาวออกมาทันที วังน้ำวนก่อตัวขึ้นในไข่ใบนั้นและดูดซับพลังแห่งสัจธรรมของเนี่ยหลี่เข้าไป
 “ข้าจะคอยดูว่าเจ้าจะดูดซับมันไปได้แค่ไหน!” เนี่ยหลี่รวบรวมพลังแห่งสัจธรรมรอบ ๆ และประจุเข้าไปในไข่ใบนั้น

วังน้ำวนข้างในนั้นดูดซับพลังแห่งสัจธรรมอย่างต่อเนื่อง เนี่ยหลี่รู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงแปลกประหลาดที่เกิดขึ้นบนไข่ใบนั้น ดูเหมือนว่าจะมีพลังงานอะไรบางอย่างพยายามจะดันเปลือกไข่ออกมา และรอยแตกก็ปรากฏอยู่บนพื้นผิวของเปลือกไข่

จบตอน


แปลโดย XXX

เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง