test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

7 พ.ค. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 211 เคล็ดการดูดกลืนจิตอสูร



เนี่ยลี่ยิ้มบางๆพร้อมกับผงกหัวรับไปด้วย

ลู่เพียว ก็เริ่มต้นถามอย่างด้านๆเลยว่า "พี่ ยู่หยาน ขนาดร่างกายแต่เดิมพี่นั้นขนาดเท่าไหร่อ่ะ"

ภาพที่ปรากฏในใจอย่างเร็วพลันของลู่เพียวนั้น เทพธิดาผู้ซึ่งมีชีวิตอยู่มานับหมื่นๆปีก่อนคงจะต้องมีร่างกายใหญ่โตเท่าภูเขา สวมใส่เสื้อผ้าเซ็กซี่และต้องมีผู้คนก้มกราบบูชาอีกนับไม่ถ้วน  เมื่อผู้เคารพบูชานั้นเงยศรีษะจากที่หมอบกรานขึ้นมา  ก็จะ...เห็นเรียวขาสวยๆและก็กระโปรงที่เสมอบั้นท้ายของแบบอย่างเทพธิดาแน่...(จิ้นได้จิ้นดีนะลู่เพียว)

หลังจากได้อ่านใจของลู่เพียวแล้ว  สีหน้าของยู่หยานก็เปลี่ยนไปเป็นเย็นชาไร้ความรู้สึกทันทีแต่เพราะมีหลายคนนั้นมองเธออยู่ เธอจึงพูดอย่างนิ่งๆว่า "ร่างกายของพี่ก็มีขนาดเท่ากับคนปกติทั่วไปอย่างน้องนั่นแหละ จะมีก็แต่ว่าร่างนั้นค่อยๆเปลี่ยนแปลงไปเป็นร่างของเทพจ๊ะ"

ดังนั้นร่างกายของเธอ (ยู่หยาน) มีขนาดเท่าคนทั่วไปเท่านั้นเอง จิตนาการทั้งหลายในหัวของลู่เพียวนั้นไม่ใช่เลย

เนี่ยลี่ก็ตบเบาๆไปที่ไหล่ของลู่เพียวอีกที พร้อมยิ้มและบอกว่า " พี่เทพธิดา ยู่หยานเป็นเทพทางจิตวิญญาณ ยังสามารถอ่านใจคนได้ด้วยนะ "

"ห๋า?" หลังจากได้ยินคำพูดของเนี่ยลี่ ลู่เพียวชำเลืองตามองที่ เทพธิดายู่หยานซึ่งเห็นเธอกำลังจ้องมองมาที่ลู่เพียวอย่างเย็นชาด้วยสายตาที่ชาเย็นและน่ากลัว(เสร็จแน่โดนจับได้แล้วลู่เพียว) ลู่เพียวเหมือนจะร้องให้ ถ้าอย่างนั้นที่พี่ยู่หยานเทพธิดาอ่านใจได้ ก็หมายความว่าความคิด(ที่จิ้น)ของลู่เพียวเมื่อก่อนหน้านั้น มิถูกเห็นหมดแล้วหรือ?

ช่างเป็นข้อผิดพลาดในการคบสหายจริงๆ ทำมั้ยทำไมเนี่ยลี่ไม่บอกเขาเสียก่อนหน้านี้น๊า ถ้ารู้มาก่อนเขาคงจะไม่กล้าแม้แต่จะคิดเรื่องที่ดูหมิ่นหยาบคายเช่นนี้แน่นอน

"เอาล่ะพวกเรามีเรื่องที่จะต้องทำกันแล้ว ลู่เพียว ตู่ซือ และพวกเราอีกทั้ง 5 คนนี้ต้องไปร้านประมูลค้า และร้านสินค้าทุกร้าน พร้อมกับซื้อจิตอสูรมากเท่าที่จะมากได้ ถ้ามีปัญหาติดขัดเรื่องเงินไม่พอละก็ให้ไปหารับเพิ่มที่พี่หยาง (หยางซิ่น)นะ" เนี่ยลี่กล่าว

"ตกลง " แม้ว่าพรรคพวกของเนี่ยลี่จะไม่รู้ว่าเนี่ยลี่วางแผนการณ์จะทำสิ่งใด แต่เมื่อได้เห็นเนี่ยลี่นั้นได้เปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นมา ลู่เพียว ตู่ซือ และคนที่เหลือ รู้สึกได้เลยว่าสิ่งที่เนี่ยลี่ต้องการจะทำนั้นจะต้องสำคัญมาก

"ส่วนคนที่เหลือช่วยหาวัตถุดิบอื่นๆที่ต้องการ เดี๋ยวจะเขียนรายการของทุกอย่างที่จะต้องซื้อ " เนี่ยลี่กล่าว เพราะการศึกครั้งใหญ่ที่กำลังจะมาในอีกไม่ช้านี้ เนี่ยลี่ต้องเตรียมการพร้อมไว้อย่างรวดเร็ว

ถ้าพวกเนี่ยลี่เป็นที่ต้องการในการศึกใหญ่นั้นแล้ว พวกเขาต้องเตรียมตัวเตรียมการให้พร้อมตั้งแต่ตอนนี้

" ได้ " เอียจืออวิ้น ,เซียวนิงเอ๋อ และพรรคพวกที่เหลือก็พยักหน้ารับกัน

และทุกๆคนก็วุ่นวายรีบดำเนินการกับสิ่งที่ได้รับมอบหมายมาด้วยความรวดเร็ว

ยู่หยานมองด้วยความฉงนและถามเนี่ยลี่ " ทำไมเนี่ยลี่ถึงต้องการให้พรรคพวกไปรวบรวมจิตอสูรด้วย "

" พี่ยู่หยาน พี่เคยได้ยิน เคล็ดการดูดกลืนจิตอสูร มาก่อนหรือไม่" เนี่ยลี่กล่าว

"เคล็ดการดูดกลืนจิตรอสูร" ยู่หยานขมวดคิ้วและคิดนึกตรองในใจทันที เธอเคยได้ยินใครซักคนเอ่ยถึงเมื่อก่อนได้อย่างลางๆ อย่างไรก็ตามหลังจากที่ได้อยู่ในความสันโดษมานานหลาย(หมื่น)ปี เธอก็ไม่สามารถเรียกความจำใดๆเกี่ยวกับมันได้อีก อาจจะเป็นไปได้ที่เคล็ควิชาลับของคนรุ่นโบราณปรัมปราเป็นได้

"เคล็ดการดูดกลืนจิตรอสูร เป็นเคล็ควิชาที่จะสามารถทำให้เราดูดกลืนจิตรอสูรทั้งหลายไปเพื่อใช้ในการฝึกฝนจิตวิญญาณได้  มันเป็นเคล็ดที่ร้ายกาจซึ่งขืนกับกฏสวรรค์ (วิถีแห่งแต๋า =the heaven Dao) ข้าไม่อยากจะใช้มันถ้าเป็นไปได้ เพราะเคล็คนี้อาจมีผลร้ายต่อการฝึกยุทธของใครคนนึงได้ในอนาคต แต่ตอนนี้-เวลานี้เมืองกลอรี่กำลังเผชิญหน้ากับภยันอันตราย จึงมิมีทางเลือก ที่ข้าจึงจะต้องใช้เคล็ดวิชาลับนี้" เนี่ยลี่กล่าวพร้อมมองไกลด้วยสายตาที่ส่องประกายมั่นคง ไม่ว่าจะจ่ายด้วยสิ่งใดเขาจะต้องปกป้องปกป้องเมืองกลอรี่นี้ให้ได้ ส่วนสิ่งใดที่เหลือในอนาคตค่อยว่ากันอีกที

ถ้าสมาคมทมิฬจะมาประทุษร้ายเมืองกลอรี่ เนี่ยลี่จะทำลายสมาคมทมิฬ ถ้าตระกูลอสูรสาบ (Wugui  Family = ตระกูลหวู่กุ้ย ) จะมาประทุษร้ายเมืองกลอรี่ เนี่ยลี่จะทำลายตระกูลอสูรสาบซะ หลังจากการที่เนี่ยลี่ได้กลับมาเกิดในชาตินี้แล้ว,เนี่ยลี่ตัดสินใจว่าเขาจะไม่ให้ใครมาแตะต้องเมืองกลอรี่โดยเด็ดขาด

"ถ้าเนี่ยลี่ได้ตัดสินใจเช่นน้ันแล้ว พี่ก็จะไม่คัดค้านใดๆ ผู้คนทั้งหลายของเมืองกลอรี่ก็นับเป็นดั่งหนึง่ในชาติพันธ์มนุษย์ของพี่ด้วยเช่นกัน ถ้ามีศัตรูใดมาประทุษร้ายพวกเขาเหล่านั้น พี่ก็จะทุ่มสุดกำลังเพื่อปกป้องพวกเขาด้วยเช่นกัน "ยู่หยานพูดออกมาอย่างจริงจัง

"ขอบคุณครับพี่สาวยู่หยาน" เนี่ยลี่พยักหน้า ด้วยถ้อยคำที่ยู่หยานได้บอกออกมานั้นทำให้เนี่ยลี่รู้สึกเบาใจขึ้น

จากการที่มีเอียจืออวิ้นและพรรคพวกรวบรวมวัตถุดิบต่างๆและจิตวิญญาณอสูร เนี่ยลี่ได้ความคิดอีกอย่างผุดขึ้นมา จึงเอาหินจิตวิญญาณมังกรออกมา แม้ว่าหินจิตวิญญาณมังกรจะเอาไว้ใช้ในการหลอมรวมกับอาวุธ แต่เนี่ยลี่ก็คิดวิธีใช้อีกแบบที่แตกต่างออกไป

หินจิตวิญญาณมังกรนั้นเป็นสิ่งที่ทนทานมากและยังสามารถผนึกเก็บพลังงานไว้ข้างในได้ด้วย ถ้าไม่ได้รับแรงกระแทกมากๆแล้วละก็จะไม่แตกเสียหาย

เนี่ยลีใช้วิธีพิเศษในการปรับแต่งหินจิตวิญญาณมังกรให้บริสุทธิ์และค่อยๆหลอมขนาดให้เหลือขนาดเท่ากับกำปั้น การจัดรูปแบบใหม่อย่างนี้ถือว่าไม่ธรรมดา(ถือได้ว่าพิเศษมากๆก็ว่าได้) ข้างในนั้นจะว่างเปล่าแต่มีผนังกันบางๆอยู่ตรงกลางอีกชั้นทำให้หินมีส่วนข้างในนั้นเป็นที่ว่างโดยแบ่งแยกเป็น 2 ข้างโดยสิ้นเชิง

" กำลังหลอมรวมอะไรอยู่จ๊ะ "  หยี่เยียนถามอย่างอยากรู้พร้อมมองไปที่เนี่ยลี่

" ข้ามีวิธีที่จะใช้มันอย่างยอดเยี่ยมตามแบบฉบับของข้าเอง" เนี่ยลี่ยิ้มบางๆ หลังจากที่หลอมรูปแบบของหินใหม่เรียบร้อยแล้ว เนี่ยลี่ก็รวมร่างกับแพนด้าเขี้ยวทันที ทำให้ร่างเขาใหญ่ขึ้น

หลังจากที่เนี่ยลี่รวมร่างแล้วเปลี่ยนเป็นแพนด้าเขี้ยวอสูรแล้ว ก็อ้าปากพร้อมรวมพลังสัจธรรมแห่งความมืด( Law of Darkness )และปิดผนึกในที่ว่างข้างนึงข้างในหินจิตวิญญาณมังกรที่เนี่ยลี่ทำขึ้นมา หลังจากนั้นเนี่ยลี่ก็ทำแบบเดียวกันกับอีกที่ว่างที่เหลืออยู่ด้วย พลังสัจธรรมแห่งแสงสว่าง ( Law of Light )

เมื่อเนี่ยลี่ได้ปิดผนึกเสร็จแล้วก็พูดว่า " แพนด้าเขี้ยวอสูรของข้านั้นได้ผสานกับ พลังสัจธรรมแห่งความมืดและแสงสว่าง ดังนั้นแล้วฤทธิเดชระเบิดหยินหยางจะน่าตกตะลึงมาก ต่อให้นักสู้ระดับตำนานก็มิอาจยืนหยัดต่อกรกับแรงระเบิดหยินหยางของข้าได้หรอกนะ "

"แต่เพราะความเร็วของระเบิดหยินหยางนั้นช้าเกินสำหรับ นักสู้ขั้นตำนานระดับทั่วๆไป ก็สามารถหลบได้สบายๆ ข้าได้หลอมรวมหินจิตวิญญาณมังกรให้เป็นอาวุธโดยมีที่ว่างข้างในเป็น 2 ส่วนและใส่ พลังแห่งสัจธรรมของความมืดและแสงสว่างตามลำดับโดยปิดผนึกไว้ข้างในให้แยกกันไว้ เมื่อใดที่ข้าใช้บัญญัติทั้งคู่ทำงาน พลังทั้งสองก็จะหลอมรวมกันและจะเกิดพลังงานมหาศาลซึ่งจะมันจะถึงขีดจำกัดอย่างรวดเร็ว ภายในหินจิตวิญญาณมังกรนั้นมีพื้นที่ภายในเล็กอยู่แล้วก็ยิ่งมีฤทธิ์เดชของการระเบิดมากขึ้น จะฤทธิ์เดชราวๆระเบิดหยินหยางที่ปล่อยออกไปปกติ ถึงสิบเท่า "

หลังจากที่ได้ยินเนี่ยลี่บอกมา ยู่หยานก็อดไม่ได้ที่รู้สึกหนังหัวลุกซู่ขึ้นมา เธอจิตนาการได้ง่ายๆถึงผลลัพท์ของสิ่งนี้ที่ระเบิดกับศัตรู แม้นแต่นักสู้ขั้นตำนานอาจต้องได้รับเคราะห์ร้ายจากมันแน่นอน

ยู่หยานรู้สึกอยากจะแงะเปิดศีรษะของเนี่ยลี่ดูจังว่า ภายในสมองของเนี่ยลี่นั้นเจริญเติบโตมาได้อย่างไรเพียงใด เหตุไฉนจึงมีความคิดพลิกแพลงอันแยบคายนัก

เนี่ยลี่ก็บีบอัดพลังแห่งสัจธรรมทั้งความมืดและแสงว่าง ลงไปในหินจิตวิญญาณมังกรที่ข้างในว่างเปล่านั้นและปิดผนึกหลังที่อัดเสร็จแล้ว และเนี่ยนลี่ก็เขียนจารึกอักขระลึกลับบางอย่างบนผิวหน้าหิน จารึกนั้นก็แทรกเข้าไปในเนื้อหินอย่างรวดเร็ว

ในสายตาของคนทั่วไปแล้ว ก็จะดูเหมือนหินจิตวิญญาณมังกรธรรมดาทั่วไป

"ตั้งชื่อว่า หินระเบิดมังกรก็แล้วกัน" เนี่ยลี่คิด และก็เริ่มหลอมทำ หินระเบิดมังกรต่อไปเรื่อยๆ อันไหนเสร็จแล้วก็เก็บลงไว้ในแหวนต่างมิติของเนี่ยลี่

หลังจากทำหินระเบิดมังกรไปได้กว่า 60 อัน เนี่ยลี่ก็หยุดทำเพราะหินจิตวิญญาณมังกรที่มีนั้นหมดแล้ว

ถ้าเนี่ยลี่ไม่ได้เสริมจิตวิญญาณด้วยยาทิพย์จำนวนมาก และดูดกลืนพลังแห่งสัจธรรมอยู่เป็นนิจแล้ว ด้วยระดับพลังวิญญาณของเนี่ยลี่ตอนนี้คงไม่สามารถหลอมรวมสร้างหินระเบิดมังกรจำนวนมากในระยะสั้นๆนี้ได้ เมื่อหลอมทั้งหมดเสร็จเรียบร้อย เนี่ยลี่ก็รู้สึกอ่อนเพลียจนแทบสลบทีเดียว

ในช่วงระยะเวลาเพียง 2 วัน ,ลู่เพียว , ตู่ซื่อ และที่เหลือทั้ง 6 ก็ได้รวบรวมจิตวิญญาณอสูรหลากหลายอย่างต่างๆกันได้หลายแสนจิตวิญญาณ เพราะว่าเมื่อไม่นานมานี้เองที่เมืองกลอรี่เพิ่งจะรอดพ้นจากการโจมตีของเหล่าฝูงสัตว์อสูรกายนั่น จิตสัตว์อสูรจำนวนมากมายที่พบได้หลังจากการโจมตีจึงมีมหาศาลในภูเขาโดยรอบๆ นอกจากนั้น เอียจืออวิ้น ,เซียวนิงเอ๋อ และพรรคพวกที่เหลือก็นำวัสดุที่ต้องการมาครบ

เนี่ยลี่ก็ลงมือสร้างข่ายมนต์ในพื้นที่ว่างในสนามหญ้าและก็เขียนอักขระจารึกลงไปหลากหลายอย่างลงไปที่พื้น

รูปแบบของอักขระจารึกโบราณนั้นเก่ามากๆ ขนาด เทพธิดา ยู่หยานยังตกใจในรูปแบบของอักขระนั้น เพราะเธออ่านอักขระนั้นยังไม่ถ่องแท้และเข้าใจเพียงหยาบๆเท่านั้น (จะเทพไปไหนอ่ะเนี่ยลี่)

รูปแบบของข่ายมนต์ที่เขียนลงไปที่พื้นนั้นมีช่องว่างในข่ายอยู่สิบเอ็ดที่ เนี่ยลี่ก็มองไปที่ ต้วนเจี้ยน, ลู่เพียว , ตู่ซื่อ เซี่ยวซุ่ย และที่เหลืออีก 6 คน แล้วบอกแนะว่า " พวกเรานั่งไปที่ว่างในข่ายมนต์ที่เว้นที่ว่างไว้ให้และรอข้าเริ่มการทำงานข่ายมนต์ดูดกลืนจิตรอสูรนี้ แรกข้าจะให้แพนด้าเขี้ยวอสูรเริ่มดูดกลืนจิตวิญญาณอสูรทั้งหลายนี้ก่อน ทุกครั้งที่ดูดจิตวิญญาณอสูร แพนด้าเขี้ยวอสูรจะเริ่มเติบโตขึ้นในขณะเดียวกันปลดปล่อยจิตวิญญาณอสูรหรือไม่ก็พลังแห่งสัจธรรมจำนวนมากออกมาด้วยเช่นกัน และไม่ว่าจะออกมามากซักเท่าใด ก็จะอยู่ในข่ายมนต์ที่เขียนใว้นี้เท่านั้น พวกเราก็ต้องพยายามดูดกลืนจิตอสูรและพลังแห่งสัจธรรมปล่อยออกมานี่ไว้ให้ได้ดีที่สุด"


แท้จริงแล้วถ้าเนี่ยลี่ใช้ข่ายมนต์เคล็ดการดูดกลืนจิตรอสูรนี้ เนี่ยลี่ก็จะได้รับความเสียหายจากการใช้ด้วย(เป็นดั่งดาบสองคม) แต่ยังอยู่ในขอบเขตที่ยังทนรับได้ พลังที่ปลดปล่อยออกมานั้นมีมากมายและต้องไม่เสียเปล่า และมากพอที่ทั้งสิบคนนั้นจะดูดซับกันทั้งหมด

เนี่ยลี่เดินไปยืนอยู ณ จุดศุนย์กลางของข่ายมนต์ และคำรามเสียงต่ำ(คำรามเบาๆ)หลังเริ่มการทำงานของข่ายมนต์ที่จารึกไว้อย่างรวดเร็ว จากนั้นก็มีแท่งแสงวูปวาบสาดส่องขึ้นฟ้าและล้อมรอบทุกคนที่อยู่ในข่ายมนต์

รูปแบบของจารึกที่เขียนไว้อยู่ที่พื้นนั้นก็เริ่มหมุนวนและเปลี่ยนรูปในแบบที่ซับซ้อนพิศวงทั้งยังเปล่งรัศมีที่สุดหยั่งรอบล้อมพวกเนี่ยลี่อย่างพลุ่งพล่าน ราวกับว่าสิ่งเหล่านั้นดั่งมาจาฝากฟ้าที่กว้างใหญ่ไร้ขอบเขต

ณ เวลาเดียวกันนั้น ยู่หยานก็ลอยอยู่ในอากาศพร้อมทั้งสายตาที่จ้องมองไปยังเนี่ยลี่และพรรคพวก ในใจเธอนั้นรู้สึกตกตะลึงในความรู้สึกต่อพลังนั้นในทันทีที่รับรู้ได้ เธอไม่เคยนึกเลยว่าเนี่ยลี่จะมีความสามารถในการขับเคลื่อนพลังจำนวนมากมายมหาศาลได้ขนาดนี้ พลังนั้นดั่งไหลมาอย่างไร้ขอบเขตจากฝากฟ้าแม้นแต่ ยู่หยานก็ยังได้รับผลนั้น เธอจึงเริ่มซึมซับดูดกลืน พลังแห่งสัจธรรมอัคคีธาตุ ที่อยู่ในอากาศนั้นอย่างรุนแรงนี้ด้วย

เนี่ยลี่คำรามออกมาอย่างเบาๆแลัวก็เปลี่ยนร่างเป็นแพนด้าเขี้ยวอสูร กระแสของพลังทั้งหลายนั้นก็พุ่งตรงมาบรรจบรวมทิศทางกันไปที่แพนด้าเขี้ยวอสูร ทันทีนั้นแพนด้าเขี้ยวอสูรก็มีขนาดใหญ่ขึ้น สูงขึ้นขนาดประมาณได้ขนาด 5-6 เมตรเลยที่เดียว ณ เวลาเดียวกันนี้จิตวิญญาณอสูรในข่ายมนต์นั้นก็ลอยขึ้น

แพนด้าเขี้ยวอสูรคำรามอย่างร้าย พร้อมยกอุ้งมือขึ้นจับจิตอสูรที่ลอยขึ้นมานั้นกัดกินอย่างหิวกระหาย

ตราบใดที่จิตอสูรนั้นยังมีออกมาปรากฏอยู่เรื่อยๆก็จะโดนแพนด้าเขี้ยวอสูรจับกินโดยทันที และทุกๆครั้งที่แพนด้าเขี้ยวอสูรสวาปามจิตอสูรเข้าไป ขนบนตัวของแพนด้าเขี้ยวอสูรนั้นก็จะยิ่งมันเงาระยิบระยับมากขึ้นเท่านั้นและรัศมี(ออร่า)ที่เปล่งออกมาของมันก็ยิ่งน่าเกรงขามขึ้นอีกเช่นกัน

ระลอกของพลังวิญญาณและพลังแห่งสัจธรรมก็ถูกรวบรวมในข่ายมนต์นั้นก็พุ่งตรงไปยังทิศทางที่ เอียจืออวิ้น ,เซียวนิงเอ๋อ และพรรคพวกอีก 8 คนนั้นอยู่พรรคพวกเนี่ยลี่ก็เรียกอสูรที่รวมร่างนั้นออกมาทุกคนและเริ่มการเดินพลังในขอบเขตจิตวิญญาณของพวกเขาและดูดกลืนพลังงานทั้งหลายนั้นในอย่างพลุ่งพล่าน

เนี่ยลี่ก็เริ่มเดินพลังในอาณาเขตของจิตวิญญาณและดูดซับพลังด้วยเช่นกัน

ณ ในจิตของขอบข่ายวิญญาณนั้นได้รับการเติมเต็มอย่างรวดเร็ว จนถึงสุดขอบของอาณาเขตของจิตวิญญาณ ด้วยพลังวิญญาณและแม้นพลังอันพิสุทธิ์ดังเช่นพลังสัจธรรมด้วยเช่นกัน อย่างไรก็ตาม เนี่ยลี่ก็ยังดูดซับพลังอย่างต่อเนื่องต่อไปอีก ขอบเขตของพลังวิญญาณของเนี่ยลี่นั้นไม่อาจบรรจุพลังที่เกรียงไกรนั้นได้จึงค่อยๆขยายขึ้นอย่างต่อเนื่องที่ละนิดทีละนิด

ต่อให้ความเจ็บปวดที่น่าสะพรึงนี้ทำให้หน้าเนี่ยลี่นั้นซีดเซียว เนี่ยลี่ก็ไม่หยุดการดูดซับพลังนั้นทั้งนังดูดซับต่อไปให้มากขึ้นเสียอีก

หลังจากที่วางข่ายมนต์ขนาดใหญ่นี้ด้วยความยากลำบาก เนี่ยลี่จะต้องพยายามอดทนยืนหยัดให้การทดลองให้นี้ผ่านไปให้จงได้


จบตอนครับ

แปลโดย SPOCK



เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง