test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

29 เม.ย. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 200 คนหนุนหลัง



หากเราใช้พลังแห่งสัจธรรมฝึกร่างกายต่อไป บางทีด้านความแข็งแกร่งของร่างกายอาจก้าวไปถึงชั้นตำนานได้ภายในสามเดือนเนี่ยหลี่คิดในใจ เมื่อร่างกายแข็งแรงขึ้น นั่นหมายความว่าเขาไม่ต้องกังวลเรื่องการป้องกันตัวมากนัก เหมือนกับต้วนเจี้ยน ด้วยกายามังกรของเขา แม้ว่าจะใช้ดาบฟันใส่ก็ยังไม่มีแผลสักรอย

เนี่ยหลี่ลืมตาขึ้นหลังจากดึงสัมผัสออกจากพลังแห่งสัจธรรม เพื่อที่จะไปฝึกต่อภายหลัง

เพราะความเร็วในการฝึกฝนบ่มเพาะพลังของเนี่ยหลี่ ยู่หยานจึงไม่มีอะไรจะติ ความเข้าใจในพลังแห่งสัจธรรมของเขายังลึกล้ำกว่านางอีก

ยู่หยานอดไม่ไหวจึงถามว่า "เนี่ยหลี่ วิธีที่จะก่อร่างขึ้นใหม่ที่เจ้าว่าไว้ก่อนหน้านี้คืออะไร?"

เมื่อยู่หยานยอมเชื่อ เนี่ยหลี่ก็ยิ้มแล้วพูดว่า "พื้นฐานของพลังแห่งสัจธรรมก็คือลายอาคม การจะเข้าใจถึงพลังแห่งสัจธรรมก็เหมือนกับการควบคุมลายอาคมไปด้วย ต้นพลังเทพของท่านแตกสลายกระจัดกระจายไป ก็เช่นเดียวกันกับการที่ลายอาคมเสียหาย ข้าเพียงแต่ก่อรูปลายอาคมแห่งสัจธรรมขึ้นใหม่ กายาเทพของท่านก็จะแข็งแกร่งขึ้นเอง พลังของสัจธรรมแห่งฟ้าดินก็เหมือนกัน จะไหลเข้าไปในกายาเทพเองอีกครั้ง"

ยู่หยานดูจะพอเข้าใจที่เนี่ยหลี่พูด ทว่า นางยังไม่เข้าใจ ที่เนี่ยหลี่พูดถึงพื้นฐานของพลังแห่งสัจธรรมนั้นเป็นเช่นเดียวกันกับลายอาคม

เนี่ยหลี่ไม่อยากต่อความยาวสาวความยืดจึงพูดว่า "ท่านรู้แค่ว่า ข้าสามารถช่วยท่านก่อรูปกายาเทพขึ้นใหม่ก็พอ"

หลังจากใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า "หากเจ้าจะก่อรูปกายาเทพของข้าขึ้นมาใหม่ เจ้าก็จะต้องลงลายอาคมไปด้วยงั้นหรือ?"

"ถูกต้อง" เนี่ยหลี่พยักหน้า

"เข้าใจแล้ว เช่นนั้นเจ้าลองดูเถอะ" ยู่หยานพยักหน้าตกลงให้เนี่ยหลี่

"หลังจากข้าก่อรูปกายาเทพของท่านขึ้นมาใหม่แล้ว พลังสัจธรรมแห่งฟ้าดินจะดึงดูดเข้าสู่ตัวท่านโดยธรรมชาติ แต่ระยะค่อนข้างจะจำกัดมาก หากท่านยังอยู่ในบ่อน้ำพุทมิฬ พอพลังแห่งสัจธรรมที่อยู่รอบๆ นี้ถูกท่านดูดซับไปหมด การก่อรูปกายาเทพของท่านจะเชื่องช้าลง ท่านต้องออกไปภายนอกและดูดซับพลังแห่งสัจธรรมข้างนอกนั่นหลายๆ ที่ จึงจะสามารถเร่งความเร็วในการก่อรูปกายาเทพได้"

ระหว่างที่ฟังคำอธิบายของเนี่ยหลี่ ยู่หยานก็ขมวดคิ้วเข้าหากัน "แต่หากข้าไปจากบ่อน้ำพุทมิฬ สัตวอสูรชั้นตำนานที่เฝ้าอยู่ข้างล่างน้ำพุจะต้องรู้ตัวแน่ และด้วยระดับพลังของข้าในตอนนี้ ยังไม่สามารถเผชิญหน้าพวกมันได้ แม้เจ้าจะสามารถช่วยให้ข้าคืนสู่กายาเทพก็เถอะ พลังของข้าอย่างมากก็ยังเทียบได้กับชั้นตำนานเท่านั้น"

"ออกจากที่นี่ ไม่ใช่เรื่องยาก" เนี่ยหลี่พูดพลางยิ้มเล็กน้อย เขามีแผนอยู่ในใจแล้ว แม้ว่ายู่หยานอยู่มานานหลายหมื่นปี แต่นางใช้เวลาส่วนใหญ่ในการบ่มเพาะพลัง ความคิดของนางจึงค่อนข้างจะตรงไปตรงมา ถึงนางจะบอกว่าการก่อรูปกายาเทพของนางจะทำให้นางมีพลังแค่ระดับตำนาน แต่นั่นหน่ะระดับตำนานเชียวนะ หากเขาสามารถนำยู่หยานไปด้วยได้ เท่ากับว่าเขามีผู้ช่วยระดับตำนานเพิ่มขึ้นมาคนหนึ่ง

หากยู่หยานอ่านใจว่าเนี่ยหลี่คิดอะไรอยู่ตอนนี้ นางคงจะต้องขุ่นแค้นจนแทบกระอักเลือดแน่ นางเป็นถึงเทพวิญญาณแต่เนี่ยหลี่กลับมองนางเป็นเพียงผู้ช่วยคนหนึ่ง

ปกติแล้ว เนี่ยหลี่จะหาหนทางที่ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย ยู่หยานจะต้องได้พลังคืนมาเร็วขึ้นและสามารถเพิ่มพลังขึ้นจากเดิมได้ด้วย

"โอ้?เจ้ามีความคิดดีๆเช่นนั้นรึ?" ยู่หยานถามพลางขมวดคิ้ว

"ข้าสามารถลงลายอาคมเพื่อให้มันเปล่งพลังของท่านเอาไว้ที่นี่ หลังจากนั้น ข้าจะใช้ลายอาคมอีกชนิดปิดบังพลังจากตัวท่านไว้แล้วค่อยพาท่านออกไป" เนี่ยหลี่ยิ้มบางแล้วพูดต่อว่า "ทว่า มันยังมีปัญหาเล็กน้อยที่อาจจะทำให้พี่นางฟ้าหงุดหงิด"

ยู่หยานนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง จากนั้นจึงพยักหน้า "เข้าใจแล้ว เช่นนั้น ช่วยข้าก่อรูปกายาเทพใหม่ที"

แม้ว่านางจะไม่ยินดีที่เรือนร่างของนางจะถูกเนี่ยหลี่เห็น แต่เทียบกับการก่อรูปกายาเทพขึ้นมาใหม่แล้ว นั่นไม่ใช่สลักสำคัญอะไร ตราบใดที่นางสามารถคืนชีพได้ นางก็สามารถช่วยให้เผ่ามนุษย์ยังคงมีชีวิตต่อไปได้

"ได้ เช่นนั้น ข้าจะลงไปล่ะนะ" เนี่ยหลี่พยักหน้าแล้วดำลงไปในบ่อน้ำพุทมิฬ

เนี่ยหลี่ดำลึกลงไปในบ่อ และหยุดตรงหน้าลูกกลมแสงสีชาดอีกครั้ง เมื่อมองไปเบื้องหน้า ก็เห็นร่างเล็กๆ ของยู่หยานนอนขดตัวนิ่งอยู่ในลูกกลมแสงสีชาดนั้น แม้ว่าร่างของนางจะเล็ก ก็ยังมีส่วนโค้งเว้าเช่นสตรีที่เติบโตเต็มสาว แต่ยามนี้เนี่ยหลี่ไม่มีเวลามาชื่นชม เขาสงบความคิดรวมพลังสร้างเป็นลายอาคมขึ้นบนมือ

เมื่อเห็นลายอาคมปรากฏขึ้นบนมือ เนี่ยหลี่ค่อยๆ ยื่นมือนั้นไปที่ร่างของยู่หยาน และสัมผัสโครงสร้างลายอาคมของกายาเทพของนาง แม้ว่าร่างของยู่หยานจะเล็กจนมือทั้งสองข้างของเนี่ยหลี่สามารถปิดตัวนางได้มิด แต่เนี่ยหลี่ก็ยังรู้สึกกระอักกระอ่วนใจอยู่นิดหน่อยเมื่อสัมผัสได้ถึงผิวที่นุ่มเนียนเรียบลื่นนั่น

ยิ่งตอนนี้ร่างของยู่หยานไม่ได้สวมใส่อาภรณ์ใดๆ เสียด้วย

พอสงบใจลงได้ เนี่ยหลี่ก็เริ่มก่อรูปลายอาคม

วูบๆๆ

ลายอาคมถูกส่งเข้าไปในร่างกายาเทพของยู่หยาน

พอลายอาคมหายเข้าไปในตัวยู่หยาน มันก็หลอมรวมเข้าด้วยกันอย่างรวดเร็วราวกับเป็นเรื่องปกติ

ที่เหนือบ่อน้ำพุทมิฬ ยู่หยานพลันลืมตากลมกว้าง แม้ว่านางจะอยู่ในสภาวะวิญญาณ นางก็ยังสามารถสัมผัสความเปลี่ยนแปลงในร่างของตัวเองได้พลังงานอันมหาศาลเข้ามาภายในกายของนางผ่านทางหน้าอก และกระจายไปทั่วร่างราวกับไฟฟ้าวิ่งไปตามแขนขา สร้างความรู้สึกแปลกประหลาดแก่นางอย่างยิ่ง

"อึ๊....ม" ความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นนั้นทำให้ยู่หยานรับไม่ไหวอยู่บ้าง

เมื่อเนี่ยหลี่ส่งลายอาคมเข้าไป กายาเทพของยู่หยานก็เริ่มบิดไปมา

โชคดีจริงเนี่ยหลี่คิด ช่วยไม่ได้ที่เนี่ยหลี่จะคิดว่าโชคดีที่ร่างของยู่หยานมีขนาดเท่ากับเด็กทารก เพราะไม่เช่นนั้น นางที่เป็นหญิงงามระดับล่มเมืองบิดกายต่อหน้าเนี่ยหลี่เช่นนี้เขาคงทนไม่ไหว

วูบๆๆ

เนี่ยหลี่ส่งลายอาคมชุดที่สองเข้าไปอีก เมื่อสัมผัสความเปลี่ยนแปลงในกายาเทพของยู่หยานได้ คลื่นความคิดขนาดยักษ์ก็ถาโถมเข้าใส่สมองของเนี่ยหลี่

นี่....นี่เป็นความทรงจำที่อยู่ในหัวของยู่หยานงั้นหรือ?

ภาพแรกที่ปรากฏคือ อุกาบาตพุ่งผ่านฟ้าวาดเส้นเพลิงสองเส้นบนท้องนภา ราวกับปีกคู่หนึ่ง ยู่หยานขดตัวอยู่ในอุกาบาตนั้น พริบตานั้นมันก็สว่างจ้าและตกกระแทกพื้นจนพื้นเกิดหลุมอุกาบาตขนาดใหญ่

หนุ่มสาวคู่หนึ่งเดินเข้ามานำยู่หยานออกจากหลุมอุกาบาตแล้วอุ้มนางเอาไว้

"เราจะเรียกว่านางว่าอย่างไรดี?" หญิงสาวถาม

สามีขอนางใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "ปีกทะยาน, เพลิงนภา เรียกนางว่ายู่หยานเถอะ"

"จ๊ะ จากนี้ไปนางคือยู่หยาน"

"ยู่หยานน้อย เจ้าโตเร็วมากเลย"

ภายใต้การดูแลของสามีภรรยา ยู่หยานเริ่มเติบโตขึ้น

ความทรงจำเหล่านี้ถูกส่งเข้ามาในสมองของเนี่ยหลี่ เขาขมวดคิ้วด้วยความสงสัย อย่างนี้นี่เอง ยู่หยานมายังโลกนี้ด้วยอุกาบาต สิ่งที่เนี่ยหลี่สงสัยก็คือจริงๆ แล้วนางเป็นใครและนางมาจากที่ไหนกันแน่

เนี่ยหลี่ทราบว่านอกจากการขึ้นโครงสร้างลายอาคมใหม่แล้ว ยังมีดวงแสงสีทองที่ไม่ธรรมดาอีกห้าดวงอยู่ในร่างของนาง ดวงแสงสีทองเหล่านี้กะพริบพลางลงล่องลอยไปมาระหว่างลายอาคม เนี่ยหลี่ลองใช้จิตเข้าใกล้เพื่อตรวจสอบ แต่ดวงแสงทั้งห้านั้นพลันส่องแสงเจิดจ้าขึ้นมา

เนี่ยหลี่รู็สึกเจ็บปวดราวกับเข็มนับพันกำลังทิ่มแทงเข้าไปในห้วงวิญญาณ เขาจึงรีบถอนจิตออกมา

เนี่ยพอจะเข้าใจอะไรบางอย่าง ดวงแสงทั้งห้านี้คือต้นกำเนิดชีวิตของยู่หยาน ตราบใดที่ดวงแสงทั้งห้านี้ยังอยู่ แม้ว่าต้นพลังเทพของนางจะแตกกระจัดกระจาย และพลังแห่งสัจธรรมของนางถูกช่วงชิงไป นางก็จะยังไม่ตาย ดวงแสงทั้งห้านี้ลึกล้ำยิ่งกว่าพลังของสัจธรรมแห่งอัคคีเสียอีก

เนี่ยหลี่รับรู้อย่างเรือนลางว่านางมีความลับอันยิ่งใหญ่ซ่อนอยู่

ก่อนอื่น ข้าจะช่วยท่านรักษาร่างก่อนเนี่ยหลี่คิดอยู่ครู่หนึ่ง ความลับนี้ไม่ใช่สิ่งเขาควรจะยื่นมือเข้าไปยุ่งเกี่ยวหรือหาคำอธิบายตอนนี้

วูบบบ วูบบบ วูบบบ

ลายอาคมของสัจธรรมแห่งอัคคีถูกส่งเข้าไปในกายาเทพของยู่หยาน โครงสร้างของลายอาคมในร่างของนางก็สมบูรณ์ขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดก็เสร็จสมบูรณ์และเริ่มหมุนวนจนกลายเป็นวงอาคมรูปแบบเฉพาะ ดึงดูดพลังของสัจธรรมแห่งอัคคีรอบๆ เข้ามาและส่งมันไปทั่วร่างกายาเทพของนาง

เนี่ยหลี่สูดลมหายใจเข้าคำหนึ่ง การช่วยยู่หยานก่อรูปกายาเทพขึ้นใหม่ ทำให้พลังแห่งสัจธรรมของเขาถูกใช้ไปแทบหมดสิ้น ทำให้เขาหอบจนแทบตัวโยน

ทว่า ตอนนี้นับว่าเสร็จแล้ว เนี่ยหลี่ก้มลงมองร่างของยู่หยานที่ตอนนี้กลายเป็นสว่างสดใส ผิวขาวสว่างของนางนั้นราวกับหยกที่บริสุทธิ์ที่สุดในโลก เปล่งประกายอันเจิดออกมา ทั้งส่วนโค้งเว้าอันน่าประทับใจ องค์เอวอ้อนแอ้น ท่อนขาเรียวยาวและสะโพกอันกลมกลึง ส่องประกายความงามออกมาทุกส่วน

ที่เหนือบ่อน้ำพุทมิฬ ยู่หยานพลันลืมตากลมกว้างด้วยความไม่อยากเชื่อสายตา นางพึมพำกับตัวเองว่า "ข้าไม่คิดเลยว่าเขาจะทำได้จริงๆ"

ยู่หยานถึงกับพูดไม่ออก ไม่รู้จะบรรยายความรู้สึกของตัวเองอย่างไร

ในบ่อน้ำพุ กายาเทพของนางที่อยู่ในลูกกลมแสงสีชาดค่อยๆ ลอยขึ้นมา ยามนั้นร่างของนางดูสดใสราวน้ำแข็งสะอาดราวกับหยก ทั้งความงดงามและศักดิ์สิทธิ์นั้นแทบจะทำให้คนที่เห็นไม่อาจมีความคิดลบหลู่ใด ดวงตานั้นหลับอยู่ขณะที่ร่างนั้นลอยขึ้นมา เรือนร่างอันสูงส่งนั้นราวกับหงส์กำลังเต้นรำอยู่บนผืนน้ำ ทุกที่ ที่ผ่านไปราวกับมีไฟถูกจุดขึ้น

ร่างของยู่หยานลอยขึ้น จนกระทั่งลอยอยู่เหนือบ่อน้ำพุทมิฬ หลอมรวมเข้ากับวิญญาณและในที่สุด ร่างนั้นก็ลืมตาขึ้น

ร่างของนางไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนแปลง ความสูงของนางเพียงแค่ราวๆ สองเชี๊ยะเท่านั้น ร่างที่ยังดูงดงาม และยัง...เล็ก หลังจากลืมตาขึ้นมา อาภรณ์ไหมก็ก่อตัวขึ้นปกคลุมไปทั่วร่างของนาง ทว่า ชุดไหมของนางเปล่งประกายระยับ กลับทำให้นางดูน่าลุ่มหลงแทบตาย

เนี่ยหลี่โผล่พรวดออกมาจากน้ำ แล้วกระโดดขึ้นมายังขอบบ่อ

"เนี่ยหลี่ ขอบใจเจ้าที่ช่วยข้าฟื้นกายาเทพมาให้ ความเร็วในการฟื้นพลังยังนับว่าดีกว่าที่ข้าคิดเสียอีก" ยู่หยานพูด มองไปยังเนี่ยหลี่ เสียงของนางนุ่มนวลและอ่อนโยน

"มิได้ๆ ข้ายินดีอยู่แล้ว" เนี่ยหลี่ยิ้มพลางยืดอก ต้องบอกว่าการส่งลายอาคมเข้าไปในร่างยู่หยานอย่างต่อเนื่อง กินพลังของเขาไปมากโข จนตอนนี้ความง่วงค่อยรุกคืบเข้ามาแล้ว

ยู่หยานเงียบอยู่ครู่หนึ่ง นางเพิ่งได้รับกายาเทพคืนมาและไม่มีอะไรมอบให้เนี่ยหลี่เป็นการขอบคุณเลย นางใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า "ข้าเป็นหนี้เจ้าแล้ว หากเจ้าต้องการความช่วยเหลือใด ก็ขอให้บอกข้า"

พอได้ยินที่ยู่หยานพูด เนี่ยหลี่ยิ้มก่อนจะพูดว่า "เมื่อพี่นางฟ้าว่าเช่นนั้น ข้าก็ขอรับไว้ด้วยความขอบคุณ ได้พี่นางฟ้าหนุนหลัง มนุษย์เช่นข้าสามารถเดินยืดอกไปที่ใดก็ได้"


พอได้ยินที่เนี่ยหลี่พูด ยู่หยานได้แต่ยิ้มตอบ

แปลโดย Moonstruckman

เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง