test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

24 เม.ย. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 197 กายาเทพ



  "ข้าควรทำอย่างไรก่อน?" เนี่ยหลี่ถาม


    "ขั้นแรกคือการเพิ่มความแข็งแกร่งของกายหยาบ น้ำพุทมิฬนี้เก็บกักพลังต้นกำเนิดพลังเทพของข้าเอาไว้ส่วนหนึ่ง ข้าจะเปิดม่านพลัง ให้เจ้าสามารถเข้ามาแช่ในน้ำพุ มันจะช่วยปรับปรุงกายหยาบของเจ้า หากเจ้าสัมผัสกับพลังแห่งสัจธรรมโดยไม่ได้มีร่างกายที่แข็งแรงเพียงพอจะรองรับพลัง พลังนั้นจะบ่อนทำลายตัวเจ้าเอง" เมื่อยู่หยานพูด นางอดยิ้มอย่างผิดหวังไม่ได้ เนี่ยหลี่สามารถทนได้เพียงไม่นานเท่านั้น ยิ่งสัมผัสโดยตรงยิ่งเป็นปัญหาใหญ่ ไม่ต้องพูดถึงว่ามันมีโอกาสถูกพลังนั้นทำลาย แต่นั่นเป็นเรื่องที่ไม่ต้องกังวลเพราะเป็นขั้นตอนที่จำเป็นต้องทำ "พลังในน้ำพุทมิฬแข็งแกร่งเกินไป หลังจากเจ้าแช่ตัวลงไปสักนาที เจ้าจะรู้สึกว่าผิวหนังของเจ้าร้อนราวกับถูกเผา เมื่อเจ้าทนไม่ไหว ให้ขึ้นมาจากบ่อน้ำพุซะ"


 "เข้าใจแล้ว" เนี่ยหลี่พยักหน้ารับ เตรียมตัวลงไปในบ่อ


  "ถอดเสื้อผ้าออก" ยู่หยานพูดด้วยความเยือกเย็น



 เนี่ยหลี่กลับเป็นฝ่ายอาย มันไม่เคยถอดเสื้อผ้าต่อหน้าสตรีอื่นใดนอกจากเอียจื่อหวิน เนี่ยหลี่เงยหน้าขึ้นมองยู่หยานแล้วถามว่า "พี่เทพี ท่านจะถ้ำมองข้าหรือ?..."



      พอได้ยินที่เนี่ยหลี่พูด ยู่หยานถึงกับขมวดคิ้ว เด็กคนนี้สมงสมองไปหมดแล้ว? นางเป็นเทพเจ้าที่อยู่มานานกว่าหลายหมื่นปีเหตุใดนางต้องไปถ้ำมองเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมเช่นเนี่ยหลี่? ต่อให้นางเห็นแล้วจะเป็นไร? ไม่ใช่ว่านางไม่เคยเห็นเสียหน่อย หากนางต้องการดู ต่อให้เนี่ยหลี่ยังสวมเสื้อผ้า มันก็ขัดขวางนางไม่ได้



    "เช่นนั้น ข้าจะไม่มองแล้วกัน" ยู่หยานพูดเบาๆ นางยังมีความทรงจำเรื่องความเป็นส่วนตัวจากสมัยเมื่อนางเป็นมนุษย์ ดังนั้นนางจึงพอจะเข้าใจความรู้สึกนั้นอยู่ แต่อารมณ์ในลักษณะรักโลภโกรธหลงนั้นไม่อยู่ในความคิดของนางอีกต่อไปแล้ว



     เนี่ยหลี่เพิ่งนึกได้ว่ามันยังมีร่างกายของเด็กน้อยอยู่ หลังจากนึกขึ้นได้ มันจึงถอดเสื้อผ้าแล้วกระโดดลงบ่อน้ำพุ



    ทันใดนั้น มันก็รู้สึกได้ถึงพลังบางอย่างที่อยู่ในน้ำพุทมิฬ พลังชนิดนี้บริสุทธิ์ยิ่งกว่าพลังวิญญาณ บริสุทธิ์จนเนี่ยหลี่รู้สึกว่าผิวหนังของมันเริ่มไหม้อย่างรวดเร็ว เนี่ยหลี่จึงรีบตั้งจิตเตรียมห้วงวิญญาณและเริ่มดูดซับพลังนั้น


  ตูมๆ ๆ



   ห้วงวิญญาณของเนี่ยหลี่ดูดซับพลังงานบริสุทธิ์นั้นไว้ทันที พอเนี่ยหลี่โคจรพลังวิญญาณ ความรู้สึกถูกเผาไหม้ก็ค่อยๆ เบาบางลง เมื่อเนี่ยหลี่ดูดซับพลัง ส่วนหนึ่งเข้าไปสู่ห้วงวิญญาณของเนี่ยหลี่ และหายไป ห้วงวิญญาณของมันราวกับเป็นหลุมดำไร้ก้น หลังจากที่ดูดซับพลังไปมากมายขนาดนั้น แต่กลับไม่มีการสั่นไหวแม้แต่น้อย พลังส่วนที่เหลือค่อยไปส่งเสริมร่างกายให้แข็งแรงขึ้น



        เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วเนี่ยหลี่ก็เข้าสู่ภวังค์สมาธิ น้ำพุทมิฬเป็นขุมทรัพย์ของผู้ฝึกตนโดยแท้ มันรู้สึกได้เลยว่าร่างกายแข็งแรงขึ้น


      ยู่หยานก้มหน้ามองเนี่ยหลี่ แม้ว่านางจะเป็นเทพวิญญาณที่มีชีวิตอยู่มานานกว่าหลายหมื่นปี และต้นกำเนิดพลังเทพของนางอยู่ระหว่างรวมตัวกันจากสภาพเสียหาย นางก็ยังมีตา หากนางมองไปยังคนทั่วไป นางจะสามารถเข้าใจพวกมันกระจ่างดุจลายนิ้วมือ แม้กระทั่งพวกมันคิดอะไรในหัวก็ทราบได้ ทว่า นางกลับไม่สามารถมองทะลุเนี่ยหลี่ได้



     ในขณะที่นางมองไปยังเนี่ยหลี่ ยู่หยานมั่นใจว่า การที่เนี่ยหลี่เข้ามาที่นี่ได้เป็นการจัดการของเทพวิญญาณแห้งกาลอวกาศ นางมองไปยังโครงกระดูข้างบ่อน้ำพุทมิฬแล้วถอนหายใจ ในตอนที่พวกมันปกป้องต้นกำเนิดพลังส่วนที่เหลือของนางอยู่ที่นี่ เวลาอันยาวนานจนไม่อาจนับได้ก็ผ่านไป เนี่ยหลี่เป็นมนุษย์เพียงคนเดียวที่เข้ามาถึงที่นี่ได้ในช่วงเวลาหาลายปีมานี้


  
    ห้านาที.....สิบนาที



   ยู่หยานยังไม่เห็เนี่ยหลี่ออกมาจากน้ำพุทมิฬ หลังจากผ่านเวลามานานมากแล้ว ปกติแล้ว คนธรรมดาย่อมไม่สามารถทนพลังบริสุทธิ์นั้นได้แม้สักนาที พลังแห่งสัจธรรมในบ่อน้ำพุทมิฬรุนแรงเกินไป ไม่ใช่สิ่งที่ใครๆ ก็สามารถควบคุมได้ นางมองไปยังเนี่ยหลี่และเห็นเนี่ยหลี่แช่ร่างในบ่อน้ำพุทมิฬ และดูเหมือนมันจะมีสีหน้ายินดีเสียด้วย


    เหตุใดจึงไม่มีแม้แต่ร่องรอยความเจ็บปวดบนหน้าของเนี่ยหลี่?



     'เด็กนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ' ยูหยานคิดในใจ การแสดงออกของเนี่ยหลี่นับว่าไม่ธรรมดา นางควรจะให้โอกาสกับมันมากกว่านี้ เพื่อไม่ให้การจัดการของเทพวิญญาณแห่งกาลอวกาศเสียเปล่าหรือไม่?



    เนี่ยหลี่สัมผัสได้ว่าเถาเลื้อยภายในกายเติบโตอย่างกะทันหันด้วยการดูดซับพลังแห่งสัจธรรม ใบอ่อนใบที่สองงอกออกมา ตามมาด้วยใบที่สาม และหยุดหลังจากใบที่ห้างอกออกมา เนี่ยหลี่สัมผัสได้ว่าเมื่อใดก็ตามที่เถาเลื้อยในกายของมันเติบโตขึ้น ปริมาณพลังที่ห้วงวิญญาณของมันสามารถรองรับได้ก็ขยายตัวออกพร้อมกับพลังวิญญาณอันไร้ที่สุด



  ธรรมชาติของพลังแห่งสัจธรรมก็คือพลังวิญญาณ เพียงแต่มันมีรูปแบบที่บริสุทธิ์ยิ่งกว่าพลังวิญญาณตามปกเท่านั้น



    ภายใต้พลังแห่งสัจธรรม พลังวิญญาณของในห้วงวิญญาณของเนี่ยหลี่เริ่มเปลี่ยนแปลง การฝึกเช่นนี้นับว่าเห็นผลเร็วกว่าฝึกด้วยศิลาหมอกม่วงเสียอีก พลังของเนี่ยหลี่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว



    ก่อนหน้านี้เนี่ยหลี่เพิ่งก้าวไปถึงสามดาวระดับโกลด์ และควรจะใช้เวลาอีกราวครึ่งเดือนในการก้าวเข้าสู่ระดับสี่ดาว แต่ตอนนี้ หลังจากที่เนี่ยหลี่ดูดซับพลังแห่งสัจธรรม พลังของมันก็มาถึงขีดจำกัดของระดับโกลด์สามดาวแล้ว



    ห้วงวิญญาณของมันขยายตัวอย่างต่อเนื่องจนมาถึงขีดจำกัด พอเวลาผ่านไป เสียงระเบิดก็ดังขึ้น ราวกับม้าทลายคอก พลังวิญญาณของมันไหลบ่าออกมา พุ่งไปทั่วสรรพางกาย



  เนี่ยหลี่ไม่คิดเลยว่ามันจะสามารถมาถึงระดับโกลด์สี่ดาวได้เร็วขนาดนี้ พลังแห่งสัจธรรมนี้นับว่าไม่ธรรมดา



     หลังจากก้าวเข้าสู่ระดับโกลด์สี่ดาว ห้วงวิญญาณของเนี่ยหลี่ขยายตัวขึ้นอีกหลายเท่า และพลังแห่งสัจธรรมก็หลั่งไหลเข้ามามากกว่าเดิม



   เถาเลื้อยที่ก้นห้วงวิญญาณของเนี่ยหลี่ดูดซับพลังแห่งสัจธรรมอย่างบ้าคลั่งพอๆ กับการเติบโตของมัน


      เมื่อเนี่ยหลี่เริ่มแช่ตัวลงในบ่อน้ำพุ พลังแห่งสัจธรรมที่ผิวน้ำนับเพียงพอให้เนี่ยหลี่ดูดซับไป แต่พอเวลาผ่านไป กลับกลายเป็นว่ายิ่งดูดซับยิ่งเหลือน้อยกลับไม่เพียงพอขึ้นมา



    เห็นเช่นั้นแล้ว ยู่หยานได้แต่ตื่นตระหนก พลังแห่งสัจธรรมในบ่อน้ำพุนั้นมีปริมาณมหาศาล พลังที่เนี่ลยหลี่ดูซับไปเพียงพอให้ยอดฝีมือระดับแบล็กโกลด์หรือชั้นตำนานได้รับพลังเกินขนาดจนตัวระเบิดเลยด้วยซ้ำ



 แต่ตอนนี้พลังของมันยังเพิ่งอยู่แค่ระดับโกลด์เท่านั้น!!



      นี่นับว่าสร้างความสงสัยให้กับยู่หยาน ระดับโกลด์ที่ดูดซับพลังแห่งสัจธรรมมากขนาดนั้นโดยไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยได้อย่างไร? พลังที่เนี่ยหลี่ดูดซับไปอยู่ตรงไหน? ห้วงวิญญาณของระดับโกลด์ควรมีขีดจำกัดมิใช่หรือ?



     ขณะที่ยู่หยานสงสัย เนี่ยหลี่ก็รู้สึกว่าพลังที่แห่งสัจธรรมที่ผิวน้ำนั้นเบาบางเกินไป ไม่เพียงพอให้มันดูดซับ มันจึงปล่อยให้ร่างจมลึกลงไปจึงสามารถสัมผัสพลังแห่งสัจธรรมที่หนาแน่นขึ้นได้



   เนี่ยหลี่ทำตัวราวกับเรือดำน้ำ มุ่งสู่ก้นบ่อเพื่อดูดซับพลังแห่งสัจธรรม ยิ่งลึก พลังแห่งสัจธรรมยิ่งหนาแน่น


   พอเห็นสิ่งที่เนี่ยหลี่ทำ ยู่หยานที่ลอยอยู่เหนือบ่อน้ำพุถึงกับหน้าเปลี่ยนสี



   "กลับออกมาเดี๋ยวนี้ ออกมาเร็ว!!" ยู่หยานตะโกนใส่บ่อน้ำพุ แม้ว่านางจะสามารถรับรู้เหตุการณ์ใต้น้ำได้ แต่นางลงไปในน้ำหรือทำอะไรใต้น้ำไม่ได้


  เนี่ยหลี่อยู่ในภวังค์จิตสมาธิจึงไม่ได้ยินเสียงที่ยู่หยานตะโกน



    แม้จะดำน้ำลึกลงไปแต่เนี่ยหลี่ก็ไม่จมน้ำถึงจะอยู่ใต้น้ำสักครึ่งวัน นี่เป็นเพราะนี่ยหลี่ได้ผนึกสัมผัสทั้งหกไปแล้ว และเหลือไว้เพียงแสงนำทางเรืองๆ ให้พอเห็นได้เท่านั้น


  พลังแห่งสัจธรรมในบ่อน้ำพุทมิฬยิ่งมายิ่งหนาแน่น จนเกือบจะกดดันเนี่ยหลี่ให้แตกสลาย



     เนี่ยหลี่เปิดห้วงวิญญาณแล้วเถาเลื้อยก็เริ่มเติบโตต่อ ด้วยความรวดเร็ว ใบที่หกและเจ็ดงอกออกมาทันที ทันใดนั้น ห้วงวิญญาณของเนี่ยหลี่ก็ว่างเปล่า แล้วเนี่ยหลี่ก็เริ่มดูดซับพลังแห่งสัจธรรมมากกว่าเดิม ยู่หยานก็ต้องตกใจอีกครั้ง เนี่ยหลี่ดูดซับพลังแห่งสัจธรรมขนาดนั้นโดยไม่ระเบิดตายได้อย่างไร? เหตุผลนั้นก็เพราะเถาเลื้อยในห้วงวิญญาณของเนี่ยหลี่



 ไม่ว่าจะดูดซับพลังแห่งสัจธรรมไปมากเท่าใด ก็ดูจะยังไม่เพียงพอให้เถาเลื้อยหยุดโต



    ดูเหมือนมันจะก้าวเข้าสู้ขอบเขตอันลึกล้ำ ทั้งแพนด้าเขี้ยวและปิศาจเงาพราย ภายใต้การส่งเสริมจากเถาเลื้อย และการเปลี่ยนแปลงจากการที่มันก้าวถึงระดับโกลด์ห้าดาว


 เนี่ยหลี่ก้าวเข้าสู่ระดับใหม่อย่างเงียบๆ ความเร็วในการเพิ่มระดับพลังสร้างความตื่นเต้นให้เนี่ยหลี่


 ทันใดนั้น แสงสว่างจุดหนึ่งก็ดึงดูดความสนใจของมัน


   'นั่นมันอะไร?' เนี่ยหลี่คิด ในใจเกิดความสงสัย 'คงไม่ใช่ว่ามีขุมทรัพย์อะไรอยู่ก้นบ่อหรอกนะ?'


 หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง เนี่ยหลี่ก็ว่ายเข้าไปหาแสงนั้น


    ยิ่งเข้าใกล้ เนี่ยหลี่ยิ่งรับรู้ได้จากหัวใจที่เต้นแรงขึ้น พลังไฟที่รุนแรงอะไรอย่างนี้!!


   ลูกแสงสีแดงขนาดพอๆ กับหินหลักบอกระยะ ส่องแสงอยู่ตรงหน้า



 'มีอะไรบางอย่างอยู่ในนั้น' เนี่ยหลี่คิดพลางฝืนลืมตา ใช้พลังแห่งสัจธรรมคุ้มครองดวงตาแล้วมองเข้าไปในแสง



    ทันใดนั้น เนี่ยหลี่ถึงกับนิ่งอึ้ง



     ในลูกแสงสีแดงนั้น มีหญิงงามผิวขาวซีดขดตัวราวกับทารกอยู่ เรือนร่างของนางเปล่งประกาย
ทรงเสน่ห์ที่สามารถละลายจิตใจชายทุกผู้



      ทว่า นางงามกลับมีขนาดเพียงเท่าเด็กทารกเท่านั้น หากมิใช่รูปร่างของนางไม่เหมือนกับทารก คงทำให้ผู้อื่นเข้าใจผิดแล้ว ทว่า แม้ว่านางจะมีขนาดตัวเล็ก ยังสามารถทำให้ชายที่พบเลือดลมสูบฉีดได้เพียงแค่มองเท่านั้น



   หากเป็นคนทั่วไปมาเจอกับภาพนี้ อาจไม่สามารถควบคุมตนได้ด้วยความงามตรงหน้า แต่โชคดีที่เนี่ยหลี่ไม่หลงไปกับสิ่งที่เห็น



     พอเห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้า เนี่ยหลี่ก็เข้าใจ แสงสีชาดนี้กำลังรวบรวมต้นกำเนิดพลังเทพของยู่หยานอย่างช้าๆ นางงามในลูกแสงนั่น คงเป็นกายาเทพของนางที่ต้นพลังค่อยๆ สร้างขึ้นมาใหม่



      ในชาติก่อน เนี่ยหลี่ไม่ได้ฝึกพลังแห่งสัจธรรม แต่เป็นพลังฟ้าและใช้พลังนั้นฝืนก้าวข้ามขีดจำกัดไปสู่ชั้นชะตาฟ้า พลังอันลี้ลับของสัจธรรมสร้างความสนใจให้เนี่ยหลี่มาก พลังแห่งฟ้าสามารถปรับปรุงโครงสร้างร่างกายใหม่ได้ แต่พลังแห่งสัจธรรมสามารถสร้างร่างเนื้อตั้งแต่ต้นด้วยพลังแห่งสัจธรรมได้เลย



   ฟ้าดินกว้างใหญ่ ไม่ว่าสิ่งใดล้วนไม่ใช่เรื่องแปลก



      แม้จะคิดว่าร่างของยู่หยานเล็กมาก แต่ก็ยังน่าสนใจ เนี่ยหลี่รับรู้ได้ถึงพลังที่บรรจุอยู่ในลูกแสงนั้นและรู้สึกราวกับร่ายกายกำลังถูกเผา


    ร้อน!!



      เนี่ยหลี่รีบโคจรห้วงวิญญาณ ภายใต้การปะทะจากคลื่นความร้อน เถาเลื้อยในห้วงวิญญาณของเนี่ยหลี่มีใบงอกขึ้นมาอีกสองใบ จากนั้นความรู้สึกเย็นสบายและสดชื่นก็แผ่ไปทั่วกายราวกับคลื่นความร้อนในตอนแรกนั้นไม่มีผลอันใด



 ดีที่เถาเลื้อยดูดซับพลังแห่งสัจธรรม ไม่เช่นนั้น เนี่ยหลี่คงตัวระเบิดตายเพราะไม่สามารถรองรับพลังได้ แม้แต่ยอดฝีมือชั้นตำนานยังไม่สามารถรองรับพลังบ้าคลั่งขนาดนี้ได้เช่นมัน



แปลโดย Moonstruckman

เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง