test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

24 เม.ย. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 193 มุ่งสู่น้ำพุทมิฬ?



 นักสู้ระดับทองขั้นห้าดาว สำหรับนักสู้แล้ว ความแข็งแกร่งของเสี่ยวหลางนั้นเข้าขั้นดีทีเดียว อย่างไรก็ตามนั่นก็ถูกจำกัดว่าเป็นแค่นักสู้


   เนี่ยหลี่คำรามอย่างเกรี้ยวกราด ร่างการของเขาเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วจากการผสานร่างกับดวงจิตแพนด้าเขี้ยวอสูร ความแข็งแกร่งของร่างกายเขาเหนือกว่าเสี่ยวหลาง


     “พระเจ้าช่วย เจ้าเด็กนี่ผสานร่างเข้ากับดวงจิตอสูร!” คนสองสามคนอุทานออกมา


    เมื่อเห็นเหตุการณ์เป็นเช่นนี้หัวใจของเสี่ยวหลางก็เต้นอย่างบ้าคลั่ง อย่างไรก็ตามค้อนใหญ่ในมือของเขาก็ถูกเหวี่ยงออกไปจะดึงกลับมาก็ทำไม่ได้ซะแล้ว


      ในอาณาเขตของที่ราบสูงชะตาสวรรค์ทั้งหมดนั้น จำนวนของร่างทรงอสูรมีจำนวนเพียงแค่ไม่กี่คน เพราะว่าพวกเขาไม่มีทักษะของการต่อสู้ ในสายตาของเนี่ยหลี่ คนเหล่านี้ไม่แตกต่างอะไรจากคนเถื่อน
สนามแรงโน้มถ่วง!


   เมื่อเห็นเสี่ยวหลางจู่โจมมาที่ตัวเขา เนี่ยหลี่ก็ใช้ความสามารถในกรต่อสู้ทันที


      น้ำหนักของค้อนที่เสี่ยวหลางเหวี่ยงมานั้นได้เพิ่มขึ้นหลายเท่าตัวในทันที  ทันใดนั้นเสี่ยวหลางก็รู้สึกถึงน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นอย่างน่ากลัว เส้นเลือดของเขาปรากฏขึ้นทั่วใบหน้าเนื่องจากเขาพยายามที่จะยกค้อนขึ้นมาเพื่อไม่ให้มันโจมตีไปถูกพื้นแทนที่จะถูกเนี่ยหลี่


      นี่คือความสามารถในการต่อสู้ของร่างทรงอสูรรึนี่? ช่างแข็งแกร่งยิ่งนัก อย่างไรก็ตามเขาไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ง่าย ๆ ยิ่งเนี่ยหลี่แข็งแกร่งเท่าไรเสี่ยวหลางก็ยิ่งกระหายเลือดขึ้นเท่านั้น 


     ธรรมชาติของเขาปรากฏให้เห็นอย่างเด่นชัด เขายกค้อนขึ้นมาแล้วขว้างใส่เนี้ยหลี่แม้ว่าค้อนใหญ่นั้นจะพุ่งตัดอากาศเป็นเสียงหวีดหวิวมาที่เขา เนี่ยหลี่ก็ไม่ได้หลบ เขาวาดฝ่ามือและฟาดไปที่ค้อนเหล็กอันนั้น


        ฝ่ามือสายฟ้า!


บูม!


    เกิดเสียงระเบิดดังสนั่น ฝ่ามือของแพนด้าเขี้ยวอสูรตบค้อนเหล็กของเสี่ยวหลางลอยไปไกลสิบกว่าเมตร ก่อนที่จะร่วงลงสู่พื้น ทำให้บริเวณนั้นเกิดหลุมลึกจากแรงกระแทก


      มือขวาของเสี่ยวหลางสั่นเทา ง่ามนิ้วระหว่างนิ้วโป้งและนิ้วชี้ของเขาฉีกขาด เลือดไหลออกมาจากบาดแผล เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าแพนด้าเขี้ยวอสูรจะมีความแกร่งที่น่ากลัวเช่นนี้ และมันเหนือกว่านักสู้ระดับทองขั้นห้าดาวอย่างเขา


      คนทั้งหมดที่รายล้อมอยู่ต่างตกตะลึงเมื่อเห็นเหตุการณ์เช่นนี้  ไม่มีใครคิดว่าเนี่ยหลี่จะแข็งแกร่งมากตั้งแต่อายุยังน้อย ใคร ๆ ก็รู้ว่าเสี่ยวหลางเป็นผู้ช่ำชองที่แข็งแกร่งที่สุดเป็นลำดับสามของที่ราบสูงชะตาสวรรค์ ถ้ารวมเอาความแข็งแกร่งที่เป็นเลิศเข้าไปด้วย 


      แม้กระทั่งหัวหน้าเผ่าก็ต้องไว้หน้าเขา
ไม่มีใครคิดว่าเนี่ยหลี่จะตบค้อนเหล็กกระเด็นไปได้ด้วยฝ่ามือเดียว พวกเขาต่างก็มองตากัน จากนั้นจึงพุ่งเข้าไปหาเนี่ยหลี่พร้อม ๆ กัน


     เนี่ยหลี่มองไปรอบ ๆ แม้ว่าเขาจะเผชิญหน้ากับคนหลาย ๆ คนในคราเดียวเขาก็ไม่รู้สึกตื่นเต้นเลยสักนิด หลังจากเขาบรรลุระดับทองขั้นสามดาวแล้ว เขาก็แค่อยากจะลองหาใครสักคนมาทดสอบความแข็งแกร่งของเขา ถึงแม้ว่าร่างกายของแพนด้าเขี้ยวอสูรจะดูอ้วนเล็กน้อยและค่อนข้างจะธรรมดา แต่การเคลื่อนไหวของมันนั้นไม่ได้ช้าเลย


      เมื่อรู้สึกถึงพลังฝ่ามือที่กำลังพุ่งตรงมาสู่ตัวเขา เนี่ยหลี่ก็หันข้างและถอยหลังเล็กน้อยเพื่อหลบการโจมตีจากนั้นจึงฟาดฝ่ามือใส่เพื่อโจมตีสวนกลับ


บูม!


ร่างหนึ่งกระเด็นออกไป


        “อย่าต่อสู้ตัวต่อตัวกับมัน โจมตีช่วงล่างของมัน ทำให้มันล้มซะเสี่ยวหลางตะโกนอย่างเกรี้ยวกราด เขากวัดแกว่งค้อนใหญ่โดยเล็งไปที่เนี่ยหลี่อีกครั้ง เมื่อเขาเผชิญหน้ากับเนี่ยหลี่ เขาก็รู้ว่าความแข็งแกร่งของเนี่ยหลี่นั้นน่ากลัวยิ่งนัก ดังนั้นเขาจะต้องใช้วิธีที่เขามักจะใช้ตอนที่เขาล่าสัตว์อสูรเท่านั้น


       เมื่อชายร่างผอมเหมือนลิงกระโจนเข้าใส่ช่วงล่างของเนี่ยหลี่ เนี่ยหลี่ก็ย่อตัวลงและแทงเข่าไปที่หน้าของชายร่างผอมทันที ผลั๊วะเลือดทะลักออกจากจมูกและร่างของเขาก็กระเด็นออกไป
การเคลื่อนไหวในขณะที่เนี่ยหลี่ใช้แขนขาช่างปราดเปรียวยิ่งนัก เขาส่งร่างคนทั้งเจ็ดกระเด็นออกไปเพียงแค่ไม่กี่กระบวนท่าเท่านั้น


   “ตายซะเถอะ!” ขณะที่เนี่ยหลี่กำลังโจมตีใส่คนอื่น เสี่ยวหลางกระโจนเข้ามาด้วยความดุร้ายเหี้ยมเกรียมและเหวี่ยงค้อนของเขาไปที่เนี่ยหลี่


      เมื่อเห็นความดุร้ายดุจสัตว์ป่าในตาของเสี่ยวหลาง นัยน์ตาของเนี่ยหลี่ก็มีแสงเย็นเยียบทอประกายวูบหนึ่ง จากความชั่วที่เสี่ยวหลางเคยทำมาทั้งในชาติที่แล้วและในตอนนี้ ชะตาลิขิตให้เนี่ยหลี่ต้องฆ่าเขา ถึงแม้เขาจะต้องตายก็ล้างบาปที่เขาก่อเอาไว้ไม่ได้


 เนี่ยหลี่คำรามแล้วพ่นลูกบอลสีดำและสีขาวออกไป



    ลูกบอลสีดำและลูกบอลสีขาวหมุนวนรอบกันและกันขณะที่มันลอยไปที่เสี่ยวหลาง


     เมื่อเขาเห็นลูกบอลสีดำและลูกบอลสีขาวลอยมาที่ตัวเขา เสี่ยวหลางก็ตกตะลึง ระยะใกล้เช่นนี้ ไม่ต้องพูดถึงว่าเขากำลังลอยตัวอยู่กลางอากาศ เขาก็ไม่สามารถจะหลบการโจมตีนี้ได้ นอกจากนั้นด้วยค้อนใหญ่ในมือทั้งสองข้างของเขาทำให้เขายากที่จะเปลี่ยนทิศทางได้


      บูม!


       ระเบิดหยิงหยางเกิดระเบิดขึ้นเมื่อลูกบอลทั้งสองปะทะเข้ากับหน้าอกของเสี่ยวหลาง แรงกระแทกที่น่ากลัวส่งให้ร่างของเสี่ยวหลางกระเด็นหมุนคว้างออกไปทันที ร่างของเขาปะทะเข้ากับต้นไม้ใหญ่หลังจากกระเด็นไปเป็นระยะทางสิบกว่าเมตรจากนั้นร่างของเขาก็ร่วงหล่นลงสู่พื้น


      ค้อนอันที่เหลือลอยออกไปห้าถึงหกเมตรก่อนที่มันจะร่วงลงสู่พื้นทำให้เกิดหลุมลึกขึ้นมาอีกหลุมหนึ่ง


       เมื่อเห็นเหตุการณ์เป็นแบบนี้ คนที่เหลือต่างตกตะลึง การระเบิดเมื่อกี้ช่างน่ากลัวยิ่งนัก แม้ว่าพวกเขาจะอยู่ห่างออกไปเจ็ดถึงแปดเมตร พวกเขาก็รู้สึกถึงแรงกระแทกที่น่ากลัวนั้นได้ มันคือทักษะการต่อสู้อะไรกันนี่? มันช่างน่ากลัวเกินไปแล้ว!


     เสี่ยวหลางเป็นนักสู้ระดับทองขั้นห้าดาว แม้ว่าเขาจะมีความแข็งแกร่งเป็นเลิศ อย่างไรก็ตามผลปรากฏออกมาว่าค้อนของเขากระเด็นไปด้วยการโจมตีครั้งแรกและตัวเขาเองก็กระเด็นไปด้วยการโจมตีครั้งที่สอง นอกจากนั้นอำนาจของแรงระเบิดก็ช่างน่ากลัวยิ่งนัก เขาไม่อาจมีชีวิตรอดอีกต่อไป


       “ด้วยความสามารถที่อ่อนหัดเช่นนั้น เจ้าถึงกับบังอาจกล้าปล้นข้าเชียวรึ?” 


      เนี่ยหลี่ยักไหล่  ในสายตาของเขาแม้ว่าเสี่ยวหลางจะเป็นนักสู้ระดับทองขั้นห้าดาว แต่เขาก็ไม่ได้แตกต่างไปจากคนเถื่อน เนี่ยหลี่ไม่ได้เอาจริงแม้แต่น้อยสองกระบวนท่าก็ฆ่านักสู้ระดับทองขั้นห้าดาวได้แล้ว นี่คือความน่ากลัวของร่างทรงอสูรอย่างนั้นหรือ?


  คนทั้งเจ็ดที่ยังเหลือรู้สึกกลัวจนเข่าอ่อน พวกเขาเพิ่งรู้ตัวว่าพวกเขาตอแยผิดคนแล้ว!


      ทันใดนั้นคนทั้งเจ็ดก็หันหลังกลับเตรียมจะวิ่งหนี แม้ว่าก่อนหน้านี้พวกเขาจะได้รับบาดเจ็บจากการต่อสู้กับเนี่ยหลี่ แต่ในเวลานี้บาดแผลเหล่านั้นไม่สามารถฉุดรั้งการวิ่งหนีเอาตัวรอดของพวกเขาได้  พวกเขาจะมัวแต่กังวลเรื่องบาดแผลได้อย่างไรในเมื่อตอนนี้ชีวิตของพวกเขากำลังแขวนอยู่บนเส้นด้าย ทันใดนั้น น้ำหนักของพวกเขาทั้งหมดก็เพิ่มขึ้นหลายเท่า รังสีแห่งการฆ่าฟันแผ่ไปถึงตัวพวกเขา ความกลัวได้ทำให้ร่างของพวกเขาแข็งทื่อซะแล้ว


   “ถ้าพวกเจ้าคิดจะหนี ก็คอยดูว่าระหว่างที่หนีพวกเจ้าจะต้องตายกันกี่คน


    สำหรับพวกมันนั้น เสียงที่เยือกเย็นของเนี่ยหลี่นั้นเปรียบประดุจเสียงที่มาจากนรก

    คนทั้งเจ็ดนั้นก็หันหลังกลับมาและคุกเข่าต่อหน้าเขาทันที


นายท่าน โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย!”


คุณชายร่างทรงอสูร โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย!”


    “พวกเราไม่ได้มีเจตนาที่จะยั่วยุท่าน หากแต่เป็นเสี่ยวหลางที่บงการให้พวกเราทำ! พวกเราไม่ต้องการจะทำเรื่องเช่นนี้ เขาบังคับเราทำให้เราไม่มีทางเลือกได้แต่ทำตามที่เขาสั่ง!” คนทั้งเจ็ดร้องไห้คร่ำครวญทั้งน้ำมูกและน้ำตาของพวกเขานองไปทั่วใบหน้า ทำให้พวกเขาดูน่าสังเวชยิ่งนักถ้าเสี่ยวหลางยังมีชีวิตอยู่ พวกเขาย่อมไม่กล้าที่จะพูดเช่นนี้ อย่างไรก็ตามคนก็ตายไปแล้ว พวกเขาก็ย่อมต้องป้ายสีใส่เขาเป็นธรรมดา


      เนี่ยหลี่พ่นลมหายใจออกมาอย่างรุนแรง ราวกับว่าเขาเชื่อเรื่องเหลวไหลไร้สาระของคนเหล่านี้ คนทั้งเจ็ดนี้ทำความชั่วมามาก พวกเขาสมควรตาย แต่อย่างไรก็ตามเขาก็ไว้ชีวิตคนเหล่านี้ 


      เนื่องจากคนเหล่านี้ยังประโยชน์ให้ใช้สอยอยู่ พวกเจ้าทั้งหมดลุกขึ้น วันนี้ข้าจะไว้ชีวิตพวกเจ้า แต่พวกเจ้าต้องติดตามข้าไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง
หลังจากได้ยินคำพูดของเนี่ยหลี่ 
ทั้งเจ็ดคนนั้นคิดว่าเนี่ยหลี่ยอมยกโทษให้ 
และรีบทำการโค่วโถวด้วยความสำนึกทันที 
(การคำนับแบบจีนโดยคุกเข่าลงเอาหน้าผากแตะพื้น)


ขอบคุณนายท่านที่ไว้ชีวิต!”


ขอบคุณคุณชายร่างทรงอสูร ที่ไว้ชีวิต!”


ข้าสงสัยว่านายท่านต้องการให้พวกเราติดตามไปยังสถานที่แห่งใด?”


เนี่ยหลี่ชำเลืองมองพวกเขาและยิ้มอย่างเยือกเย็น 


น้ำพุทมิฬ!”


      ทั้งเจ็ดคนหน้าซีดเผือดลงทันทีหลังจากได้ยินคำพูดของเนี่ยหลี่ ความคิดที่ว่าเนี่ยหลี่ต้องการเดินทางไปในสถานที่ที่อันตรายเช่นนั้นไม่มีอยู่ในหัวของพวกเขาเลย


นายท่านจะเดินทางไปยังสถานที่แห่งนั้นไม่ได้เด็ดขาดนะขอรับ!”


สถานที่แห่งนั้นอันตรายเกินไป มีเพียงความตายที่อยู่บนทางเส้นนั้น!”


เนี่ยหลี่พูดอย่างใจเย็น นี่เป็นการตัดสินใจของข้า มันไม่ใช่สิ่งที่พวกเจ้าจะเลือกได้!”


ข้าจะไม่ไป ข้าจะไม่ไปสถานที่แห่งนั้นโดยเด็ดขาด!” ช่ายร่างผอมเหมือนลิงเสียสติและวิ่งหนีไป


     เนี่ยหลี่พ่นลมหายใจและปลดปล่อยสนามแรงโน้มถ่วงทำให้ชายร่างผอมคนนั้นชะงักลง จากนั้นเขาก็ปรากฏตัวข้าง ๆ ชายร่างผอมอย่างรวดเร็วแล้วก็ฟาดฝ่ามือสายฟ้าใส่ชายร่างผอมทันที


   ชายร่างผอมกระเด็นไปไกลกว่าสิบเมตรก่อนที่จะร่วงลงบนพื้นอย่างรุนแรง เขาไม่สามารถจะขยับเขยื้อนได้อีกต่อไปแล้ว



    “แล้วพวกเจ้าล่ะ?” เนี่ยหลี่ชำเลืองมองคนทั้งหกที่เหลืออย่างเย็นชา


     ทั้งหกคนที่เหลือรู้สึกได้ถึงรังสีการฆ่าฟันจากเนี่ยหลี่ ความรู้สึกเย็นวาบแผ่กระจายไปทั่วกระดูกสันหลังของพวกเขา ความหมายของเนี่ยหลี่นั้นชัดเจน ถ้าหากพวกเขาไม่ไปที่น้ำพุทมิฬก็มีเพียงแค่ความตายเท่านั้นที่รอพวกเขาอยู่ แต่ถ้าพวกเขายอมไปที่น้ำพุทมิฬพวกเขาก็อาจจะยืดเวลาตายออกไปได้อีกระยะหนึ่ง


    ถึงแม้ว่าพวกเขาจะหลั่งเหงื่อเย็นเยียบออกมาจากการที่รู้ตัวว่าจะต้องไปน้ำพุทมิฬ พวกเขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นใดอีก


       “นายท่าน พวกเราจะไปขอรับ!” คนทั้งหกโอดครวญ ลำไส้ของพวกเขาเขียวคล้ำลงด้วยความสลดใจ ถ้าหากพวกเขารู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น พวกเขาก็จะไม่พยายามฆ่าและปล้นเนี่ยหลี่เลย สุดท้ายแล้วนอกจากพวกเขาจะไม่สามารถปล้นเนี่ยหลี่ได้พวกเขายังต้องประสบเคราะห์กรรมเช่นนี้อีก นี่ยังไม่ได้พูดถึงเรื่องที่จะต้องเดินทางไปสู่น้ำพุทมิฬ เวลานี้พวกเขาจะต้องตายแน่แล้วคนทั้งหกเดินนำหน้าเนี่ยหลี่ เมื่อพวกเขาไปถึงทางแยกบนถนน คนทั้งหกเดินไปทางซ้าย



     “ไปทางขวา! พวกเจ้าเดินผิดทางแล้ว ถ้าพวกเจ้าอยากตายก็จงพูดมา!” เสียงเย็นเยียบของเนี่ยหลี่ดังมาจากด้านหลัง รังสีการฆ่าฟันล้อมรอบตัวพวกเขา



    “พวกข้าผิดไปแล้ว!”


โปรดยกโทษให้พวกข้าด้วย นายท่าน!”


     คนทั้งหกรีบหันหลังกลับมาโดยทันที พวกเขาต่างก็สงสัยว่าเนี่ยหลี่รู้เส้นทางไปสู่น้ำพุทมิฬได้อย่างไรหนึ่งในหกคนนั้นร้องคร่ำครวญออกมา หากนายท่านรู้จักเส้นทางไปยังน้ำพุทมิฬดีแล้ว ไยนายท่านต้องให้พวกเรานำทางด้วย?”



    “หากข้าต้องการให้พวกเจ้านำทาง พวกเจ้าก็จะต้องนำทาง หยุดพูดอะไรเหลวไหลไร้สาระได้แล้ว!” เนี่ยหลี่คำรามอย่างเย็นชา ตั้งแต่ที่เขาเผชิญหน้ากับคนเหล่านี้ เนี่ยหลี่ก็ย่อมจะไม่สุภาพกับพวกเขาเป็นธรรมดา


    คนทั้งหกรู้สึกเข่าอ่อน ในสายตาของพวกเขา เนี่ยหลี่เปรียบเสมือนยมทูตที่มาจากนรก ความกลัวทำให้หัวใจของพวกเขาเต้นแรง



    กลุ่มคนทั้งเจ็ดคนเดินลึกเข้าไปเรื่อย ๆ ในที่สุดพวกเขาก็เข้าไปสู่ส่วนลึกของป่าหลังจากเวลาผ่านไปนาน คนกลุ่มหนึ่งก็มาถึงสถานที่ที่เนี่ยหลี่ต่อสู้กับเสี่ยวหลางและพรรคพวก คนหนึ่งที่เดินนำหน้ากลุ่มเป็นชายชราผมขาวซึ่งมีรูปร่างกำยำสมบูรณ์ เสี่ยวกวงและคนอื่นอีกสองสามคนเดินตามหลังชายชราคนนี้


  คนกลุ่มนี้หยุดการสะกดรอยตามและเริ่มสำรวจพื้นที่โดยรอบ มีศพสองศพอยู่บนพื้นเป็นสัญญาณของการเกิดการต่อสู้กันขึ้น


เมื่อเห็นเหตุการณ์เช่นนี้ ชายชราก็ขมวดคิ้ว


      “เกิดการต่อสู้กันขึ้นที่นี่เสี่ยวกวงเดินไปที่ศพศพหนึ่งและพูดอย่างตกใจ ท่านพ่อ นี่มันเสี่ยวหลาง!”

      เสี่ยวหลางเป็นคนที่ดุร้ายป่าเถื่อนคนหนึ่งในที่ราบสูงชะตาสวรรค์ ด้วยความแข็งแกร่งของเขาที่บรรลุระดับทองขั้นห้าดาว แม้กระทั่งพ่อของเสี่ยวกวง เสียวอู่ ก็ไม่สามารถทำอะไรเขาได้ เสี่ยวหลางมีความแข็งแกร่งและความกล้าหาญเป็นเลิศ เขาไม่ทำอะไรอย่างอื่นนอกจากจะฆ่าและปล้น นั่นเป็นสิ่งที่สร้างชื่อให้กับตัวเขา


พวกเขาไม่เคยคิดว่าเสี่ยวหลางจะถูกฆ่า


 หลังจากที่สำรวจบริเวณรอบ ๆ วี่แววของความตกตะลึงปรากฏในดวงตาของเสียวอู่ในขณะที่เขาพูด ฝีเท้าของเสี่ยวหลางนั้นหนักมาก จากที่นี่ไปถึงที่นี่มีร่องรอยของการโจมตีและจากนั้นจึงเกิดการปะทะกันขึ้นรอบ ๆ นี่ 


       แต่ไม่มีรอยเท้าคู่ต่อสู้ของเขาเลย ดังนั้นคู่ต่อสู้ของเขาน่าจะยืนอยู่บนก้อนหิน หลังจากมาถึงที่นี่ฝีเท้าของเสี่ยวหลางก็หนักขึ้น มันน่าจะมาจากการที่ความแข็งแกร่งของเขาถูกผลักดันขึ้นไปถึงขีดจำกัด อย่างไรก็ตามไม่มีรอยเท้าปรากฏขึ้นที่นี่อีก ดังนั้นจึงสามารถบอกได้ว่าพวกเขาน่าจะกระโดด  แม้ว่าจะมีรอยเท้าปรากฏอยู่ที่อื่นด้วย แต่ไม่มีสัญญาณของการต่อสู้ ดังนั้นเสี่ยวหลางน่าจะถูกฆ่าด้วยหนึ่งหรือสองกระบวนท่าเท่านั้น!”..จบตอน



แปลโดย XXX

เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง