test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

10 เม.ย. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 180 สับสนว่าถูกหรือผิด




      เซี่ยวหนิงเอ๋อมองไปที่เนี่ยหลี่จากตำแหน่งที่ห่างออกไป ดวงตาของนางทอประกายความงามเป็นระลอก ถึงแม้ว่าเขาเผชิญหน้ากับสถานการณ์ที่ใหญ่หลวง แต่เนี่ยหลี่ก็ไม่ได้แสดงให้เห็นว่ากลัวเลยสักนิด ถ้าหากเป็นคนอื่น ๆ ที่อยู่ในวัยเดียวกันกับเขา พวกเขาอาจจะกลัวจนแข้งขาอ่อน นางแอบถอนหายใจ เนี่ยหลี่กลายเป็นคนที่โดดเด่นจากที่เคยเป็นรองมาก่อน นางรู้สึกได้อย่างนั้น นางพยายามที่จะฝึกฝนอย่างหนักเพื่อไล่ตามเนี่ยหลี่ แต่นางตระหนักว่านางได้แต่มองเงาร่างด้านหลังของเขาทำให้นางอดเศร้าใจไม่ได้



      เนี่ยหลี่ขึ้นไปยืนบนเวทีและก้มลงมามองคนด้านล่างอย่างใจเย็น เสิ่นเฟย เสิ่นเยว่และเด็กคนอื่น ๆ ของตระกูลศักดิ์สิทธิ์ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นสบสายตากับเขา พวกเขาก้มหน้าลง ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขากำลังคิดอะไรอยู่




      ตั้งแต่ไม่มีใครสนับสนุนคำพูดของเสิ่นฮอง เนี่ยหลี่ก็ยิ้มออกมา เสิ่นฮองพยายามสร้างความร้าวฉานแต่ก็ตระหนักว่ามันเป็นไม่ได้ ถ้าเป็นเมื่อก่อนตระกูลศักดิ์สิทธิ์มีสิทธิ์ที่จะทำเช่นนั้นได้ อย่างไรก็ตามหลังจากเกิดเหตุการณ์ขึ้นมากมาย ตระกูลศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่มีกลุ่มคนที่จะมาสนับสนุนอีกต่อไป



เอียซิ่วและเอียโซ่วต่างก็มองตากันแล้วยิ้ม

เส้นเลือดโผล่ขึ้นมาจากมือของเสิ่นฮอง เขาจะไม่ยอมให้มันจบลงเช่นนี้ เขาพูดต่อด้วยเสียงอันดัง 



      “จากท่าทีที่ทุกตระกูลแสดงออกมา ก็ไม่มีอะไรจะต้องพูดกันอีก ตระกูลศักดิ์สิทธิ์ของข้าล้วนแต่ปกป้องเมืองกลอรี่ด้วยความศรัทธาและความจงรักภักดีมาตลอดนับเป็นเวลาหลายร้อยปี นักรบของพวกเราตายไปในสงครามนับไม่ถ้วน อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ทำให้ข้าผิดหวังมากที่สุด ไม่รู้ว่าท่านเจ้าเมืองไปได้ยินรายงานที่ใส่ร้ายป้ายสีตระกูลของข้ามาจากไหน ตระกูลวายุเหมันต์จึงกดขี่ตระกูลของข้าไปทุกที่ นั่นจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้ตระกูลศักดิ์สิทธิ์ของข้าประสบกับความสูญเสียอันใหญ่หลวง ข้าเรียกร้องให้ท่านเจ้าเมืองปรากฏตัวออกมา ข้าต้องการถามต่อหน้าเขาว่าตระกูลของข้าทำความผิดอะไรถึงได้รับความอัปยศอดสูเช่นนี้?”



    เสิ่นฮองมองมาที่เนี่ยหลี่และหยุดพูดไปครู่หนึ่งก่อนจะเค้นอารมณ์พูดต่อ ที่จริงแล้วเด็ก ๆ จากตระกูลของข้าถูกเนี่ยหลี่ระราน แต่ด้วยความที่พวกมันเป็นเด็ก มันหลีกเลี่ยงความขัดแย้งไม่ได้ ข้าจึงขอให้เนี่ยหลี่ยกโทษให้พวกเขาซะ แล้วข้าจะขอขมาในส่วนของพวกเขา!”

ฟังคำของเสิ่นฮอง เนี่ยหลี่อดด่าทอสาปแช่งในใจไม่ได้ จิ้งจอกเฒ่าเจ้าเล่ห์หวังจะผลักความแค้นทั้งหมดไปที่เด็กรุ่นหลัง เขาพยายามจะทำให้คนอื่นเข้าใจผิด


     ถ้าเหตุเกิดขึ้นจากเด็กรุ่นหลัง  มันจะทำให้ตระกูลวายุเหมันต์ดูจะใจแคบที่ระบายความแค้นของเนี่ยหลี่ด้วยการระรานตระกูลศักดิ์สิทธิ์ เป็นธรรมดาที่เด็กรุ่นหลังจะเกิดความขัดแย้งกันขึ้น แต่หลังจากนั้นพวกเขาก็จะร่าเริงเหมือนเดิม ถ้าเรื่องเล็กน้อยเช่นนั้นถึงขนาดทำให้ตระกูลทั้งตระกูลต้องเคลื่อนไหว อย่างนั้นเมืองกลอรี่จะต้องเต็มไปด้วยความโกลาหลไปอีกนาน



   ความเจ้าเล่ห์ของเสิ่นฮองทำให้เอียซิ่วและเอียโซ่วต้องยิ้มออกมา แต่พวกเขาก็ไม่ได้พูดอะไร พวกเขาต้องการดูว่าเนี่ยหลี่จะรับมืออย่างไร




    “ผู้อาวุโสเสิ่นฮองล้อเล่นแล้ว ความจริงข้ามีเรื่องขัดแย้งกับเสิ่นเยว่และเสิ่นเฟย แต่ถ้าท่านเอียซ่งฟังคำของข้าแค่ไม่กี่คำแล้วไประรานตระกูลศักดิ์สิทธิ์เช่นนั้น มันจะดูเป็นการอุกอาจมากเกินไป ในเมืองกลอรี่ตระกูลวายุเหมันต์วางตัวเป็นกลางเสมอ พวกเขาไประรานตระกูลอื่นตั้งแต่เมื่อไร?” เนี่ยหลี่หัวเราะร่า แม้ว่าสุ้มเสียงของเขาจะฟังดูไม่สุขุมลุ่มลึกเช่นเสิ่นฮอง แต่การแสดงออกของเขานั้นชัดเจนยิ่งนัก ความยิ่งใหญ่ของเขาไม่ได้ด้อยไปกว่าเสิ่นฮองเลย



     ผู้อาวุโสของหลาย ๆ ตระกูลปรึกษาหารือกันในหมู่ของพวกเขา สำหรับตระกูลวายุเหมันต์แล้ว การไประรานตระกูลศักดิ์สิทธิ์แค่เพียงเพราะว่าเด็กรุ่นหลังเกิดความขัดแย้งกันนั้น เป็นเรื่องที่ห่างไกลจากความเป็นจริงมาก ตระกูลวายุเหมันต์เป็นตระกูลที่เที่ยงธรรมและตรงไปตรงมา พวกเขาย่อมต้องไม่ใส่ใจเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่นนี้



       “มันไม่ได้เป็นเพราะเนี่ยหลี่หรอกเหรอ ถ้าอย่างนั้นทำไมตระกูลวายุเหมันต์ถึงได้กดขี่ตระกูลศักดิ์สิทธิ์เล่า?”เสิ่นฮองไม่สนใจการปรึกษาหารือจากพวกผู้อาวุโสหลายตระกูลที่เกิดขึ้นรอบ ๆ ตัวเขา เขาคำรามนอกจากนี้ข้ายังมีคำถามอื่นอีก ทำไมท่านเจ้าเมืองจึงยังไม่ปรากฏตัวซะที?” พวกเจ้ารวมหัวกันปิดบังพวกเราเพื่อจุดประสงค์อะไร? พวกเจ้ามีเจตนาอะไรกันแน่?”


    ตาของเสิ่นฮองหรี่ลงและทอประกายเย็นเยี่ยบวูบหนึ่ง เขาป้องมือคารวะไปที่ผู้อาวุโสคนอื่นก่อนพูดว่า ก่อนหน้านั้น คนของตระกูลศักดิ์สิทธิ์ได้ไปพบนายน้อยเอียฮั่นในสภาพบาดเจ็บสาหัสกำลังวิ่งหนีเพื่อรักษาชีวิตของเขา เขาเล่าให้ฟังว่าท่านเอียซ่งถูกลอบสังหารและได้เสียชีวิตไปแล้ว แม้กระทั่งตัวเขาเองก็ยังเกือบจะถูกลอบสังหารจนเชียชีวิตเช่นกัน คนร้ายเป็นคนทรยศและเจ้าเล่ห์ พยายามที่จะยึดตำแหน่งเจ้าเมือง! ข้าขอให้ท่านผู้อาวุโสให้ความเป็นธรรมด้วย!”



    คำพูดของเสิ่นฮองเปรียบเหมือนก้อนหินที่ทำให้เกิดระลอกคลื่น ท่านเจ้าเมืองเอียซ่งถูกฆ่าเหรอ? มันเกิดขึ้นขึ้นได้อย่างไร? มันช่างเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้!



  อย่างไรก็ตาม ถ้าหากว่าท่านเจ้าเมืองยังมีชีวิตอยู่ คำพูดของเสิ่นฮองจะถูกเปิดเผยง่าย ๆ เช่นนั้นหรือ?



     ทุกคนรู้สึกตกใจมาก ถ้าเป็นช่วงเวลาปกติ พวกเขาย่อมไม่เชื่อในคำพูดของเสิ่นฮอง อย่างไรก็ตามการที่ท่านเจ้าเมืองยังไม่ปรากฏตัวออกมานั้นทำให้เรื่องนี้มีพิรุธ มันเป็นงานเลี้ยงขนาดใหญ่ ทำไมพวกเขาถึงให้เนี่ยหลี่เป็นเจ้าภาพ?



     เมื่อได้กวาดตาดูท่าทีของผู้อาวุโสหลายคน มุมปากของเสิ่นฮองปรากฏรอยยิ้มขึ้น เขามองเนี่ยหลี่อีกครั้ง เจ้าเด็กเหลือขอ เจ้าจะเล่นลวดลายอะไรกับข้า? ปีกและขาของเจ้ายังไม่กล้าแข็งพอ



ผู้อาวุโสหลายคนมีสีหน้าลังเล เกิดเรื่องราวอย่างนั้นขึ้นจริง ๆ หรือ?


ท่านเจ้าเมืองถูกลอบสังหาร เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ มันสามารถทำให้เมืองกลอรี่สั่นสะเทือนได้!”




    เอียซิ่ว เอียโซ่วและคนอื่น ๆ ที่รู้ความจริงรู้สึกโกรธมากเมื่อได้ยินสิ่งที่เสิ่นฮองพูด คนที่พยายามจะลอบสังหารเอียซ่งคือเอียฮั่น พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าเสิ่นฮองจะไร้ยางอายถึงขนาดนำเรื่องเท็จนี้มาโต้แย้ง



  โชคดีที่เอียซ่งได้เนี่ยหลี่ช่วยเอาไว้ ไม่อย่างนั้นเสิ่นฮองอาจจะทำการใส่ร้ายป้ายสีได้สำเร็จ เมื่อถึงเวลานั้นเมืองกลอรี่อาจจะพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือ! เสิ่นฮองเจ้าเล่ห์ร้ายกาจเช่นเดียวงูพิษแท้ ๆ



      “ฮ่าฮ่าฮ่าฮุเหยียนเซียงหัวเราะเสียงดัง พี่เสิ่นล้อเล่นแล้ว ข้าไม่มั่นใจว่าคนของท่านพี่เสิ่นได้พบกับกับเอียฮั่นมาก่อน พี่เอียซ่งมีจิตสำนึกของเสือและกำลังจะก้าวไปสู่ระดับขั้นตำนาน ท่านกลับสาปแช่งเขาให้ตาย ข้าสงสัยว่าท่านมีเจตนาอะไรซ่อนเร้นอยู่กันแน่ พี่เอียซ่งกำลังจะมาถึงในไม่ช้านี้ และข้าจะคอยดูว่าท่านจะมีคำอธิบายว่าอย่างไร!”


     หลังจากได้ฟังคำของฮูเหยียนเซียงแล้ว แม้ว่าเหล่าผู้อาวุโสจะยังมีความสงสัยและความไม่พอใจอยู่เล็กน้อย แต่อารมณ์ของพวกเขาก็สงบลงได้มาก ฮูเหยียนเซียงเป็นคนที่เอียซ่งวางใจมากที่สุดคนหนึ่ง ดังนั้นจึงไม่มีเหตุผลที่เขาจะต้องโกหก



      เสิ่นฮองคำรามอย่างเย็นชา ท่านเจ้าเมืองมีการบ่มเพาะพลังที่ล้ำเลิศ นอกจากนั้นยังมีท่านเอียมัวที่ไร้ผู้ต้านทาน ข้าก็ไม่เชื่อเหมือนกันว่าเขาจะถูกฆ่าได้ง่าย ๆ ถ้าไม่ใช่คนที่ใกล้ชิดเขาการลอบสังหารจะทำได้อย่างไร?”



เสิ่นฮองหมายถึงว่าฮูเหยียนเซียงเป็นหนึ่งในผู้สมรู้ร่วมคิด!




    ใบหน้าของฮูเหยียนเซียงซีดเผือดลง เขาจ้องมองเสิ่นฮองด้วยความโกรธแค้น อย่างไรก็ตามเขาก็รู้ว่าจะต้องข่มเพลิงโทสะของเขาลง เขาจะต้องหาที่วางเท้าลงตรงหน้าจิ้งจอกเฒ่าตัวนี้ (เป็นสำนวนหมายถึงปรับตัวให้เข้ากับสถานการณ์) หลังจากคำนวณเวลาแล้ว เอียซ่งน่าจะนำเหล่าผู้ช่ำชองของตระกูลวายุเหมันต์ไปล้อมสาขาของสมาคมทมิฬและตระกูลศักดิ์สิทธิ์แล้ว ตราบเท่าที่พวกเขาสามารถถ่วงเวลาเสิ่นฮองและสร้างมั่นคงให้เกิดขึ้นกับผู้อาวุโสอื่น ๆ ได้นั้นก็จะเป็นการดี



     “พี่เสิ่นท่านก็ช่างใส่ร้ายป้ายสีจริง ๆ ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับพี่เอียซ่ง อะไรที่ถูกก็จะกลายผิดด้วยคำพูดของท่าน โชคดีที่ไม่ได้เกิดอะไรขึ้นกับเขา มิฉะนั้นแล้วมันจะไม่ได้หมายความว่าพวกเราต้องกลายเป็นแพะรับบาปเหรอ?” ฮูเหยียนเซียงหัวเราะ


   เสิ่นฮองใจสั่น ฮูเหยียนเซียงพยายามจะข่มเขาอย่างนั้นหรือ หรือว่าเอียซ่งสบายดี? เขายิ้มและพูด ถ้าอย่างนั้นทำไมท่านไม่ไปบอกให้ท่านเจ้าเมืองปรากฏตัวออกมาล่ะ?”



   ถ้าเอียซ่งถูกพิษสมุนไพรลิ้นมังกรเข้าไปจริง ก็มีเพียงความตายเท่านั้นที่รอคอยเขาอยู่ ถึงแม้ว่าตระกูลวายุเหมันต์มีวิธีรักษา แต่พวกเขาก็ไม่อาจยื้อชีวิตของเอียซ่งไว้ได้



   “เมื่อถึงเวลา เขาก็มาจะปรากฏตัวเองเนี่ยหลี่จ้องมองเสิ่นฮองแล้วพูด เหตุใดท่านผู้อาวุโสเสิ่นถึงได้กระวนกระวายใจนัก?”


   “ถ้าอย่างนั้น จะมีคำอธิบายเกี่ยวกับเอียฮั่นว่าอย่างว่าอย่างไร? ทำไมการประชุมใหญ่เช่นนี้เอียฮั่นจึงยังไม่ปรากฏตัว? ถ้าเอียฮั่นอยู่ที่นี่เราจะไม่ถามเขาให้รู้เรื่องได้เหรอ?” เสิ่นฮองรุก


   เนี่ยหลี่จะไม่ยอมให้ความจริงเปิดเผยออกมา หากผู้อาวุโสจากหลาย ๆ ตระกูลรู้ว่าเอียซ่งถูกพิษสมุนไพรลิ้นมังกรเข้า เนี่ยหลี่เกรงว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดจะเข้าสู่สภาวะโกลาหลทันทีและพวกเขาจะต้องเรียกร้องขอพบเอียซ่ง นี่เป็นกับดักของเสิ่นฮอง! แม้ว่าเนี่ยหลี่จะบอกว่าเอียซ่งได้รับการถอนพิษแล้วมันก็ไร้ประโยชน์



    เนี่ยหลี่ยิ้มและพูด ท่านเจ้าเมืองเป็นเสาหลักของเมืองกลอรี่ ผู้คนรอบข้างเขาต้องการลอบสังหารเขาอย่างนั้นหรือ? ช่างน่าขันนัก! อะไรคือข้อดีของการลอบสังหารท่านเจ้าเมือง? ถ้าเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นกับท่านเจ้าเมืองแล้วท่านเอียมัวกลับมา คนร้ายจะต้องตายอย่างน่าอเนจอนาถ



    ผู้อาวุโสทั้งหมดต่างมองตากันแล้วผงกหัว จากนี้ก็ยังมีท่านเอียมัว ถ้าหากว่าเอียซิ่ว เอียโซ่วและคนอื่นลอบสังหารเอียซ่งพวกเขาก็ไม่สามารถยึดตำแหน่งเจ้าเมืองมาครองได้อยู่ดี พวกเขาไม่เหตุผลจะต้องทำอย่างนั้น!



ฮืม ใครจะรู้ บางทีพวกเขาจะร่วมมือกับสมาคมทมิฬ?” เสิ่นฮองยังคงไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไป เขาทำได้เพียงแค่เดิมพันกับมัน


      ถ้ายังคงพิจารณาปัญหาเรื่องนี้อีกต่อไป ผู้อาวุโสจากหลาย ๆ ตระกูลอาจจะได้ข้อสรุปและตามหาตัวเอียซ่ง เนี่ยหลี่ยิ้ม ถ้าเช่นนั้นตระกูลศักดิ์สิทธิ์ต้องการที่จะพบใครสักคนหรือไม่?”



     “อย่าพยายามเปลี่ยนเรื่อง!” เสิ่นฮองยิ้ม เจ้าคิดว่าจะปิดบังความจริงได้เช่นนั้นหรือ? ตราบใดที่ท่านเอียซ่งยังไม่ปรากฏตัว พวกเจ้าก็อย่าหวังว่าจะรอดพ้นจากข้อครหาเลย!”


หรือว่าตระกูลศักดิ์สิทธิ์กลัวที่พบหน้าเขา? พาตัวเขาออกมา!” เนี่ยหลี่คำราม


  หลังจากนั้นสักครู่ เสิ่นหมิงถูกพาตัวเข้ามา สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกระวนกระวายและสิ้นหวัง



เสิ่นหมิง!” ตาของเสิ่นฮองหรี่เล็กลงและมีร่องรอยของเจตนาแห่งการฆ่าฟัน


ถูกต้อง นี่คือผู้อาวุโสเสิ่นหมิงแห่งตระกูลศักดิ์สิทธิ์เนี่ยหลี่จ้องมองเสิ่นฮองอย่างใจเย็น


      เสิ่นฮองยิ้มและพูดเมื่อเร็ว ๆ นี้เสิ่นหมิงได้กระทำความผิดขั้นร้ายแรง เขานำเงินจากตระกูลศักดิ์สิทธิ์ไปเดิมพันและได้เสียเดิมพันเป็นเป็นจำนวนหลายล้านเหรียญจิตมาร เขาได้ถูกขับไล่ออกจากตระกูลศักดิ์สิทธิ์ไปแล้ว ข้านึกไม่ถึงว่าเนี่ยหลี่จะจับตัวเสิ่นหมิงเอาไว้ได้ เนี่ยหลี่คิดจะใช้ปากของเสิ่นหมิงโจมตีตระกูลศักดิ์สิทธิ์ของข้าใช่หรือไม่? ตระกูลของข้ายืนหยัดในเมืองกลอรี่มาเป็นเวลาหลายร้อยปี จะมาถูกเด็กเหลือขออย่างเจ้าทำให้ชื่อเสียงตระกูลของข้ามัวหมองได้อย่างไร?” เสิ่นฮองชี้ให้เนี่ยหลี่เห็นว่าเสิ่นหมิงเป็นคนทรยศตระกูลศักดิ์สิทธิ์ ไม่ว่าเขาจะพูดอะไรออกมาก็จะไม่ใครเชื่อเขา



      “ฮ่าฮ่า วาจาของท่านผู้อาวุโสเสิ่นฮองช่างคมคายยิ่งนัก ด้วยคำพูดของท่านท่านสามารถกลับดำให้เป็นขาวและไม่ยอมเปิดโอกาสให้ผู้อื่นได้โต้แย้งเนี่ยหลี่พูดและมองเสิ่นฮองอย่างเย็นชา เขาคาดเอาไว้แล้วว่าเสิ่นฮองจะต้องเอ่ยวาเช่นนี้ออกมา
เสิ่นฮองขมวดคิ้ว หรือว่าเนี่ยหลี่จะยังมีวิธีอย่างอื่นอยู่อีก?...จบตอน



แปลโดย XXX



เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง