test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

27 มี.ค. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 162 การต่อสู้ที่รุนแรง



       หัวหน้าตระกูลทุกคนยิ้ม สิ่งที่ฮูเหยียนเซียงพูดล้วนไม่ผิด เนี่ยหลีใช้แค่น้ำยาบางอย่างและวัสดุใส่น้ำมันสีแดงยังฆ่าสัตว์อสูรได้มากมายโดยปราศจากเลือดและดาบของทหารยังไม่ถูกชักจากฝักด้วยซ้ำ เขาคนเดียวสามารถทำให้เมืองกลอรี่หลีกเลี่ยงการเสียชีวิตของคนได้มากมายผลงานเช่นนี้ ยากจะปฏิเสธได้ !



        เอียเซิ่งและเอียซิ่วมองไปยังหัวหน้าตระกูลคนอื่นๆและเอียซิ่วยิ้มออกมา เอียเซิ่งรู้ว่าเอียซิ่วจงใจพูดแบบนี้ต่อหน้าหัวหน้าตระกูลทุกคน เพื่อช่วยเนี่ยหลีให้มีผลงานที่ถูกบันทึกไว้ ในอนาคตหัวหน้าตระกูลทุกคนจะจดจำเนี่ยหลีได้



          เอียเซิ่งมองไปยังฝูงสัตว์อสูรนับไม่ถ้วนที่ตรงเข้ามา เมืองกลอรี่มักจะอยู่ภายใต้เหตุการณ์วิกฤติเสมอ ต้องเผชิญกับการโจมตีของฝูงสัตว์อสูรแทบตลอดเวลา ใครจะรู้วันใดเมืองอาจถูกทำลาย ถ้าหากเนี่ยหลีสามารถปกป้องเมืองกลอรี่ได้จริงๆ ก็ไม่มีปัญหาอะไรถ้าเนี่ยหลีจะแต่งงานกับหวินเอ๋อร์(ชื่อเล่นของ เอียจื้ออวิ้น)



          ถ้าหวินเอ๋อร์แต่งงานกับเนี่ยหลี และเธอกลายเป็นเจ้าเมือง บางทีมันคงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดนอกเหนือจากคิดเรื่องเอียฮั่น เอียเซิ่งถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้ เขามองไปยังเอียฮั่นที่ใส่เสื้อเกราะรบยืนอยู่คนเดียวที่หอคอยห่างออกไป รูปร่างของเขาช่างเหมือนรูปปั้นที่ตั้งอยู่โดดเดี่ยวหวังว่าฮั่นเอ๋อร์(ชื่อเล่นของ เอียฮั่น)จะสามารถทำใจได้



      ถึงแม้เอียฮั่นจะมีความสามารถไม่เลว แต่ปัจจุบันถ้าเทียบกับหวินเอ๋อร์และเนี่ยหลี เขานับว่าด้อยอยู่บ้าง นอกจากนี้ เขายังไม่มีผลงานที่โดดเด่นสำหรับเมืองกลอรี่ จึงขาดรากฐานที่ไม่มั่นคงไม่แน่นอน เนี่ยหลีมีผลงานที่โดดเด่นมาก สมบูรณ์แบบเหนือกว่าเอียฮั่น ถึงแม้ถ้าเอียฮั่นต้องการต่อสู้ เขาก็ไม่แน่ว่าจะเอาชนะเนี่ยหลีได้ (แพ้ไปนานแล้วลุง)


        เอียฮั่นรู้สึกอะไรบางอย่างจึงหันไปมองทางเอียเซิ่งจากหอคอย เขาไม่เคยคิดเลยว่าเนี่ยหลีจะมีวิธีการแทงข้างหลังเขาแบบนี้ ฆ่าสัตว์อสูรได้นับแสนตัว ในหมู่พวกนั้นยังมีระดับแบล็คโกลด์อีก 2 ตัว


        เอียฮั่นถึงค่อยเข้าใจว่าทำไมเอียเซิ่งถึงสนใจเนี่ยหลีนัก เขายังได้ยินว่าค่ายกลหมื่นอสูรนี้ยังถูกสร้างโดยเนี่ยหลี เพียงแค่ผลงาน 2 อย่างนี้ของเนี่ยหลี มันคงเป็นเรื่องยากที่เขาจะแข่งขันได้
เอียฮั่นกำหมัดแน่น เล็บที่แหลมคมจิกเข้าไปในฝ่ามือของเขา ความเจ็บปวดแค่นี้จะสามารถบรรเทาอาการจำใจยอมรับและความแค้นในจิตใจของเขาได้อย่างไร เขาหมายตาตำแหน่งเจ้าเมืองมาตลอด แต่เขาไม่สามารถครอบครองมันได้ เห็นได้ชัดว่ามันค่อยๆห่างออกจากเขาไปเรื่อยๆ


       เอียฮั่นนึกถึงเรื่องที่เสิ่นซิ่ว (อาจารย์ที่โรงเรียน ที่โดนเนี่ยลี่ทำให้ลาออก) กล่าว ถ้าเขาไม่สามารถครอบครองตำแหน่งเจ้าเมืองได้ ดังนั้นใครก็ครอบครองมันไม่ได้ !


ดวงตาเอียฮั่นแดงกล่ำ เขากัดฟันและคิดอยู่ในใจ 

  

      “นี่เป็นพวกเจ้าบังคับให้ข้าทำเองนะ


    ตอนนี้ ด้านบนของกำแพงเมืองลู่เพียว เว่ยหนานและกลุ่มของเขาไม่สามารถระงับความตื่นเต้นไว้ได้ พวกเขายังใช้ไม้ไผ่ฆ่าสัตว์อสูรไปนับสิบตัว
ลู่เพียวยืนอยู่บนกำแพงเมือง เป่าลมออกจากปากแล้วหัวเราะ ฝูงสัตว์อสูรพวกนี้ก็ไม่เห็นจะเท่าไรนี่ !


    เห็นอาการที่ลู่เพียวแสดงออกมา เซียวซุ่ยเพียงแค่โกรธเล็กน้อย เมื่อกี้ที่ผ่านมา เขายังงอแงอยู่เลย แต่ตอนนี้กลับกระหยิ่มยิ้มย่อง เธอยังคิดว่าจะเตะลู่เพียวใส่ผนังสักที


     “อย่ามัวดีใจเกินไป ฝูงสัตว์อสูรมีเป็นล้านตัว เราจัดการพวกมันไปได้แค่ 1 ใน 10 เท่านั้น


      ตูซือถึงกับพูดไม่ออก นี่เป็นเพียงฝูงสัตว์อสูรฝูงแรกนอกจากลู่เพียวที่ยังทำเป็นเล่นได้ พวกที่เหลือต่างเงียบขรึมจริงจัง หลังจากฝูงสัตว์อสูรทั้งหมดได้ผ่านแนวป้องกันที่ 3 มา พวกเขาจะใช้แผนอะไรต่อไปดี ?


     แนวป้องกันที่ 3 ซึ่งถูกจัดเตรียมไว้ในครึ่งชั่วโมงหรือชั่วโมงหนึ่ง ฆ่าสัตว์อสูรลมหิมะไปได้นับหมื่นตัว อย่างไรก็ตาม ฝูงสัตว์อสูรลมหิมะยังคงกรีธาทัพมุ่งหน้าต่อ


   ฝูงสัตว์สัตว์อสูรลมหิมะค่อยๆเข้าประชิดกำแพงเมือง ตึงง ! ประตูเมืองถูกกระแทกในทันที


 “เร็วเข้า ! เทน้ำมันสีแดงลงไป


      กลุ่มนักสู้เทถังใส่น้ำมันสีแดงจากด้านหลังลงไปแล้วจุดไฟ ตูม ! เปลวไฟพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
ด้านล่างประตูเมือง นี่แหละเป็นแนวป้องกันที่ 4 !
เปลวไฟลุกท่วมฝูงสัตว์อสูรลมหิมะเหลือคณานับ บริเวณใต้กำแพงเมืองได้กลายเป็นทะเลเพลิงแผดเผาสัตว์อสูรลมหิมะที่กำลังคำรามอย่างน่าสยดสยอง ที่เกิดเหตุกลายเป็นแดนกลียุคทันที
ทหารบนกำแพงเมืองต่างถืออาวุธครบมือ พร้อมจะกระโจนเข้าสู่การต่อสู้ทุกเวลา 


     เมื่อแนวป้องชั้นที่ 4 แตกแล้ว ตอนนั้นจะเป็นการใช้คมดาบเข้าสู้ ในตอนนั้นพวกเขาไม่มีทางเลือก ต้องเข้าปะทะกับฝูงสัตว์อสูรลมหิมะสถานเดียว


 “สัตว์อสูรจะพุ่งขึ้นบนกำแพง !เสียงตะโกนได้ยินมาจากที่ไกลๆน้ำมันสีแดงกลายเป็นเปลวเพลิงที่รุนแรง แม้เปลวเพลิงจะแผดเผาสัตว์อสูรลมหิมะไปมากมาย แต่พวกมันยังมีสัตว์อสูรลมหิมะระดับแบล็คโกลด์ตัวอื่นที่ทรงพลังอีกที่สามารถพุ่งขึ้นกำแพงได้ ผู้เชี่ยวชาญจากตระกูลต่างๆพากันชักดาบออกมาถืออย่างพร้อมเพรียงกันทันที


    โฮกกกกก !


    สัตว์อสูรลมหิมะระดับแบล็คโกลด์ 2-3 ตัวพุ่งขึ้นบนกำแพงแล้วตวัดกรงเล็บของพวกมันไปรอบๆสังหารทหารตายไปหลายคน ในวินาทีนั้นเลือดกระเด็นเต็มกำแพงเมือง


  *ฟุ่บบ ! * *ฟุ่บบ ! * *ฟุ่บบ ! *



      คนหลายคนพุ่งเข้าใส่สัตว์อสูรลมหิมะระดับโกลด์ในพริบตา คนทั้งหมดนี้ต่างเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับโกลด์เป็นอย่างน้อย มีแม้กระทั่งระดับแบล็คโกลด์ไม่กี่คน พวกเขาร่วมมือกันสังหารสัตว์อสูรระดับโกลด์อย่างรวดเร็วและโยนศพพวกมันลงจากกำแพงเมือง



      การต่อสู้ที่รุนแรงกระจายเป็นวงกว้างบนกำแพงเมือง ถึงแม้จะมีคนบาดเจ็บล้มตาย เมื่อเปรียบเทียบกับฝูงสัตว์อสูรในอดีต นับว่าดีกว่ามาก ในอดีต เมื่อฝูงสัตว์อสูรมาถึง พวกมันกระโดดขึ้นกำแพงเมืองเป็นกลุ่ม หลังจากนั้นจะมีการต่อสู้ที่รุนแรงโดยใช้คมดาบเช่นเดียวกับเครื่องบดเนื้อ ฆ่าฟันกันมากมายในทันที



      คราวนี้ สัตว์อสูรลมหิมะล้มตายในทะเลเพลิงเป็นว่าเล่น มีเพียงสัตว์อสูรระดับโกลด์เล็กน้อยที่สามารถขึ้นกำแพงเมืองได้ นอกจากนี้สัตว์อสูรลมหิมะยังต้องเผชิญกับเปลวเพลิงที่ลุกโชน ด้วยเปลวเพลิงที่ลุกโชนขึ้นสู่ท้องฟ้า ความสามารถในการต่อสู้ของพวกมันก็จะลดลง ผู้เชี่ยวชาญจากตระกูลต่างๆบนกำแพงเมืองช่วยกันฆ่าสัตว์อสูรลมหิมะที่ปีนขึ้นบนกำแพงเมืองตลอดเวลา


 ถังน้ำมันสีแดงถูกเทลงมา และคลื่นเปลวเพลิงลุกท่วมสัตว์อสูรลมหิมะ


      การต่อสู้ที่รุนแรงบนกำแพงเมืองยังดำเนินต่อไป และเนี่ยหลียังออกคำสั่งอย่างต่อเนื่อง แม้ว่าจะมีน้ำมันสีแดงมากมาย แต่สถานการณ์เช่นนี้อย่างดีสุดก็สามารถประคองไว้ได้ไม่กี่ชั่วโมงอย่างไรก็ตาม เนี่ยหลีมอบแบบศิลาจารึกวัสดุที่เกี่ยวข้องให้สมาคมปรุงยาเพื่อให้เริ่มสร้างระเบิดขวดเลือดปีศาจ เมื่อใช้น้ำมันสีแดงจนหมด พวกเขาจะเริ่มใช้ระเบิดขวดเลือดปีศาจ !


     จนถึงตอนนี้ ยังไม่มีการให้สัญญาณใดๆที่จะดำเนินการของหัวหน้าตระกูลต่างๆ พวกเขามีหน้าที่รอสัญญาณเตือน



      “ส่งใครก็ได้กลับไปตระกูลทันที เรียกทุกคนในตระกูลมาช่วยกันเทน้ำมันที่นี่ วันนี้แหละ พ่อจะเผาสัตว์อสูรลมหิมะเหล่านี้ให้เหี้ยนเลย !ฮูเหยียนเซียงตะโกน คนหลายคนจากตระกูลฮูเหยียนเตรียมรวบรวมน้ำมันสีแดงทันที



      หัวหน้าตระกูลจากตระกูลต่างๆพากันส่งคนกลับไปรวบรวมน้ำมันสีแดง แม้ว่าถ้าพวกเขาจะไม่มีน้ำมันสีแดงไว้ใช้อีกเป็นปีๆ พวกเขาก็ยินดีที่จะใช้มันทำลายสัตว์อสูรลมหิมะเหล่านี้ ! ถ้าประชาชนของเมืองกลอรี่รู้ว่าน้ำมันสีแดงสามารถใช้สู้กับสัตว์อสูรลมหิมะได้ พวกเขาคงจะสนับสนุนด้วยน้ำมันสีแดงทั้งหมดในบ้านของพวกเขาโดยไม่มีการลังเลแน่นอน


        เอียเซิ่งมองไกลออกไป จากสายตาของเขาเห็นสัตว์อสูรระดับแบล็คโกลด์หลายสิบตัวภายในกองทัพสัตว์อสูรลมหิมะ สัตว์อสูรระดับแบล็คโกลด์เหล่านี้พวกมันอันตรายยิ่งยวดอย่างถึงที่สุด ฝูงสัตว์อสูรทั้งฝูงจะถูกสั่งการโดยพวกมัน !



       การต่อสู้ตกอยู่ในสถานะน่าเป็นห่วง พื้นที่ด้านล่างกำแพงเมืองเป็นเหมือนเครื่องบดเนื้อขนาดใหญ่ สัตว์อสูรลมหิมะนับแสนตัวถูกฆ่าตาย และด้านบนกำแพงเมืองก็ตกอยู่ภายใต้การต่อสู้ มีผู้เสียชีวิตแล้วนับร้อยนับพันชีวิตอย่างไรก็ตาม สถานการณ์ปัจจุบันยังคงพอใจได้สำหรับเมืองกลอรี่



        ในขณะที่เนี่ยหลีเป็นผู้บัญชาการรบ อยู่ๆเขาก็รู้สึกเหมือนเขาตกอยู่ในโลกที่ว่างเปล่า สัตว์อสูรจำนวนนับไม่ถ้วนด้านล่างกำแพงต่างคร่ำครวญ เสียงของพวกมันเหมือนจะลอยห่างออกไปเรื่อยๆ สัตว์อสูรลมหิมะนับไม่ถ้วนที่ตายไปดูเหมือนวิญญาณนับไม่ถ้วนที่ลอยอยู่ในอากาศ


   เนี่ยหลีรู้สึกได้ถึงวิญญาณจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังรวบรวมไปที่เขา จิตวิญญาณทั้งหมดนี้ได้พุ่งเข้าสู่เขตแดนวิญญาณของเนี่ยหลีอย่างไม่หยุดยั้ง


   ตูม ! ตูม ! ตูม !


       ภายใต้ผลกระทบของอำนาจจิตวิญญาณทั้งหมดนี้ เขตแดนจิตวิญญาณของเขาขยายขึ้นอย่างน่าตกใจ


     เนี่ยหลีรู้สึกว่าเขตแดนจิตวิญญาณของเขากำลังจะระเบิดออกมา การเคลื่อนไหวของร่างกายเขาช้ามาก เนี่ยหลีขมวดคิ้วแน่น อุบัติเหตุเช่นนี้กลับมาเกิดขึ้นในช่วงเวลาสำคัญ


      ฟุ่บบ ! * *ฟุ่บบ ! * *ฟุ่บบ ! *


     สัตว์อสูรระดับโกลด์จำนวนหนึ่งพุ่งขึ้นมาบนกำแพงเมือง ตู่ซือ ลู่เพียวและคนที่เหลือทั้งหมดผสานร่างกับจิตวิญญาณอสูรตามลำดับและเข้าร่วมต่อสู้ ต้วนเจี้ยนเตรียมตัวพลางพุ่งตรงไปยังสถานที่ๆสัตว์อสูรระดับโกลด์ชุมนุมกันมากที่สุดทันใดนั้น สัตว์อสูรระดับโกลด์ 2 ตัว พุ่งตรงไปหาเนี่ยหลี



      “เนี่ยหลี ระวัง !เซียวหนิงเอ๋อพลันตระหนักในปฏิกิริยาแปลกๆไม่ชอบมาพากลของเนี่ยหลี เนี่ยหลีดูเหมือนมีอาการมึนงง คิ้วของเขาขมวดแน่นและดูเหมือนเขามีอาการเจ็บปวดมาก เธอมุ่งหน้าไปหาเนี่ยหลีในทันทีโดยไม่คำนึงถึงตัวเอง



      เอียจื้ออวิ้นก็คอยสังเกตดูเนี่ยหลีเช่นกัน เธอมองดูเซียวหนิงเอ๋อพุ่งตรงไปช่วยเหลือเนี่ยหลีจากสัตว์อสูรระดับโกลด์ 2 ตัวที่กระโจนเข้าใส่เนี่ยหลีและเซียวหนิงเอ๋อ ถ้าเธอไม่หยุดพวกมันไว้ ทั้งเนี่ยหลีและเซียวหนิงเอ๋อจะตกอยู่ในอันตรายแน่นอน ทันใดนั้นเอียจื้ออวิ้นควบคุมจิตวิญญาณอสูรราชินีหิมะ พายุปรากฏขึ้นบนฝ่ามือทั้งสองข้างของเธอ และปาตรงไปยังสัตว์อสูรระดับโกลด์ทั้ง 2 ตัวทันที


เอียจื้ออวิ้นเพิ่งบรรลุเข้าสู่ระดับโกลด์ 1 ดาวและสัตว์อสูรทั้ง 2 ตัวอย่างต่ำก็ระดับโกลด์ 3 ดาว อย่างไรก็ตามเอียจื้ออวิ้นไม่ได้สนใจเกี่ยวกับความต่างชั้นมากนัก พายุทั้ง 2 พุ่งใส่ร่างของสัตว์อสูรระดับโกลด์ทั้ง 2 ตัวทำให้ร่างกายของพวกมันหยุดชะงักเล็กน้อย


       วิชากำแพงน้ำแข็ง !


     เอียจื้ออวิ้นรีบร่ายคาถาในขณะที่จิตวิญญาณอสูรราชินีหิมะควบคุมพลังธาตุน้ำ ก่อให้เกิดผนังหนาทึบข้างหลังเนี่ยหลีและเซียวหนิงเอ๋อ
ตูมม !



        สัตว์อสูรระดับโกลด์ 2 ตัวชนกำแพงน้ำแข็งอย่างจัง พวกมันเปล่งเสียงครวญครางพลางถอยออกมา


      ในขณะนี้ ใบหน้าของเอียจื้ออวิ้นเริ่มซีดเซียวเล็กน้อยมีร่องรอยของเลือดไหลออกจากมุมปาก ปัจจุบันด้วยความแข็งแกร่งของเธอจะเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรระดับโกลด์ 3 ดาวนับว่ายังยากเกินไปสำหรับเธอ


    เมื่อเซียวหนิงเอ๋อผลักเนี่ยหลีออกไป เธอเหลือบมองไปทางเอียจื้ออวิ้นอย่างซึ้งใจ เอียจื้ออวิ้นเพิ่งช่วยตัวเธอและเนี่ยหลีไว้ก่อนหน้านี้

    ตูมม !


        เซียวหนิงเอ๋อและเนี่ยหลีล้มกระแทกพื้นอย่างแรง เซียวหนิงเอ๋ออดไม่ได้ต้องร้องออกมา แม้ว่าการบ่มเพาะพลังของเธอได้มาถึงระดับโกลด์  เธอก็เป็นเพียงร่างทรงอสูร ดังนั้นร่างกายของเธอจึงไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก หลังจากที่กลิ้งออกมาเธอจึงถูกน้ำหนักของเนี่ยหลีทับไว้


หนิงเอ๋อ พาเนี่ยหลีหนีออกไปก่อน !เอียจื้ออวิ้นกล่าวด้วยน้ำเสียงหวั่นวิตก เธอยังควบคุมราชินีหิมะป้องกันอยู่ด้านหน้าของเนี่ยหลีและเซียวหนิงเอ๋อ


     “เอียจื้ออวิ้น เจ้า...เซียวหนิงเอ๋อมองไปยังเอียจื้ออวิ้น ในใจของเธอรู้สึกเจ็บปวดขึ้นมา เธอยังคงจำได้ ตอนที่เธอยังเด็กมาก พวกเธอเป็นเพื่อนที่สนิทกันมาก อย่างไรก็ตาม เมื่อเวลาผ่านไป  เซียวหนิงเอ๋อค่อยๆเข้าใจถึงระยะห่างระหว่างพวกเธอ เอียจื้ออวิ้นเป็นถึงลูกสาวเจ้าเมือง ขณะที่เธอไม่มีอะไรเลย 


      เธอต้องเผชิญกับชะตากรรมที่ต้องแต่งงานกับคนอื่น ต้องแต่งงานกับไอ้สารเลวเสิ่นเฟยนั่น เธอเต็มไปด้วยความเศร้าโศก เธอพยายามทำงานหนักตลอดเวลา พยายามที่จะเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของเธอเอง หลังจากนั้น 


      เนี่ยหลีช่วยรักษาอาการเจ็บป่วยของเธอและทำให้เธอมีพรสวรรค์สูงที่สุดในบรรดาคนในครอบครัวของเธอ ดังนั้นเธอจึงสามารถกำจัดโซ่ที่น่ารังเกียจก่อนที่เธอจะรู้สึกโล่งใจ อย่างไรก็ตามคนๆเดียวที่เนี่ยหลีรักคือเอียจื้ออวิ้น



      ทำไมโชคชะตามักจะเล่นตลกกับนางนัก ทุกๆสิ่งตกเป็นของเอียจื้ออวิ้นทั้งหมดอย่างไรก็ตาม คนที่ช่วยพวกนางไว้ในวันนี้ก็คือเอียจื้ออวิ้นเซียวหนิงเอ๋อยังค่อนข้างใจดี เธอทนไม่ได้ที่จะเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับเอียจื้ออวิ้นและตะโกนเตือนเธอว่า 


ระวัง !


      เนี่ยหลีได้รับการกระแทก จึงรู้สึกตัวขึ้นมาช้าๆ ทันใดนั้น เขารู้สึกว่ากดลงไปบนอะไรบางอย่าง รู้สึกว่ามีอะไรอยู่ใต้เขา สัมผัสนั้นช่างนุ่มนิ่มและมีกลิ่นหอมของผู้หญิง เขาลืมตาขึ้นมาทันทีกลับกลายเป็นหนิงเอ๋อ พวกเขาถูกกั้นกลางโดยเสื้อผ้าบางๆ ดังนั้นเขาจึงรู้สึกได้ถึงร่างกายอันยั่วยวนของเธอได้เต็มๆ เนี่ยหลีมีสติชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ เห็นเซียวหนิงเอ๋อออกอาการกังวลกับเขาก็ถึงกับอึ้ง เขาหวนคิดได้ทันที ก่อนหน้านี้เขตแดนวิญญาณของเขาได้รับผลกระทบจนเจ็บปวด ดูเหมือนจะมีสัตว์อสูรระดับโกลด์ 2 ตัวพุ่งเข้ามาจู่โจมเขาและเป็นเซียวหนิงเอ๋อที่ช่วยเขาไว้



     “เนี่ยหลี ได้สติแล้วหรือ ? ก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้นกับเจ้า ? เจ้าทำให้ข้ากลัวแทบตาย !เซียวหนิงเอ๋อเห็นเนี่ยหลีคืนสติก็รู้สึกโล่งอก ในทันทีเธอรู้สึกว่าเนี่ยหลียังคงนอนทับเธออยู่ แก้มของเธอพลันเปลี่ยนเป็นสีแดงทันที เธอรีบเขย่าเนี่ยหลี เร็ว ลุกขึ้นจื้อหวินยังคอยปกป้องพวกเราจากสัตว์อสูรและพวกเรายังตกอยู่ในตำแหน่งอันตราย !
เป็นเนี่ยหลีที่ยังคงนอนทับเธออยู่  



      เธอต้องการผลักเนี่ยหลีออก แต่เธอกลัวจะทำร้ายเขา ทำให้เนี่ยหลีได้รับบาดแผลจากการกระทบกระเทือนมากขึ้น การสัมผัสร่างกายกันทำให้เธอรู้สึกอายและกังวลขึ้นมา


     เนี่ยหลีลุกขึ้นอย่างยากลำบาก เขตแดนจิตวิญญาณของเขารู้สึกเหมือนกับมันถูกฉีกเป็นชิ้นๆ
ความทรมานนี้ทำให้เนี่ยหลีเบะปากอย่างเจ็บปวด


เนี่ยหลี เจ้าเป็นอย่างไรบ้างเซียวหนิงเอ๋อเอ่ยถามอย่างใจจดใจจ่อ รีบพยุงเนี่ยหลีทันที


ยังไม่ค่อยดี ข้าต้องปรับแต่งอำนาจของจิตวิญญาณของข้าอีกเล็กน้อยเนี่ยหลีกล่าว เขานั่งลงขัดสมาธิในทันทีและเริ่มปรับแต่งอำนาจจิตวิญญาณในเขตแดนจิตวิญญาณของเขา โดยการฟื้นสภาพอย่างรวดเร็ว เขาสามารถกลับเข้าสู่การต่อสู้ได้อีกครั้ง



    เพื่อป้องกันไม่ให้เนี่ยหลีถูกโจมตี เซียวหนิงเอ๋อคอยปกป้องเนี่ยหลีอยู่ข้างๆแม้ว่าผู้เชี่ยวชาญจากตระกูลต่างๆได้ฆ่าสัตว์อสูรไปมากมาย จำนวนของสัตว์อสูรระดับซิลเวอร์และโกลด์ที่ปีนขึ้นกำแพงกลับดูไม่ลดลงเลย และพวกเขาเข้าสู่การต่อสู้ที่ดุเดือด



     เอียจื้ออวิ้นผสานกับจิตวิญญาณอสูรราชินีหิมะของเธอ ร่างกายของเธอพุ่งกลับไปกลับมาเพื่อหลบการโจมตีของสองสัตว์อสูรระดับโกลด์ พายุหิมะขนาดเล็กกลายเป็นดาบพุ่งเข้าใส่สัตว์อสูรระดับโกลด์ทั้ง 2 ตัว



     ตูม ! ตูม !


 สะเก็ดน้ำแข็งระเบิดออก ทำให้การเคลื่อนไหวของสองสัตว์อสูรระดับโกลด์หยุดลงเล็กน้อย สัตว์อสูรระดับโกลด์ทั้ง 2 ตัวคำรามอย่างบ้าคลั่งและกระโจนเข้าใส่เอียจื้ออวิ้นทำให้เธอไม่สามารถหลบได้ทันกาล



     จิตวิญญาณอสูรราชินีหิมะรวมเข้ากับเอียจื้ออวิ้นซึ่งระดับโกลด์ 1 ดาว ถึงแม้จะเหนือว่าทั้งระดับและการต่อสู้ แต่ยังคงไม่สามารถจัดการกับสัตว์อสูรระดับโกลด์ 3 ดาวทั้ง 2 ตัวได้


       มองเห็นเอียจื้ออวิ้นกำลังตกอยู่ในอันตราย เซียวหนิงเอ๋อรู้สึกเป็นกังวล ตอนที่เธอกำลังเตรียมตัวจะช่วยเอียจื้ออวิ้น สัตว์อสูรระดับโกลด์ตัวหนึ่งพุ่งมาจากด้านข้างจะโจมตีเนี่ยหลี เห็นสถานการณ์นี้เข้า เซียวหนิงเอ๋อผสานกับวิหคอัสนีบาตสรวงสรรค์แล้วกางปีกของเธอออก ยิงบอลสายฟ้าตรงไปยังสัตว์อสูรระดับโกลด์ทันที .......... จบจ้า

แปลโดย Prince Oum


เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง