test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

27 มี.ค. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 161 ความคิดที่ชั่วร้าย



เสียงคำรามของสัตว์อสูรดูน่ากลัวเหมือนเสียงฟ้าร้องดังสนั่น ทำให้กำแพงเมืองสั่นสะเทือนจนฝุ่นร่วงลงมามองเห็นสัตว์อสูรจำนวนนับไม่ถ้วน ลู่เพียว ตูซือและคนที่เหลือต่างมีใบหน้าหวาดหวั่น


      “พระเจ้าช่วย กับสัตว์อสูรลมหิมะมากมายขนาดนี้ มีแต่ตายกับตาย ! ข้าไม่อยากกลายเป็นอุจจาระของสัตว์อสูรลมหิมะเหล่านี้หรอกนะ !ลู่เพียวทำสีหน้าเจื่อนๆ พระเจ้าเมตตาข้าด้วยเถอะ ข้ายังเวอร์จิ้นอยู่เลยนะ !


        “พูดอะไรของเจ้า !เซียวซุ่ยเตะเข้าที่ก้นของลู่เพียว ถ้าสัตว์อสูรลมหิมะเหล่านี้ปีนขึ้นกำแพงเมืองได้ละก็ เราคงกลายเป็นอาหารของพวกมันแน่ๆ !



       ตู่ซือยกนิ้วโป้งให้เซียวซุ่ย ถ้าผู้หญิงอย่างเซียวซุ่ยยังไม่กลัว แล้วทำไมผู้ชายอย่างเขาต้องกลัวด้วย ?


       แม้ว่าลู่เพียวจะบ่นอู้อี้ก่อนหน้านี้ เขาก็ยังคงยืนอยู่บนกำแพงเมือง เขาเพียงแค่คร่ำครวญไปเท่านั้นเอง แต่เขายังคงเป็นแกนนำได้ ไม่อย่างนั้นชาติที่แล้วเขาคงไม่ตายอย่างผู้เสียสละเซียวหนิงเอ๋อและเอียจื้อหวินยืนอยู่ข้างหลังเนี่ยหลีโดยไม่พูดอะไร


     เอียจื้อหวินเหลือบมองเอียเซิ่งซึ่งยืนห่างออกไป เนื่องจากเป็นลูกสาวเจ้าเมือง เธอนับว่าไม่ด้อยกว่าคนอื่น เมื่อเผชิญหน้ากับฝูงสัตว์อสูร เธอจะไม่ยอมถอยหลังเด็ดขาด นี่เกี่ยวข้องกับความภาคภูมิใจของตะกูลวายุเหมันต์!


 เมืองกลอรี่กำลังรอให้พวกเขาปกป้องอยู่ !



    เซียวหนิงเอ๋อจ้องมองแผ่นหลังของเนี่ยหลี ย้อนกลับไปในเขตแดนจองจำแห่งอเวจี เธอมีประสบการณ์เกี่ยวกับความตายมาก่อน ดังนั้นเธอจึงไม่เกรงกลัวความตาย ถ้าฝูงสัตว์อสูรทำลายเมืองกลอรี่ได้จริง เธอก็ยินดีตายพร้อมเนี่ยหลีเนี่ยหลีมองไกลออกไป ฝูงสัตว์อสูรแถวหน้าสุดได้เข้าถึงแนวป้องกันชั้นแรกแล้ว เมื่อผ่านพื้นที่ลาดเอียงความเร็วของฝูงสัตว์อสูรก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัด ฝูงสัตว์อสูรผ่านพื้นที่ลาดเอียงไปได้ก็เข้าสู่ด้านหน้าของบริเวณหลุมที่ขุดอย่างรวดเร็ว


  เมื่อฝูงสัตว์อสูรเหยียบลงบนพื้นดิน พวกมันเหยียบลงไปในหลุมและถูกทำให้เชื่องช้าด้วยของเหลวจำนวนมาก


      เมื่อน้ำยาสัมผัสกับขนของสัตว์อสูรลมหิมะ มันระเบิดออกลุกท่วมกลายเป็นทะเลเพลิงในทันที พริบตาสัตว์อสูรหลายตัวที่อยู่ด้านหน้าก็แผดร้องอย่างน่าสังเวชในทะเลเพลิง เปลวเพลิงลุกลามแผดเผาสัตว์อสูรลมหิมะนับพันตัวในทันทีสิ่งที่สัตว์อสูรลมหิมะกลัวที่สุดคือเปลวเพลิง อย่างไรก็ตามเปลวเพลิงธรรมดาไม่มีทางทำให้เกิดรอยไหม้บนตัวของสัตว์อสูรลมหิมะได้แน่ 


      เนี่ยหลีเทอะไรบางอย่างลงไปในหลุมน้ำมันสีแดง ภายในน้ำมันสีแดงนี้ เขาใส่วัสดุที่เป็นแร่บางอย่างลงไป เมื่อน้ำมันสัมผัสกับผิวหนังหรือขนจะเป็นตัวจุดระเบิด เปลวเพลิงร้อนแรงนี้ไม่ใช่สิ่งที่จะใช้ความเย็นธรรมดาๆดับได้


      กับการรุกคืบของฝูงสัตว์อสูร แนวหน้าของสัตว์อสูรลมหิมะไม่มีทางที่จะหยุดได้ทั้งหมด พวกมันต่างกระแทกกันเข้าสู่ทะเลเพลิง ก่อให้เกิดเปลวเพลิงที่รุนแรงมากขึ้น


     ในช่วงเวลาไม่กี่นาที มองเห็นแต่ซากศพของสัตว์อสูรลมหิมะเหล่านี้ซ้อนๆกันเป็นภูเขาซากศพขนาดใหญ่


        สัตว์อสูรจำนวนหลายพันถึงกับตายในทันที !
เห็นฉากนี้เข้าทุกคนถึงกับตกตะลึง ใครจะคิดว่าน้ำยาในหลุมพวกนั้นจะมีอำนาจน่ากลัวเช่นนี้ ? ในเวลาเพียงครู่เดียว มันถึงกับป้องกันการโจมตีของสัตว์อสูรได้


     ตอนนี้ แม้แต่เอียเซิ่ง เอียซิ่วและคนที่เหลือยังตกตะลึงอยู่หลายวินาที ก่อนที่พวกเขาจะมีท่าทางยินดี พวกเขาไม่คิดว่าเนี่ยหลีใช้น้ำยาอะไรถึงเป็นอาวุธที่ยอดเยี่ยมในการต่อต้านสัตว์อสูร



    “เนี่ยหลีมีวิธีการหลายอย่าง แค่การเคลื่อนไหวของเขาคนเดียวสามารถรักษาความแข็งแกร่งของเราได้ไม่น้อย !เอียซิ่วพูดอย่างตื่นเต้นเอียซ่งก็ชื่นชมผ่านทางสายตาอย่างเป็นนัย เนี่ยหลีทำงานได้ดี


       ใบหน้าของเสิ่นฮองมัวหมองลง เขาไม่เคยคิดเลยว่าการโจมตีของฝูงสัตว์อสูรจะถูกป้องกันในทันที


      “ดูนั่น ! หนึ่งในทหารของเมืองตะโกนออกมาอย่างร้อนรนมองไกลออกไป หลังจากฝูงสัตว์อสูรชุดแรกที่ถูกป้องกัน มันแบ่งออกเป็น 2 ฝั่งอ้อมเปลวเพลิงมาอย่างรวดเร็ว



      เอียเซิ่งหน้าเปลี่ยนสีอย่างรวดเร็ว ไม่ดีแน่ ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ฝูงสัตว์อสูรกำลังมุ่งตรงไปทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตกของเมือง ! พวกทหารที่กำแพงฝั่งนั้นค่อนข้างอ่อนแอ


       ทันใดนั้น ลูกธนู 2 ดอกที่ติดไฟพุ่งเป็นเส้นโค้ง 2 เส้นกลายเป็นแสงในความมืดมิดปักลงไปที่ด้านบนของหลุมลึกด้านใดด้านหนึ่ง ในทันทีเสาเพลิงยักษ์ 2 ต้นพุ่งตรงสลับไปอีกด้าน ก่อให้เกิดกำแพงเพลิง 2 ฝั่งสูง 5-6 เมตรและได้ขยายออกไปหลายพันเมตร



      สัตว์อสูรลมหิมะเหล่านี้พุ่งเข้ามารวดเร็วมาก พวกมันไม่สามารถหยุดได้ทันเวลาทำให้พุ่งเข้าสู่กำแพงเพลิง ในทันทีพวกมันกรีดร้องอย่างน่าสังเวชขณะที่ร่างกายทั้งหมดของพวกมันก็ลุกไหม้ด้วยเปลวเพลิง และเริ่มสะดุดเมื่อวิ่งต่อไปได้ไม่กี่สิบเมตร และในที่สุดก็ล้มลงบนพื้นทั้งศพที่ลุกไหม้แล้วทั้งหมด สัตว์อสูรลมหิมะตัวอื่นๆหยุดไม่ทันเวลาต่างพุ่งเข้าสู่กำแพงเพลิง สัตว์อสูรลมหิมะไม่กี่พันตัวก็ตายในกองเพลิงทันที



     สัตว์อสูรลมหิมะเหล่านี้ยังคงรุดหน้าไปยังกำแพงทิศใต้ เนื่องจากพวกมันยังถูกป้องกันโดยกำแพงเพลิง


     เอียเซิ่งและคนที่เหลือก็อึ้งอีกรอบขณะที่พวกเขาดูฉากนี้ เนี่ยหลีได้คำนวณเส้นทางที่สัตว์อสูรลมหิมะเหล่านี้จะต้องใช้และใช้เปลวเพลิงที่รุนแรงชักนำสัตว์อสูรลมหิมะเหล่านี้ สัตว์สูรลมหิมะไม่ฉลาดมากนัก พวกมันทำได้แค่หลีกเลี่ยงเปลวเพลิงและตรงไปข้างหน้าอย่างเดียว


   “พวกมันจะถึงแนวป้องกันที่ 2 แล้ว !มุมปากของเนี่ยหลีขยับเป็นรอยยิ้ม ทุกอย่างเป็นไปตามที่เขาคำนวณไว้


     เนี่ยหลีให้ดับกำแพงเพลิงที่กั้นพวกมันออก ฝูงสัตว์อสูรลมหิมะก็กลับมารวมกันอย่างหนาแน่น บนร่างกายของพวกมันมีประกายไฟเล็กๆบางอย่าง ประกายไฟเล็กๆอันหนึ่งร่วงหล่นกระทบพื้นดิน


     ตูม ! ตูม ! ตูม !


    เกิดระเบิดขึ้นอย่างรุนแรงมหาศาล ซึ่งเคยได้ยินว่าเป็นอันตรายต่อหู ดังนั้นคนที่ยืนอยู่บนกำแพงเมืองจึงถูกบังคับให้หาอะไรปิดหูไว้ เสียงระเบิดก็ช่างน่ากลัวเกินไปฉากก่อนที่พวกเขาเห็นทำให้ทุกคนตกใจมากพออยู่แล้ว


      ในการระเบิดติดๆกัน สัตว์อสูรที่เบียดกันอยู่ด้านหน้ากระเด็นขึ้นไปในอากาศ สัตว์อสูรลมหิมะจำนวนมากต่างแตกละเอียดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยกลายเป็นชิ้นเนื้อกระจายเต็มท้องฟ้า


     ในการระเบิดชุดนี้ มีสัตว์อสูรลมหิมะอย่างน้อยหลายหมื่นตัวถูกฆ่าและกลายเป็นเถ้าถ่านไป แม้แต่ฝูงของสัตว์อสูรระดับโกลด์และแบล็คโกลด์อีก 2 ตัวก็ถูกฆ่า


     ทะเลเพลิงก่อนหน้านี้ทำให้เอียเซิ่ง เอียซิ่วและคนอื่นๆประหลาดใจ และตอนนี้พวกเขาต่างก็ตกใจมากๆ


    ระเบิดนี้มันน่ากลัวเกินไปแล้ว ! แม้แต่สัตว์อสูรระดับแบล็คโกลด์ยังระเบิดเป็นชิ้นๆ


    “สิ่งที่เจ้าเด็กเนี่ยหลีใช้นั่น คืออะไร  ?” เอียซ่งเอ่ยออกมา ความกลัวจากการระเบิดยังคงฝังอยู่ในใจในขณะนี้ เสิ่นฮองยิ่งกลัวมากกว่าเดิม การระเบิดแบบลูกโซ่นั่นน่ากลัวเกินไป หากไม่มีวิธีการป้องกันที่เหมาะสมและถูกวางกับดักโดยสิ่งนั้น ตระกูลศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดอาจจะได้ลอยขึ้นบนท้องฟ้าเป็นแน่ !



      เนี่ยหลี ได้ให้สมาคมปรุงยาผสมแร่ไมกา แร่สีดำและแร่ธาตุมากกว่า 20 อย่างผสมกับสมุนไพรบางชนิดผสมกับน้ำยา น้ำยานี้อาจไม่เสถียรมากนัก ทันทีที่สัมผัสกับไฟ จะระเบิดออกมาอย่างน่ากลัว อำนาจของแรงระเบิดสามารถเรียกได้ว่าการทำลายล้าง


       สัตว์อสูรลมหิมะหลายหมื่นตัวถูกฆ่าโดยที่การต่อสู้ยังไม่เกิดขึ้น นี่นับว่าเพียงพอแล้วสำหรับเมืองกลอรี่ที่ได้รับความเสียหายน้อยลง ! นอกจากนี้ยังมีสัตว์อสูรระดับแบล็คโกลด์ 2 ตัวที่ตายภายใต้แรงระเบิด ซึ่งแน่นอนว่าน่ากลัวอย่างถึงที่สุด !ระเบิดเหล่านี้น่ากลัวเกินไป สัตว์อสูรลมหิมะที่ตามมาต่างรู้สึกหวาดกลัวมาก



     อย่างไรก็ตาม สัตว์อสูรลมหิมะมีปริมาณมากเกินไป พวกที่อยู่ด้านหลังก็เดินหน้าผลักดันสัตว์อสูรลมหิมะข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง


      ตูม ! ตูม ! ตูม !


     เกิดการระเบิดขึ้นอีกชุด ทำลายล้างสัตว์อสูรลมหิมะอีกไม่กี่พันที่อยู่ห่างออกไปกองทัพสัตว์อสูรลมหิมะยังคงกรีธาทัพเดินหน้าต่อไป เป้าหมายที่เมืองกลอรี่ แม้ว่าความเร็วในการโจมตีของพวกมันจะช้าลง ปริมาณที่แท้จริงก็ทำให้ผู้คนหวาดกลัวอยู่ดี



     “ตอนนี้พวกมันอยู่ตรงแนวป้องกันที่ 3 !” เนี่ยหลีประมาณระยะทางของฝูงสัตว์อสูรลมหิมะถึงแม้ว่ากองทัพสัตว์อสูรลมหิมะจะไม่หยุดกรีธาทัพ ปริมาณของพวกมันที่หลบหนีก็นับว่าไม่น้อย ขณะที่จำนวนของพวกมันแทบจะไม่ลดลงเลย คงจะมีมากไม่น้อยกว่าความสูญเสียที่เมืองกลอรี่ต้องเผชิญ
สัตว์อสูรลมหิมะอยู่ห่างจากกำแพงเมืองไม่กี่กิโลเมตร 



     เนี่ยหลีหยิบหอกไม้ไผ่ขึ้นมาแล้วปาไปยังสถานที่ๆสัตว์อสูรลมหิมะอยู่กันหนาแน่นไม้ไผ่ที่ถูกเหลาให้แหลมพุ่งโค้งในอากาศและปักลงภายในกลุ่มก้อนสัตว์อสูรลมหิมะที่หนาแน่น พร้อมกับเสียงดัง ไม้ไผ่พลันระเบิดออก น้ำยาจากภายในไม้ไผ่ก็พุ่งกระจายออกไป


     โฮกกกก !


     
       สัตว์อสูรลมหิมะตัวที่สูดดมเข้าไปดวงตาของพวกมันพลันเปลี่ยนเป็นสีแดง และเริ่มบ้าคลั่ง พวกมันโจมตีกันเองในทันทีทำให้พื้นที่ทั้งหมดวุ่นวายขึ้นมาไม้ไผ่ถูกปาออกจากมือของพวกนักสู้ ภายในไม้ไผ่เป็นยาพิษที่ทำให้สัตว์อสูรลมหิมะบ้าคลั่ง หลังจากพวกมันสูดดมเข้าไปก็จะเข้าสู่สภาวะบ้าคลั่งและโจมตีพวกเดียวกันเอง



      ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือภายใต้การแจ้งเตือนดังกล่าวสั้นๆ ทำให้สมาคมปรุงยาสามารถหาได้แค่วัสดุเล็กๆน้อยๆและทำได้แค่ไม้ไผ่ใส่น้ำยาประมาณ 5000 อัน


      สัตว์อสูรลมหิมะพวกมันโจมตีกันเอง และทำให้ทั่วพื้นที่เข้าสู่ความวุ่นวายทันที ไม้ไผ่ทุกอันสามารถกำจัดสัตว์อสูรได้หลายสิบตัวเห็นสัตว์อสูรลมหิมะมุ่งตรงไปข้างหน้าเป็นคลื่น คลื่นของไม้ไผ่ถูกยิงขึ้นไปตกใส่สัตว์อสูรลมหิมะ5-6 หมื่นตัวในพื้นที่



      ทหารบนกำแพงเมืองเริ่มส่งเสียงให้กำลังใจ
พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่า นั่นจะเป็นวิธีการต่อสู้กับสัตว์อสูร ที่ผ่านมามีนักสู้หลายแสนคนที่เสียชีวิตข้างๆสัตว์อสูรก่อนที่พวกมันจะบุกถึงกำแพงเมือง ทุกๆคนต่างตื่นเต้นและไม่สามารถรอที่จะได้รับโอกาสเหล่านั้นให้พวกเขาได้ทดลองดูบ้าง



       สำหรับนักสู้ธรรมดาที่ขว้างไม้ไผ่ ปกติแล้วในทีมพวกเขาทำได้แค่เพียงจัดการฆ่าสัตว์อสูรลมหิมะได้ไม่กี่ตัว แต่ตอนนี้ ตราบที่พวกเขาปาไม้ไผ่ออกไป พวกเขาก็สามารถฆ่าสัตว์อสูรได้หลายสิบตัว นี่นับว่าง่ายเกินไป ทำให้พวกเขากระโดดด้วยความตื่นเต้น


ในตอนนี้ หัวหน้าตระกูลทุกคนต่างสนทนากับคนอื่นๆ


ผู้ที่ออกความคิดนี้ ทำให้ข้าได้เปิดหูเปิดตาจริงๆ!


ถูกต้อง หลังจากที่ต่อสู้กับสัตว์อสูรมานานหลายปี ข้าคิดว่าพวกเราสามารถใช้วิธีนี้เพื่อสังหารพวกมันได้


สิ่งที่สำคัญคือน้ำยาพวกนั้น ถ้าปราศจากน้ำยาพวกนั้น วิธีธรรมดาจะใช้กับสัตว์อสูรลมหิมะไม่ได้ผล!


คนที่คิดค้นเกี่ยวกับน้ำยานี้และวิธีการนี้นับว่าสร้างความดีความชอบให้เมืองกลอรี่ ถ้าไม่ใช่เพราะเขา ใครจะรู้ว่าพวกเราจะตายมากมายเพียงใดหัวหน้าตระกูลปีกมังกรถอนหายใจ


ใช่ นับว่าสร้างความดีความชอบจริงๆ เขาช่างเป็นคนสำคัญอย่างแท้จริง !หัวหน้าตระกูลทุกคนต่างชมเชย



       เสิ่นฮองยังคงเงียบ ไม่พูดไม่จา สีหน้าของเขาเงียบสงบ แต่ทว่าในใจของเขาช่างแสนหดหู่ เพื่อที่จะชักนำฝูงสัตว์อสูร สมาคมทมิฬต้องจ่ายไปมากมาย มันคงเป็นความพยายามที่สูญเปล่าของพวกเขา อย่างไรก็ตาม นับว่าเป็นการดีที่สัตว์อสูรลมหิมะหลายแสนตัวถูกฆ่าฝ่ายเดียว ยังคงมีสัตว์อสูรอีกเกือบล้านตัวที่หนีไปได้ ฝูงสัตว์อสูรนี้ยังนับว่าห่างไกลจากความสำเร็จ


       “เรื่องนี้ เราต้องขอบคุณเด็กที่ยอดเยี่ยม เนี่ยหลี ความคิดทุกอย่างล้วนมาจากเขาทั้งหมด !เอียซิ่วพูดยิ้มๆอยู่ข้างๆ


   “เด็กอัจฉริยะเนี่ยหลีน่ะหรือ ?!”



     “ไม่เคยคิดว่านอกเหนือจากความสามารถที่น่ามหัศจรรย์ เด็กคนนี้ยังมีความคิดที่ค่อนข้างชั่วร้ายอีกด้วย !


      “ความคิดที่ชั่วร้ายอะไร ? นี่นับว่าเป็นความฉลาดที่ยอดเยี่ยม สิ่งที่ข้าฮูเหยียนเซียงชื่นชมมากที่สุดคือคนฉลาด !ฮูเหยียนเซียงยกนิ้วโป้งขึ้น การฆ่าสัตว์อสูรหลายแสนตัวได้โดยปราศจากเลือดของทหารและคมดาบ พวกเจ้าซักคนมีใครทำได้มั่งไหมล่ะ ?” ....... จบ

แปลโดย Prince Oum



เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง