test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

19 มี.ค. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 151 การแลกเปลี่ยน



ลงสีโดย Nattawut Sangkoonthee

ชายหนุ่มแต่งตัวดีมองที่เนี่ยหลี่อย่างตะลึงงัน หมอนี่คิดจะซื้อม้วนหนังสือเหล่านี้เพื่อใช้เอาไปศึกษา, ผู้เชี่ยวชาญด้านการจารึกนั้นหาได้ยากเอามากม๊ากกกกมากก มั๊กๆ ม๊วกกก (พอๆ รู้แล้วว่าหายาก), ส่วนผู้เชี่ยวชาญด้านการจารึกที่สามารถเข้าใจรูปแบบจารึกระดับตำนานยิ่งไม่ต้องพูดถึง หึหึ ยิ่งหายากหนักเข้าไปใหญ่ (Too…much So…much Very…much)

          ชายหนุ่มแย้มยิ้มอ่อนๆและพูดอย่างเปิดเผยตรงไปตรงมา ในเมื่อท่านต้องการนำพวกมันไปทำประโยชน์, งั้นข้าขอมอบม้วนหนังสือเหล่านี้เป็นของขวัญแก่ท่านละกัน
         
          เนียหลี่มองดูอีกฝ่าย(ชายแต่งตัวดี)  ชายหนุ่มคนนี้น่าจะถูกเลี้ยงและรับการสอนสั่งมามาอย่างดีจากตระกูลที่สูงศักดิ์เป็นแน่ เพราะวิธีการผูกใจของเขาช่างเหนือชั้นนักเมื่อเทียบกับหลี่ฝู๋ ถ้าเนียหลี่ยอมรับม้วนจารึกเหล่านี้, ชายแต่งตัวดีอาจจะพูดเอ่ยต่อเพื่อร้องขออะไรซักอย่างก็เป็นได้, ซึ่งมันก็จะยากสำหรับเนียหลี่แล้วล่ะถ้าเขาคิดจะบ่ายเบี่ยงหรือปฏิเสธคำร้องขอนั้น เนียหลีพยักหน้าแล้วพูดขึ้นไม่มีอะไรได้มาฟรีๆ, ใช่ข้าต้องการพวกมัน, แต่ข้าก็คงไม่รับมันไว้เปล่าๆ

          เพียงแค่การกวาดมือ, ขวดยาทิพย์ก็ถูกนำออกมาจากแหวนเก็บของๆเขา นี่คือขวดที่บรรจุยาเม็ดสงบวิญญาณเอาไว้ พวกมันมีคุณภาพดีกว่ายาเม็ดเสริมวิญญาณ เนียหลี่วางขวดยาลงบนโต๊ะ

          แลกกับยาทิพย์ขวดนี้เป็นไง?” เนียหลี่พูด, แล้วมองไปที่ชายหนุ่มแต่งตัวดีอย่างใจเย็น

          ชายหนุ่มแต่งตัวดีหยิบขวดยาขึ้นมาแล้วลองสูดดมดู ทันใดนั้น, สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป เดิมทีเขาคิดว่าไม่ว่าอะไรที่เนียหลี่หยิบออกมาแลกเปลี่ยน, เขาก็จะปฏิเสธมันทั้งสิ้น ซึ่งหากเป็นไปตามนั้น, เนียหลี่ย่อมต้องติดหนี้บุญคุณเขา, ซึ่งหลังจากนั้นเขาก็จะเรียกร้องในสิ่งที่เขาตั้งใจไว้ เขาไม่นึกคิดเล้ย...ว่าเนียหลี่จะนำขวดยาทิพย์ชั้นเลิศเช่นนี้ออกมา

          ชายหนุ่มแต่งตัวดีพูดพืมพำเบาๆ เมื่อท่านยืนกรานแบบนั้น ข้าก็จะไม่ปฏิเสธ

          จากนั้นเขาจึงรวบเก็บขวดยาทิพย์ไป (เพราะยามันดีเกินห้ามใจ เป็นใครก็หยุดไม่ด้ายยยยย @.@)

          เนียหลี่คว้าม้วนจารึกทั้งเจ็ดที่ต่างบรรจุเจ็ดเคล็ดเวทระดับตำนานที่หายสาบสูญไป(ม้วนละวิชา),จากนั้นเขายิ้มแล้วก็พูดขึ้นถ้าหากข้าเจอสิ่งใดน่าสนใจเช่นนี้อีก, ข้าก็จะยอมแลกเปลี่ยนด้วยยาทิพย์เช่นเดียวกัน ตระกูลอัคคีสวรรค์คงไม่รังเกียจ, ใช่ไหม?”

          “ไม่รังเกียจอย่างแน่นอน, เชิญท่านเลือกซื้อหยิบจับสมบัติต่างๆได้ตามสบายชายแต่งกายดีพูดแล้วพยักหน้า หากเขาปฏิเสธ, เขาก็โง่เง่าดักดานไปแล้ว หลังจากได้สัมผัสกับเนียหลี่, เขาก็เข้าใจว่าชายตรงหน้าไม่ใช่ใครคนที่เขาจะควบคุมบงการอะไรได้ง่ายๆ เพื่อที่จะให้นักปรุงยาอยู่นิ่งๆในเขตแดนจองจำแห่งอเวจีแห่งนี้ได้นั้น เขาคงจำเป็นต้องมีไพ่เด็ดๆอะไรบางอย่างเก็บซ่อนเอาไว้บ้าง (ประมาณว่าการที่จะเก็บนักปรุงยาไม่ได้เดินทางหนีไปไหนอีก ให้อยู่ในโลกใบนี้ให้ได้น่ะ มันคงต้องใช้วิธีอะไรบางอย่าง) ตระกูลอัคคีสวรรค์จำเป็นต้องเริ่มสร้างความสัมพันธ์อันดีไว้กับเนียหลี

                    ยาทิพย์นั้นเป็นของที่ใช้แล้วหมดไป, ดังนั้นหากมีมันในครอบครองให้มากขึ้นย่อมเป็นเรื่องที่ดี

ณ ตอนนี้, เนียหลี่ไม่มุ่งหมายที่จะคบหาสมาคมกับตระกูลอัคคีสวรรค์มากเท่าไหร่นัก ทั้งหมดก็เพราะ, เขายังไม่มีข้อได้เปรียบใดๆมากพอที่จะสนทนาได้ในระดับเดียวกันกับตระกูลที่มีผู้เชี่ยวชาญระดับตำนานอยู่ ดังนั้นการเริ่มคบหาสมาคมในขั้นต้นเช่นนี้จึงน่าจะเพียงพอแล้ว
          หลังจากจัดเก็บม้วนจารึกระดับตำนานเป็นที่เรียบร้อยแล้ว, เนียหลี่ก็เริ่มมองไปรอบๆเพื่อหาสมบัติชิ้นต่อไป, ของที่จะดึงดูดความสนใจของเขาได้

          ในบรรดาสมบัติมากมาย, ข้าต้องหาของที่มีคุณสมบัติไร้ลักษณ์ให้ได้! เนียหลี่คิดในใจ ของที่มีคุณสมบัติธาตุแรกกำเนิดและธาตุไร้ลักษณ์นั้นเป็นของที่หายากยิ่งอย่างที่สุด เขาประหลาดใจมากที่ในที่สุดเขาก็หาพบอยู่ชิ้นนึง มันก็คือเซตมีดบินที่มีแสงเปล่งประกายจำนวนสามเล่ม
Credit ช่วยกันงม: ToOMz, Starbot ครับ ขอให้เครดิตก่อนเลยเพราะประโยคด้านบนแปลไทยไม่ง่ายเลยจริงๆ ใช้เวลากันไปพักใหญ่ (ขอขอบคุณด้วยใจจริง กราบ...)

          เนียหลี่ไม่รู้เลยว่าใครที่เป็นคนประดิษฐ์ผลงานชิ้นเอกชิ้นนี้ แต่มันก็มีลวดลายจารึกซับซ้อนสลักอยู่บนมีดแต่ละเล่ม มีดบินเหล่านี้ควรทำมาจากผลึกสวรรค์ (ผลึกสวรรค์เป็นแร่ชนิดหนึ่งที่มีคุณสมบัติไร้ลักษณ์) พลังพิฆาตสังหารของพวกมันร้ายแรงอย่างยิ่ง พวกมันสามารถทะลุการป้องกันการโจมตีของคู่ต่อสู้ได้อย่างง่ายดาย สิ่งของชุดนี้ถูกสร้างได้โดยคนที่มีพลังวิญญาณไร้ลักษณ์เท่านั้น เมื่อใส่พลังวิญญาณเข้าไปในมีดบิน พวกมันก็จะล่องหนได้ จากนั้นมันก็จะเป็นงานยากแล้วล่ะที่ใครจะตามรอยพวกมันด้วยพลังวิญญาณได้ แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญระดับตำนานก็ยังมีโอกาสโดนสังหารได้, หากไม่ระวังตัว
         
          มีดชุดนี้ราคาเท่าไหร่?” เนียหลี่เอ่ยถาม, และมองไปที่ชายหนุ่มแต่งกายดี

ความลังเลปรากฏขึ้นบนใบหน้าของชายหนุ่มแต่งกายดีก่อนที่เขาจะพูดขึ้น มีดบินชุดนี้ถูกส่งต่อผ่านยุคต่างๆมาตั้งแต่สมัยโบราณกาล, พลังของมีดชุดนี้มีอานุภาพร้ายกาจเป็นแน่ จนถึงวันนี้, ยังไม่มีใครที่สามารถควบคุมมันได้ แต่ถึงกระนั้น, ตระกูลอัคคีสวรรค์ของข้าก็จะไม่ขายมันออกไปง่ายๆเป็นแน่
         
          มันเป็นเรื่องธรรมดาอย่างยิ่งที่ใครๆจะไม่สามารถควบคุมของไร้ลักษณ์ด้วยพลังวิญญาณของเขาได้, แท้ที่จริงแล้ว, ขุมทรัพย์ล้ำค่ามักเลือกเจ้าของ
(แล้วรู้ได้ไงว่ามีดจะเลือกแกห๊ะ คิดว่าตัวเองเป็นลี้คิมฮวง งายพ่อคุณ...)

          เมื่อชายหนุ่มแต่งกายดีพูดว่าเขาไม่เต็มใจขายมัน, มันอาจจะเป็นเพราะเรื่องของราคาก็ได้
         
          ยาเม็ดสงบวิญญาณสิบขวดเป็นไง?” เนียหลี่เปิดราคา, แล้วมองไปที่ชายหนุ่มแต่งกายดี สำหรับเนียหลี่เขามียาทิพย์อยู่เต็มไปหมด, อย่าว่าแต่สิบขวดเลย ถึงจะต้องใช้ร้อยขวด, เนียหลี่ก็หาได้รู้สึกปวดใจซักนิด (เสี่ยเนียหลี่มาเอง *-*)

          ชายหนุ่มแต่งกายดีส่ายหน้าแล้วเอ่ยตอบข้าเกรงว่าข้าจะทำให้ท่านผิดหวัง

          เนียหลี่ขมวดคิ้วชั่วขณะนึง มันจะเป็นไปได้หรือที่ตระกูลอัคคีสวรรค์จะไม่ตั้งใจที่จะขายสิ่งของชุดนี้จริงๆ? ยาเม็ดสงบวิญญาณสิบขวดมันนี่ล่อใจอย่างยิ่งเลยนะ?
         
          เนียหลี่ยิ้มอ่อนๆในขณะที่เขย่าหัวไปด้วย จากนั้นก็พูดว่าจะบอกความจริงให้, มีดบินชุดนี้ทำจากผลึกสวรรค์ ข้ากล้ายืนยันได้เลยว่ามันถูกส่งต่อมาตั้งแต่ยุคอดีตดึกดำบรรพ์ อย่างไรก็ตาม, ผลึกสวรรค์เนี่ยมีลักษณะเด่นเพียงอย่างเดียวนั้นก็คือมันจะสามารถถูกใช้โดยคนที่มีพลังวิญญาณไร้ลักษณ์เท่านั้น มากไปกว่านั้น, รูปแบบจารึกบนมีดแต่ละเล่มก็ดูสับสนเป็นอย่างยิ่ง มีเพียงแค่คนที่สามารถเข้าใจลวดลายจารึกซับซ้อนเท่านั้นที่จะสามารถควบคุมมีดบินเหล่านี้ได้ คนที่จะมีคุณสมบัติไร้ลักษณ์นั้นหาได้ยากมากๆ, 1 ใน 1000 ยังแทบจะหาไม่ได้ และคนที่เข้าใจลวดลายจารึกซับซ้อนเช่นนี้, ก็ยิ่งหากยากเข้าไปอีก, หนึ่งในพันยังไม่รู้เลยว่าจะมีซักคนที่เข้าใจมันหรือเปล่า ดังนั้น, มันก็จะไร้ประโยชน์ทีเดียวหากท่านยังจะเก็บมีดชุดนี้เอาไว้ ข้าเกรงว่าหากผ่านไปอีกซักร้อยปี, มันจะยิ่งยากขึ้นหากท่านต้องการจะหาใครซักคนที่จะเหมาะสมกับมัน

         
ได้ยินคำของเนียหลี่, ชายหนุ่มแต่งกายดีก็ตะลึงเล็กน้อย เขาไม่เคยนึกเลยว่าเนียหลี่จะมีความรอบรู้เพียงนี้ เขาสามารถบ่งบอกวัสดุที่ทำมีดชุดนี้รวมถึงสิ่งที่มันต้องการได้เพียงแค่ชายตามองแค่ครั้งเดียว

ผลึกสวรรค์?” ชายหนุ่มแต่งกายดีขมวดคิ้วเข้าหากัน เขาก็เคยได้ยินเรื่องเกียวกับผลึกสวรรค์มาก่อนเช่นกัน, ซึ่งมันก็เป็นอย่างที่เนียหลี่ได้อธิบาย เขาเพียงแค่เคยได้ยินคนในตระกูลของเขาพูดว่ามีบินทั้งสามเล่มนี้ถูกส่งต่อมาทั้งแต่ยุคโบราณกาล สำหรับความเป็นตริงเกี่ยวกับมัน, เขาเองก็ไม่สามารถยืนยันได้ ถ้ามันเป็นอย่างที่เนียหลี่อธิบายจริงๆ, มีดบินชุดนี้มันก็ไร้ประโยชน์หากยังอยู่ในมือของพวกเขา
         
เห็นชายหนุ่มแต่งกายดีเริ่มลังเล, เนียหลี่ก็ยิ้มอ่อนๆและกล่าวต่อในเขตแดนจองจำแห่งอเวจี, อันตรายมีอยู่ทุกหนแห่ง แม้ว่าจะเป็นตระกูลอัคคีสวรรค์ก็เหอะ, พวกท่านก็อาจประสบกับภยันอันตรายเวลาไหนก็ได้ แทนที่ปล่อยอาวุธไร้ประโยชน์ให้เก็บเอาไว้ที่นี่, ใยท่านไม่แลกเปลี่ยนมันกับยาเม็ดสงบวิญญาณเสียล่ะ, มันน่าจะเป็นประโยชน์มากกว่านา......

ชายหนุ่มแต่งกายดียิ้มอ่อนๆแล้วกล่าว แม้ว่าข้าจะต้องการขายมีดบินเหล่านี้ให้กับท่าน, แต่ยาเม็ดสงบวิญญาณเพียงแค่สิบขวดมันก็ยังไม่เพียงพอ มันยังน้อยไปนัก พวกมันยังดูไม่ความคุ้มค่าพอที่จะแลกเปลี่ยนกับมีดบินชุดนี้หรอก
เนียหลี่เองก็ยอมรับว่ายาเม็ดสงบวิญญาณสิบขวดนี้นั้นมันก็ยังดูไม่คุ้มค่าพอที่จะแลกเปลี่ยนมีดบินชุดนี้ได้ เพียงแค่จำนวนผลึกสวรรค์ที่ต้องการใช้เพื่อทำมีดชุดนี้มันก็มีค่าเท่ากับยาเม็ดสงบวิญญาณร้อยขวดเป็นอย่างน้อยเข้าไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม, ราคาไม่อาจคำนวณในรูปแบบนี้ได้, ตระกูลอัคคีสวรรค์ไม่รู้ความคุ้มค่าจริงๆของมีดบินชุดนี้ว่ามันมีค่ามากเพียงใด, แต่ยาเม็ดสงบวิญญาณก็เป็นสิ่งที่ตระกูลอัคคีสวรรค์นั้นต้องการแน่ๆ เนียหลี่แย้มยิ้มเล็กๆและพูดข้าสงสัยนักว่ามันต้องซักเท่าไหร่กันหนอ ถึงจะทำให้ตระกูลอัคคีสวรรค์แลกเปลี่ยนมันให้กับข้า

          หลังจากไตร่ตรองอยู่ซักพัก,ชายหนุ่มแต่งกายดีก็พูดตอบยาเม็ดสงบวิญญาณซักร้อยขวดเป็นไง?” (ยาหมื่นเม็ดเลยนะเฮ้ย)

          ยาเม็ดสงบวิญญาณซักร้อยขวด….” เนียหลี่แสร้งทำว่าเขาอยู่ในสถานะลำบากใจ ความจริงแล้ว, เนียหลี่ไม่คิดถึงจำนวนนี้มาก่อนเลย ถึงจะถูกเรียกราคามากกว่านี้อีกซักหน่อย เขาก็ยังยินดีที่จะทำการแลกเปลี่ยน; แต่อย่างไรก็ตาม, หากเขาตกลงง่ายเกินไป, ตระกูลอัคคีสวรรค์จะต้องคิดว่ายาเม็ดสงบวิญญาณนั้นเป็นแค่สินค้าพื้นๆที่หาได้ทั่วๆไปเป็นแน่

          หลังจากนั้นสักพัก, เขาก็พูดขึ้นว่า ยาเม็ดสงบวิญญาณร้อยขวดมันเยอะเกินไปนา.... ข้าไม่มีขวดยาเม็ดสงบวิญญาณมากขนาดนั้นอยู่กับตัวหรอก

          เขาไม่มียามากขนาดนั้น? ชายหนุ่มแต่งกายดีคิดกับตัวเองในใจ มันเป็นเรื่องปรกติอยู่แล้วที่จะไม่มีขวดยาเม็ดสงบวิญญาณมากขนาดนั้น เพราะว่าวัตถุดิบสำหรับเม็ดสงบวิญญาณนั้นมีค่าเป็นอย่างมาก แม้แต่ในเขตแดนจองจำแห่งอเวจี, มันก็หาได้มีวัตถุดิบสำหรับยาสงบวิญญาณมากขนาดพอที่จะผลิตยาเม็ดสงบวิญญาณถึง100ขวดได้ไม่

          ชายหนุ่มแต่งกายดีพูดอย่างใจเย็น ถ้างั้นท่านจะสามารถแบ่งยาเม็ดสงบวิญญาณมาได้ซักเท่าไหร่ล่ะ

          ข้าสามารถแบ่งยาเม็ดสงบวิญญาณมากสุดได้แค่50ขวดเนียหลี่ตอบแล้วเผยยิ้ม

          ห้าสิบขวดน้อยเกินไปชายหนุ่มแต่งกายดีพูดและส่ายหน้า ในเมื่อเขาตกลงใจที่จะทำการตกลงราคา, เขาก็จะสู้เพื่อราคาที่ดีที่สุด

         
ข้ามียาเม็ดสงบวิญญาณอยู่กับตัวแค่50ขวดเนียหลี่กล่าวและยกยืดมือออกมาอย่างช่วยไม่ได้

ถ้างั้นก็เอายาทิพย์อย่างอื่นมาทดแทนเพื่อที่จะได้แลกเปลี่ยนกันอย่างน้อยก็ต้องมียาเม็ดสงบวิญญาณ80ขวดถึงล่ะจะคุ้มค่าเพียงพอ, ตามที่บอกนั้นแหละเราถึงจะยินยอมขายมีดบินชุดนี้ให้กับท่าน ชายหนุ่มแต่งกายดีพูดอย่างมั่นใจเพื่อยืนราคา ในบรรดาสมบัติมากมาย, เนียหลี่กับเลือกเพียงแค่มีดบินไร้ลักษณ์ชุดนี้ นี่มันยืนยันได้ว่า เวิ้งวิญญาณของเนียหลี่น่าจะมีความเป็นไปได้อย่างมากที่จะเป็นธาตุไร้ลักษณ์ ในเมื่อเรื่องเป็นเช่นนี้, มันก็หาบ่นได้ไม่ที่เขากำลังจะฟันกำไรเนียหลี่ซะหัวแบะ (หรอออออ พลาดแล้วไอ้หนุ่มเอ้ย)

ในความคิดของชายหนุ่มแต่งกายดี, เขาคิดว่าเรากำลังปล้นเนียหลี่อยู่ แต่ในมุมมองเนียหลี่, นี่มันเป็นการตกลงราคาที่ดีชะมัดยากเลยเฮ้ย (อ่านปากPaeTongotนะคะ ไอ้พระเอก....เลววแกมันจิ้งจอกในร่างเด็กชัดๆ)

          ข้ามียาทิพย์ชนิดอื่นอยู่ตรงนี้, นี่คือยาเสริมพลังกายสีชาด จะว่ายังไงยาเสริมพลังกายสีชาดสองขวดทดแทนยาเม็ดสงบวิญญาณหนึ่งขวดเนียหลี่เจรจาต่อรอง


          ยาเสริมพลังกายสีชาด?” ตาของชายหนุ่มแต่งกายดีเบิกกว้างขึ้น ยาเสริมพลังกายสีชาดเป็นยาทิพย์อีกตัวหนึ่งทีหาได้ยากมากๆ มันช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งทางกายภาพได้มากอย่างยิ่ง มันมีประโยชน์อย่างมากสำหรับการเพิ่มพูนการเพาะบ่มพลังของนักสู้
         
          “ยาเสริมพลังกายสีชาดมันไม่ได้มีประสิทธิภาพดีเท่ายาเม็ดสงบวิญญาณดังนั้นท่านต้องใช้ยาเสริมพลังกายสีชาดอย่างน้อยสามขวดแหละถึงจะทดแทนยาเม็ดสงบวิญญาณได้หนึ่งขวดชายหนุ่มแต่งกายดีกล่าว
         
          คิ้วของเนียหลี่ขมวดพันกันแน่น เพื่อการเสแสร้งทำเป็นว่าเขานั้นไม่ค่อยเต็มใจ เขาจึงมองไปที่มีดบินชุดนั้นอีกครั้งแล้วพูดขึ้น ยาเสริมพลังกายสีชาดสามขวดสำหรับยาเม็ดสงบวิญญาณหนึ่งขวดงั้นหรอ ข้าจะโทษใครได้ล่ะก็ข้าดันต้องตาต้องใจมีดบินชุดนี้เองนี่? ” (เอาไปเลยจ้ารางวัลออสก้า สาขามารยาดีเด่น Mr. Nie li)

          จากกการกวาดมือขวาของเขา, เขานำยาเม็ดสงบวิญญาณออกมา50ขวดและยาเสริมพลังกายสีชาดอีกเก้าสิบขวดจากนั้นก็ส่งพวกมันไปให้ชายหนุ่มแต่งกายดี

          นี่คือชุดมีดบินของท่าน, โปรดเก็บรักษามันไว้ให้ดีชายหนุ่มแต่งกายดีส่งมีดบินทั้งสามเล่มไปให้เนียหลี่ (เอ่อ... ไม่ขอกล่องหรือขอถุงหรอครับถ้าเขี้ยวกันขนาดนี้เป็นผมๆขอนะ อะไรเก็บเล็กเก็บน้อยต้องเอาให้หมด)

เนียหลี่พยักหน้าเล็กน้อยแล้วเก็บมีดบินทั้งสามใส่ไว้ในแหวนเก็บของของเขา
         
          ชายหนุ่มแต่งกายดีรู้สึกเปรมปรีดิ์ในหัวใจเขาเป็นอย่างมาก เขาทำกำไรอย่างมากในการซื้อขายครั้งนี้ ด้วยยาทิพย์เหล่านี้ มันจะช่วยให้ตระกูลของเขามีความแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น, ตำแหน่งภายในตระกูลของเขาจะต้องถูกเลื่อนยศเพิ่มขึ้นแน่ แถมในฐานะที่เขาเป็นผู้สืบทอดตระกูลโดยตรง, เขาก็จะกลายเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับการเป็นผู้สืบตำแหน่งหัวหน้าตระกูลคนต่อไป

          ชายหนุ่มแต่งกายดี, เขากำลังคิดว่าเขาได้รับอะไรมากมายจากการทำกำไรในการพบปะกับนักปรุงยาคนนี้ที่ก็ไม่ได้เข้มงวดสักเท่าไหร่, อย่างไรก็ตาม, คนที่ได้กำไรมากที่สุดคราวนี้ก็คือเนียหลี่ เพราะเขาใช้ยาทิพย์ไปจำนวนเพียงแค่นิดหน่อยเท่านั้นสำหรับการแลกเปลี่ยนชุดมีดบินทั้งสามเล่มที่ทำด้วยผลึกสวรรค์มา

          ชายหนุ่มแต่งกายดียิ้มแล้วพูดขึ้น ข้าชื่อหลี่เฮิง,ข้าสงสัยจัง, ว่าท่านพักอยู่อย่างไร? หากท่านยังคงมีอะไรที่ต้องการซื้ออีก ท่านสามารถมาที่นี่และให้หลี่ฝู๋พาท่านมาหาข้าได้นะ  
(เออ เป็นพระคุณมาก ที่สุดก็แนะนำตัวซักที ให้คนแปลเรียกชายหนุ่มแต่งกายดี มาทั้งตอนแล้วครับ จริงไหมท่านผู้อ่านที่รัก)

          “พี่หลี่เฮิงเรียกข้าว่าเนียหลี่ก็ได้เนียหลี่พูดแล้วเปรยยิ้มเล็ก

เนียหลี่?” หลี่เฮิงมองดูเนียหลี่, และรู้สึกสงสัยว่าชื่อเนียหลี่เนี่ยมันเป็นชื่อที่แท้จริงหรือเป็นแค่ชื่อปลอม

แล้วข้าจะมาใหม่เนียหลี่ยิ้มน้อยๆ, ประสานมือคารวะและพูด ข้าขอตัวก่อนล่ะ

ตกลงหลี่เฮิงหยักหน้า เนียหลี่ควรจะต้องระวังพวกเขาซักหน่อย, ถ้าหลี่เฮิงใช้กำลังบังคับให้เขาอยู่ต่อ มันคงจะทำให้เนียหลี่รู้สึกแคลงใจสงสัยเสียแทน

หลี่เฮิงเดินมาส่งเนียหลี่ตลอดทางจนถึงปากประตูทางเข้าก่อนที่กลับไปยืนประจำตำแหน่งในร้านค้า

นายท่าน, เราใช้ยาทิพย์ที่มีค่าในการแลกเปลี่ยนสิ่งของต่างๆไปจำนวนมาก มันไม่ขาดทุนหรอกหรือ?” ต้วนเจี้ยนถามเนียหลี่ ทั้งหมดก็เพราะ, ในเขตแดนจองจำแห่งอเวจี, ยาทิพย์เป็นอะไรที่มีคุณค่าอย่างมาก พวกมันสามารถซื้อทรัพย์สมบัติต่างๆได้เป็นจำนวนมากมาย แต่นอกจากนั้นเหนือสิ่งอื่นใดมันเป็นสิ่งที่เพิ่มความแข็งแรงให้กับผู้ดื่มได้

ขาดทุนหรอเนียหลี่ทวนคำถาม, แล้วก็ปริยิ้ม เขาส่งแหวนเก็บของไปให้ต้วนเจี้ยนแล้วกล่าว ในนั้นมียาทิพย์ทุกชนิดอีกอย่างละพันขวดเจ้าสามารถใช้มันได้มากเท่าที่เจ้าต้องการ....เอาเลยเต็มที่ แล้วเจ้าก็ค่อยมาถามข้าอีกทีละกันหลังจากเจ้าใช้พวกมันทั้งหมดเสร็จสิ้นแล้ว


ลงสีโดย Peachy Peet

(To Be Continued)

ส่งท้าย: ทายกันเล่นๆถ้าสมมุติว่าชั้น7 ดันมีหน้าของหนังสือท่องเวลาอยู่ เนียหลี่มันจะยอมเอาอะไรไปแลกบ้างน๊า น่าคิดเนาะ....


แปลโดย: IDeaPaeTonG นะแจ๊ะ...


เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง