test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

2 มี.ค. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 128 เป็นสายเลือดจริงๆของท่านหรือ?





           มุมปากของเสิ่นเฟยเกิดการกระตุกขึ้นอย่างหยุดไม่ได้ เสิ่นเฟย ไม่มีความกล้าเพียงพอที่จะสู้กับเนี่ยหลี่ นับตั้งแต่ได้รับความพ่ายแพ้อย่างน่าสังเวชในการต่อสู้คราวนั้น ไม่ต้องเอ่ยถึงความแข็งแกร่งของเนี่ยหลี่ ที่ต่างจากตอนนั้นเลย



          เสิ่นเฟยแหงนหน้ามองไปยังเบื้องบนด้วยปราถนาที่จะได้รับความช่วยเหลือจากผู้ที่เป็นพ่อ แต่ใบหน้าที่เย็นเฉยของเสิ่นฮองก็สามารถบอกได้คำตอบว่าไม่สามารถจะช่วยอันใดได้
เมื่อเห็นท่าทีของเสิ่นเฟย เนี่ยหลี่อยากจะหัวเราะออกมาให้ดังเสียจริง เสิ่นเฟยเป็นเพียงคนขี้ขลาดยังไม่สังเกตุเห็นกันอีกหรือ? 




          เสิ่นฮองติดกับเข้าแล้วด้วยคำพูดของเนี่ยหลี่ ถ้ากลั่นแกล้งเสิ่นเฟยต่อจะเป็นเช่นใด อยากรู้นักว่าเสิ่นฮองจะแสดงสีหน้าแบบใดออกมากัน
เนี่ยหลี่ทำตัวหยาบคายต่ำช้านับตั้งแต่เข้ามายังห้องโถงงานเลี้ยงแล้ว ทุกการกระทำเป็นขั้นตอนในการจัดการกับเสิ่นเฟย และยังแสดงความเกลียดชังที่มีต่อตระกูลศักดิ์สิทธิ์ เนี่ยหลี่จงใจแสดงความแข็งแกร่งของตนเองเพื่อเป็นคำเตือน ยิ่งกระตุ้นให้ตระกูลศักดิ์สิทธิ์เพิ่มพูนความเกลียดชังที่มีต่อเนี่ยหลี่มากยิ่งขึ้นไปอีก และด้วยเหตุนี้จะทำให้ตระกูลศักดิ์สิทธิ์ต้องหาวิธีจัดการเขาเป็นแน่




         เหตุผลที่นครรุ่งโรจน์ถูกทำลายอย่างรวดเร็วในชีวิตก่อนหน้านี้ของเนี่ยหลี่ เป็นเพราะมันถูกทำลายจากภายใน ตระกูลศักดิ์สิทธิ์นั้นก็เปรียบได้ราวกับระเบิดเวลาในนครรุ่งโรจน์ เนี่ยหลี่จักต้องทำลายมันให้สิ้นซาก! ทั้งสมาคมนักปรุงยาและตระกูลวายุเหมันต์เริ่มระมัดระวังตัวต่อตระกูลศักดิ์สิทธิ์แล้ว ตอนนี้เป็นเวลาที่เหมาะสมมากที่จะยั่วยุตระกูลศักดิ์สิทธิ์



    เอี้ยฮั่นตอบอย่างเย็นชาว่า 



“เนี่ยหลี่ เสิ่นเฟยเป็นแขกของข้าในงานนี้ แต่เจ้ากลับทำเช่นนี้งั้นรึ?”


 “ข้าไม่สนหรอกว่าจะเป็นแขกของเจ้ารึไม่ ข้าต้องการให้มันออกไปมิเช่นนั้นข้านี่แหละจะเป็นคนเตะก้นมันจนกว่ามันจะออกไป!



      เนี่ยหลี่มองเอี้ยฮั่นด้วยสายตาที่โกรธเกรี้ยว “ถ้าเจ้าต้องการจะสอดมือเข้ามายุ่งนักละก็เตรียมตัวรับผลที่ตามมาด้วยละกัน!



         คำพูดจาโอหังที่เนี่ยหลี่กล่าวออกมาทำให้ เอี้ยฮั่น โกรธมิใช่น้อย อย่างไรก็ตาม เอี้ยฮั่นเพิ่งจะกลับมาไม่นานนักเอี้ยฮั่นจึงไม่สามารถเข้าใจตัวตนของเนี่ยหลี่ได้ หรือแม้แต่ เอี้ยซ่ง ก็ไม่ทำอันใดกับการกระทำของเนี่ยหลี่ ในท้ายที่สุดแล้วเอี้ยฮั่นตัดสินใจเก็บฝืนความโกรธนั้นเอาไว้แทน
เอี้ยฮั่นยักไหล่แล้วไปยืนดูอีกทางด้านหนึ่งแทน




           แม้แต่เอี้ยฮั่น ก็ไม่สามารถช่วยข้า? ทันใดนั้น เสิ่นเฟย ก็สั่นสะท้านด้วยความกลัวขึ้นมา
เมื่อเห็นเอี้ยฮั่นหลีกทางให้ เนี่ยหลี่กวาดสายตามองไปยังเสิ่ยเฟยอีกครา และกล่าวว่า 


“นี่เจ้ายังเฉยอยู่อีกเหรอ?!



“จดจำไว้ให้ดีเนี่ยหลี่ ไม่ช้าก็เร็วข้าจะกลับมาเอาคืนเจ้าแน่!” 


เสิ่นเฟย กล่าวอย่างเย็นชาและเดินออกจากห้องโถงไป



เสิ่นเฟย ออกไปจริง?




         ทุกคนต่างตกตะลึง เสิ่นเฟยเป็นแขกของงานเลี้ยงนี้และจากนั้นเขาก็ถูกขับไล่ออกไปอย่างไม่ใยดี นี้เป็นเรื่องที่น่าอับอายเกินไปแล้ว...ผู้คนต่างรู้สึกอับอายแทนที่มีสายสัมพันธ์กับเสิ่นเฟย เสิ่นเฟยไม่ขี้ขลาดเกินไปหน่อยหรือ? (เอ็งก็ลองไปให้ไอ่ขี้หลี่ ผสาน แพนด้า ตบฟันร่วงดูเด้)




          เนี่ยหลี่ละสายตาจากเสิ่นเฟย แล้วมองไปที่ เอี้ยฮั่นแทน เอี้ยฮั่นผู้นี้หลักแหลมยิ่งนัก มันรู้ว่าเวลาใดควรรุกเวลาใดควรล่าถอย เป็นบุคคลประเภทที่จัดการได้ยาก! นี่เป็นเหตุผลที่ เอี้ยจืออวิ้น ไม่ค่อยกล่าวถึงเอี้ยฮั่น ในชีวิตก่อนหน้านี้เท่าไรนักเนี่ยหลี่เริ่มเข้าใจได้แล้ว แต่ยังมีอีกจากการตรวจสอบพบว่า เอี้ยฮั่นในตอนนี้ได้เป็นร่างทรงอสูรระดับ 3 ดาวทองเป็นสิ่งที่ยืนยันได้ แต่เหตุใดเนี่ยหลี่ไม่ได้ยินข่าวการตายใดๆในการต่อสู้ของเอี้ยฮั่น ?
หมอนี่ลึกลับ!



     จริงอยู่ว่าอาจจะซ่อนตัวตนที่แท้จริงไว้ภายในส่วนลึก แต่ข้านี่แหละจะขุดส่วนลึกของเจ้าเอามากองไว้เบื้องหน้าเอง



        เมื่อได้เห็นเสิ่นเฟยถูกไล่ออกไปจากการกระทำของเนี่ยหลี่ จู่ๆ เสิ่นฮองก็ลุกขึ้นยืนพรวด ใบหน้าของผู้นำตระกูลอื่นถอดสีซีดเผือด เจ้าโง่เสิ่นเฟยยอมให้กับเนี่ยหลี่? มันก็จริงอยู่ที่เทียบกับสมาชิกรุ่นเยาว์ในตระกูลเสิ่นเฟยอาจจะไม่เทียบเคียงกับคนอื่น เนี่ยหลี่ไม่สามารถทุบตีเจ้าได้ต่อหน้าผู้คนมากมายหรอก แต่ในท้ายที่สุดมันบอกให้เจ้ายอมรับความพ่ายแพ้เจ้ากลับยอม? เสิ่นเฟยช่างขี้ขลาดเสียจริง!




        “ในเมื่อคฤหาสน์เจ้าเมืองแห่งนี้ ไม่ต้อนรับพวกเราตระกูลศักดิ์สิทธิ์เช่นนั้น ข้าก็จะไป!” สิ้นเสียงที่เย็นชาเสิ่นฮองก็เดินออกไปจากงานเลี้ยง
เอี้ยซ่ง รู้ว่าเสิ่นฮองไม่มีหน้าที่จะอยู่ตรงนี้อีกแล้ว เลยกล่าวอย่างสุภาพว่า “พี่น้องเสิ่น ทำไมท่านจึงทำเช่นนี้ นั่นเป็นเพียงการต่อสู้กันระหว่างเด็กน้อย ไม่จำเป็นต้องไปใส่ใจอันใด แต่ในเมื่อท่านยืนกรานว่าจะไป ข้าก็จะไม่ดึงรั้งท่านเอาไว้ เอี้ยซิ่ว ส่งแขก!!” (ฮ่าๆ สะใจ เกรียนเทพแท้ เจ้าเมืองเรา)


      “ไม่จำเป็น” เสิ่นฮอง โบกมือปัด
เสิ่นเฟยเดินออกจากคฤหาสน์เจ้าเมืองพร้อมกับเสิ่นฮอง



          ผู้นำตระกูลอื่นดูเหมือนจะรับรู้ได้บางอย่าง จากการที่ เอี้ยซ่งไม่ได้รั้ง เสิ่นฮองเอาไว้ ดูเหมือนจะมีลับลมคมในกับเรื่องราวนี้ ผู้นำตระกูลอื่นต่างพิจารณา คงจะเป็นการดีที่สุดหากตัดสัมพันธ์ที่มีกับตระกูลศักดิ์สิทธิ์



           การกระทำทั้งหมดสำเร็จลุล่วง เนี่ยหลี่หันไปมองรอบๆ และเห็น ฮูเหยียนหลานเร่อ มองเขาตาเป็นมัน เนี่ยหลี่แทบจะร้องออกมา บ้าชิบ!’
เนี่ยหลี่ หันไปทาง เอี้ยจืออวิ้น กับ เซี่ยวหนิงเอ๋อ และกล่าว่า 


“งานเลี้ยงนี้ดูไม่มีสลักสาระสำคัญอันใด จืออวิ้น หนิงเอ๋อ กลับกันเถอะ!


   “ตกลง” เอี้ยจืออวิ้น พยักหน้าตอบรับ นางเองก็ไม่ชอบเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเหล่านี้สักเท่าใดนัก
เซี่ยวหนิงเอ๋อ ก็ตามเนี่ยหลี่ออกไปโดยปริยาย
ฮูเหยียนหลานเร่อหันไปทางเนี่ยหลีแล้วตะโกนว่า 



    “โอ้ว เนี่ยหลี่ เจ้าจะไปแล้วรึ?”



         เมื่อได้ยินเสียงของ ฮูเหยียนหลานเร่อ เนี่ยหลี่รีบวิ่งหนีออกไปโดยเร็ว บ้าจริง!กับปีศาจที่ตามติดเช่นนางถ้าไม่รีบ ข้าจะเป็นอย่างไร?ฮูเหยียนหลานเร่ออยากจะวิ่งตามไป แต่ด้วยการที่นางแต่งตัวด้วยชุดที่มีความพิถีพิถัน จึงทำให้ลำบากในการที่จะวิ่งตามไปทำให้นางเหมือนย่ำเท้าอยู่กับที่




         หลังจากได้เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในห้องโถง เนี่ยหลี่วิ่งไปไหนแล้ว เกือบทุกคนแสดงหน้าเหยเก ไม่ทราบที่มาที่ไป มีแต่เพียงผู้ที่มีสติเท่านั้นจึงจะสามารถเข้าใจการกระทำของเนี่ยหลี่เมื่อครู่ โดยเฉพาะ เฉินหลินเจี๋ยน และพรรคพวกที่แสดงอาการที่อดขำไม่อยู่



       ทุกคนที่ได้เจอกับเหตุการณ์ต่างครุ่นคิด แม้ว่าเหตุการณ์ดังกล่าวจะเกิดในงานเลี้ยง แต่เอี้ยซ่งก็ดึงสถานการณ์กลับมาและดำเนินงานเลี้ยงต่อไปจนจบ


ในคืนที่เงียบสงัด ณ ตระกูลศักดิ์สิทธิ์


       เสียงตบลั่นสนั่น เสิ่นเฟยถูกเสิ่นฮองตบอย่างแรงทิ้งให้เห็นรอบฝ่ามือที่แดงฉานปรากฏบนหน้าของเสิ่นเฟย


     “ท่านพ่อ...”เสิ่นเฟย มองเสิ่นฮองด้วยความหวาดกลัว ตั้งแต่เด็กเสิ่นฮองไม่เคยตบตีเขามาก่อน
เสิ่นฮองทำหน้าดุ “ขยะ! ทำไมเจ้าไม่ตายไปเสีย?มันบอกให้เจ้าออกมาเจ้าก็ออกมาง่ายๆ?เจ้าไม่เหลือศักดิ์ศรีของตระกูลศักดิ์สิทธิ์แล้วรึไง!!



“ท่านพ่อ ท่านก็ไม่ได้ช่วยข้า ข้าคิดว่า...”


“คิดอะไรของเจ้า! หัวของเจ้ามันไม่มีสมองแล้วรึไง? ในสถานการณ์เช่นนั้นเจ้าคิดว่าข้าสามารถทำอันใดได้งั้นรึ ? ฮึ่มม!!”เสิ่นฮองโกรธมาก “ทำไมตระกูลข้าถึงต้องมีขยะเช่นเจ้าอยู่ด้วย!



        เสิ่นเฟย ถูก เสิ่นฮองด่าทอต่างๆนาๆ โดยไม่หลงเหลือความสุขชนิดที่อยากจะฆ่าตัวตายไปเสียตรงนั้น ความเกลียดชังที่มีต่อเนี่ยหลี่ฝังลึกลงไปถึงกระดูก ต่อหน้าเสิ่นฮองตอนนี้ เสิ่นเฟยไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ ได้แต่เงียบฟังในสิ่งที่เสิ่นฮองด่าว่าอย่างไม่ขาดสาย



        เสิ่นฮองกลาดตามองไปยังเสิ่นเฟย  แล้วถอนหายใจ ตระกูลศักดิ์สิทธิ์นับเป็นตระกูลที่ยิ่งใหญ่ หากแต่ขาดทายาทที่มีความสามารถ ถ้าเสิ่นฮองไม่สามารถรวบรวมอำนาจให้กับตระกูลศักดิ์สิทธิ์แล้วละก็ อำนาจของตระกูลศักดิ์สิทธิ์จะต้องลดลงแน่นอน แล้วตระกูลศักดิ์สิทธิ์ก็จะไม่ได้เป้น 1 ใน 3 ตระกูลหลักอีกต่อไป



     “ลืมมันเสีย แล้วจงฟัง ข้าขอห้ามเจ้ามิให้ออกไปภายนอก ตระกูลวายุเหมันต์ ต้องการจะจัดการกับเรา ข้าต้องการให้เจ้าอยู่อย่างเงียบๆเข้าใจ?!” เสิ่นฮองกล่าวพร้อมจ้องตาใส่เสิ่นเฟย



       “ข้าทราบแล้ว” เสิ่นเฟยรีบพยักหน้ารับคำ สายตาพลันกลับเป็นเย็นชา เซี่ยวหนิงเอ๋อ กับ เนี่ยหลี่ รอจนกว่าข้าจะได้เป็นผู้นำตระกูลก่อนเถอะ ข้าจะจัดการกับพวกเจ้าจนต้องขอชีวิต!เสิ่นฮองขมวดคิ้ว อยู่ภายใต้อานัติของตระกูลวายุเหมันต์เช่นนี้ไม่ดีแน่ 




         แต่เดินเสิ่นฮองสามารถ วางแผนจัดการทุกอย่างกับตระกูลวายุเหมันต์อย่างเงียบๆ แต่มันกลับถูกทำลายโดยเนี่ยหลี่ ไม่มีทางเลือกที่จะต้องชะลอแผนการที่เตรียมมาทุกอย่างเอาไว้ก่อนเนี่ยหลี่คงไม่ได้ต้องการให้เรื่องเป็นแบบนี้ใช่มั้ย? 




         เสิ่นฮองส่ายหน้า ก่อนหน้านี้เนี่ยหลี่ได้รับเงินเดิมพันไปมากมายจากตระกูลศักดิ์สิทธิ์ แล้วทำให้ตระกูลศักดิ์สิทธิ์ประสบปัญหาทางการเงินสำหรับใช้เตรียมแผนการ หรือนี่จะเป็นแผนของเนี่ยหลี่กันแน่? หากจริงเช่นนั้น เจ้าเด็กนั่นฉลาดแกมโกงมากเกินไป ข้าต้องระวังให้มากเสียแล้ว!



คฤหาสน์เจ้าเมือง ลานของเอี้ยจืออวิ้น



   เอี้ยจืออวิ้น กับ เซี่ยวหนิงเอ๋อ หลับไปก่อนแล้ว เหลือเพียงเนี่ยหลี่ที่ยังคงฝึกบ่มเพาะพลังอยู่
แรงวิญญาณถูกควบคุมราวกับจะคุมทั้งดินและฟ้าเอาไว้ได้ เวิ้งวิญญาณถูกหล่อเลี้ยง



     หลังจากการบ่มเพาะพลัง เนี่ยหลี่รู้สึกได้ว่าพลังได้เพิ่มขึ้นมาแม้ว่า ประสิทธิภาพเทคนิคเทพวิถีฟ้า จะช้ากว่าเทคนิคอื่นๆอยู่เล็กน้อย แต่อย่างไรก็ตามเมื่อเทียบกับ เทคนิคขยะเหล่านั้น พลังเทพวิถีฟ้าก็ ดีกว่าหลายเท่าตัว


   
  เนี่ยหลี่ถอนหายใจช้าๆแล้วมองไปที่พุ่มไม้และกล่าวว่า 


“ เมื่อได้มาคอยนานแล้ว ทำไมยังไม่ออกมาอีก?”
เอี้ยซ่งออกมาจากพุ่มไม้อย่างช้าๆ


“นี่เจ้าสามารถรับรู้ถึงกลิ่นอายของข้าได้จริงๆ!” 



       เอี้ยซ่ง หดหู่ไม่น้อย เป็นถึงร่างทรงอสูรระดับทองคำดำ แต่กลับถูกตรวจพบโดย ระดับ 5 ดาวเงิน หมายความว่าเนี่ยหลี่ได้ตรวจพบข้า?เนี่ยหลี่ขยันหาแต่เรื่องปวดหัวเสียจริงเนี่ยหลี่พูดขึ้นอย่างเย้ยหยัน 



     “เป็นเพียงแค่ร่างทรงระดับทองคำดำ จะซ่อนกลิ่นอายจากข้าเชียวรึ?”



     แค่ระดับทองคำดำ ??เนี่ยหลี่ไม่รู้รึไงว่า ตำแหน่งร่างทรงอสูรทองคำดำหมายถึงอะไร? ในนครรุ่งโรจน์นี้ เอี้ยซ่ง เป็นรองแค่ เอี้ยมัวร์ เท่านั้น


     “ท่านมาที่นี่ ต้องการจะคุยอันใดกับข้างั้นรึ?”เนี่ยหลี่ยักไหล่


        “แม้ว่า เอี้ยฮั่น จะเจ้าเล่ห์เพทุบาย แต่ลึกๆแล้วเขาไม่ได้เป็นคนเลวร้ายอันใด ข้าหวังว่าเจ้าทั้งสองจะสามารถอยู่ร่วมกันได้ในอนาคต ในฐานะตำแหน่งเจ้าเมือง ข้าได้ตัดสินใจจะยกมันให้ เอี้ยจืออวิ้น” 



       เอี้ยเซิ่งกล่าว นี่อาจจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้วในตอนนี้ ถ้ามอบตำแหน่งให้เอี้ยฮั่น เนี่ยหลี่อาจจะก่อเหตุที่ไม่คาดฝันขึ้นอีกก็เป็นได้ มิหนำซ้ำผู้อาวุโสในตระกูลยังไม่ค่อยเห็นด้วยกับเอี้ยซ่ง โดยเฉพาะการมอบตำแหน่งให้เอี้ยจืออวิ้นทุกอย่างสามารถจบเรื่องได้ อย่างไรก็ตามหากเกิดปัญหาขึ้นในอนาคต คงมิอาจหลีกเลี่ยง



         “ดี งั้นข้าต้องการจะถามท่านอย่างนึง เอี้ยจืออวิ้นเป็นสายเลือดจริงๆของท่านหรือไม่?”


    เนี่ยหลี่มองไปที่เอี้ยเซิ่ง
เอี้ยซ่งจ้องไปยังเนี่ยหลี่พร้อมตอบว่า 


    “แน่นอนเอี้ยจืออวิ้นคือสายเลือดของข้า!



       “แล้วเอี้ยฮั่น เป็นลูกนอกสมรสของท่าน?” เนี่ยหลี่ยังคงถามต่อ


       “นี่เจ้าพูดถึงเรื่องอันใด?”


เอี้ยเซิ่งโกรธที่เนี่ยหลี่ถาม โดยไม่ระวังคำพูดที่ถามออกมา



      “ถ้านับ เอี้ยจืออวิ้น เป็นสายเลือดของท่าน แล้วเอี้ยฮั่นไม่ได้เป็นลูกนอกสมรสของท่าน ทำไมท่านดูเหมือนไม่เต็มใจนักที่จะมอบตำแหน่งเจ้าเมืองให้เอี้ยจืออวิ้น?” 


     เนี่ยหลี่คิ้วกะตุก


     ได้ยินสิ่งที่เนี่ยหลี่พูด เอี้ยซ่ง ถึงกับเงียบลงไปพักหนึ่ง หลังจากนั้นถอนหายใจ พร้อมหัวเราะแล้วกล่าว “เจ้าไม่สามารถจะเข้าใจได้หรอก มันเป็นความลำบากของผู้เป็นพ่อของทั้งคู่!



       “โอ้??ยากลำบากอันใด? ข้าจะขอบคุณท่านมากหากท่านสามารถบอกมันให้แก่ข้าได้”


      
        เนี่ยหลี่ถาม ใจเต้นขึ้นมาเล็กน้อย ปกติเนี่ยหลี่ ไม่ได้พูดคุยกับ เอี้ยซ่งมากมายเท่าไหร่นัก เพียงรู้จักจากคำบอกเล่าของเอี้ยจืออวิ้น ดังนั้นจึงเป็นเรื่องปกติที่อยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับเอี้ยซ่งมาก
ยิ่งขึ้น......
จบตอน...
ปล. เอี้ยซ่ง เอี้ยเซิ่ง กะผีตัวเดียวกัน แต่ที่ไม่อยากใช้เซิ่ง เพราะมัน จะงง ถ้า ไอ้รองอาจารย์ใหญ่กับเจ้าเมืองอยู่ด้วยกัน แล้ว มันก็ไม่ได้งงมากนะ ผมก็อ่านดูแล้ว แล้วที่บอกให้ผู้แปล แปลศัพท์ ออก เหมือนๆกัน ขอความกรุณา ลิส ศัพท์มาให้ผมด้วย เดียวผมจัดให้  สุดท้ายช่วงนี้งานยุ่ง จะหายตัวไป สัก 2 เดือน 5555 ปิ้งป่อง ลาก่อนสวัสดี



แปลโดย[สินธ์นวล]


เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง