test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

12 ก.พ. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 97 เข้าสู่เขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิ v. 2edit-By-IDeaPaeTonG

"ข้าพนันว่าเจ้าไม่ได้นึกถึงแน่   หนิงเอ๋อตอนนี้ได้เข้าสู่เขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิไปแล้ว!" หลู่เพลี่ยวกล่าว  ในขณะที่เขายืนอยู่ด้านข้าง "นางเดินเข้าไปในเขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิหรือ? ทำไมนางมิบอกข้าเกี่ยวกับเรื่องนี้? "เนี้ยหลี่ตะลึงอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่เขาจะถามอย่างงุนงง

"เจ้ากลับไปที่ตระกูลบันทึกสารรค์จากนั้นก็เข้าร่วมการแข่งขัน แล้วก็เข้ามาอยุ่ในตำหนักของท่านเจ้าเมือง มันไม่ใช่ง่ายๆเลยนะที่เราจะหาเจ้า หลู่เพลี่ยวกล่าวดั่งเหมือนรู้สึกไร้หนทาง

ด้วยความสามารถและพรสวรรค์ของหนิงเอ๋อ คงมิมีปัญหาใดๆ ในการเข้าสู่เขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์เป็นแน่ แต่เราจะสามารถแน่ใจได้อย่างไรว่าจักไม่มีเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้น! เนี้ยลี่จมอยู่ในความคิดของเขา เขายกศีรษะของเขามองไปที่หลู่เพลี่ยว ตู่ซื่อ และคนอื่น ๆ และพูดว่า "มาเถอะ, พวกเราก็จักเข้าไปด้วย!"

เนี้ยหลี่มีความปรารถนาตลอดที่จะเข้าไปสำรวจตรวจสอบในเขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์มาเป็นเวลาเนิ่นนานแล้ว ในเขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์มีสมบัติที่เขาอยากได้เหลือเกิน ตั้งแต่เขารู้ว่าหนิงเอ๋อได้เข้าเขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิเนี้ยลี่เริ่มร้อนลนจนนั่งไม่ติดเก้าอี้ ความคุ้นเคยเกี่ยวกับเหนิงเอ๋อที่เมื่อชาติที่แล้วของเนี้ยหลี่ มันทำให้เขารู้สึกสงสารและความนับถือในจิตใจอันแข็งแกร่งของนาง ที่ "กล้าที่จะรักและการที่จะเกลียด" ด้วยบุคลิกของนาง หนิงเอ๋อมิได้ปิดบังความรู้สึกของนางต่อเขาเลย แม้ว่าเนี้ยหลี่จะมีเอียจือจวิ้นอยู่เต็มหัวใจของเขาก็ตาม แต่หนิงเอ๋อก็ยังเป็นหนึ่งในคนที่เขารักและใส่ใจ(รักมีหลายแบบนะจ้ะ อย่าเข้าใจผิด)

"จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเจ้าพบปัญหาหลังจากที่ออกจากตำหนักเจ้าเมือง?" ตู่ซื่อมุ่ยหน้าและกล่าว" มันไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอกข้ามีแผนอยู่แล้ว ข้าแค่ปลอมตัวเล็กน้อยก็ออกไปได้แล้ว เจ้าทั้งสามคอยอยู่ที่นี่และคอยดูแลน้องสาวของข้าด้วย! ห้องข้าอยู่ตรงนั้น พวกเจ้าสามารถใช้ห้องข้าฝึกฝนได้นะ. "เนี้ยหลี่
กล่าวในขณะที่มองไปที่เพื่อนทั้งสามของเขา

"โอเคปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกเราเอง!" ทั้งสามคนตอบตกลง

"เสี่ยวหยูอยู่ที่นี่และขยันฝึกซ้อมด้วยล่ะ อีกไม่กี่วันพี่ก็กลับมาแล้ว. "เนี้ยหลี่กล่าวพลางเอามือลูบหัวเสี่ยวหยู

"โอเคพี่ใหญ่ เนี้ยหลี่ก็ต้องระมัดระวังและรีบกลับมาด้วยล่ะ!" เสี่ยวยู่กล่าวพร้อมพยักหน้ารับคำ

หลังให้คำแนะนำเป็นที่เรียบร้อย เนี้ยหลี่ได้ปรับเปลี่ยนรูปร่างหน้าตาของเขากลายเป็นเหวยหนาน ตู่ซือ,หลู่เพลี่ยวและพวกตกตะลึงเมื่อพวกเขาเห็นเขา วิธีแปลงโฉมของเนี้ยหลี่นั้นน่าอัศจรรย์ใจอย่างยิ่ง เพียงแค่กระทำบางสิ่งบางอย่างบนใบหน้าเพื่อที่จะแปลงโฉม  นอกเหนือจากเสื้อผ้าที่ไม่เหมือนกันแล้วเขาคือเหวยหนานชัดๆ

"ในโลกนี้มีอะไรที่นายไม่รู้บ้าง?" ตู่ซื่อหัวเราะอย่างขมขื่นพลางมองไปที่เนี้ยหลี่ "ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะมีวิธีการแบบนี้ด้วย สุโค่ย! " ตาหลู่เพลี่ยวเบิกกว้าง ด้วยวิธีนี้ เนี้ยหลี่ไม่มีความจำเป็นที่จะซ่อนอยู่ภายในตำหนักเจ้าเมืองเลย แม้ว่าเขาจะเดินเล่นในถนนสายหลัก สมาคมทมิฬก็อาจจะจำเนี้ยหลี่มิได้เสียด้วยซ้ำ
"ในฐานะการเป็นผู้เชี่ยวชาญก็ต้องมีทุกวิธีการเอาชีวิตรอด!" เนี้ยหลี่เอ่ยวาจา พลางหัวเราะอ่อนๆ เป็นเรื่องง่ายมาก นี่เป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับเขาและไม่ได้วิธีการที่ลึกซึ้งใด ๆ ผู้เชี่ยวชาญตัวจริงสามารถรับรู้ถึงบางคนได้จากออร่าของพวกเขาเหล่านั้น หลังจากบ่มเพาะพลังถึงระดับตำนาน จะสามารถปลอมตัวได้ยอดเยี่ยมและยังสามารถเปลี่ยนความสูงและออร่าที่แผ่ออกมารอบตัวเช่นเดียวกับการเปลี่ยนแปลงลักษณะของพวก เขาทำให้ฝ่ายตรงข้ามไม่สามารถที่จำแนกได้  

นอกเหนือจากเหตุการณ์เกินความคาดหมายหรือเกินธรรมดาไป มันไม่มีความเป็นไปได้เลยที่กำจัดเนี่ยหลี่หลังการเกิดใหม่ แม้ว่าขนาดที่ต้องเผชิญหน้ากับบิดาของเอียจือจวิ้น เนี้ยหลี่ก็ยังจะมีวิธีการบางอย่างที่จะต่อกรกับคุณพ่อตา แต่เพราะวิธีการนั้นมีความชั่วร้ายเกินไป หากใช้ไปทั้งสองฝ่ายจะต้องทนบาดเจ็บทนทุกข์ทรมานอย่างแน่นอน ซึ่งเนี้ยหลี่ไม่ได้ต้องการที่จะเห็นภาพเหตุการณ์นั้น มิใช่เพราะสิ่งใดดอก แต่ก็เพราะเขานั้นเป็นบิดาของเอียจือจวิ้น ถ้ามิใช่สาเหตุนั้น เขาจักมิยอมถูกอัดโดยแบล๊กโกลขั้นสูงอยู่ฝ่ายเดียวอยู่แบบนั้นอย่างแน่นอน

"เออใช่ ชั้นลืมให้บางอย่างกับพวกนาย!"
เนี้ยหลี่ขยับมือข้างขวาหยิบเอา ดวงจิตอสูรห้าก้อนออกมา ทั้งหมดเหล่านี้เป็นดวงจิตอสูรที่ เนี้ยหลี่ได้กลั่นออกมาจากหม้ออสูรฝันร้าย ดวงจิตทุกก้อนล้วนมีอัตราพัฒนาการระดับพระเจ้าทั้งสิ้น

"นี้คืออะไร?ดวงจิตอสูรใช่ไหม? "หลู่เพลี่ยว วางมือทั้งสองข้างของเขาที่สะโพกของเขาและหัวเราะด้วยความภาคภูมิใจ" เร็ว ๆ นี้ข้าได้รับการฝึกอย่างเข้มงวดที่บ้านและผ่านระดับซิลเวอร์ ตาแก่ที่บ้านดีใจมากและให้รับรางวัลข้าเป็นดวงจิตอสูรระดับโกลด์ซึ่งข้าได้รวมร่างไปแล้ว ดังนั้นข้าจึงไม่จำเป็นต้องใช้ดวงจิตอสูรตนอื่นอีกต่อไป! หลังจากที่ข้ารวมดวงจิตอสูรระดับโกลด์และหลอมรวมไปจนถึงจุดสูงสุด ข้าจะเป็นร่างทรงอสูรระดับโกลด์ผู้ทรงพลัง ฮ่าฮ่าฮ่า! "

"ข้าได้เตรียมที่จะให้พยัคฆ์ดาราปีศาจสีชาดที่มีอัตราการเจริญเติบโตระดับพระเจ้า มันสามารถที่จะเติบโตไปได้จนถึงระดับตำนาน ถ้าเจ้าไม่ต้องการมันแล้ว ก็ลืมๆมันไปซะเถอะ! "เนี้ยหลี่ หยิบศิลาดวงจิตอสูรอันอื่นไปที่ตู่ซื่อและพวก" นี่เป็นดวงจิตอสูรพยัคฆ์โลกัณต์ประเภทนักรบ นอกจากนี้ยังมีวิญญาณปีศาจอีกสามอันสามประเภทคือประเภทศักดิ์สิทธิ์  ประเภทเพลิงศักดิ์สิทธิ์ ประเภทสวรรค์ พวกมันได้ถูกเตรียมไว้สำหรับพวกนายทั้งสาม. "เนี้ยหลี่มองไปที่ เหวยหนาน จางหมิง และจูอวิจจวิน

ตู่ซือ และพรรคพวกได้ตั้งใจแล้วว่าจะติดตาม เนี้ยหลี่ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่เกรงใจที่จะรับศิลาดวงจิตอสูรเหล่านี้จากเนี้ยหลี่ พวกเขาอยากรู้อยากทดสอบศิลาดวงจิตอสูรเหล่านี้จริงๆ พวกเขาไม่เห็นภาพว่าดวงจิตอสูเหล่านี้นั้นแข็งแกร่งแบบที่เนี้ยหลี่อธิบายให้น่ะมันเป็นอย่างไง พวกเขานั้นยังไม่รู้ว่าด้วยว่าอัตราพัฒนาการระดับพระเจ้านั้นคืออะไร แต่เนี้ยหลี่บอกว่าพวกเขาว่าจะสามารถที่จะเติบโตไปที่ระดับตำนานได้เลยทีเดียว ซึ่งมันจะทำให้พวกเขาแข็งแกร่งโคตรๆ


อัตราพัฒนาการระดับพระเจ้า? เติบโตจนถึงระดับตำนาน?
จะเป็นจิตอสูรที่ทรงพลังขนาดไหนกัน?

"เจ้าบอกว่ามันสามารถเติบโตได้ถึงระดับตำนานจริงหรือ?" ตู่ซื่อ ถามแบบอยากรู้อยากเห็น "จริงแท้แน่นอน!" เนี้ยหลี่พยักหน้า ความจริงก็คือเนี้ยหลี่ยังมิได้บอกหมดทุกอย่างออกไป ดวงจิตอสูรที่เนี้ยหลี่ให้พวกเขาจะมิเพียง แต่หยุดที่ระดับตำนานเท่านั้น การเจริญเติบโตของพวกมันจะเติบโตไปอีกจนคาดเดาไม่ได้เลยในอนาคต  อย่างไรก็ตามแม้ว่า เนี้ยหลี่บอกพวกเขาเกี่ยวกับเรื่องนี้ตอนนี้พวกเขาจะยังไม่เข้าใจมันหรอก

"อิอิ, เนี้ยหลี่เราเป็นพี่น้องที่แสนดีกันใช่ไหมล่ะ? ข้าขอดูดวงจิตอสูรนี้ซะหน่อยได้ไหมล่ะ" หลู่เพลี่ยวหัวเราะและกล่าว

เมื่อเห็นหลู่เพลี่ยวแบบนี้, เนี้ยหลี่ก็ขำเลย แต่ก็มิได้แกล้งหลู่เพลี่ยวต่ออีก  จากนั้นเนี้ยหลี่ก็ขยับมือของเขาโยนศิลาดวงจิตอสูรพยัคฆ์ดาราสีชาดไปให้ หลู่เพลี่ยว



 
      "หลู่เพลี่ยว,โยนดวงจิตอสูรระดับโกลด์ของเจ้าทิ้งไปก่อน แล้วค่อยๆรวมกับมันอย่างช้าๆในภายหลังจากที่เจ้ากลับมา ก่อนอื่นพวกเราจักไปยังสถาบันเพื่อเข้าไปยังเขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิ! "เนี้ยหลี่กล่าว ตราบใดที่หนิงเอ๋อ ยังคงอยู่ในเขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิ เนี้ยหลี่ยังค่อนข้างมีความกังวล

 
      จริงๆแล้วเนี้ยหลี่ไม่เคยเข้าเขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์มาก่อนในชาติที่แล้ว เขาไม่รู้เลยว่าด้านภายในนั้นเป็นยังไงแบบไหน เขารู้เพียงคร่าวๆว่าข้างในนั้นซ่อนอะไรอยู่ (หึหึ!!)
"จัดไป" ลู่เพลี่ยวและตู่ซือ พยักหน้า

พวกเขาทั้งสามออกจากตำหนักเจ้าเมืองและมุ่งหน้าไปยังสถาบันกล้วยไม้ศักดิ์สิทธิ์

 ณ สถาบันกล้วยไม้ศักดิ์สิทธิ์

 
      "ท่านรองอาจารย์ใหญ่ หนิงเอ๋อเข้าไปตั้งนานแล้วทำไมยังไม่ออกมาอีก?" ครูหลายคนที่ยืนอยู่ด้านข้างถามรองอาจารย์ใหญ่อย่างกระวนกระวาย

       รองอาจารย์ใหญ่มุ่ยหน้า เวลาที่หนิงเอ๋อใช้ในการเข้าไปนั้นเมื่อเทียบกับคนอื่นแล้วถือว่านานกว่าคนอื่นพอดู  แต่ภายใต้สถานการณ์ปกตินั้นผู้ที่มีความสามารถสูงกว่าย่อมอยู่ได้นานกว่าผู้ที่มีความสามารถต่ำกว่าอยู่แล้ว แต่หนิงเอ๋ออยู่นานเกินไปรึเปล่า? (ฟาร์มยาวเลยนะหล่อน มาALL C ที่เหอะ)


"รองอาจารย์ใหญ่ มีนักเรียนสามคนมาหาท่าน!" ครูคนหนึ่งเดินเข้ามาจากข้างนอก
"พวกเขามาจากห้องเรียนเด็กพิเศษ!"
"ให้พวกเขาเข้ามา!" รองอาจารย์ใหญ่พยักหน้าและกล่าว

ครู่ต่อมาเนี้ยหลี่และพวกถูกนำเดินเข้ามา. เนี้ยหลี่ คลายการปลอมแปลงบนใบหน้าออก เมื่อเห็นเนี้ยหลี่  รองอาจารย์ใหญ่ก็หลี่ตาลง  เขามีความประทับใจมากในตัวของเนี้ยหลี่ ในการสอบประจำปี ทั้งพลังกายและพลังวิญญาณของเนี้ยหลี่มีระดับเพียงแค่ทองแดง ขั้น1ดาว แต่ไม่นานหลังจากนั้น เนี้ยลี่เข้าร่วมการแข่งขันและเผยให้เห็นถึงความแข็งแกร่งที่สามารถต่อสู้กับระดับโกลด์ได้ การเปลี่ยนแปลงที่น่าทึ่งเช่นนี้ทำให้เขารู้สึกว่ามีบางอย่างแหม่งๆ

การทดสอบความแข็งแกร่งอาจจะเกิดความผิดพลาดได้ แต่การทดสอบพลังวิญญาณจะผิดพลาดได้กระนั้นหรือ?

ถึงแม้ว่าเขาจะคิดจนหัวสมองระเบิด เขาก็ไม่สามารถจินตนาการความเป็นจริงออกมาได้ แต่อย่างไรก็แล้วแต่ มันจะอะไรมีควรค่าที่จะฉลองมากไปกว่า การที่มีนักเรียนอัจฉริยะปรากฏตัวขึ้นในสถาบัน

"ท่านรองอาจารย์ใหญ่ ข้าต้องการที่จะเข้าสู่เขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิไม่เป็นปัญหาใดๆ ใช่มั้ย?"
เนี้ยหลี่กล่าวขณะมองไปที่รองอาจารย์ใหญ่

"ด้วยระดับความแข็งแกร่งของเจ้าตอนนี้นั้นไม่มีปัญหาในการเข้าเขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิเป็นแน่แท้" รองอาจารย์ใหญ่ พยักหน้า ในการที่จะเข้าสู่เขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์ คนนึงจักต้องเป็นนักเรียนระดับท๊อปแนวหน้าของชั้นเรียนพิเศษ   ซึ่งความแข็งแกร่งของเนี่ยหลี่ในตอนนี้ ก็ไม่มีใครอีกแล้วในชั้นเรียนพิเศษที่สามารถเป็นคู่ต่อสู้ของเนี่ยหลี่ได้

"ขอบคุณมากท่านรองอาจารย์ใหญ่! ตอนนี้ข้าจะเข้าสู่เขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิ!
"เนี้ยหลี่กล่าวพลางประสานมือคารวะรองอาจารย์ใหญ่

รองอาจารย์ใหญ่ก็รู้ว่าเนี้ยหลี่กับหนิงเอ๋อนั้นมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ก็ดีที่จะให้เนี้ยหลี่เข้าไปหลังจากหนิงเอ๋อเข้าไปเป็นเวลานาน

พวกเขาทั้งกลุ่มเดินมา_ส่งเนี้ยหลี่ไปถึงทางเข้าเขตแดน เมื่อมองจากระยะไกล ก็แลเห็นประตูปรากฏอยู่ในระยะสายตาของเนี้ยหลี่

ในชาติพบที่แล้วเนี้ยหลี่ไม่เคยเข้าไปในเขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์  ความเข้าใจของเขาที่มีต่อเขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์  นั้นมีเพียงมาจากหนังสือที่เขาได้อ่านเท่านั้น เนี้ยหลี่ยังคงแบกความอยากรู้อยากเห็นอย่างมากเกี่ยวกับเรื่องของเขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์ เขาได้ให้ตู่ซือและลู่เพลี่ยว รออยู่ด้านนอกและ  เนี้ยหลี่ก้าวเข้าไปภายในเขตแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิเพียงลำพัง


จบแล้วจ่ะ google translate แปลได้งงงวยมาก ผิดพลาดไม่สมูทขออภัยมา ณ ที่นี้

เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง