test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

28 ม.ค. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 94 สัญญาหนึ่งปี






         "จื้ออวิ้น , หลบไป!" เนี่ยลี่ ตะโกน


           เนียลี่ปล่อยพลังภายในที่แท้จริงออกมา จนพลังวิญญาณพุ่งถึงขีดสุด..

            เขารู้สึกได้ถึง พลังอันแข็งแกร่งออกมาจากร่างของ เนี้ยลี่

เอียเซิ่ง จ้องมองอย่างประหลาดใจ โดยไม่อาจละสายตา


           เนียลี่ เจ้าอายุ เท่าไหร่กันแน่ ? การที่พลังจะก้าวมาถึงในระดับนี้ได้  และสะกดพลังนี้เอาไว้  พรสวรรค์ของเค้ามักทำให้ทุกคนประหลาดใจ
            แต่ถึงอย่างนั้น เค้าก็ยังมองเนี่ยลี่ ด้วยสายตาอันเย็นชา.



       "เนียลี่  ไม่นะ ได้โปรดหยุด เถอะนะทั้งสองคน!" เอียจื้ออวิ้น ตะโกนห้ามด้วยน้ำตาที่เต็มใบหน้า.



           เนี้ยลี่ มองไปที่หน้าเอียเซิ่ง ด้วยสายตาที่เย็นชา แล้วพูดขึ้นว่า "คนอย่างท่าน ยังคู่ควรจะเป็นพ่อคนอีกเหรอ
           ตั้งแต่เด็ก  ท่านเคยห่วงใย จื้ออวิ้นบ้างไหม?ท่านได้แต่สั่งให้นางฝึก ฝึก ฝึก  แล้วอะไรบ้างที่ท่านได้ทำเพื่อนาง? ในใจของนางมีแต่ความเหงา ท่านเคยรับรู้บ้างหรือเปล่า?

ในโรงเรียน นางไม่มีแม้แต่เพื่อนแท้สักคน

          ในที่พักของท่านเจ้าเมือง  ไม่ว่าจะเป็นท่าน หรือ เจ้าแก่ผายลม เอียมัว ทุกคนก็วุ่นอยู่แต่กับเรื่องของตัวเองท่านไม่เคยแสดงความห่วงใยแม้เพียงสักเล็กน้อยให้กับจื้ออวิ้น!  



            ข้ากับจื้ออวิ้น เรา เป็นเพียงแค่เพื่อนที่ดีต่อกัน แม้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างข้ากับจื้ออวิ้น  สามารถทำให้ท่านสามารถฆ่าคนได้ โดยที่จะไม่ได้รู้ความจริงอันใดเลยงั้นเหรอ?
 
แล้วท่านเคยสนใจบ้างไหมว่า จื้ออวิ้น จะรู้สักเช่นใด? ว่าสิ่งที่ท่านห่วงใยมีเพียงแค่ชื่อเสียงของ ตระกูลวายุเหมันต์!ก็เท่านั้น"




         "เจ้าเด็กเหลือข สิ่งที่เจ้าพูดมา ล้วนแสวงหาความตายมาสู่เจ้า! อะไรที่ทำให้เจ้ากล้ามาสามหาวต่อหน้าข้าอย่างนี้?!" เอียเซิ่ง โกรธยิ่งกว่าเดิม



             เขาพ่นลมหายใจออกมาอย่างรุนแรง และ มีคลื่นพลังวิญญาณ ออกมาจากร่างกายของเขา  พลังวิญญาณ ค่อย ๆ รุนแรงขึ้น และกระแทกเข้าใส่เนี่ยลี่ จากทุกทิศทาง


ตูม!


เนียลี่ ปลิวไปข้างหลัง.



ตูม! ตูม! ตูม!'




        พลังวิญญาณของเนี้ยลี่ ถูกโจมตีกระหน่ำอย่างต่อเนื่อง จากพลังวิญญาณของ เอียเซิ่ง ก่อให้เกิดการระเบิดกลางอากาศ


         เป็นอีกครั้งที่ร่างกายของเนียลี่กระเด็นขึ้นไปบนฟ้า และมีบาดแผลทั่วไปทั้งร่างกายของเนียลี่



            "ถ้าหากว่าข้านั้นกลัวตาย  ข้าก็คงเป็นเพียงคนขี้ขลาด  แม้ว่าข้าจะตาย ข้าก็ยังจะพูดมันเช่นเดิม! ท่านเป็นเจ้าเมืองแล้วมันเป็นอย่างไร?  มันไม่ได้อยู่ในสายตาของข้าเลย ไม่ว่าท่านจะเป็นร่างทรงอสูร ระดับ แบล็คโกลด์  แล้วมันเป็นเช่นกันหล่ะ?


ถ้าหากข้ามีเวลาสักปีนึง ข้าสามารถที่จะชนะท่านได้! แล้วพ่อของท่านจะได้เห็นการมีอยู่ของร่างทรงอสูรระดับตำนาน คนต่อไป!" เนี้ยลี่ พูดทั้งที่ร่างกายของเค้าบาดเจ็บไปทั้งตัว


                เนี้ยลี่ลืมตาแทบไม่ขึ้น  เขาถ่มน้ำลายแล้วพูดว่า  "ให้ตายเหอะ  ถึงท่านจะอยากจัดการกับข้าในตอนนี้  แม้ว่าข้าจะตาย  ข้าก็จะกลับมา ด้วย [เคล็ดคืนกลับวิญญาณ] เพื่อสั่งสอนบทเรียนแก่ท่าน!"



              ถ้าหากใช้ [เคล็ดคืนกลับวิญญาณ]  ทั้งสองฝ่ายก็จะต้องบาดเจ็บหนัก  เนี้ยลี่ ไม่ได้ต้องการที่จะทำให้  เอียจื้ออวิ้น หัวใจสลาย  เพราะถึงอย่างไรเค้าก็คือพ่อของนาง


"หนึ่งปีงั้นเหรอ? เจ้าคิดว่าจะชนะ ร่างทรงอสูรระดับ แบล็คโกลด์ ได้ภายในหนึ่งปีงั้นเหรอ?" เอียเซิ่ง มองไปที่เนี้ยลี่  อย่างเย็นชาและขบขัน  าแสยะยิ้มอย่างเหยียดหยาม



"ทำไมหล่ะ?" 



             ท่านกล้าลองดูไหม" เนี้ยลี่ ใช้มือทั้งสองข้างจับที่สะโพกของเค้า  ตอนนี้ความอดทนของเนี้ยลี่ถึงขีดจำกัดแล้ว  แล้วชี้ไปที่หน้าของ เอียเซิ่ง แล้วพูดว่า


     "ให้เวลาข้าหนึ่งปี แล้วข้าจะเหยียบท่าน ให้นอนจมใต้ฝ่าเท้าของข้า"



          "หมดเรื่องที่จะพูดแล้วใช่ไหม  ถ้าหากเจ้าสามารถเอาชนะข้าได้ภายในหนึ่งปี  ข้าก็จะไม่เอาเรื่องกับสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้
ส่วนเจ้า   เอียจื้ออวิ้น!" เอียเซิ่ง กวาดสายตามายัง เอียจื้ออวิ้น  ดวงตาของเค้ามองนางอย่างอ่อนโยน แต่ก็กลับพูดด้วยความเย็นชาว่า



            "ถ้าหากภายในปีนี้ เจ้าไม่สามารถเลื่อนระดับไปจนถึงระดับโกลด์ ได้  เจ้าทั้งคู่จะไม่ได้รับการอนุญาตให้พบหน้ากันได้อีก! "


        เอียเซิ่ง กระแทกพลังวิญญาณเข้าใส่ร่างของเนี่ยลี่  ทำให้เนี่ยลี่กระเด็นไปอีกครั้ง  แล้วก็ค่อย ๆ หันหลังเดินจากไป พร้อมกับพูดว่า "อย่าลืมสิ่งที่ข้าพูดในวันนี้"


ตูม!


พลังวิญญาณของเนี่ยลี่ ถูกกระแทกกระจัดกระจาย



           อวัยวะภายในของเขาได้รับบาดเจ็บบางส่วน แต่ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบร้ายแรงถึงชีวิต เขาถอนหายใจอย่างรุนแรง ในบางเวลา ารู้สึกเหมือนความตายกำลังจับจ้องเขาอยู่



            การโจมตีครั้งสุดท้ายของ เอียเซิ่ง มันรุนแรงกว่าพลังของระดับ  แบล็คโกลด์ ทั่ว ๆ ไป  เอียเซิ่ง ก้าวไปถึงระดับสูงสุดของ ระดับ แบล็คโกลด์ แล้ว กำลังจะขึ้นสู่ระดับ ตำนาน



           "พักได้อย่างสบายใจแล้วสินะ  ฉันจะไม่มีวัน คืนคำพูดของตัวเอง " เนี่ยลี่มองไปที่ข้างหลังของเอียเซิ่ง แล้วพูดอย่างหนักแน่น



     เนี่ยลี่มองดู เอียเซิ่ง ค่อย ๆ เดินออกไป แล้วเนี่ยลี่ ก็รู้สึกสงสัยอะไรบางอย่าง


     เดิมคิดว่าเอียเซิ่งจะฆ่าเขาเพื่อปกป้องชื่อเสียงของ ตระกูลวายุเหมันต์
เขาไม่คิดเลยว่าเอียเซิ่ง จะปล่อยให้เค้ารอดกลับไปแบบนี้ .....จบตอน

แปลโดย [นายมะพร้าว]







เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง