Jawa

test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

9 ก.พ. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 119 ค่ายกลสยบเทพ




         แม้ว่าร่างทรงอสูรที่ผสานเข้ากับจิตอสูรพังพอนจะไล่เข้ามาใกล้ แต่ถึงกระนั้นเนี่ยหลีก็มิได้ชะลอความเร็วลง ในทางตรงกันข้ามเขาได้เพิ่มความเร็วขึ้นและเร็วขึ้น

          

         ปีร่างทรงอสูรที่ผสานเข้ากับจิตอสูรพังพอนปล่อยลมหายใจอย่างเย็นชา  "เรามาดูกันว่าเจ้าจะวิ่งไปได้ซักกี่น้ำ!"

          

ทันใดนั้นเขาเพิ่มความเร็วของเขาขึ้นและวิ่งไปด้วยความเร็วที่น่าตกใจ

          

วูบบบบ!!!!!

          

  กรงเล็บของพังพอนอันแหลมคมแหลมกำลังมุ่งตรงไปยังเนี่ยหลี

          

"ฮึ่ม! ไอ้หนูระดับซิลเวอร์ แกจะหนีไปไหน? "

          


เมื่อกรงเล็บพังพอนกำลังจะถูกตัวเนี่ยหลี เนี่ยหลีส่งเสียงคำรามต่ำ

         
ทักษะเร้นกาย!

          

      ร่างของเนี่ยหลีหายไปอย่างรวดเร็ว

          

วูสสสส!

          

        กรงเล็บของพังพอนผ่านร่างกายเนี่ยหลี มันทะลุผ่านเนี่ยหลีไปประหนึ่งว่าเนี่ยหลีไม่เคยมีตัวตนมาก่อน

          

         ร่างทรงอสูรได้หลอมรวมกับพังพอนขมวดคิ้วด้วยความงุนงง และมองไปรอบ ๆ แต่ไม่สามารถพบเนี่ยหลี

          


          "ไอ้หนุ่มน้อย แกไปซ่อนอยู่ที่ไหน?" เขาคิ้วของเขาขมวดแน่น ถึงแม้จะเขาจะสัมผัสได้ถึงเนี่ยหลี แต่เขาไม่สามารถหาตัวเจอ แม้เขามีความรู้สึกว่า เนี่ยหลียังคงอยู่ในพื้นที่โดยรอบ

          

          "ไอ้เด็กคนนี้ดูเหมือนว่าจะค่อนข้างมีความสามารถเลยทีเดียว ไม่น่าแปลกใจที่ หลงชา เรียกข้าเข้าไปคุยเป็นการส่วนตัวเรื่องไอ้เด็กนี่! "

         

          หลังจากที่เนี่ยหลี ใช้ทักษะเร้นกาย เขาค่อย ๆ ขยับไปซ่อนตัวหลังภูเขาจำลองบริเวณนั้น

          

           ข้อดีของทักษะเร้นกายคือมันทำให้ฝ่ายตรงข้ามไม่สามารถรับรู้ ได้ถึงตำแหน่งของเขา แต่มันจะมีข้อเสียเช่นกัน มันมีความเร็วในการเคลื่อนที่ช้าเกินไป นอกจากนี้เขาไม่สามารถใช้ทักษะนี้ต่อเนื่องกันเป็นเวลานานได้

          


        แต่ก็ยังสามารถถ่วงเวลาฝ่ายตรงข้ามได้ดีเลยทีเดียว

          

          หลังจากนั้นร่างทรงอสูรระดับแบล็คโกลด์ ก็พยามหาบริเวณโดยรอบที่เขาหายไป

          

          เนี่ยหลีสัมผัสได้ว่าเขาอยู่ไกลๆนี้ เขาจะรอให้เนี่ยหลีจะปรากฏตัว เมื่อเนี่ยหลีปรากฏเขาจะจับโดยไม่ลังเล

          

           เนี่ยหลีค่อย ๆ ขยับไปทางด้านหลังของภูเขาปลอมแล้วยกเลิกทักษะเร้นกายทันที

          


"ฮึ่มฮึ่ม!!!!  ข้าคิดว่าแกคงจะไม่ออกมาซะแล้ว!"

          

        เมื่อเห็นว่าเนี่ยหลีปรากฏตัว ร่างทรงระดับแบล็คโกลด์ก็ไล่ตามเขาทันที

          

          'ดูเหมือนว่ามันจะไม่เป็นเรื่องง่ายที่จะกำจัดผู้ชายคนนี้ เราคงต้องใช้อะไรที่พิเศษแล้วละ!'

          

           ทันไดนั้นเนี่ยหลี่ก็ทำการย้ายของจิตของเขา กระบี่เทพอัสนีดาวตกปรากฏขึ้น เขาแบ่งบางส่วนของพลังวิญญาณของเขาเข้าไปในกระบี่เทพอัสนีดาวตก หลังจากนั้น ก็บังเกิดเกรียวของท้องฟ้าและสายฟ้าบิดตัวเป็นเกรียวรวมตัวยังบนกระบี่เทพอัสนีดาวตก สร้างคลื่นพลังความน่ากลัวของพระเจ้า

          


          หลังจากที่ได้ศึกษาเกี่ยวกับกระบี่เทพอัสนีดาวตก เนี่ยหลีค่อนข้างจะแน่ใจว่ากระบี่เทพอัสนีดาวตกนี้ไม่ได้เป็นสี่งของที่สร้างขึ้นบนโลก หรือวัสดุที่ใช้ในการทำกระบี่เทพอัสนีดาวตกไม่ได้มาจากบนโลกอย่างแน่นอน แม้ว่า เนี่ยหลีมีระดับเพียงซิลเวอร์ขั้นห้าดาว เขาสามารถปลดปล่อยพลังที่ทรงอานุภาพของกระบี่เทพอัสนีดาวตกได้อย่างน่ากลัว

          


            เมื่อร่างทรงอสูรที่ผสานเข้ากับพังพอนรู้สึกถึงพลังของสายฟ้าที่น่ากลัว เขาก็ไม่สามารถที่จะทำให้ความกลัวในใจของเขาทุเลาลงได้

          


กระบี่ในมือเนี่ยหลี่ มีพลังดุจสายฟ้าของพระเจ้า?

          


             ดวงตาของเนี่ยหลีจู่ ๆ ก็สว่างขึ้นและคำรามอย่างเย็นชา สายฟ้าพุ่งตรงมายังร่างทรงอสูรผู้นั้น

          


             เมื่อร่างทรงอสูรรู้สึกตัวว่าเขาเป็นเป็​​าหมายของสายฟ้าเขาก็ตกใจ อาวุธนี้คือสิ่งใดกัน? มันสามารถในการควบคุมสายฟ้าได้รึ? เมื่อรู้สึกถึงสายฟ้าที่ผ่าลงมาเขาก็กระโดดหลบไปข้างๆ

          ตูม!

          

         สายฟ้าก่อให้เกิดหลุมขนาดใหญ่บนพื้นดินเมื่อมันปะทะกับพื้นดิน สายฟ้าแตกกระจัดกระจายกลายเป็นฟ้าผ่าขนาดเล็ก

          

             พลังของกระบี่เทพอัสนีดาวตกนั้น แม้ยอดฝีมือระดับตำนานก็อาจจะตายได้ อย่างไรก็ตาม เนี่ยหลีนั้นอยู่เพียงระดับซิลเวอร์ขั้นห้าดาว เขาสามารถควบคุมกระบี่เทพอัสนีดาวตกได้แค่บางส่วนเท่านั้น  เขาจึงแค่สามารถที่จะหยุดการเคลื่อนไหวร่างทรงอสูรระดับแบล็คโกลด์ แต่การที่จะฆ่าร่างทรงอสูรระดับแบล็คโกลด์ยังคงเป็นเรื่องยากมาก

          

              ร่างทรงอสูรที่ผสานเข้ากับพังพอนหลบสายฟ้าด้วยความโกรธ แต่เดิม ความแข็งแกร่งของเขาเป็นถึงระดับแบล็คโกลด์การจัดการกับร่างทรงอสูรระดับซิลเวอร์เรื่องง่ายมาก เขาเริ่มจะหมดความอดทนต่อเนี่ยหลี ครั้งแรกเนี่ยหลีหลบการสังหารของเขาโดยความสามารถหายตัว ต่อมาเขาใช้เวลานี้ เรียกกระบี่แปลกประหลาดขนาดใหญ่ออกมา  จนถึงขณะนี้เขายังไม่สามารถจับเนี่ยหลีได้

          

บูม! บูม! บูม!

          
             เกรียวของฟ้าผ่าถล่มพื้นดิน
         
          

         ร่างทรงอสูรที่ผสานเข้ากับพังพอนหลบอย่างต่อเนื่อง การเคลื่อนไหวของเขามีความคล่องตัวเป็นพิเศษเมื่อร่วมกับพังพอน ไม่ได้มีเพียงสายฟ้าเดียวที่ผ่าลงที่เขา   หลายครั้งที่เขาพยายามที่จะเข้าใกล้เนี่ยหลี  แต่ถูกต้อนไล่กลับโดยสายฟ้า

          

           ร่างทรงอสูรทำเสียงลมหายใจดังฟืด "ด้วยวิธีการเหล่านี้แกทำได้เพียงซื้อเวลาได้ชั่วครู่เท่านั้น เพื่ออะไรอะไร? แกไม่มีโอกาสวิ่งหนีเลยด้วยซ้ำ! "

          


              การมีเพียงกระบี่เทพอัสนีดาวตกเป็นธรรมดาที่จะไม่สามารถทำอะไรร่างทรงอสูรระดับแบล็คโกลด์ได้ แต่เนี่ยหลีต้องการเพียงการซื้อเวลาเล็กน้อย มองไปข้างหน้าเสาสูงตระหง่านอยู่ข้างหน้าเขาแล้ว เนี่ยหลีมาถึงค่ายกลสยบเทพแล้ว เหลือเพียงเข้าไปและประทับจิตวิญญาณ

          


              ปากของเนี่ยหลีท่องมนต์เบา ๆ และมือทั้งสองข้างทำสัญษณ์มืออย่างรวดเร็ว แม้ว่าเขาจะยังอยู่ห่างจากค่ายกลสยบเทพนับร้อยเมตร แต่เนี่ยหลีก็สามารถเปิดการทำงานขึ้นได้

          

               เมื่อเขาเห็นเสาสูงตระหง่านที่ถูกแกะสลักจารึกหลากหลายแบบ ร่างทรงอสูรที่ผสานเข้ากับพังพอนก็รู้สึกเย็นยะเยือกในหัวใจของเขา ก่อนหน้านี้เขาได้ยินถึงประสิทธิภาพเสาหินเหล่านี้ มันมีพลังมากพอที่จะล้มเอียเซิ่ง แต่เขาก็ยังสงสัยเกี่ยวกับเรื่องนี้ ถ้าเขายังไม่เห็นกับตาเป็นธรรมดาที่จะไม่เชื่อ  แต่เนื่องจากตอนนี้เขาอยู่เผฃิญหน้ากับมันแล้ว เขาจะต้องระมัดระวังความสามารถของเสาหินอาจเป็นตามเป็นข่าวลือ

          

             "แกต้องการไปยังเสาหินนั้นใช่หรือไม่!!ฝันไปเถอะ! ถ้าแกไม่ฟังอย่าหาว่าข้าไม่เตือนแล้วกัน ! "ร่างทรงอสูรที่ผสานเข้ากับพังพอนพ่นลมออกจากจมูก เข็มอันแหลมคมงอกออกมาจากหลังของเขาและวันใดนั้น  วูบบบบบ... เขาก็พุ่งตรงไปในทิศทางของเนี่ยหลี

          

            เข็มนี้ถูกปกคลุมไปด้วยพิษ แม้ถูกเพียงน้อยนิดจะทำให้เนี่ยหลีที่จะสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ของเขา

          


           เสียงเข็มหวีดหวิวผ่านอากาศขณะที่มันพุ่งมายังเนี่ยหลี มันปกคลุมด้วยลมปราณหนาแน่นมากพอที่จะทะลุใครซักคน จุดมุ่งหมายของเขาคือแขนของเนี่ยหลี ถ้าเขามุ่งเป้าไปที่หัวใจแม้ว่าจะเป็นร่างทรงอสูรระดับแบล็คโกลด์ก็มีเพียงความตายเท่านั้นที่รอคอย

          

              ร่างทรงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา"ถ้ามันไม่ใช่คำสั่งของท่านหลงชา ให้จับเป็นแก ไม่เช่นนั้นแกตายไปนานแล้ว!"

          

              ร่างทรงอสูรไม่ได้เอาจริงตั้งแต่ที่แรก เนี่ยหลีรู้เหตุผลในทันที

          

"เหล็กในพังพอน!"

          

        มุมปากของเนี่ยหลีเกิดขดรอยยิ้ม ความรู้เกี่ยวลักษณะจิตวิญญาณและความสามารถในการต่อสู้ของจิตอสูร  เนี่ยหลีมีทุกอย่างในหัวของเขา 'แกประเมินความสามารถข้าต่ำไปถ้าแกคิดจะจับข้าด้วย เหล็กในพังพอน' เนี่ยหลีคิด

          

       "เรามาดูกันว่าแกจะหลบยังไงพ้น!!"

          
      มุมปากของร่างทรงอสูรเกิดรอยยิ้มแห่งความภาคภูมิใจจากความแข็งแกร่งของ เนี่ยหลีเขาจะไม่สามารถที่จะ
หลบก​​ารโจมตีได้  เขาคิดไปถึงตอน เนี่ยหลีถูกยาพิษ

          

      เมื่อเหล็กในพังพอนใกล้จะถึงตัวเนี่ยหลี เนี่ยหลีหันตัวกลับมาและใช้กระบี่เทพอัสนีดาวตกเพื่อป้องกัน

          

เกร้งงงงงงง!

          

         เหล็กในพังพอนถูกป้องกันโดยกระบี่เทพอัสนีดาวตก
         
          

เป็นไปไม่ได้!!!!

          

          ร่างทรงอสูรตะลึงสักครู่ เนี่ยหลีสามารถป้องกันด้วยความรวดเร็วเช่นนั้นได้อย่างไร? อันที่จริงเขาใช้กระบี่เทพอัสนีดาวตกเพื่อป้องกัน

          

         เขาไม่เคยคิดว่าร่าทรงอสูรระดับซิลเวอร์ขั้นห้า ดาวจะสามารถป้องกันการโจมตีเขาได้ และมันยังทำให้เขารู้สึกเจ็บใจ

          

หลังจากเหตุการณ์นั้นเขายิ่งตะลึงมากขึ้น

          

         เมื่อเหล็กในพังพอนปะทะกระบี่เทพอัสนีดาวตกก็ไม่ได้ทำให้เกิดความเสียหายใด ๆ ที่กระบี่เทพอัสนีดาวตก แต่ที่น่าตกใจหนักยิ่งขึ้นก็คือ เนี่ยหลีใช้แรงปะทะนั้นกระโดดไปข้างหลังในเวลาเดียวกัน

          
วูมมมม!!!!

          

          ร่างของเขาได้กระโดดไปไกลหลายสิบเมตร

          

         โดยใช้แรงปะทะของการโจมตีจากเหล็กในพังพอน เนี่ยหลีประสบความสำเร็จในการแรงปะทะนั้นหลบหนีทำให้เกิดระยะห่างระหว่างพวกเขามากขึ้น

          
"ฮ่า ๆ ๆ ๆ ขอบคุณที่ส่งข้า!"

          

          เมื่อเขาได้ยินเสียงของเนี่ยหลี ร่างทรงอสูรแทบอาเจียนเป็นเ​​ลือด! เด็กคนนี้มันมีไหวพริบมากเกินไป!

          

           เขาไม่เพียงที่จะรอดพ้นการการถูกจับ เมื่อร่างทรงอสูรได้การโจมตี เนียหลีก็ได้เข้ามาอยู่แล้วภายในค่ายกลสยบเทพ มือทั้งสองข้างของเขาได้เสร็จสิ้นการสัญลักษณ์มือ ค่ายกลสยบเทพ เริ่มเสียงดังก้องและมีแสงไฟที่ส่องแสงในทุกทิศทาง

          

      ภายในตาเนี่ยหลีมีแสงประกาย ตอนนี้เขาเป็นดุจพระเจ้าที่สืบเชื้อสายมาจากสวรรค์ ร่างกายของเขาค่อย ๆ ลอย เสื้อผ้ากระพือพริ้วไปกับสายลม

          

          ร่างทรงอสูรที่ผสานเข้ากับพังพอนเดินไปข้างหน้า ทำหน้างุนงง มองไปยังสิ่งที่เกิดขึ้น  ด้านหน้าของเขานี่คือค่ายกลที่เป็นข่าวลือ? สิ่งนี้นั้นหรือที่มันสามารถจัดการเอียเซิ่งได้?

          

ทันใดนั้นเสียงคำรามโกรธดังขึ้น หมีโลกันตร์( Abyss Bear)กระโดดออกมา

          

ร่างทรงอสูรใช้กรงเล็บแหลมของเขาปัดป้องทันที
         
          
บูม!

          

        กรงเล็บแหลมปะทะกับอุ้งมือขนาดใหญ่ของหมีโลกันตร์ ร่างทรงอสูรกระเด็นถอยหลัง เลือดกระฉูดออกมาทางปาก

          

         หมีโลกันตร์ตัวนี้ แม้เอียเซิ่งยังต้องระมัดระวังเมื่อปะทะกับมัน!

          

 มีประสิทธิภาพรุนแรงมาก!

          

         ร่างทรงอสูรตกใจกลัวอย่างมากในหัวใจของเขา อำนาจที่น่ากลัวของหมีโลกันตร์ไม่ได้เป็นสิ่งที่เขาสามารถทนได้ ดูเหมือนว่าข่าวลือเกี่ยวกับค่ายกลที่แปลกประหลาดนี้เป็นความจริงทั้งหมด!

          

         "ล่าถอย!" ร่างทรงอสูรรู้ขีดจำกัดของตัวเขา แม้เอียเซิ่งยังไม่สามารถที่จะทนต่อค่ายกลที่แปลกประหลาดนี้ แล้วเขาละ! เขาเป็นเพียงร่างทรงอสูรระดับแบล็คโกลด์ขั้นสองดาว!

          
วูมมมม!

          

พังพอนกลายเป็นเงาพยายามที่จะหลบหนี

          

        "พยายามที่จะหนี? ฝันไปเถอะ! "เนี่ยหลีพูดอย่างเย็นชา มือทั้งสองข้างของเขาได้ทำสัญญาณมืออย่างรวดเร็ว เปลวไฟพวยพุ่งไปที่เงา

          


      เปลวไฟนี้เป็นของอสรพิษเพลิง จิตอสูรระดับแบล็คโกลด์ที่อยู่ภายในค่ายกลสยบเทพ !

          เปลวไฟที่ลุกโชติช่วงนั่นห่อหุ้มพังพอนลอยขึ้น พังพอนพยายามที่จะดิ้นรน แต่ก็ไม่สามารถที่จะทำลายได้

          ร่างทรงอสูรตื่นตระหนก เขาใช้กรงเล็บแหลมของเขาโจมตีที่อสรพิษเพลิง ปรากฎจากบาดแผลบนร่างกายอสรพิษเพลิง แต่อย่างไรก็ตามการรัดของอสรพิษก็ไม่ได้หลวมขึ้น แต่การรัดก็ยิงแน่นมากขึ้นและแน่นแฟ้นมากขึ้น.
          

          ยังไม่ทันที่ร่างทรงอสูรจะทำสิ่งใดเขาก็รู้สึกกลิ่นอายที่น่ากลัวจากข้างบน เขาเงยศีรษะของเขาดู นอกเหนือจากอสรพิษที่กำลังรัดเขาอยู่แล้วก็ปรากฎหมีโลกันตร์และอีกหลายสิบจิตอสูรอื่น ๆกำลังล้อมเข้าอยู่พวกมันทั้งหมดอยู่ในระดับแบล็คโกลด์!
          

       ยังไม่ทันที่ร่างทรงนักแปลจะได้หาว ทันใดนั้นข้าก็รู้สึกกลิ่นอายที่น่ากลัวจากหน้าจอ ข้าเงยศีรษะของข้าดู นอกเหนือจากการเฟสบุคและยูทูปข้าได้พบเจออสูรนักอ่านหลายพันคนรุมล้อมข้าอยู่ อสูรนักอ่านเหล่านั้น มีความหิวกระหายใคร่อ่านอยู่ที่ระดับตำนานเลยที่เดียว พบกันตอนหน้าค่ะ นอนนน









เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง