test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

8 ก.พ. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 116 ทายา





แม้ว่านางจะรู้สึกโศกเศร้าอยู่ในใจ  แต่หนิงเอ๋อ ไม่ใช่คนที่ยอมแพ้อะไรง่าย ๆ ถึงแม้จะรู้ดีว่าเนี่ยหลีจะไม่ชอบนางก็ตาม แต่นางก็จะขอยืนอยู่ข้าง ๆ ของเนี่ยหลี โดยไม่ร้องขออะไรสักวันเนี่ยหลีคงจะเข้าใจและหันมาให้ความสนใจกับนางเอง และนางก็ไม่เคยคิดหาประโยชน์จากความรอบรู้ราวกับพระเจ้าของเนี่ยหลี



จากนั้นนางก็เดินไปในลานกว้างของ เอียจื่ออวิ๋น



      หรือว่าเป็นเพราะพ่อของเอียจื่ออวิ๋น , หรือท่านเจ้าเมืองก็ไม่ขัดขวางเนี่ยหลี?ไม่ว่าจะใคร่ครวญดูเท่าไร เซี่ยวหนิงเอ๋อนางก็ยังคิดไม่ตก




ความรู้สึกน้อยอกน้อยใจที่ออกมาจากสายตาของเซี่ยวหนิงเอ๋อ มันทำให้เนี่ยหลีรู้สึกอึดอัดใจ เขารู้ว่า เซี่ยวหนิงเอ๋อนาง รู้สึกยังไงกับเขา  แต่มันไม่ง่ายเลยที่จะละสายตาจาก ความงดงามของนาง แต่ทว่า เขากับเอียจื่ออวิ๋น มีความรักและความผูกพันธ์ที่เชื่อมโยงกันจากสองชาติภพ เซี่ยวหนิงเอ๋อไม่ได้เข้าใจถึงเรื่องนี้  ซึ่งในจุดนี้ ความรักและความตายนี้  ราวกับการถูกล่ามด้วยโซ่ตรวน



วันนี้เจ้ามาหาข้าด้วยเหตุผลใด? เนี่ยหลียิ้ม แล้วเอ่ยถาม



ข้าก็แค่ทำขนมกุ้ยฮวาขึ้นมา และต้องการมอบให้เจ้า




เซี่ยวหนิงเอ๋อยืนนิ่ง ด้วยใบหน้าที่ดูแล้วช่างน่ารักยิ่งนัก โดยทั่วไปแล้ว หน้าของเซี่ยวหนิงเอ๋อจะนิ่งราวกับภูเขาน้ำแข็ง แต่พออยู่ต่อหน้าของเนี่ยหลี นางก็จะแสดงความอ่อนโยนที่เห็นได้ไม่ง่ายนักออกมา ถ้าหากชายใดที่ได้จ้องมองเซี่ยวหนิงเอ๋อในตอนนี้ จะไม่มีแม้เพียงสักคนที่ จะไม่หลงไหลนาง
ตอนนี้เนี่ยหลีกำลังมองดูตระกร้าเล็ก ๆ ที่เซี่ยวหนิงเอ๋อกำลังถืออยู่


       

        ตอนนั้นเองที่ เอียจื่ออวิ๋น ปรากฏตัวออกมาตรงด้านข้างทางเดิน  นางมองไปเนี่ยหลี แล้วสะบัดหน้ากลับ แล้วทำหน้ามุ่ย


มันช่างบรรยากาศที่น่าอึดอัดอะไรเช่นนี้




       เนี่ยหลี รู้สึกปวดหัว เมื่อคิดว่าจะได้ครอบครองสาวสวยสองคนพร้อมกัน   เรื่องแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ทั้งในชาตินี้และชาติก่อน เขาจึงยังคิดไม่ออกว่าจะทำยังไงดี




เราไปคุยกันข้างในดีกว่า เนี่ยหลีเดินพานางเข้าไป จู่ ๆ เนี่ยหลีก็รู้สึกปวดแสบปวดร้อนที่ก้นของเขา จนถึงกับชะงัก


เนี่ยหลี เจ้าเป็นอะไร”  เซี่ยวหนิงเอ๋อ สังเกตุถึงความปิดปกติของเนี่ยหลี นางรีบเข้าไปประคองเขาทันที



ข้าถูกตีก้นมา




        พอนึกถึงที่เอียเซิ่ง เนี่ยหลีก็รู้สึกโกรธมาก
เอียเซิ่งเจ้าคนปากตาว่าตาขยิบ , เจ้าคนไม่มีสัจจะ เขาขี้โกงหลังจากที่เอาชนะข้าไม่ได้  เอียจื่ออวิ๋นก็รู้สึกผิดสังเกตุ กับเนี่ยหลีเหมือนกัน เดิมทีนางก็อยากจะแสดงความรู้สึกห่วงใยต่อเนี่ยหลี  แต่พอเห็นเซี่ยวหนิงเอ๋อ รีบเข้าไปประคองเนี่ยหลี นางรีบสะบัดหน้าหนีไปทางอื่นทันที   นางไม่อยากเป็นกังวลเพราะคนเจ้าชู้อย่างเนี่ยหลี!



หลังจากที่ได้ยินว่า ถูกตีก้น เซี่ยวหนิงเอ๋อ ก็หน้าแดงแล้วถามว่า ใครกันที่ทำกับเจ้าได้



เอียเซิ่ง ในตำหนักท่านเจ้าเมือง นอกเหนือจากเขาเลยจะมีใครกล้า ทำแบบนี้กับข้าอีก!




     เนี่ยหลีสูดลมหายใจเย็น ๆ เข้าไปขณะที่กำลังพูดอยู่  เอียเซิ่ง ช่างเป็นคนที่โหดเหี้ยมนัก แม้ว่าตอนนี้ เขาจะรู้สึกเจ็บแสบราวกับมีไฟลุกที่ก้น
ด้วยความแข็งแกร่งของร่างทรงอสูรระดับแบล็คโกลด์ ด้วยการบ่มเพาะพลังของเนี่ยหลีตอนนี้ ยังไม่สามารถ ทำอะไรมันได้




    “ท่านเจ้าเมือง เขา...เขาตีก้นเจ้าเนี่ยนะ?” เซี่ยวหนิงเอ๋อ พูดด้วยความตกใจ
นางไม่เข้าใจว่าทำไมท่านเจ้าเมืองถึงทำเช่นนั้นกับเนี่ยหลี ต่อให้เนี่ยหลีทำร้ายเขา แต่เขาก็ไม่น่าจะทำอย่างนั้นกับเนี่ยหลี  เซี่ยวหนิงเอ๋อพยายามจะจินตนาการถึงเรื่องที่เกิดขึ้น  พอได้ยินที่เนี่ยหลีพูด เอียจื่ออวิ๋น รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย ขณะกำลังจ้องไปที่เนี่ยหลี



พ่อของข้าทำร้ายเจ้าเหรอ? เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง




        เอียจื่ออวิ๋นนึกถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้  พ่อของนางเกือบจะฆ่าเนี่ยหลีด้วยความโกรธ
แต่นั่นมันจะใช่เหตุผลที่พ่อของนางจะตีก้นเนี่ยหลี เหรอ?  หรืออาจเป็นเพราะว่าพ่อของนางจะวางแผนไม่ให้เนี่ยหลีรอดออกไป ?



เนี่ยหลี เจ้าควรจะรีบออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด พ่อของข้า จะไม่ยอมให้เจ้าได้รอดออกไปเอียจื่ออวิ๋น พูดด้วยความร้อนใจนางห่วงจริง ๆ ว่าพ่อของนางจะทำอะไรกับเนี่ยหลีอีก เนี่ยหลีส่ายหัว แล้วพูดว่า



มั่นใจได้ ถ้าพ่อของเจ้านั้นต้องการฆ่าข้า เขาจะไม่เพียงแค่ตีก้นข้าเขายังมีอะไรบางอย่างที่ต้องให้ข้าทำ แต่ตอนนี้ เขายังเอาชนะข้าไม่ได้ ก็เลยเล่นขี้โกง  ข้าไม่เคยคิดเลยว่า พ่อของเจ้าจะไร้ยางอายถึงเพียงนี้  ข้าคงจะคาดผิดไป ที่ประเมินตาแก่ขี้โกงคนนี้ต่ำไป   พอได้ยินคำพูดของเนี่ยหลี เอียจื่ออวิ๋นก็ทำหน้างง ๆ นางไม่เข้าใจในสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเนี่ยหลีกับพ่อของนาง



      “เนี่ยหลี  เจ้าอย่ามาพูดว่าพ่อของข้าว่าไร้ยางอายนะ”  



     เอียจื่ออวิ๋นรีบปกป้อง เอียเซิ่ง ในใจของนางเอียเซิ่งเป็นคนที่รักษาสัจจะ เขาพยายามทำทุกอย่างเพื่อปกป้องให้เมืองกลอรี่ปลอดภัย แม้ต้องแลกด้วยชีวิต แม้ว่าเขาอาจจะเข้มงวดกับนาง แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้นางรู้สึกว่าเป็นปัญหาแต่อย่างใดกับอุปนิสัยของเขา




ก็ได้  ข้าอาจะพูดไม่ถูกต้องนัก” 




      เนี่ยหลีรีบขอโทษ เพราะอย่างไร เอียเซิ่ง ก็เป็นพ่อของ นาง  ในฐานะลูกสาวคนหนึ่ง  เอียจื่ออวิ๋นไม่สามารถให้ เนี่ยหลี มาว่าพ่อของนางได้
แม้ว่าที่พูดออกมาก็เพราะปากแย่ ๆ ของเขา เขาสาบานต่อเอียเซิ่ง หลายสิบครั้งภายในใจ



เนี่ยหลีแล้วเจ้าเจ็บตรงไหนบ้าง”  



        แม้ว่าเซี่ยวหนิงเอ๋อ จะยังไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรกับสิ่งที่เกิดขึ้นดี นางรู้ว่าเนี่ยหลีได้รับบาดเจ็บ และต้นเหตุก็คือ ท่านเจ้าเมือง เอียเซิ่ง  ซึ่งเอียเซิ่ง เป็นถึงร่างทรงอสูรระดับแบล็คโกลด์ นางจะทำอย่างไรกับอาการบาดเจ็บนี้?  อาจจะเป็นเพราะหลังจากที่เข้ามาในตำหนักท่านเจ้าเมือง เนี่ยหลีได้รับผลจากการการละเมิดกฏอะไรบางอย่าง ?  พอคิดเรื่องนี้แล้ว น้ำตาก็รินไหลจากดวงตาของ  เซี่ยวหนิงเอ๋อ



หนิงเอ๋อ ข้าไม่เป็นไรมันเป็นแค่เรื่องเล็กน้อยที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเท่านั้น เนี่ยหลีพูด พร้อมกับยิ้มขึ้นมาเพียงครู่หนึ่ง



เนี่ยหลี เจ้ามียาทิพย์ใด ๆ  ที่จะรักษาอาการบาดเจ็บนี้หรือไม่


เอียจื่ออวิ๋น  เอ่ยถามเบา ๆ นางยังคงรู้สึกผิดมาก ที่อาการบาดเจ็บของเนี่ยหลีเกิดจากฝีมือของพ่อนางเอง



ข้าไม่มียาทิพย์ใด ๆ ที่จะรักษาได้หรอก แต่ข้ามีเพียง ครีมทาเพื่อบรรเทาอาการมัน พวกเจ้าสักคน จะช่วยทาให้ข้าได้ไหม เนี่ยหลี จ้องหน้า เอียจื่ออวิ๋น แล้วหัวเราะ  พอคิดถึงตรงจุดที่เนี่ยหลีได้รับบาดเจ็บ ทั้งสองสาวก็หน้าแดงขึ้นมา


  จุดที่เนี่ยหลีได้รับบาดเจ็บคือก้น  ตั้งแต่เกิดมา พวกนางไม่เคยทำอะไรเช่นนี้มาก่อน มันเป็นเรื่องจริงใช่ไหม ที่จะต้องช่วยทายาที่ก้นให้กับเนี่ยหลี?



บุตรสาวต้องรับหนี้สินต่อจากบิดา มีเพียงข้าเท่านั้นที่ต้องแบบรับความเศร้าใจ”  เนี่ยหลี พูดแล้วถอนหายใจ



เนี่ยหลี ข้าจะช่วยทามันให้เจ้าเอง



เซี่ยวหนิงเอ๋อ ดูเหมือนว่านางจะตัดสินใจทำมัน  แม้จะเป็นเรื่องยากที่ต้องตัดสินใจ ก่อนหน้านี้ตอนที่การฝึกของนางนั้นติดปัญหา แต่เพราะเนี่ยหลีเข้ามาช่วยเหลือ ทำให้การบ่มเพาะพลังของนางก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็ว และในตอนนี้เนี่ยหลีกำลังได้รับบาดเจ็บ นางจะไม่บ่ายเบี่ยงด้วยเรื่องใด ๆ เป็นอันขาด


   
    “มันจะดีเหรอเนี่ยหลีพูดขึ้นมาอย่างลำบากใจ  แม้ว่าหนิงเอ๋อกับเขาจะมีความสนิทใกล้ชิดกัน แต่ยังมีขอบเขตบาง ๆ ที่ต้องกั้นระหว่างเราไว้ หลังจากที่คิดทบทวนดู เอียจื่ออวิ๋น พูดขึ้นมาว่า


      
     “ข้าจะทำเอง เพราะถึงอย่างไร ที่เนี่ยหลีได้รับบาดเจ็บ ต้นเหตุเป็นเพราะ พ่อของข้า” เนี่ยหลีหันหน้าไปมอง ระหว่าง เซี่ยวหนิงเอ๋อ กับ เอียจื่ออวิ๋น เดิมทีเขาคิดว่าจะไม่มีใครเห็นด้วยกับความคิดนี้  เขาไม่คิดเลยว่าทั้งสองคนจะเห็นดีเห็นงามไปกับเรื่องนี้ด้วยกัน เขารู้สึกมึนงง แต่ก็เต็มไปด้วยความสุข




  “งั้นเรามาเริ่มจากการดูตรงที่เนี่ยหลีบาดเจ็บกันก่อน



   เซี่ยวหนิงเอ๋อรู้ดีว่า เนี่ยหลีนั้นรักเอียจื่ออวิ๋น สิ่งที่นางทำได้ มีเพียง ค่อย ๆ ทำให้เนี่ยหลีเปลี่ยนใจ  ไม่จำเป็นที่จะต้องแย่งชิงกับ เอียจื่ออวิ๋น



เนี่ยหลี ได้รับการดูแลอย่างดีจาก เอียจื่ออวิ๋น และ เซี่ยวหนิงเอ๋อมือของใครบางคนจับอยู่ทางด้านซ้าย และของอีกคนจับทางด้านขวาและล้วงเข้าไปข้างใน ความจริงแล้ว แม้ว่าเขาจะเป็นฝ่ายที่พ่ายแพ้ต่อ เอียเซิ่ง และทำให้เขารู้สึกปวดแสบปวดร้อนที่ก้น แต่เขาก็ไม่ได้รับบาดเจ็บภายในแม้แต่น้อย  ซึ่งในเรื่องนั้น เขาได้รับรู้ว่า  เอียเซิ่ง ได้ออมแรงมือของเขา



ด้วยผลของยา  ความเจ็บปวดนี้จะทุเลาลง เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า ทั้งสองสาวจะช่วยกันทายาให้เขา



     เสี่ยวหยูกระพริบตาที่กลมโต ขณะที่มองไปที่ เอียจื่ออวิ๋น กับ เซี่ยวหนิงเอ๋อด้วยตาที่ชวนขนลุก และทำท่าน่าสงสัย


เสี่ยวหยู เจ้าออกไปรอข้างนอก


ได้จ๊ะ เสี่ยวหยูรีบตอบกลับ แล้ววิ่งออกไปข้างนอกแล้วปิดประตู



"โอ้ว ~"



"อา ~ นิ่มดีจัง."

เสียงของเขาบางทีก็  แหลมสูง บางครั้งก็ เสียงเบาสบาย ถ้าหากมีใครได้ยินมัน ใครจะรู้ว่าพวกเขาจะคิดกันเช่นไร ภายในห้องทั้งสองสาวมีแก้มสีแดงยังกับแอปเปิ้ล




หลังจากที่มือทั้งสองเต็มไปด้วยตัวยา พวกนางก็ลูบไล้ที่ก้นของเนี่ยหลี อย่างทั่วถึง  เพื่อให้ดูดซึมยาอย่างสม่ำเสมอ




        ถ้าหากพวกนางต้องอยู่กับเนี่ยหลีตามลำพัง  แล้วทำในสิ่งเหล่านี้  พวกนางคงจะต้องรู้สึกอายมาก แต่เพราะว่าการมีอยู่ของทั้งสองคน ทำให้พวกนางรู้สึกดีขึ้นมาก ทั้งสองสาวเอาแต่เหลือบตามองไปยังที่อื่น  




พวกนางคงไม่สามารถบรรยายความรู้สึกของตัวเองในขณะนี้ได้






เอียจืออวิ้น รู้สึกสับสนในใจมาก  เมื่อเวลาผ่านไป ยิ่งเนี่ยลี่อยู่ที่นี่นานขึ้น นานขึ้น  ดูเหมือนว่าเธอจะรู้สึกเคยชินมากขึ้นย่างน้อยเวลาที่เนี่ยลี่อยู่ใกล้ๆ เธอก็จะไม่รู้สึกโดดเดี่ยว 



แม้จะรู้ว่าเนี้ยลี่นั้นชอบเธอ แต่เธอยังไม่ได้รู้สึกกับเนี่ยลี่ไปถึงขั้นนั้นเธอดูราวกับว่า จะมีอะไรที่ผูกมัดเนี่ยลี่ไว้  และเช่นกันเธอก็รู้ว่า เซียวหนิงเอ๋อ  นั้นรักเนี่ยลี่ เธอไม่ได้ต้องการที่จะแย่งความรักจากใคร  เรื่องนี้ที่ทำให้เธอรู้สึกสับสน ทั้งสามคนไม่มีแม้นคำพูดเลยสักคำ เป็นบรรยากาศที่มีเสน่ห์และน่าอายปะปนกัน




“ข้าจำได้ว่าเจ้าทั้งสองเป็นเพื่อนเล่นกันตั้งแต่เด็กใช่ไหม?  เอียจืออวิ้น รักษากระเป๋าหมี ที่หนิงเอ๋อให้เธอ ไว้อย่างดีเสมอ”



เนี้ยลี่ นอนอยู่บนเตียง แล้วทำท่าบอกว่า ไม่ได้ตั้งใจที่จะพูด






 “ทำไมเจ้าถึงรู้เรื่องนี้?” เอียจืออวิ้น ถามด้วยความตกใจ จริง ๆ แล้วบางที เธอคิดถึงครั้งวัยเยาว์เหล่านั้น  เรื่องราวมันขาดหายไปหลังจากที่อยู่ ๆ เธอก็พบว่า เซียวหนิงเอ๋อ   ไม่ได้เข้ามาที่ตำหนักท่านเจ้าเมืองอีกเลย เธอยังคงจำที่ เซียวหนิงเอ๋อ   บอกเธอไว้  เราเป็นคนของทั้งสองโลกที่แตกต่าง เจ้าเหมือนเจ้าหญิงที่อาศัยอยู่ในตำหนักเจ้าของเมือง และข้าเป็นเพียงผู้หญิงธรรมดา มีช่องว่างระหว่างเราที่ไม่สามารถก้าวข้ามหากันได้






เอียจื่ออวิ๋น ได้เก็บรักษากระเป๋าหมี ที่เซี่ยวหนิงเอ๋อให้ไว้เป็นอย่างดี เพราะนั่นเป็นความทรงจำที่มีค่าสำหรับนางมาก นั่นคือความทรงจำมีค่าที่สุดของนางในวัยเยาว์ เพราะในใจของนาง เซี่ยวหนิงเอ๋อ เป็นเพื่อนเพียงคนเดียวของนาง หลังจากนั้น นั่นเป็นเหตุผลเดียวที่  เอียจื่ออวิ๋น ขอเข้าไปเรียนอยู่ในห้องนักสู้ชั้นฝึกหัด เพราะนางต้องการเรียนอยู่ห้องเดียวกับ เซี่ยวหนิงเอ๋อ




        หลังจากที่ได้ยินเนี่ยหลีกับเอียจื่ออวิ๋น คุยกัน  เซี่ยวหนิงเอ๋อ รู้สึกสั่นไหวและนั่งก้มหน้า นางรู้สึกสับสน จากนั้นนางก็ทำได้เพียงนิ่งเงียบ



โอ๊ย หนิงเอ๋อ ข้าเจ็บ เนี่ยหลี ร้องเสียงดัง


เนี่ยหลี ข้าขอโทษเซี่ยวหนิงเอ๋อได้สติขึ้นมาทันที จากนั้นก็รีบเอ่ยคำขอโทษ


ไม่เป็นไร ฮ่าฮ่า” 



       เนี่ยหลีหัวเราะ เขาเริ่มเข้าใจอะไรเพิ่มนิดหน่อย มีสองสาวช่วยกันทายาคนละข้าง  มันช่างเป็นเรื่องที่สนุกสนาน สำราญใจเป็นอย่างมาก
หลังจากที่ทายาเสร็จแล้ว เนี่ยหลีดึงกางเกงขึ้นมาสวม  พอคิดถึงเจ้าคนขี้โกง เอียเซิ่ง เขาก็รู้สึกไม่พอใจคันไม้คันมือมันเรื่องที่น่าสงสาร ที่ร่างกายของเขาอยู่ในร่างของเด็กอายุแค่ สิบสามถึงสิบสี่ ปี และในความจริงที่ว่าเขาเป็นพ่อของ เอียจื่ออวิ๋น เนี่ยหลีไม่สามารถที่จะทำอะไรเขาได้ เว้นแต่ว่า เอียเซิ่ง จะไม่มาวุ่นวายกับเรื่องระหว่างเขากับเอียจื่ออวิ๋น
แต่แน่นอนเขาจะต้องแก้แค้นในเรื่องนี้แน่ๆ





ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า แม้จะยังไม่เข้าใจเหตุผล  บางทีนางอาจจะกังวลมากเกินไปเกี่ยวกับเนี่ยหลี
เซี่ยวหนิงเอ๋อมาที่นี่ด้วยเหตุผลอื่น ๆ นอกจากแค่ส่งอาหารให้กับเนี่ยหลี ถึงอย่างไร หลังจากนี้นางกับเนี่ยหลีและเอียจื่ออวิ๋นก็ต้องอยู่ด้วยกันที่โรงเรียนอยู่ดี


   แปลโดย นายมะพร้าว

เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง