test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

22 ม.ค. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 79 กาตาร์วิญญาณ




เนี่ยลี่จ้องมองไปที่สมบัติชิ้นหนึ่ง


สมบัตินี้คือ กาตาร์  ที่ดูโทรม ๆ หมอง ๆ เต็มไปด้วยฝุ่น มีสนิมจับที่ส่วนบนของกาตาร์ด้วย


'กาตาร์? ไม่คิดว่าจะเจอ อาวุธจิตวิญญาณ ที่นี้  โชคดียิ่งนัก! ขอบคุณท่านบรรพบุรุษของตระกูลบันทึกสวรรค์สำหรับมัน !' เนี่ยลี่คิดในใจ  แล้วหยิบกาตาร์ลงมาจากตะขอที่ห้อยมันอยู่


"เจ้าอยากได้มันรึ?" เนี่ยไห่มองไปที่กาตาร์ที่โทรมๆ บนมือเนี่ยลี่ เขาถามแบบงงๆ


ใช่! เนี่ยลี่พยักหน้า


สำหรับกาตาร์คู่นี้เนี่ยไห่อยากที่จะทิ้งไปนานแล้ว  เพราะว่ามันเก่า และ โทรมเกินไป และ ก็ไม่รู้ว่ามันมีอานุภาพอันใด เลยไม่มีใครต้องการมัน และ ปล่อยทิ้งไว้ เพียงเพื่อเก็บไว้ในคลังสมบัติของตระกูลที่เกือบจะว่างเปล่า อย่างน้อยมันก็ช่วยเติมช่องที่ว่างอยู่ภายในคลังได้


ในมุมมองของเนี่ยไห่ มีสมบัติแค่หนึ่งถึงสองชิ้นเท่านั้น ที่มีค่าในคลังสมบัติ แล้วทำไมเนี่ยลี่ถึงเลือก กาตาร์คู่นั้น ?


เนี่ยลี่เก็บกาตาร์ในแหวนห้วงมิติ และ ก็มองไปรอบๆในคลังสมบัติของตระกูลต่อ แม้ว่า จะมีสมบัติสักชิ้น สองชิ้นที่ไม่เลวร้ายมากนัก แต่เนี่ยลี่ ก็ไม่ได้เอามันไป เพราะมันไม่ได้ช่วยเพิ่มพลังของเนี่ยลี่เลย



เพียงแค่ได้กาตาร์คู่นี้ก็คุ้มแล้ว  แล้วตาของเขาก็ไปสะดุดกับสิ่งของอีกสองชิ้น


หนึ่งในนั้นคือ แบบแปลนบนแผ่นจารึกข้อความรูปทรงต่างๆ เหมือนเป็นแบบประกอบของบางสิ่งที่ไม่แน่ชัด


เนี่ยลี่จ้องมองไปที่กระดาษนี้ ในขณะเดียวกัน เนี่ยไห่ก็อธิบาย “ข้าก็ไม่รู้ว่าแบบแปลนนี้มันคืออะไร ไม่มีใครในตระกูลบันทึกสวรรค์เคยสร้างมันมาก่อน ภาพวาดนี้มันเหมือนรูปทรงของนก”


หลังจากที่จ้องมองแบบแปลนนี้อยู่ระยะหนึ่ง เนี่ยลี่ก็นึกออก ว่านี่คือผลงานชิ้นเอกของปรมาจารย์นักประดิษฐ์ทมิฬ เรียกว่า หุ่นเชิดวิญญาณ   นี่คือนกจากหุ่นเชิดวิญญาณ ในช่วงต้นของจักวรรดิ์ศักสิทธิ์  
มีร่างทรงอสูรแห่งความมืด  พวกเขาเป็นกลุ่มที่ลึกลับ ที่มักจะทำบางสิ่งบางอย่างที่ชั่วร้ายมาก เช่น สร้างหุ่นเชิดวิญญาณ นี้ หลังจากสร้างหุ่นเชิดวิญญาณ  พวกเขาจะปิดผนึกวิญญาณคนตายไว้ข้างใน และใช้รูปแบบจารึกควบคุมหุ่นเชิดวิญญาณ  เพื่อให้หุ่นเชิดทำงานเพื่อพวกเขา ต่อมาหลังจากที่ได้ก่อตั้งอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ ร่างทรงอสูรแห่งความมืดก็ถูกกวาดล้าง บางสิ่งบางอย่างเช่น แบบแปลนของหุ่นเชิดวิญญาณ ก็หายสาปสูญไป


แม้ว่าสิ่งเหล่านี้จะเจริญรุ่งเรืองมาในช่วงระยะเวลาหนึ่ง หลังจากก่อตั้ง อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ สิ่งเหล่านี้ก็กลายเป็นของหายากมาก ยิ่งในช่วงยุคมืด แบบแปลนของหุ่นเชิดวิญญาณก็ยิ่งหายากขึ้นทุกที และก็ถูกลืมเลือนไปในที่สุด


เนี่ยลี่ไม่คิดไม่ฝันมาก่อนเลยว่าจะมาพบแบบแปลนหุ่นเชิดวิญญาณที่นี่  แต่ต้องรู้ไว้อย่างหนึ่ง ถ้ามันถูกค้นเจอในยุคของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ แน่นอน ทั้งตระกูลต้องประหารกันหมดเป็นแน่


"ข้าจะเอาชิ้นนี้!" เนี่ยลี่ พูดแล้วก็เก็บแบบแปลนเข้าไปในแหวนห้วงมิติ  แต่ทว่าเนี่ยลี่ไม่คิดที่จะผนึกวิญญาณคนเข้าไปในหุ่นเชิดวิญญาณหรอกนะ สิ่งนี้มันชั่วร้ายเกินไป แต่เนี่ยลี่ก็ยังต้องการที่จะศึกษาหุ่นเชิดวิญญาณนี้


เนี่ยไห่ ก็ไม่ได้คัดค้านอะไรเนี่ยลี่ ที่จะเอาแบบแปลนไป ต้องไม่ลืมว่า เนี่ยลี่ได้ให้ยาทิพย์และเงินกับตระกูลบันทึกสวรรค์มากมาย พวกเขาได้รับประโยชน์มากมายจากเขา เขายังหวังว่าเนี่ยลี่จะเลือกของมากกว่านี้


หลังจากนี้ค่อยลองศึกษาแบบแปลนนี้ดู เนี่ยลี่บอกตัวเอง และก็เลือกไอเทมชิ้นต่อไป มัน



เป็นไข่มุกกลมๆสีดำ ส่องแสงประกายมันวาวสีดำ เพียงแค่มองก็ทำให้ผู้คนอยู่ในภวังค์


ไข่มุกนี้มันไม่ธรรมดาแน่นอน แม้แต่เนี่ยลี่ก็ยังไม่ทราบที่มาของมัน


“ข้าจะเอาชิ้นนี้” เนี่ยลี่พูด


“ชิ้นอื่นไม่มีปัญหา แต่ไข่มุกนี้ .......” เนี่ยไห่เริ่มลังเล


“หือ...ทำไม มีปัญหาอะไรหรือ?” เนี่ยลี่ถาม ทำหน้าบุ่ยๆเล็กน้อยขณะมองไปที่เนี่ยไห่


"ไม่ใช่เพราะ เจ้าไข่มุกนี้มันมีค่าอะไรมากมาย แต่เพียงเพราะไข่มุกนี้ถูกทิ้งไว้โดยท่านผู้นำตระกูลรุ่นแรก ดังนั้น มันจึงมีความหมายอย่างมากควรจะเก็บไว้เป็นความทรงจำสำหรับรุ่นต่อๆไป  ด้วยเหตุนี้ พวกเราจึงเก็บมันไว้" เนี่ยไห่พูด


“ข้าก็เป็นส่วนหนึ่งของตระกูลบันทึกสวรรค์ในรุ่นถัดไป ดังนั้นไม่น่าจะมีปัญหาถ้าข้าจะใช้มัน ข้าจะเก็บมันอย่างปลอดภัย นี้เงิน สองร้อยล้านเหรียญจิตมาร(ยัดตังนี้หว่า) ท่านผู้นำสามารถนำไปซื้อสมบัติคืนได้บางส่วน  มิฉะนั้น คลังสมบัติของตระกูลมันจะว่างเปล่าเกินไป!” เนี่ยลี่พูด พร้อมเคลื่อนมือขวาของเขาไปยังแหวนห้วงมิติ และนำเงินออกมาส่งให้เนี่ยไห่


สำหรับการกระทำเช่นนี้ของเนี่ยลี่ เนี่ยไห่ก็ไม่ได้ต่อต้านอะไร เนี่ยไห่คิดครู่หนึ่ง มองไปที่แหวน และ มองไปที่ไข่มุกที่ไม่รู้จะใช้ประโยชน์อันใดอีกที เขายิ้มเจื่อนๆ และ ตอบตกลง


 กระสุนเงินนัดนี้ของเนี่ยลี่นี้ได้ผลชะงัดอย่างน่าตกใจ!

“ดีเลย!” เนี่ยลี่ยิ้มเบาๆ มันเป็นประสบการณ์ที่คุ้มค่ามากในเวลานี้ แม้ว่าเขาไม่รู้ว่าไข่มุกนี้มันคืออะไรแต่มันไม่ธรรมดาเป็นแน่ และ แบบแปลนหุ่นเชิดวิญญาณนี่ก็ไม่เลว แถมยังได้อาวุธวิญญาณที่ไม่สามารถซื้อด้วยเงินได้อีก


อาวุธวิญญาณจะมีประสิทธิภาพมาก ถ้ามันเข้ากับจิตอสูร เนื่องจากจิตอสูรแห่งเงามีกรงเล็บที่แหลมคมอยู่แล้วทำให้กาตาร์ก็ไม่จำเป็นสำหรับมันอีกกาตาร์คู่นี้มันเหมาะสำหรับแพนด้าเขี้ยวอสูรยิ่งนัก


“ท่านผู้นำตระกูลเนี่ยไห่ ข้าจะกลับแล้ว” เนี่ยลี่มองไปที่เนี่ยไห่แล้วพูด


“ได้!” เนี่ยไห่ไปส่งเนี่ยลี่กลับ ตอนนี้เนี่ยลี่เป็นคนที่ร่ำรวยที่สุดในตระกูล แค่การใช้จ่ายเล็กๆน้อยๆ ก็เพียงพอที่จะยกระดับตระกูลให้แข็งแกร่งขึ้น เพราะว่าเนี่ยลี่ ตระกูลบันทึกสวรรค์ทั้งหมดถึงได้เกิดการเปลี่ยนแปลงถึงเช่นนี้ แล้วทำไมจะไม่ปฏิบัติเนี่ยลี่ดุจพระเจ้าของพวกเขากันเล่า


ถ้าตระกูลไหนมีคนรุ่นใหม่เช่นเนี่ยลี่ ผู้นำตระกูลนั้นคงจะหลับฝันหวานเป็นแน่


กลับมาที่ตำหนักของเขา เนี่ยลี่มองไปที่ กาตาร์ ภาพที่เห็นมันก็เหมือนกับเศษเหล็กไร้ค่าอันหนึ่ง  เนี่ยลี่พ่นลมหายใจออกมา เคลื่อนพลังจากห้วงขอบเขตวิญญาณของเขาไปสู่กาตาร์



ใช้พลังวิญญาณหลอมเข้าไปกับกาตาร์อย่างต่อเนื่อง


คราบสนิมบนกาตาร์เริ่มหายไป และค่อยๆเปล่งประกายออกมา และเริ่ม(สั่น)มีเสียงก้องออกมา มันสั่นสะท้านไม่หยุด และ ลอยขึ้นไปบนอากาศ "ตูม!" มันระเบิดออกมา


กาตาร์คู่นั้นกลายเป็นแสงสดใสและได้ลอยเข้าสู่ห้วงวิญญาณของเนี่ยลี่


พลังของอาวุธวิญญาณเชื่อมต่อกับพลังวิญญาณของผู้ใช้ โดยทั่วไปแล้วมักจะแข็งแกร่งกว่าระดับพลังวิญญาณ  ซึ่งหมายความว่า ถ้าพลังวิญญาณเนี่ยลี่มีระดับ ซิลเวอร์ พลังของกาตาร์ก็จะเป็นระดับ โกลด์ 

แม้แต่ยอดฝีมือระดับโกลด์  ก็สามารถบาดเจ็บได้ ถ้าพวกเขาประมาท


ถ้าพลังของเนี่ยลี่เพิ่มขึ้น  อาวุธวิญญาณก็จะแข็งแกร่งขึ้นตามไป


อาวุธวิญญาณ เป็นผลงานของ ร่างทรงอสูรสายฟ้าในช่วงปลายยุควายุเหมันต์มีแต่พวกเขาเท่านั้นที่สามารถสร้างอาวุธวิญญาณได้ อย่างไรก็ตาม ก็มีร่างทรงอสูรสายฟ้าไม่กี่คนที่พอมีฝีมือถึงขั้นสามารถสร้างอาวุธวิญญาณได้


มีเพียงคนจากตระกูลอสูรสายฟ้าจำนวนเล็กน้อยเท่านั้นที่สามารถทำได้ ทั้งนี้ในตลอดชีวิตของพวกเขา สามารถมีอาวุธวิญญาณได้แค่ชิ้นเดียวเท่านั้น  ถ้าคนตาย อาวุธก็จะตายตามไปด้วย ดังนั้น มีอาวุธวิญญาณที่ยังหลงเหลือจากยุคสมัยนั้นน้อยมาก  มีแต่พวกคนเขลาที่จะเก็บรักษาอาวุธวิญญาณ เหมือนเช่น อาวุธธรรมดาทั่วไป


เก็บไว้ก็เสียของไปเปล่าๆ ยังดีที่ข้าพบมันก่อน  ไม่รู้ว่ามันถูกปล่อยทิ้งไว้นานแค่ไหนแล้ว มันถึงเสียความเงางามเช่นนี้ เนี่ยลี่ยิ้มเบาๆขณะที่คิดในใจ จบตอน...


แปลโดยคุณ ToOMZ


เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง