test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

20 ม.ค. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 72 หลอมรวมจิตอสูร!




      เส้าหมิงเฟิง กลับมาอย่างรวดเร็ว พร้อมกับผลึกจิตอสูรเป็นจำนวนมากเหล่าอสูรที่ถูกจับได้ จะถูกพันธนาการและเก็บเอาไว้ในผลึกจิตอสูร

              
      ผลึกจิตอสูรที่เรียงรายอยู่บนโต๊ะ หลายต่อหลายแถว นับเป็นสิ่งที่สวยงามยิ่งนัก

              

     “พวกนี้คือจิตอสูรประเภทฝันร้ายระดับซิลเวอร์ ราคารวมทั้งหมด หกหมื่นเหรียญจิตมาร ส่วนพวกนี้คือจิตอสูรประเภทฝันร้ายระดับโกลด์ ราคารวมทั้งหมดประมาณสามแสนเหรียญจิตมาร เส้าหมิงเฟิงอธิบายราคาของผลึกหินวิญญาณทั้งสองส่วนแก่เนี่ยลี่


              
     นอกเหนือจากการรวมร่างกับร่างทรงอสูรแล้ว จิตอสูรยังสามารถนำไปใส่ในชุดเกราะ เพื่อเพิ่มความสามารถของชุดเกราะได้ด้วยจิตอสูรตั้งแต่ระดับซิลเวอร์ขึ้นไป มักจะมีราคาค่อนข้างแพง เริ่มตั้งแต่ หนึ่งหมื่น ไปจนถึง หนึ่งแสน เหรียญจิตมาร ซึ่งราคาระดับนี้ชาวบ้านทั่ว ๆ ไปคงจะหาซื้อมาใช้ได้ยาก

              
แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาสำหรับเนี่ยลี่ !!

              
อืมมม.. ราคาสมเหตุสมผลดี ข้าซื้อทั้งหมดนี่เลย เนี่ยลี่พยักหน้าในเชิงตกลง

              

      เส้าหมิงเฟิงหันไปหา เนี่ยไห่และเนี่ยเอิน ในเชิงขออนุญาติ ซึ่งทั้งสองคนกำลังจ้องหน้ากันไปมาพร้อมกับยิ้มเจื่อน ๆ โดยที่เส้าหมิงเฟิงไม่ได้รู้เลยว่า .. ทั้งเนี่ยไห่และเนี่ยเอินนั้น ไม่ใช่คนที่จะสามารถตัดสินใจแทนเนี่ยลี่ได้

              

        เนี่ยลี่โบกมือขวาเล็กน้อย แล้วการ์ดอสูรคริสตัลจำนวนหนึ่งก็หล่นลงมาจากแหวนมิติของเขา เขาวางการ์ดเหล่านั้นไว้บนโต๊ะ พร้อมกับกล่าวว่า ท่านลองตรวจสอบดู เงินเท่านี้น่าจะพอนะ

(การ์ดอสูรคริสตัล หนึ่งใบ ใบ = หนึ่งหมื่น เหรียญจิตมารเพราะถ้าเก็บเป็นเงินสดมันจะเปลืองพื้นที่)

              

      เนี่ยลี่จ่ายเองงั้นรึ ? เมื่อเขามองไปที่การ์ดอสูรคริสตัลกองนั้น เส้าหมิงเฟิง ก็รู้สึกตกใจอย่างมาก เพราะเค้าไม่คิดว่าตระกูลบันทึกสวรรค์จะให้เด็กถือเงินไว้กับตัวมากมายขนาดนี้ นี่น่าจะหมายความว่าตระกูลบันทึกสวรรค์นั้นร่ำรวยมากแน่ ๆ แต่อย่างไรเสีย เขาก็ไม่ได้สนใจเรื่องนี้มากนัก เพราะเขาเป็นพ่อค้า ถ้าเนี่ยลี่มีเงินจ่าย เขาก็ไม่มีปัญหาอะไรอยู่แล้ว

              

  เนี่ยลี่โบกมือขวาอีกที แล้วก็โยนการ์ดอสูรคริสตัล ห้าสิบ ใบกลับเข้าไปในแหวนห้วงมิติของเขา

              

   “อย่าลืมกลับมาอุดหนุนข้าอีกนะขอรับ เมื่อเส้าหมิงเฟิงนับการ์ดอสูรคริสตัลเสร็จแล้ว บนหน้าของเขาก็ปรากฏรอยยิ้มอีกครั้ง เพราะการขายของในครั้งนี้เป็นการทำธุรกิจที่ใหญ่ที่สุดในชีวิตของเขานับตั้งแต่เริ่มขายจิตอสูรมาเลย


              
     “เถ้าแก่เส้าช่างสุภาพยิ่งนัก แต่ข้าต้องการที่จะซื้ออย่างอื่นอีก เถ้าแก่เส้าคงไม่ได้ไล่ลูกค้าหรอก ใช่ไหม ?” เนี่ยลี่พูด
พลางมองไปที่เส้าหมิงเฟิง


              
        “ไม่เลย ๆ ข้าไม่ได้มีเจตนาแบบนั้น นายน้อยยังต้องการจิตอสูรอย่างอื่นอีกเช่นนั้นหรือ?” เส้าหมิงเฟิงถามความสุขุมของเนี่ยลี่ทำให้เขารู้สึกกดดันเล็กน้อย เขายิ้มเจื่อน ๆ พร้อมกับคิดในใจว่า เด็กคนนี้อายุสิบสามปีจริง ๆ หรือนี่ เขาช่างร้ายกาจยิ่งนัก !

              
       “แน่นอน ! การซื้อจิตอสูรประเภทฝันร้ายเป็นเพียงส่วนหนึ่งของสิ่งที่ข้าอยากได้เท่านั้น เนี่ยลี่พูดอย่างสุขุมเส้าหมิงเฟิงตกใจอย่างมาก !!


      
      เขาต้องการจะซื้อจิตอสูรมากมายขนาดไหนกันนะ แต่อย่างไรก็ตาม ร้านค้าของเขาก็มีไว้เพื่อธุรกิจ เพราะฉะนั้นยิ่งขายจิตอสูรได้มากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี

              

      “ข้าต้องการจิตอสูรประเภทพิษ  จิตอสูรประเภทวายุเหมันต์ และจิตอสูรประเภทต่อสู้ เถ้าแก่เส้าช่วยนำจิตอสูรประเภทเหล่านี้ออกมาให้หมดร้านนะ

              

     เหมาหมดร้านอีกแล้วหรือ ? โอ้พระเจ้า !

              

          เส้าหมิงเฟยไม่รอช้า รีบนำจิตอสูรประเภทต่าง ๆ เหล่านั้นออกมาจนหมดร้าน ซึ่งมีจำนวนมากกว่าจิตอสูรประเภทฝันร้ายหลายเท่า จิตอสูรที่เนี่ยลี่ต้องการนั้นมีจำนวนร่วมหมื่นใบ แต่ราคาต่อใบนั้นจะถูกกว่าจิตอสูรประเภทฝันร้ายอยู่เล็กน้อย



              

ราคารวมทั้งหมดหกสิบห้าล้านเหรียญจิตมาร! เส้าหมิงเฟิงรีบคำนวณราคาของสินค้าอย่างรวดเร็ว แค่เพียงการคำนวณราคาก็ทำให้เขาเหงื่อแตกเสียแล้ว

              

  “นี่คือหกสิบห้าล้านเหรียญจิตมาร ท่านลองนับดูนะ เนี่ยลี่หยิบการ์ดอสูรคริสตัลออกมา หกพันห้าร้อยใบ แล้ววางกองไว้บนโต๊ะ

              

        เส้าหมิงเฟิงต้องรู้สึกตกใจอีกครั้ง เพราะตั้งแต่เริ่มทำธุรกิจมา นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้มีโอกาสเห็นเงินจำนวนมากขนาดนี้ แต่นั้นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ ประเด็นสำคัญก็คือว่าเงินทั้งหมดนี่มันออกมาจากแหวนห้วงมิติของเด็กอายุสิบสามปี !

              

      “เถ้าแก่เส้า ข้ายังอยากจะซื้อจิตอสูรประเภทอื่นอีกสักหน่อย เนี่ยลี่พูดพลางมองไปที่เส้าหมิงเฟย

              

        “นายน้อยสั่งข้ามาได้เลย หรือเพียงท่านส่งคนมาบอกข้า ข้าจะรีบจัดส่งจิตอสูรทั้งหมดไปให้ถึงที่ตระกูลบันทึกสวรรค์เลย! เส้าหมิงเฟยรีบตอบรีบอย่างดีใจ เขาไม่กล้าที่จะปฏิบัติกับเนี่ยลี่เหมือนกับเด็กคนอื่น ๆ ทั่วไป เพราะเนี่ยลี่คือลูกค้ารายใหญ่ที่สุดของเขา การขายของให้เนี่ยลี่หนึ่งครึ่ง มีมูลค่ามากกว่าที่เขาขายมาตลอดหลาย ๆ ปีเสียอีก เพราะฉะนั้น เขาจึงต้องปฏิบัติต่อเนี่ยลี่ให้ดีเข้าไว้ เพราะถ้าลูกค้ารายใหญ่แบบนี้หนีหายไปล่ะก็ เขาคงจะต้องมาร้องไห้เสียใจในภายหลังแน่นอน

             

ได้เช่นนั้นก็ดี ! ท่านผู้นำตระกูล ท่านผู้อาวุโส เรากลับกันเถอะ



       เนี่ยลี่พูดกับเนี่ยไห่และเนี่ยเอิน

              

        “ตกลง !  เนี่ยไห่และเนี่ยเอินพยักหน้า แต่เดิมแล้ว เขาทั้งคู่เตรียมที่จะทำให้เนี่ยลี่ประหลาดใจ แต่กลายเป็นว่าเขากลับถูกเนี่ยลี่ทำให้ประหลาดใจเสียเอง ในตอนนี้หัวใจของพวกเขายังไม่อาจจะหยุดเต้นรัวได้เลย

              

          จะโทษใครได้ ? ตระกูลบันทึกสวรรค์มีรายรับทั้งปีเพียงหนึ่งล้านเหรียญจิตมาร แต่เนี่ยลี่เพิ่งจะซื้อหม้อหยกด้วยราคากว่า หนึ่งร้อยล้านเหรียญจิตมาร ยิ่งไปกว่านั้น เขายังใช้เงินอีกกว่า หกสิบกว่าล้านเหรียญจิตมารเพื่อซื้อจิตอสูรในครั้งนี้ด้วย

              

      หลังจากที่ร่ำลากับเส้าหมิงเฟยเรียบร้อยแล้ว เนี่ยลี่ เนี่ยไห่ และเนี่ยเอินก็ขึ้นรถม้าเพื่อกลับสู่ตระกูลบันทึกสวรรค์

              

     ในการเดินทางออกมาครั้งนี้ เนี่ยลี่ เนี่ยไห่ และเนี่ยเอิน ต่างได้รับบางสิ่งบางอย่างกลับไป


              
        เมื่อกลับไปถึงตระกูล เนี่ยไห่และเนี่ยเอิน ก็ประกาศเรียกรวมสมาชิกทุกคนของตระกูลทันที พร้อมกับแจกจ่ายยาทิพย์ที่ได้มาจากเนี่ยลี่ เพื่อที่พวกเขาจะได้สามารถพัฒนาความสามารถได้อย่างรวดเร็วยิ่งขึ้น

              

       เมื่อเนี่ยลี่กลับมา ภายใต้การจัดการของเนี่ยไห่ เนี่ยลี่และครอบครัวถูกย้ายไปที่บ้านเดี่ยวที่อยู่ติดกันกับบ้านของผู้นำตระกูล เพราะนี่น่าจะเป็นสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุดในตระกูลบันทึกสวรรค์ ซึ่งเนี่ยลี่ก็รู้สึกดีไม่น้อย จากการจัดการของเนี่ยไห่ในครั้งนี้

              

        เนี่ยลี่ทิ้งยาทิพย์ต่าง ๆ การ์ดอสูรคริสตัล และอุปกรณ์อื่น ๆ เอาไว้ในบ้าน เพื่อที่จะให้ครอบครัวของเขาได้นำไปใช้ได้อย่างสะดวก เมื่อจัดการกับสิ่งต่าง ๆ เสร็จแล้ว เนี่ยลี่ก็กลับเข้าห้องของเขา เพื่อทำการฝึกฝนต่อไป

              

      ในตอนเย็นนั้นเอง ก็มีข่าวมาจากสมาคมนักปรุงยา หยางซิ่นบอกว่ามีกลุ่มนักฆ่าพยายามที่จะปล้นนาง และพยายามที่จะขโมยหม้ออสูรฝันร้าย แต่พวกนักฆ่าเหล่านั้นได้โดนองค์รักษ์ของนางสังหารทิ้งหมดแล้ว

              

         เนี่ยลี่ทำหน้ามุ่ย พร้อมกับคิดว่า จะมีใครในเมืองกลอรี่ ที่กล้าทำเรื่องเช่นนี้ ? มันจะกล้ามากเกินไปแล้ว


              
         จะเป็นไปได้ไหมว่าคนที่พยายามจะขโมยหม้ออสูรฝันร้ายจะรู้ประโยชน์ที่แท้จริงของมัน ? เพราะถ้าไม่ พวกมันคงไม่กล้าทำเรื่องเสี่ยงอันตรายแบบนี้แน่ ๆ ซึ่งคงจะมีเพียงสมาคมทมิฬเท่านั้นที่จะกล้าที่จะทำเรื่องแบบนี้ได้ อย่างไรเสีย ทั้งตระกูลศักดิ์สิทธิ์ และสมาคมทมิฬ จะต้องโดนจัดการอย่างเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ !

              

       ถึงแม้ว่าการฝึกฝนของเนี่ยลี่จะพัฒนาไปมาก แต่ตอนนี้เขาก็ยังอยู่ในระดับซิลเวอร์ ซึ่งยังไม่เพียงพอต่อการที่จะจัดการเรื่องต่าง ๆ

              

        ถึงแม้ว่าจิตอสูรเงาพรายจะแข็งแกร่งมากในการฆ่า แต่ก็ไม่ควรจะใช้มันอย่างพร่ำเพรื่อ  เพราะจะเป็นการเปิดเผยข้อมูลมากเกินไป

              

        เนี่ยลี่นั้นต้องการที่จะรวมร่างกับจิตอสูรหลาย ๆ ตัว แต่เทคนิคการบ่มเพาะพลัง [เทพวิถีฟ้า]ที่เนี่ยลี่ใช้นั้น จะทำให้เขาสามารถรวมร่างกับจิตอสูรได้ถึงเจ็ดตน โดยทุกการรวมร่างจะทำให้ ความแข็งแกร่ง และความรวดเร็วในการฝึกฝนของเนี่ยลี่จะเพิ่มขึ้นอย่างมากตามไปด้วย

              

        ซึ่งแน่นอนว่า เนี่ยลี่จะต้องพิถีพิถีนในการเลือกจิตอสูรที่เขาจะรวมร่างด้วยเป็นอย่างมาก หลังจากที่เขาได้กลับมาในชาตินี้ เขาจะไม่รวมร่างกับอสูรขยะทั่ว ๆ ไปอีกแล้ว และยิ่งในตอนนี้ เขามีจิตอสูรเงาพราย เขาจึงคิดที่จะออกสำรวจซากโบราณสถานต่าง ๆ เพื่อหาจิตอสูรดี ๆ ที่เหมาะกับตัวเขา


              

        แต่ในตอนนี้ เมื่อเขามีหม้ออสูรฝันร้าย เขาก็มีความคิดใหม่ ๆ ที่จะใช้หม้ออสูรฝันร้ายในการเสริมความแข็งแกร่งของจิตอสูร !!..จบตอน...


แปลโดย มินนี่ งิงิ

เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง