test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

20 ม.ค. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 67 สู้ราคา?



หลังจากที่ เนี่ยเอิน ได้รับขวดยามาจาก เนี่ยลี่   เนี่ยเอิน ไม่รีรอที่จะเปิดขวดดูทันที แล้วก็พบว่า ในขวดมันเต็มไปด้วย ยาบำรุงวิญญาณ ยาผสานวิญญาณ และยาดับวิญญาณ !! ซึ่งยาทุกเม็ดอาจจะดูมีขนาดเล็ก แต่แน่นอนว่ามันเป็นของจริง
                  

        เนี่ยเอิน สามารถเห็นยาดับวิญญาณเป็นร้อย ๆ เม็ดอยู่ในขวดนี้ด้วย ! ใคร ๆ ก็รู้ว่าสรรพคุณของยาดับวิญญาณนั้น ได้ผลดีกว่า ยาผสานวิญญาณเป็นสิบเท่า และ ยิ่งไปกว่านั้น เฉพาะตระกูลใหญ่ ๆ เท่านั้นที่จะสามารถหาซื้อยาชนิดนี้ได้ เพราะมันไม่มีขายในตลาดทั่ว ๆ ไป
                                        
              
      ร้านประมูลของตระกูลวายุเหมันต์ (ตระกูลของเจ้าเมือง) เคยนำยาชนิดนี้ออกประมูล ยาดับวิญญาณ หนึ่งเม็ดสามารถขายได้ด้วยราคา หนึ่งล้านห้าแสน เหรียญจิตมาร !!  ยาชนิดนี้ หนึ่งร้อยเม็ดย่อมมีมูลค่านับ ร้อยล้านเหรียญจิตมาร !!

            
    แค่คิดถึงจำนวนเงินขนาดนี้ เนี่ยเอินก็อยากจะเป็นลมแล้ว ไม่ว่าจะรวยขนาดไหน ถ้าไม่มีวิธีการพิเศษมาก ๆ ก็ไม่มีทางที่จะหายาดับวิญญาณจากในตลาดทั่ว ๆ ไปได้เลย

            
     “ยาพวกนี้มันแพง ก็เพราะว่ามันเพิ่งออกขายเพียงเท่านั้น  จริง ๆ แล้วสมาคมนักปรุงยา ยังมียาพวกนี้เก็บไว้อีกมากมาย เพราะฉะนั้น ในภายภาคหน้า ราคาของยาจะต้องถูกลงอย่างแน่นอน แล้วยาจำนวนนี้ก็ไม่ได้ถือว่ามากมายอะไร เพื่อการพัฒนาของตระกูลของเรา มันก็เป็นหน้าที่ของพวกเราอยู่แล้ว ! เนี่ยลี่พูดตรง ๆ

            

      ยิ่งได้ยินคำที่ เนี่ยลี่ พูด เนี่ยไห่ ยิ่งรู้สึกหดหู่มากกว่าเดิม ก่อนหน้านี้เขาถามเนี่ยลี่ถึงการแบ่งยาให้ตระกูล แต่เนี่ยลี่ก็ไม่มีท่าทีว่าจะให้มันกับเขาเลย ยิ่งไปกว่านั้น เนี่ยลี่ยังขู่อีกว่า ถ้าเนี่ยไห่จะเอายาไปจากเขา เขาจะฟ้องผู้อำนวยการหยาง เนี่ยลี่ดูไม่ได้มีความตั้งใจที่จะมอบมันให้ตระกูลแม้แต่น้อย แต่เมื่อเนี่ยเอินเอ่ยปากขอ เนี่ยลี่กลับหยิบยาออกมาให้อย่างมากมาย สิ่งเหล่านี้ทำให้เนี่ยไห่ที่เป็นถึงผู้นำตระกูล รู้สึกไร้ค่าไร้ประโยชน์สิ้นดีหลังจากที่เนี่ยลี่ได้มอบ ยาบำรุงวิญญาณห้าพันเม็ด ยาผสานวิญญาณหกร้อยเม็ด ยาดับวิญญาณหนึ่งร้อยเม็ด แค่นึกถึงจำนวนยาพวกนี้แล้วหัวใจของเนี่ยไห่ นั้นเต้นไม่เป็นจังหวะแล้ว เพราะยาจำนวนมากขนาดนี้ จะเพียงพอให้ทั้งตระกูลบันทึกสวรรค์ใช้ไปได้อีกนาน !

            

        “ท่านผู้อาวุโส เก็บมันไว้ให้ดี  เมื่อพวกเรากลับไป ท่านก็แจกยาพวกนี้ให้กับคนในกิ่งตระกูลของเราใช้นะ ! เนี่ยลี่ เตือน เนี่ยเอิน

            
(เนี่ยเอินกับเนี่ยลี่ อยู่กิ่งตระกูลเดียวกัน)

           

        เมื่อได้ยินที่เนี่ยลี่พูด เนี่ยเอินก็หายตกใจ (ได้ยามาเยอะขนาดนั้น ไม่ตกใจก็แปลกแล้ว) แล้วก็รีบเก็บยาทั้งหมดลงในแหวนห้วงมิติของเขา เนี่ยเอินมองไปรอบ ๆ ด้วยความกังวลว่าจะมีคนรู้เกี่ยวกับยาที่ได้มา แต่เมื่อเขารู้ว่าไม่มีใครสังเกตพวกเขาอยู่ จึงรู้สึกสบายใจ

            

        เมื่อเขาคิดถึงยาทั้งหลายในแหวนห้วงมิติของเขาแล้ว เนี่ยเอินก็อดรู้สึกดีใจไม่ได้ ด้วยยาเหล่านี้ มันมากพอที่จะทำให้กิ่งตระกูลของเขาเพิ่มระดับได้ เนื่องจากในตระกูลบันทึกสวรรค์นั้น มีทั้งหมด แปด กิ่งตระกูล โดยปกติแล้ว จะมีปัญหาไม่ลงรอยกันระหว่างกิ่งตระกูลอยู่แล้ว ดังนั้น เขาเองก็ไม่จำเป็นต้องแบ่งยาให้กิ่งตระกูลอื่นแต่อย่างใด

            

    “เนี่ยลี่ และท่านผู้อาวุโสเนี่ยเอิน นี่มันไม่ถูกต้อง ตระกูลบันทึกสวรรค์คือครอบครัวของเรา เราจะเห็นแก่ตัวโดยการไม่สนใจกิ่งตระกูลอื่น ๆ ได้อย่างไร ?” เนี่ยไห่พูดอย่างร้อนรน เมื่อเห็นท่าทีของเนี่ยลี่และเนี่ยเอิน ที่จะไม่แบ่งยาพวกนั้น กับกิ่งตระกูลอื่น ๆ

            

      เนี่ยลี่ กับเนี่ยเอินเหลือบมองกันครู่หนึ่ง แล้วเนี่ยลี่ก็จ้องเนี่ยไห่ แล้วพูดว่า

            

     “ยาพวกนี้เป็นของข้า ข้าจะให้มันกับคนที่ข้าอยากให้ มันผิดตรงไหนกัน ? แล้วกิ่งตระกูลของข้ามิใช่ส่วนหนึ่งของตระกูลบันทึกสวรรค์งั้นหรือ ? ถ้ากิ่งตระกูลของข้าแข็งแกร่งขึ้น นั่นหมายความว่าตระกูลบันทึกสวรรค์ก็แข็งแกร่งขึ้นด้วยเช่นกัน !



            
       “เจ้าจะเอาเรื่องนั้นมาเปรียบเทียบกันได้อย่างไร มันควรจะแบ่งยาไปให้ทุกกิ่งตระกูลมันถึงจะได้ผลมากที่สุด ! เนี่ยไห่รีบตอบ ด้วยยามากมายที่เจ้ามีนั้น เจ้าควรจะแบ่งให้กับกิ่งตระกูลอื่น ๆ บ้างจะได้หรือไม่?

            
        ท่ามกลางเหล่าผู้อาวุโสของตระกูลบันทึกสวรรค์นั้น เนี่ยเอิน มีต่ำแหน่งต่ำที่สุด แต่เมื่อเนี่ยลี่กลับมา เขากลายเป็นผู้อาวุโสคนสำคัญของตระกูล เพราะเนี่ยเอินมักจะปฏิบัติกับผู้อื่นดีเสมอ  แต่ก็เป็นคนที่ค่อนข้างขี้ขลาด ดังนั้นปกติ เขาจึงไม่ได้ต่อสู้เพื่อความต้องการของคนในกิ่งตระกูลของเขามากนัก แต่อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้ ด้วยยาทั้งหมดที่มีอยู่ในมือของเขา เขากล้าที่จะลุกขึ้นสู้ เพื่อกิ่งตระกูลของเขา

            
   ยาพวกนี้มีจำนวนมากพอที่จะกำหนดอนาคตของทั้งตระกูลได้เลย !

            
     “ท่านผู้นำตระกูลเนี่ยไห่ ยาพวกนี้เนี่ยลี่เป็นคนให้ข้ามา ดังนั้นข้าจะมอบมันให้แก่ผู้ที่เนี่ยลี่อยากมอบให้ ข้าไม่สามารถตัดสินใจได้เอง เนี่ยเอินพูดด้วยความเคารพ พร้อมกับโยนเรื่องไปให้เนี่ยลี่เนื่องจากในตอนนี้เนี่ยลี่นั้น มีหยางซิ่นคอยสนับสนุนอยู่ ดังนั้นแล้วเนี่ยไห่ จึงไม่สามารถจะไปกดดันเนี่ยลี่ได้

            

      “เจ้าทั้งคู่ .... เนี่ยไห่สบถออกมาอย่างหมดหวัง เจ้าสองคนนี้เข้ากันได้ดีเป็นปี่เป็นขลุ่ย

            

      เนี่ยลี่เองก็ไม่ได้อยากจะทะเลาะกับเนี่ยไห่  สำหรับกิ่งตระกูลอื่น ๆ นั้น จริง ๆ แล้วเขาสามารถจะแบ่งยาให้ได้ เนื่องจากยาที่มีนั้นเยอะมาก กิ่งตระกูลของเขาเองก็ไม่สามารถใช้ได้หมดในเวลาอันสั้นอยู่แล้ว ไม่ต้องพูดถึงว่า เขายังจะได้รับยาพวกนี้มาอีกมากมายในอนาคต ดังนั้น เขาจึงไม่ได้สนใจเรื่องนี้นัก

            
  “ท่านผู้อาวุโสเนี่ยเอิน เราจะแบ่งยา สองในห้าส่วน ให้กับตระกูลก็แล้วกัน เนี่ยลี่พูดพร้อมกับมองไปที่เนี่ยเอิน

            
ได้แน่นอน!  เนี่ยเอินขานรับ พร้อมกับพยักหน้า เขาไม่ใช่คนใจร้ายใจดำขนาดนั้นอยู่แล้ว

            

สามในห้าส่วน ! เนี่ยไห่แย้ง

            

แค่สองในห้าส่วนเท่านั้น หากท่านผู้นำตระกูลเนี่ยไห่ไม่อยากได้ งั้นก็ลืมมันไปเสีย เนี่ยลี่พูด

            
     ด้วยยาที่เขามีมากมายนั้น แค่สองในห้าส่วนก็มากพอที่จะให้ทั้งตระกูลบันทึกสวรรค์ใช้ไปได้อีกสักพักใหญ่ ๆ เลยทีเดียว

            

     “ถ้าเช่นนั้น ทำเช่นนี้นี้ไหม เราจะแบ่งให้กับตระกูลครึ่งหนึ่ง เนี่ยเอินพูด เป็นการประนีประนอมทั้งสองฝ่าย

            

      “ท่านผู้อาวุโสช่างฉลาดนัก !! เนี่ยไห่ขอคารวะ เนี่ยไห่ป้องมือขึ้นทำท่าขอบคุณ

            

ได้ครึ่งหนึ่งก็ดีมากแล้ว จำนวนยานั้นมากกว่าที่เขาจะจินตนาการได้

            

 “ท่านผู้นำตระกูลเนี่ยไห่ หมายความว่าข้านั้นไม่ฉลาดรึ ?” เนี่ยลี่พูด พร้อมกับทำหน้าไม่พอใจ

            

       “ข้าไม่ได้หมายความอย่างนั้น เสี่ยวลี่เข้าใจผิดแล้ว ข้าต้องขอโทษเสี่ยวลี่ด้วย การที่เสี่ยวลี่สามารถหายาบำรุงมาให้ตระกูล มากมายถึงเพียงนี้ พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าเสี่ยวลี่มีความเป็นห่วงตระกูลขนาดไหน ! เนี่ยไห่รีบขอโทษเนี่ยลี่ทันที เพราะถ้าเนี่ยลี่โกรธขึ้นมา แล้วเอายาทั้งหมดกลับไป เขาคงจะต้องร้องไห้แน่ ๆ

            

       ถ้าพูดให้ถูกแล้ว ในตอนนี้ตำแหน่งผู้นำตระกูลนั้นไม่มีความหมายเลย ต่อหน้าเนี่ยลี่ ถ้าเนี่ยลี่โกรธ เนี่ยไห่ต้องขอโทษทันที ถึงแม้ว่าเขาจะรู้สึกหดหู่อยู่บ้างที่ต้องทำแบบนี้ แต่เนี่ยไห่เองก็ไม่กล้าพูดอะไร เพราะเมื่อคิดถึงยาบำรุงพวกนั้นแล้ว เขาก็ไม่รู้สึกหดหู่อีกต่อไป ยาบำรุงจำนวนนั้น สามารถจะสร้างความเปลี่ยนแปลงที่มากมายให้กับทั้งตระกูลบันทึกสวรรค์ ดังนั้นไม่ว่าเขาจะรู้สึกหดหู่แค่ไหน เขาก็รู้ว่ามันคุ้มค่า

            
เนี่ยลี่กระแอ่มหนึ่งครั้ง แล้วเบือนหน้าไป

            

       เมื่อเห็นภาพเช่นนี้ เนี่ยเอินอดไม่ได้ที่จะรู้สึกขบขัน เพราะในอดีตนั้น เมื่อเนี่ยลี่เจอกับบรรดาผู้อาวุโสในตระกูล เขามักจะกลัวจนหัวหด ไม่ต้องพูดถึงเวลาเจอเนี่ยไห่เลยทีเดียว แต่ในตอนนี้ สถานการณ์กลับพลิกผัน ต่อหน้าเนี่ยลี่นั้น เนี่ยไห่ไม่กล้าแม้แต่จะพูดเสียงดัง และไม่หลงเหลือความเป็นผู้นำตระกูลอยู่เลย

            

     การประมูลยังคงดำเนินต่อไป หลังจากที่ยาผสานวิญญาณทั้ง สิบ ชุดได้ถูกซื้อไปโดยตระกูลต่าง ๆ และพ่อค้าต่าง ๆ โดยสามารถเห็นรอยยิ้มแห่งความปิติ ได้บนใบหน้าของพวกเขาเหล่านั้น

            

ในตอนนี้ เนี่ยไห่ และเนี่ยเอิน รู้สึกมีอำนาจเหนือกว่าทุกคนในที่นี้เลยทีเดียว !

            

    “ประมูลแข่งกันอย่างเอาเป็นเอาตาย เพื่อยาผสานวิญญาณแค่เพียง หนึ่งร้อย เม็ด !

            

       ทั้งห้องประมูลของตระกูลหงอวี้ได้ถูกควบคุมให้ได้รับมาเพียง ยาบำรุงวิญญาณ หนึ่งพัน เม็ด และยาผสานวิญญาณ หนึ่งร้อย เม็ดเท่านั้น แต่ยาเพียงจำนวนเท่านี้ หากเปลี่ยนเป็นเงินล่ะก็ มันจะเป็นจำนวนที่คาดไม่ถึงเลยทีเดียว นี่ยังไม่ต้องพูดถึงยาดับวิญญาณอีก !

            
พวกเขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้น และรู้สึกเหมือนฝันไป เนี่ยเอินจับแหวนห้วงมิติของเขาเอาไว้อย่างแน่น

            

     มันเป็นครั้งแรกที่แหวนห้วงมิติของเขาถูกเก็บของที่สามารถกำหนดโชคชะตาเอาไว้ได้

             
(เว่อร์ไปไหมลุง !!)

            

       เขารู้สึกไม่สบายใจ และกลัวว่าจะโดนปล้น แต่เมื่อเขาเก็บมันเอาไว้ในแหวนห้วงมิติแล้ว จึงรู้สึกอุ่นใจได้ ว่ามันจะปลอดภัยอย่างแน่นอน แต่เขาก็ยังอดกังวลไม่ได้อยู่ดี


            

      เนี่ยไห่ ยืนอยู่ข้างเนี่ยเอิน เหมือนกับผู้คุ้มครอง ถ้ามีใครสักคนกล้าที่จะขโมยยาของพวกเขาไปละก็ .. เขาจะสู้ให้ถึงที่สุดเลยทีเดียว จบตอน...




เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง