test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

20 ม.ค. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 62 ข้ามีเงิน!



      สมาคมปรุงยาดำเนินการอย่างรวดเร็ว ได้ส่งร่างทรงอสูรระดับโกลด์จำนวนสองสามคนและเหล่านักสู้เพื่อมาค่อยป้องกันภายในตระกูลบันทึกสวรรค์ ทำให้การป้องกันของตระกูลบันทึกสวรรค์หนาแน่นมากขึ้นกว่าเดิม  

           ทำให้เหล่าตระกูลชั้นขุนนางที่อยู่รอบๆตระกูลบันทึกสวรรค์รู้สึกหดหู่  ตระกูลบันทึกสวรรค์เป็นตระกูลขุนนางที่อยู่ปลายแถวทำไมสมาคมปรุงยาต้องให้ความสำคัญกับพวกเขาถึงขนาดนี้?

           พวกเขาเกิดความอิจฉา กับการเอาใจใส่ที่สมาคมปรุงยามีต่อตระกูลบันทึกสวรรค์ ทำให้ตำแหน่งของตระกูลบันทึกสวรรค์ไม่อาจเปรียบได้กับในครั้งอดีต

          ผู้ที่ไม่เป็นมิตรกับตระกูลบันทึกสวรรค์ล้วนรู้สึกกระวนกระวายใจ พวกเขากลัวที่ตระกูลบันทึกสวรรค์จะเอาคืนพวกเขาเหล่านั้น ผู้ที่ไม่เคยได้ใกล้ชิดกับตระกูลบันทึกสวรรค์ ก็ได้ส่งคนเพื่อมาผูกมิตรกับตระกูลบันทึกสวรรค์

         อิทธิพลของสมาคมปรุงยานั้นยิ่งใหญ่เกินไป  นอกจากนี้สมาคมปรุงยาได้มียาทิพย์อย่าง ยาผสานวิญญาณ และยาเสริมวิญญาณ รวมไปถึงยาชนิดอื่น ๆ สิ่งเหล่านี้ยิ่งทำให้พวกเขามีอิทธิพลมากขึ้นไปอีก แม้ตระกูลวายุเหมันต์ยังต้องพึ่งพายาของสมาคมปรุงยา

         แต่ไม่ได้หมายความว่าตระกูลบันทึกสวรรค์จะไม่ต้องกังวลในเรื่องอื่นใด

           นอกจากตระกูลศักดิ์สิทธิ์ ยังมีสมาคมทมิฬ ที่หลบซ่อนอยู่ในเงามืด เนี่ยลี่ไม่กล้าที่จะประมาท หลังจากจัดการกับเรื่องในตระกูล เขาจะต้องบ่มเพาะพลังอย่าต่อเนื่อง แม้ว่าเขาจะเป็นระดับซิลเวอร์และได้ผสานเข้ากับจิตอสูรเงาพราย เนี่ยลี่ยังคงต้องการความแข็งแกร่งมากขึ้นกว่านี้โดยเร็ว

           นอกเหนือจากการบ่มเพาะพลัง เนี่ยลี่ได้ฝึกซ้อมทักษะการต่อสู้ของจิตอสูรเงาพราย และพยายามฝึกฝนทักษะให้เข้าสู่จุดสูงสุด

        ถ้าเนี่ยลี่ต้องเผชิญหน้ากับหยุนหัว ฉีชี่อีกครั้ง  หยุนหัว ฉีชี่ จะไม่มีวันหลบหนีไปได้ง่าย ๆ เป็นแน่

         ในขณะที่ เนี่ยลี่ได้นั่งขัดสมาธิเพิ่มเริ่มการฝึก   หยางซิ่นก็ได้เดินมาจากข้างนอก หลายวันที่ผ่านมานี้ หยางซิ่นลังเลที่จะพูดคุยกับเนี่ยลี่ เมื่อใดก็ตามที่นางเห็นเนี่ยลี่ นางจะคิดถึงเรื่องในวันนั้น ทำให้สองแก้มของนางร้อนผ่าวขึ้นมาเล็กน้อย

เนี่ยลี่ อาจารย์ของเจ้าได้บอกซึ่งสูตรยาตัวอื่นอีกหรือไม่? อย่างเช่น ประเภทยาทิพย์ทำให้จิตปลอดโปร่ง ที่จำเป็นในการใช้ต่อต้านกับสัตว์อสูรประเภทสร้างภาพหลอน  ยาทิพย์แก้พิษสำหรับอสูรประเภทมีพิษ....” หยางซิ่นที่ได้นั่งลงข้างเนี่ยลี่  นางได้รอจนสุดท้ายทนไม่ไหวถึงได้ถามขึ้น

  “ถ้าหากมียาทิพย์ชนิดใหม่ พวกเราจะสามารถขยายธุรกิจของพวกเราออกไปได้หยางซิ่นกล่าว ยาทิพย์ก่อนหน้านี้มีความหมายอย่างมากต่อเมืองกลอรี่  นางได้รับคำสั่งจาก กู้เหยียน ให้มาพบกับอาจารย์ของเนี่ยลี่ อย่างไรก็ตาม หลังจากการรอคอยเป็นเวลาหลายวัน อาจารย์ของเนี่ยลี่ก็ยังมิได้ปรากฏตัวเลย แต่นางนั้นไม่กล้าถามเรื่องใด ๆ ทั้งสิ้น อัจฉริยะที่ซ่อนตัวอย่างเช่นอาจารย์ของเนี่ยลี่ ไม่ใช่คนที่จะสามารถถูกพบเห็นได้โดยง่ายจากผู้อื่น

   “เรื่องนี้เป็นการร้องขอจากพี่สาวหรือจากประธาน กู้เหยียน กันแน่ ?” เนี่ยลี่ได้มองไปที่หยางซิ่นและถามขึ้นเช่นนั้นเพื่อแกล้งผู้หญิงคนนี้

    “มันเป็นคำร้องขอจากประธาน กู้เหยียน


   “ถ้าเช่นนั้น ลืมมันไปซะ ประธาน กู้เหยียนไม่ได้มีความจริงใจ หากเขาต้องการสูตรยาทิพย์เพิ่มขึ้น แต่เขากลับไม่ได้มาถามมันด้วยตัวของเขาเองเนี่ยลี่ค่อย ๆ หลับตาลงขณะที่เขาพูด

    “ท่านประธานกู้เหยียนกำลังยุ่งอยู่กับการปรุงยาทิพย์เมื่อเร็ว ๆนี้ ดังนั้น....หยางซิ่นกล่าวด้วยความเขินอายเล็กน้อย ทันใดนั้นนางก็คิดบางสิ่งขึ้นมาได้ และเผยรอยยิ้มที่น่าหลงใหลออกมา นางได้กระซิบที่ข้างหูของเนี่ยลี่และพูดว่า น้อยชายตัวน้อยคนดี เจ้ามีสูตรยาทิพย์อื่น ๆ อยู่กับตัว ใช่หรือเปล่า? ทำไมน้องชายไม่บอกกับพี่สาวคนนี้กันล่ะ ไม่ว่าเจ้าต้องการทำสิ่งใด พี่สาวก็ยอมตกลงทุกอย่างนะ

    เมื่อได้ยินหยางซิ่นกล่าวเช่นนั้น เนี่ยลี่ยิ้มเฝื่อน ๆ ปีศาจร้ายตนนี้เห็นได้ชัดว่ากำลังยั่วยวนเขา ในขณะที่เขามองไปยังร่างที่มีเสน่ห์ของผู้หญิงคนนี้เบื้องหน้า  เขารู้ว่าถ้าเป็นชายทั่วไปคงไม่สามารถต้านทานการยั่วยวนของนางได้ ถ้าเขาไม่เผยซึ่งสูตรยาบางสูตรไปบ้าง ใครจะรู้ว่านางจะได้ทำสิ่งใดกับเขา เขารีบสบัดมือและกล่าวว่า ได้! เมื่อพี่สาวเป็นคนถามข้าซึ่งเรื่องนั้น ข้าจะบอกพี่สาวถึงสูตรยาบางสูตร

     เนี่ยลี่หยิบเอาสูตรยาทิพย์ออกมาสามชนิดคือ : ยาปลอบวิญญาณ ยาล้างพิษอสูร และยาสำหรับไว้หักล้างผลจากสัตว์อสูรวายุเหมันต์  ยาเพลิงสีชาดต้านไอเย็น
     
         ‘ยังมีแม้แต่สูตรยาประเภทไฟที่ใช้ต้านไอเย็นอีกหรือ?’ หยางซิ่นเบิกตาขึ้น ภายในหุบเขาบรรชน สัตว์อสูรส่วนใหญ่เป็นประเภทตระกูลวายุเหมันต์ ดังนั้น ยาต้านไอเย็นจึงเป็นสิ่งที่มีประโยชน์เป็นที่สุด เมืองกลอรี่จะมีโอกาสมากขึ้นเมื่อสามารถต้านผลของสัตว์อสูรวายุเหมันต์ได้

     "ข้ามีเพียงแค่สามสูตรนี้เท่านั้น ในตอนนี้  ยาทิพย์เหล่านี้เป็นยาที่มีผลเป็นเลิศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งยาเพลิงสีชาดต้านไอเย็น ข้าเชื่อว่าพี่สาวหยางซิ่นรู้เป็นอย่างดีถึงวิธีการใช้มัน" เนี่ยลี่กล่าวพร้อมกับมองไปยังหยางซิ่น ความจริงแล้ว เขารู้สูตรตัวยาประเภทต้านไอเย็นอย่างน้อยก็ราวสามสิบสูตร อย่างไรก็ตาม หลังจากเขาได้ทำการค้นคว้าจนพบว่ามีเพียงสูตรเดียวเท่านั้น ที่วัตุดิบในการปรุงมันสามารถหาพบได้ในเมืองกลอรี่ แม้ว่าจะมีบางสูตรที่ให้ผลดีกว่าแต่เหล่าวัตถุดิบก็ไม่สามารถหาภายในเมืองกลอรี่ได้

   “ขอบคุณนะ น้องชายตัวน้อย เนี่ยลี่ เจ้าได้ทำคุณประโยชน์อันยิ่งใหญ่ต่อเมืองกลอรี่ ถ้าท่านเจ้าเมืองได้รู้ถึงเรื่องเหล่านี้ เขาจะต้องมอบตำแหน่งระดับสูง(ชนชั้นสูง)ให้แก่เจ้าเป็นแน่!”หยางซิ่นพูดอย่างตื่นเต้น


    “ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องมอบตำแหน่งระดับสูงใดให้แก่ข้า ตัวข้าไม่สนใจในการยกย่องเช่นนั้น แต่ข้านั้นหวังอย่างจริงจังว่าพี่สาวหยางซิ่นจะสามารถช่วยข้าเก็บเรื่องเหล่านี้ไว้เป็นความลับด้วยเนี่ยลี่ส่ายมือของเขาและได้พูดเช่นนั้น

    หยางซิ่นช่วยไม่ได้ที่จะมองไปยังเนี่ยลี่ด้วยความประหลาดใจ นางสงสัยว่าเด็กที่แสนประหลาดคนนี้ได้ถูกเลี้ยงดูมาเช่นไร เขามีอายุเพียงแค่สิบสามปีแต่เขานั้นยังคงความสงบไว้ แม้กระทั่งความคิดเกี่ยวกับตำแหน่งระดับสูงยังไม่ปรากฏในสายตาเขาแม้แต่น้อย หยางซิ่นนั้นจนปัญญาอย่างแท้จริงและกล่าวว่า 

ในเมื่อน้องชายต้องการให้เก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ เช่นนั้นพวกเราคงยังไม่แพร่งพรายสิ่งนี้ออกไปเป็นแน่  และแน่นอนว่า เจ้าจะได้รับส่วนแบ่ง พวกเราสมาคมปรุงยาจะส่งมันแก่เจ้าอย่างตรงเวลา

   เนี่ยลี่ผงกศรีษะลงเล็กน้อย ในระหว่างช่วงเวลาที่ผ่านมากนี้ เขาได้รับเงินมาแล้วเป็นจำนวนมากกว่า หนึ่งพันล้านเหรียญจิตมาร ทั้งหมดของมันนั้นถูกเก็บไว้ในรูปแบบการ์ด ทุก ๆ การ์ดคริสตัลจิตมารเป็นตัวแทนของเงินจำนวนหนึ่งหมื่นเหรียญจิตมาร(เนี่ยลี่จะมีอยู่ประมาณแสนใบ) มันสามารถช่วยประหยัดพื้นที่ของแหวนห้วงมิติเป็นจำนวนมาก ถ้าไม่ทำเช่นนี้แล้ว แหวนห้วงมิติของเนี่ยลี่จะต้องเต็มไปแล้วแน่นอน


    “ถ้าเจ้ามีซึ่งสูตรยาทิพย์อื่น ๆ อีก อย่าลืมมาบอกพี่สาวคนนี้นะหยางซิ่นกำลังยิ้มอยู่โดยคิดไปยังเรื่องเหล่านั้นในตอนที่ตาของนางได้ปิดลง ทันใดนั้นนางก็เผยรอยยิ้มที่ชวนหลงใหลและพูดว่า น้องชายไม่ต้องการให้พี่สาวทำสิ่งใดบ้างเลยเหรอไม่ว่าเรื่องใดที่น้อยชายต้องการ ไม่แน่นะ พี่สาวอาจจะยอมทำตามด้วยก็ได้

      หยางซิ่นได้ทอดเรือนร่างของนางลง  หน้าอกทั้งสองของนางได้ชูตระหง่านออก เป็นเรือนร่างที่น่าหลงใหลยิ่งนัก และด้วยเรียวขาเพรียว ๆ ของนางนั้น มันรู้สึกยั่วยวนเกินกว่าจะหาคำใดมาบรรยายได้


   “เมื่อไม่นานมานี้ พี่สาวได้ฟังซึ่งคำแนะนำของเจ้า และผสมหญ้าทะเลหมอกม่วงเข้ากับหญ้าสาบเสือ ดูสิ หน้าอกของพี่สาวไม่ได้ดูเหมือนใหญ่ขึ้นหรอกหรือ?”  ดวงตาของหยางซิ่นดูลึกล้ำคล้ายกับเส้นไหมที่กำลังไหลเวียนไปรอบ ๆ 

           
     เนี่ยลี่นั้นต้องยอมรับเลยว่า หยางซิ่นมีความสามารถที่จะยั่วยวนทุกคนได้อย่างแท้จริง แม้ว่าเขาจะเคยเล่นเย้าแหย่กับหยางซิ่น หัวใจของเขานั้นก็ยังคงสงบอยู่ตลอดเวลา แม้ว่าเขานั้นจะไม่ทรงพลังเหมือนในชีวิตที่แล้วของเขา แต่ในตอนนี้ จิตใจของเขานั้นก็ยังคงแข็งแกร่งเช่นเดิม


    เนี่ยลี่กระพริบตาอย่างไม่รู้ประสีประสาขณะมองไปยังหยางซิ่นและพูดว่า พี่สาวหยางซิ่นตั้งใจจะทำสิ่งใดกัน ข้านั้นเป็นเพียงแค่เด็กน้อยอายุสิบสามปี ยังไม่ค่อยรู้อะไรหรอกนะ!


     เมื่อเห็นหน้าตาใสซื่อของเนี่ยลี่ ใบหน้าของหยางซิ่นก็กลายเป็นสีแดง แม้ว่านางจะมีความคิดที่จะยั่วยวนเขา แต่มันกลับถูกทำลายด้วยท่าทีไร้เดียงสาเช่นนี้ นางทำได้เพียงพูดอย่างกระอักกระอ่วนว่า ถ้าไม่มีสิ่งใดแล้ว ข้าจะกลับไปยังสมาคมปรุงยาก่อน !


   แม้ว่าหัวใจของนางนั้นจะมีการเต้นอย่างอธิบายไม่ได้เกิดขึ้น แต่หลังจากที่นางได้คิดถึงอายุของเนี่ยลี่อีกครั้ง นางก็รู้สึกผิดขึ้นมา ข้ากำลังคิดเรื่องอะไรกันอยู่? เนี่ยลี่เป็นแค่เด็กน้อยคนหนึ่ง!


    เมื่อเขามองการจากไปอย่างโดดเดี่ยวของหยางซิ่น เนี่ยลี่ช่วยไม่ได้ที่จะรู้สึกขบขันในเรื่องที่เขาทำไปเมื่อครู่นี้ อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้าเขาก็สงบลงและเริ่มการฝึกฝนต่อ


    หลังจากหลายชั่วโมงได้ผ่านไป เนี่ยไห่ และ เนี่ยเอิน ได้เดิมเข้ามาจากภายนอก และเห็นเนี่ยลี่ยังคงทำการบ่มเพาะพลังอยู่ พวกเขาตัดสินใจที่จะรอจนกระทั่งเขาฝึกเสร็จแล้ว แม้ว่าพฤติกรรมเช่นนี้นั้นไม่เหมาะกับผู้ที่หัวหน้าตระกูลและอาวุโสหลักเช่นพวกเขาทั้งสอง แต่พวกเขาก็ไม่กล้าที่จะทำสิ่งใด

     ในตอนนี้นั้น เนี่ยลี่เป็นบุคคลสำคัญของตระกูลบันทึกสวรรค์ สถานะของเขานั้นไม่ได้น้อยกว่าผู้ใดเลย

      เนี่ยลี่ได้เปิดตาของเขาขึ้น อย่างไรก็ตาม เขายังไม่ลุกจากท่านั่งฝึก เขามองไปยังเนี่ยไห่และ เนี่ยเอิน พร้อมกับถามว่า ท่านหัวหน้าตระกูล ท่านอาวุโสหลัก มีสิ่งใดบ้างที่ข้านั้นสามารถทำให้ท่านทั้งสองได้?”


          “โอ้ เนี่ยลี่!เนี่ยไห่ได้หัวเราะขึ้น โดยไม่ได้มีซึ่งน้ำเสียงของหัวหน้าตระกูลแต่อย่างใดและพูดว่า วันนี้พวกข้ามาหาเจ้าเพื่อที่จะถามว่าเจ้านั้นสนใจไปงานประมูลสมบัติหรือไม่?”


          เนี่ยไห่ได้รับคำเชิญจากตระกูลหงอวี้ (พระจันทร์แดง) ตระกูลหงอวี้นั้นเป็นตระกูลของชนชั้นสูง การได้รับคำเชิญจากตระกูลนี้ ทำให้เนี่ยไห่รู้สึกภูมิใจยิ่งนัก แม่ว่าสภาพการเงินของตระกูลบันทึกสวรรค์จะยังคงตึงมืออยู่เล็กน้อย แต่เมื่อเขาได้รับคำเชิญจากตระกูลหงอวี้แล้ว เขานั้นก็ต้องไปอย่างแน่นอน

       เหตุผลที่ทำให้เนี่ยไห่ได้ชวนเนี่ยลี่ไปงานนี้ด้วยเป็นเพราะเขาต้องการสร้างความสัมพันธ์อันดีกับเนี่ยลี่  ด้วยการสนับสนุนจากสมาคมปรุงยา สถานะของเนี่ยลี่ภายในตระกูลไม่สามารถเทียบกับเมื่อก่อนได้เลย 


        เพื่อที่จะไม่ต้องทำให้ตัวเขาตกอยู่ในสถานการณ์ที่กระอักกระอ่วน เขาตั้งใจดึงตัวเนี่ยเอิน มาด้วย ในเมื่อความสัมพันธ์ของเนี่ยเอินกับเนี่ยลี่นั้นก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร

       “การประมูลสมบัติ ?” เนี่ยลี่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยและพูดว่า ตกลง ข้าจะไปด้วย!


       เมื่อได้ยินการตอบรับของเนี่ยลี่ เนี่ยไห่ รู้สึกโล่งอก เขาเป็นกังวลว่าเนี่ยลี่นั้นจะปฏิเสธเขา

      “ถ้าเป็นเช่นนั้นละก็ พวกเราจะไปกันในรถลากของข้าเนี่ยไห่กล่าวพร้อมยิ้มเล็กน้อย มันได้ถูกเตรียมเป็นที่เรียบร้อยแล้ว


      เนี่ยลี่ยืนขึ้น ในเมื่อสถานที่แห่งนั้นก็ไม่ได้อยู่ไกลนัก เนี่ยลี่จึงไม่ได้เตรียมสิ่งใดแล้วตามเนี่ยไห่และเนี่ยเอิน ขึ้นไปบนแผ่นไม้ของรถลาก รถลากได้ค่อย ๆ เริ่มเคลื่อนไปช้า ๆ ตามด้วยร่างทรงอสูรและนักต่อสู้ระดับทองหลายคนที่ตามมาด้านหลัง พวกเขาติดตามมาเพื่อปกป้องเนี่ยลี่

     เนี่ยไห่ได้คิดถึงเรื่องว่าเนี่ยลี่มีความสำคัญเพียงใด สมาคมปรุงยาถึงได้ให้ความสำคัญกับเขามากเช่นนี้

    “ผู้อำนวยการหยางได้กลับไปยังสมาคมปรุงยาแล้ว ก่อนที่จะกลับนั้น นางได้บอกข้าว่าต้องคอยดูแลเจ้าอย่างเป็นพิเศษ มันดูเหมือนว่าความสัมพันธ์ของเจ้ากับผู้อำนวยการหยางก็ดีมิใช่น้อยนะเนี่ยไห่พูดพรอ้มกับยิ้มเล็กน้อย

      เนี่ยลี่ยิ้มและมองไปที่เนี่ยไห่ แต่ก็มิได้พูดสิ่งใดออกมา


    เนี่ยไห่รู้สึกกระอักกระอ่วนในตอนนี้ เนี่ยลี่ไม่รักษาหน้าของเขาซึ่งเป็นผู้นำตระกูลเลย(การไม่พูดด้วย)

   เนี่ยเอินก็รู้สึกจนปัญญาเช่นกัน เนี่ยลี่เป็นคนของกิ่งสาขาของเขา และในอดีต เขาสามารถจะดุด่าเนี่ยลี่ได้ แต่ในตอนนี้ เขานั้นพ่ายแพ้ในกับบุคลิกที่เปลี่ยนไปของเนี่ยลี่อย่างสิ้นเชิง  เนี่ยลี่กลายเป็นคนที่เคร่งขรึมมากขึ้นเล็กน้อย อย่างไรก็ตามเขาไม่กล้าที่จะพูดสิ่งใด


   บรรยากาศโดยรอบภายในรถลากค่อนข้างอึดอัดอยู่เล็กน้อย


   “เนี่ยลี่ ถ้าเจ้ามีสิ่งใดที่สนใจในการประมูลนี้ เจ้าสามารถบอกข้าได้เลย ข้านั้นจะนำมันมาให้เจ้าเนี่ยไห่ได้พูดขึ้น แม้ว่าสิ่งของที่การประมูลนั้นไม่ได้มีราคาถูกเลย แต่เขาก็เตรียมสูญเสียเงินจำนวนมากเพื่อของสักชิ้นหนึ่งได้ 


        ถ้าหากเขาได้ใช้เงินจำนวนมากสักเล็กน้อย เขาต้องได้มาซึ่งของหนึ่งหรือสองสิ่งมาให้กับเนี่ยลี่ได้ ต้องไม่ลืมว่าเด็ก ๆ นั้นยังคงจัดการได้โดยวิธีนี้


     “ไม่จำเป็น ถ้าหากมีของสิ่งใดที่ข้าต้องการ ข้าจะซื้อมันด้วยตัวของข้าเอง  ข้านั้นมีเงินที่จะจ่ายเนี่ยลี่กล่าวพลางสั่นศรีษะของเขา โดยแสดงท่าทางแบบคนรวย  แม้ว่าจะรวมตระกูลบันทึกสวรรค์ทั้งหมดเข้าด้วยกันก็ไม่ได้ร่ำรวยไปมากกว่าตัวเขา

            เนี่ยเอินยิ้มและกล่าวว่า สิ่งของที่อยู่ในการประมูลนี้นั้นไม่ใช่ธรรมดา  ชิ้นที่ถูกที่สุดนั้นก็มีราคาสูงถึงอย่างน้อยหลายพันเหรียญจิตมาร และของที่แพงที่สุดนั้นคงจะมีราคาประมาณหนึ่งหมื่นเหรียญจิตมารขึ้นไป!

     “ถ้าแค่นั้นก็ถูกมาก ข้าคงไม่สนใจเนี่ยลี่พูดออกมาเบา ๆ

     เมื่อได้ยินคำพูดของเนี่ยลี่ เนี่ยไห่และเนี่ยเอินได้ชะงักไปเล็กน้อย  พวกเขายิ้มเจื่อน ๆให้ซึ่งกันและกัน ดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่เข้าใจสถานการณ์นี้ได้อย่างถูกต้อง  เป็นไปได้ว่าหยางซิ่นจะได้ให้เนี่ยลี่ซึ่งเงินจำนวนหนึ่ง 

        เมื่อพวกเขาได้คิดถึงเหล่านี้อีกครั้ง มันก็สมเหตุสมผลอยู่ หยางซิ่นเต็มใจที่จะส่งยอดฝีมือระดับโกลด์มาเพื่อปกป้องเนี่ยลี่ ดังนั้นนางต้องให้เงินติดกระเป๋าเขาไว้บ้างอย่างแน่นอน


       พวกเขาทั้งคู่คิดว่าเนี่ยลี่นั้นมีเพียงแค่ความสัมพันธ์อันดีกับหยางซิ่น ดังนั้นเขาจึงถูกปกป้องโดยนาง แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้นั้นคือความสัมพันธ์ของเนี่ยลี่กับหยางซิ่นนั้นเท่าเทียมกันในฐานะหุ้นส่วนที่ร่วมงานกัน และภายในกระเป๋าต่างมิติของเนี่ยลี่นั้น มันไม่ใช่เพียงแค่เงินติดกระเป๋าธรรมดา

จบตอน


เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง