test

เมนู นิยาย บน

เมนูมังงะ

20 ม.ค. 2559

Tales of Demons & Gods บทที่ 60 กลับตาลปัตร





         เมื่อได้ยินข่าวการเดินทางมาของผู้อำนวยการหยาง ทุก ๆ คนต่างเข้าสู่ความสับสนและถูกกดดันด้วยข่าวเรื่องนี้

          
       
       "รีบเร็วเข้าและไปจัดขบวนต้อนรับเดี๋ยวนี้! พวกเราจะพบนางที่ห้องโถงหลัก" เนี่ยไห่สั่งด้วยความรีบเร่ง บุคคลที่ทรงอิทธิพลเช่นนางนี้ พวกเขาไม่กล้าที่จะเพิกเฉยได้

 

       เพียงแต่เมื่อทุกคนได้จัดขบวนและพิธีต้อนรับเสร็จแล้ว ก็มีผู้หนึ่งที่ได้เดินนำทุกคนมาซึ่งก็คือผู้อำนวยการหยาง นางนั้นมีทรวดทรงที่โค้งมนและยั่วยวนใจยิ่งนัก แม้ว่านางจะเป็นผู้หญิง แต่ก็ไม่มีผู้ใดในตระกูลบันทึกสวรรค์ที่ถูกยั่วยวนโดยนาง พวกเขาไม่เคยลืมว่า นางยังคงเป็นผู้ที่ทรงอิทธิพลมาก(จนน่ากลัว)คนหนึ่งเลยทีเดียว

          

       ผู้อำนวยการหยางได้ก้าวอย่างเร็วเมื่อนางเข้ามา ภายในสายตาของนางกวาดผ่านไปยังทุก ๆ คนและไปตกอยู่ที่เนี่ยลี่และนางก็รู้สึกโล่งใจ ด้วยที่ลูกน้องของนางได้คอยเฝ้าดูพื้นที่ของตระกูลบันทึกสวรรค์อยู่ และเรื่องราวที่เกิดขึ้นในตระกูลนี้ไม่สามารถรอดพ้นสายตาของลูกน้องนางไปได้ เมื่อนางได้ยินข่าวว่าเนี่ยลี่ได้กลับมายังตระกูลบันทึกสวรรค์ นางก็ได้เตรียมตัวทันทีเพื่อจะมาปรึกษาถึงบางสิ่งกับเขา ก่อนหน้านี้นางตั้งใจจะมาในเช้าของวันพรุ่งนี้ แต่เมื่อนางได้ยินข่าวเกี่ยวกับการโจมตีของพวกแฝงตัวจากสมาคมทมิฬ นางก็รีบมาอย่างรวดเร็วในค่ำคืนที่ล่วงเลยไปมากแล้วเช่นนี้

          


      นอกจากเนี่ยลี่แล้ว ผู้อำนวยการหยางไม่คิดว่ามีเหตุผลอื่นใดที่จะดึงความสนใจของพวกสมาคมทมิฬให้มาที่แห่งนี้ นางเป็นกังวลว่าพวกคนเหล่านั้นจะพยายามมาลอบสังหารเนี่ยลี่ โดยที่ในตอนนี้นั้น เนี่ยลี่เป็นหุ้นส่วนคนสำคัญของสมาคมปรุงยาและยังคงมีอีกหลายสิ่งที่นางอาจได้ทำงานร่วมกันกับเขา ดังนั้นต้องไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นกับเนี่ยลี่

          

เมื่อได้เห็นว่าเนี่ยลี่ปลอดภัยแล้ว ผู้อำนวยการหยางรู้สึกโล่งอก


          


"รีบเอาน้ำชามาให้ผู้อำนวยการหยางโดยเร็ว!" เนี่ยไห่สั่งไปยังพวกแม่บ้านด้วยความรีบเร่ง

          


"ไม่จำเป็น" ผู้อำนวยการหยางกล่าวพร้อมกับส่ายศีรษะของนางไปมา วัตถุประสงค์ของนางในการมาที่แห่งนี้ก็คือทำให้มั่นใจในความปลอดภัยของเนี่ยลี่ ไม่ใช่เพียงการมาจิบชาในที่แห่งนี้ ตาของนางประสานเข้ากับเนี่ยลี่ และสื่อสารเป็นนัยกับเขาผ่านทางการสบตา

          

                 ภาพเหล่านี้ล้วนอยู่ในสายตาของเนี่ยไห่ และทันใดนั้นเขาก็เข้าใจภาพรวมทั้งหมดได้ มันดูเหมือนว่าเนี่ยลี่นั้นได้มีสายสัมพันธ์เชื่อมโยงกับสมาคมปรุงยาซึ่งบางสิ่ง อย่างไรก็ตามสิ่งที่เขานึกไม่ออกก็คือ  ทำไมสมาคมปรุงยาต้องให้ความสำคัญกับเนี่ยลี่มากถึงเพียงนี้กัน?

 

               ผู้อำนวยการหยางได้นิ่งไปชั่วครู่ ยิ้มเล็กน้อยไปยังเนี่ยไห่และพวกของเขาและกล่าวว่า  "ท่านผู้นำตระกูลเนี่ยไห่ ข้าได้ข่าวมาว่าท่านตกอยู่ใต้การโจมตีของพวกสมาคมทมิฬ"

          


"มันเป็นเรื่องจริงเช่นนั้น ผู้อำนวยการหยาง ทั้งสองคนนี้มาจากสมาคมทมิฬ นอกจากสองคนนี้แล้ว ยังมีอีกคนหนึ่งที่หนีไปได้แต่ก็ได้รับบาดเจ็บ" เนี่ยไห่ได้ชี้ไปที่ศพทั้งสองที่อยู่บนพื้นและกล่าวเช่นนั้น

          

                 หยางซิ่นมองไปบนศพทั้งสองร่างนั้น นางนิ่งเงียบไปชั่วขณะ มิต้องสงสัยเลย เป้าหมายของพวกคนเหล่านี้น่าจะเป็นเนี่ยลี่ ดังนั้นนางจะไม่ปล่อยให้เรื่องนี้ผ่านไปง่าย ๆ เช่นนี้ สายตาของนางมองกลับไปที่เนี่ยไห่และพูดว่า "ท่านผู้นำตระกูลเนี่ยไห่ มีเรื่องหนึ่งที่ข้านั้นต้องการพูดคุยกับท่าน มันจะเป็นไปได้หรือไม่?"

          

"เชิญบอกมาได้เลยท่าน!" เนี่ยไห่กล่าวด้วยความสุภาพเป็นที่สุด การแสดงออกของเขาอ่อนน้อมเป็นอย่างยิ่ง

          

"ข้านั้นเกรงว่าพวกสมาคมทมิฬนั่นจะหวนกลับมาทำงานของพวกมันให้เสร็จอีกครั้ง ข้าจึงเป็นกังวลในความปลอดภัยของตระกูลบันทึกสวรรค์ ดังนั้นข้าจึงมีความประสงค์จะส่งนักสู้และร่างทรงอสูรระดับโกลด์มายังที่แห่งนี้เพื่อคอยคุ้มกันให้แก่ตระกูลบันทึกสวรรค์ ท่านนั้นมีความเห็นใดกับเรื่องนี้?" หยางซิ่นพูด แม้ว่านางพูดว่าเพื่อปกป้องตระกูลบันทึกสวรรค์ แต่ความจริงแล้วคนที่นางต้องการปกป้องนั้นคือเนี่ยลี่เพียงคนเดียว

          

"ท่านต้องการส่งนักสู้และร่างทรงอสูรระดับโกลด์มาเช่นนั้นหรือ?" เนี่ยไห่ประหลาดใจเกี่ยวกับคำพูดเหล่านั้น ความสงสัยในใจเขานั้นเริ่มจะมากและมากขึ้นเรื่อย ๆ วิธีการใดที่เนี่ยลี่ได้ใช้เพื่อให้สมาคมปรุงยาเข้ามาช่วยเหลือพวกเขามากถึงเพียงนี้?  ไม่เพียงแต่พวกเขาเต็มใจจ่ายโดยให้ราคาสูงซึ่งสมุนไพรที่เก็บเกี่ยวมาได้ของตระกูลบันทึกสวรรค์ และพวกเขายังส่งนักสู้และร่างทรงอสูรระดับโกลด์หลายคนมาช่วยเหลือพวกเขาอีก

          


"ข้าไม่คิดว่าสิ่งนี้นั้นถูกต้อง !" อาวุโส เนี่ยเหว่ย ที่อยู่ใกล้ ๆ กล่าวขึ้น เขาขมวดคิ้วและคิดว่า 'อะไรเป็นสิ่งจูงใจที่ทำให้สมาคมปรุงยาต้องส่งนักสู้และร่างทรงอสูรระดับโกลด์มายังที่แห่งนี้'

          

"มีสิ่งใดผิดกันเล่า?" เนี่ยลี่มองไปยังเนี่ยเหว่ยและพูดขึ้น "บางทีท่านผู้อาวุโสคงรู้สึกว่าสมาคมปรุงยากำลังพยายามที่จะเข้ามาทำอันตรายแก่ตระกูลบันทึกสวรรค์เช่นนั้นหรือ ? ท่านอาวุโสกำลังทำพฤติกรรมต่ำช้าต่อสุภาพชนผู้หวังดีเช่นนี้ได้อย่างไร!"

          

"ชักจะมากเกินไปแล้ว ! เจ้าเป็นใครถึงมาอธิบายเกี่ยวกับพฤติกรรมเลวทรามของผู้คนได้!" เนี่ยเหว่ยดุด่าด้วยความโกรธ  เนี่ยลี่ได้ทำเรื่องอุกอาจมากเกินไปเสียแล้ว เขาจำเป็นต้องสวนกลับไปต่อหน้าทุก ๆ คนเช่นนี้

         

               เนี่ยหมิงดึงเสื้อของเนี่ยลี่เข้ามาอย่างเป็นกังวล การก้าวร้าวต่อท่านอาวุโสเช่นนี้ สถานการณ์กลับยิ่งแย่ลงไปอีก ด้วยสถานะของครอบครัวพวกเขาในตอนนี้ มันไม่มีทางเป็นไปได้เลยที่จะทำต่อต้านกับท่านอาวุโสเนี่ยเหว่ยได้ ถ้าท่านอาวุโสเนี่ยเหว่ยไม่ได้ทำสิ่งใดกับเนี่ยลี่ในวันนี้ ใครจะรู้ว่าเขาอาจทำการแก้แค้นภายหลังในวันหนึ่งข้างหน้า

          

                 เมื่อเห็นเนี่ยเหว่ยทำการดุด่าเนี่ยลี่ หยางซิ่นก็เข้าใจ ดูเหมือนกับว่าเนี่ยลี่ยังไม่ได้บอกทุก ๆ สิ่งกับตระกูลของเขา ความสัมพันธ์ของเนี่ยเหว่ยกับเนี่ยลี่นี้ไม่ลงรอยกันอย่างมาก หยางซิ่นค่อย ๆ หรี่ตาของนางลง ความสำคัญของเนี่ยลี่นั้นไม่ต้องสงสัยเลยว่าสูงเพียงใด ดังนั้นนางจะคอยสนับสนุนเนี่ยลี่

          

"ท่านผู้นำตระกูล เนี่ยไห่ ข้าตระหนักได้ว่ามีบางคนในที่แห่งนี้ที่มีความคิดซึ่งบางสิ่งต่อสมาคมปรุงยา นั่นหมายถึงสมาคมปรุงยาไม่จำเป็นต้องร่วมมือกับตระกูลบันทึกสวรรค์อีกต่อไปเช่นนั้นหรือ?" หยางซิ่นพ่นลมหายใจของนางและใบหน้านางก็ดูเย็นชา หลังจากที่มีอำนาจมาอย่างยาวนาน การแสดงออกซึ่งสีหน้าของนางนั้นสามารถเปลี่ยนไปได้ไม่ว่าเมื่อไหร่ที่นางต้องการ โดยตอนนี้แม้กระทั่งบรรยากาศรอบตัวก็ดูหนาวเหน็บตามไปด้วย

          

                 เนี่ยเหว่ยรีบอธิบายโดยเร็ว "ผู้อำนวยการหยาง ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น..." เขานั้นไม่กล้าลบหลู่กับสมาคมปรุงยา เขาเพียงแค่รู้สึกว่าการที่สมาคมปรุงยาได้ส่งนักสู้และร่างทรงอสูรระดับโกลด์มากมายมายังที่แห่งนี้ค่อนข้างจะแปลกไปสักเล็กน้อย ดังนั้นเขาจึงพูดออกไปเพื่อเตือนเนี่ยไห่ อย่างไรก็ตามหลังจากถูกตอกกลับมาจากเนี่ยลี่เช่นนี้ ทำให้เรื่องทั้งหมดนั้นเปลี่ยนไป 



                ถ้าสมาคมปรุงยาได้ปฏิเสธการร่วมมือกับตระกูลบันทึกสวรรค์ด้วยเรื่องนี้แล้ว เขาจะต้องกลายเป็นดั่งผู้ทำเรื่องเลวทรามภายในตระกูลเป็นแน่ ภายในใจเขานั้น เขาสาปแช่งเนี่ยลี่ไม่สิ้นสุดที่ปากโพล่งออกมาให้สถานการณ์กลับกลายเป็นเช่นนี้  อย่างไรก็ตาม การที่เนี่ยไห่ยังชื่นชมเนี่ยลี่เป็นเหตุให้เขารู้สึกหดหู่อีกเช่นกัน

          

                 หลังจากได้รู้ถึงความสัมพันธ์ของสมาคมปรุงยากับเนี่ยลี่แล้ว เนี่ยไห่นั้นจะกล้าลงโทษเนี่ยลี่ได้เช่นไร?

          


                 หลังจากนางได้กวาดสายตาไปยังเนี่ยเหว่ยแล้ว หยางซิ่นพ่นลมหายใจออกและกล่าวว่า "ข้านั้นกำลังพูดกับท่านผู้นำตระกูลเนี่ยไห่ ทำไมเจ้าถึงได้เข้ามาสอด?"

          

                     เมื่อได้ยินคำพูดของหยางซิ่น เนี่ยเหว่ยอ้าปากเขาออก หน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดง แม้ว่าเขาจะไม่รู้สึกชอบขี้หน้าหยางซิ่น เขาก็ไม่ได้พูดสิ่งใด ต้องไม่ลืมว่า เพียงคำเดียวของหยางซิ่นนั้นสามารถจะตัดสินชะตาของตระกูลบันทึกสวรรค์ได้ เขาจะกล้าโต้แย้งได้อย่างไร? การที่เป็นถึงผู้อาวุโสของตระกูลแห่งขุนนาง กำลังถูกตำหนิโดยผู้หญิงอายุราว ๆ ยี่สิบสามสิบปีและไม่สามารถพูดสิ่งใดสวนกลับไปได้ ใครก็รู้ว่ามันช่างเป็นเรื่องที่ต้องทนขมขื่นเพียงใด

          
"ข้าคาดว่านี่คงเป็นท่านอาวุโสหลักของตระกูลเนี่ย ?"  หยางซิ่นได้มองไปทางเนี่ยไห่และถามขึ้น

          

                     เมื่อได้ยินคำพูดของนางที่มีน้ำเสียงแฝงไว้บ้างซึ่งความไม่พอใจ เนี่ยไห่กล่าวอย่างรู้สึกอับอายว่า  "ถูกต้องแล้ว คำพูดของท่านอาวุโสนั้นไม่ได้หมายถึงต้องการลบหลู่ผู้อำนวยการหยาง ข้าหวังว่าผู้อำนวยการหยางสามารถให้อภัยเขาได้" เนี่ยไห่ขยิบตาไปยังเนี่ยลี่ เขาต้องการให้เนี่ยลี่ช่วยจัดการกับความโกรธของหยางซิ่น อย่างไรก็ตาม เนี่ยลี่ได้หันศีรษะไปทางอื่นโดยไม่สนใจผู้นำตระกูลอย่างเขา

          

                   การลดซึ่งศักดิ์ศรีต่อหน้าหยางซิ่นนั้นไม่เป็นไร แต่เมื่อเขาต้องเผชิญหน้ากับคนในตระกูลของเขา เขาก็ยังช่วยไม่ได้ อย่างไรก็ตามเขาทำได้เพียงแค่ยิ้มเจื่อน ๆ ออกมา เขาสังเกตได้ชัดถึงเหตุผลที่หยางซิ่นทำไมถึงได้ร่วมมือกับตระกูลบันทึกสวรรค์ทั้งหมดนั้นล้วนเป็นเพราะเนี่ยลี่

          

"ข้าเสนอว่าให้ไล่คนผู้นี้ออกจากตำแหน่ง ถ้าคนเช่นนี้ยังคงอยู่ในตำแหน่งของอาวุโสหลักภายในตระกูลบันทึกสวรรค์ เมื่อนั้นสมาคมปรุงยาจะหยุดความร่วมมือทั้งหลายกับตระกูลบันทึกสวรรค์" หยางซิ่นพูดเบา ๆ

          

                เนี่ยไห่ สูดลมหายใจลึก สิ่งที่นางหมายถึงคือต้องการให้กำจัดเนี่ยเหว่ยออกจากตำแหน่งผู้อาวุโสหลัก  สมาคมปรุงยาในตอนนี้ได้ถือชะตาของตระกูลบันทึกสวรรค์เอาไว้ ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าทำอะไรผลีผลาม สมาคมปรุงยาไม่ใช่สิ่งที่จะเล่นด้วยได้ ถ้าพวกเขาหยุดการค้าขายกับตระกูลบันทึกสวรรค์แล้ว จะมีครอบครัวจำนวนนับไม่ถ้วนข้างนอกนั้นที่จะถือโอกาสล้มล้างตระกูลบันทึกสวรรค์

          

"นับแต่นี้เป็นต้นไป เนี่ยเหว่ยนั้นไม่ได้เป็นผู้อาวุโสหลักและผู้อาวุโสผู้ควบคุมกฏของตระกูลบันทึกสวรรค์อีกต่อไป ตำแหน่งของเขานั้นจะถูกยกให้แก่ท่านอาวุโส เนี่ยเอิน!" เนี่ยไห่ประกาศอย่างเป็นทางการ

          


                     เนี่ยเหว่ยอ้าปากของเขา ต้องการพูดบางสิ่ง อย่างไรก็ตาม เขาได้มองไปทางหยางซิ่นและพรรคพวกของนาง เขาเข้าใจดีว่าไม่มีห้องให้ถกเถียงสำหรับเรื่องนี้อีกแล้ว เขาสามารถทำได้เพียงแต่กล้ำกลืนสิ่งที่เขาต้องการพูด เนี่ยเสี่ยวเฟิงและเนี่ยเสี่ยวยื่อต่างมีหน้าเป็นสีม่วงเหมือนไข่เน่า เหตุที่เขาสามารถทำตัวเช่นนี้ในตระกูลบันทึกสวรรค์ได้เป็นเพราะปู่ของพวกเขาคือผู้อาวุโสหลัก

          

                การที่สามารถกำจัดตำแหน่งของผู้อาวุโสหลักในตระกูลบันทึกสวรรค์ออกไปได้ นี่คือพลังมหาศาลของสมาคมปรุงยา

          

                  เนี่ยไห่ยังคงประกาศต่อไป "นอกจากนี้ เนี่ยหมิงจะรับตำแหน่งผู้ควบคุมค่าใช้จ่ายห้องโถงส่วนกลาง และเนี่ยไค่จะรับตำแหน่งควบคุมห้องโถงการเกษตร!"

          

               เมื่อได้ยินคำของเนี่ยไห่ เนี่ยหมิงและเนี่ยไค่ทั้งสองต่างแปลกใจ พวกเขามองไปที่เนี่ยไห่ด้วยความรู้สึกไม่อยากเชื่อ พวกเขาไม่ได้รู้สึกเช่นนี้เพียงพวกเดียว พวกที่เหลือของตระกูลต่างรู้สึกตกใจ ตำแหน่งผู้ควบคุมยุ้งฉางกลางและ ตำแหน่งผู้ควบคุมยุ้งฉางการเกษตร ตำแหน่งทั้งสองในตระกูลบันทึกสวรรค์นี้ หนึ่งนั้นเป็นผู้ควบคุมการเงิน และอีกตำแหน่งนั้นเป็นผู้ดูแลสมุนไพรที่เก็บเกี่ยวได้และผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง โดยปกติแล้ว มันเป็นตำแหน่งของลูกชายเนี่ยเหว่ยที่ได้รับมอบหมายให้ควบคุมอยู่

          

"ขอบคุณขอรับ ท่านหัวหน้าตระกูล" เนี่ยหมิงและเนี่ยไค่ต่างคุกเข่าด้วยความซาบซึ้งและพูดขึ้นมา

 

              เมื่อเห็นพ่อและลุงของเขาคุกเข่าลง เนี่ยลี่อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วของเขา

          

               เนี่ยไห่รีบโบกมือของเขาทันทีเมื่อเขาเห็นท่าทีของเนี่ยลี่ "ไม่จำเป็นต้องมากพิธีกับข้า นับจากวันนี้ไป พวกเจ้าทั้งสองไม่จำเป็นต้องคุกเข่าต่อหน้าข้าอีกต่อไป"

          

                 เนี่ยหมิง และ เนี่ยไค่ ทั้งสองต่างยืนขึ้นด้วยความสับสนว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

          

                  เนี่ยเหว่ย เนี่ยเอินและพวกที่เหลือ ดูเหมือนว่าจะปะติดปะต่อเรื่องราวได้ ตาของเนี่ยเอินส่องประกายยินดียิ่ง ในขณะที่เนี่ยเหว่ยเต็มไปด้วยความขุ่นมัว

          

               ในเมื่อทางสมาคมปรุงยาเต็มใจที่จะส่งผู้คนมาเพื่อช่วยปกป้องตระกูลบันทึกสวรรค์ของพวกเรา พวกเรานั้นรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งสำหรับเรื่องนี้ แน่นอนเลย! เนี่ยไห่สามารถมองออกว่าการที่สมาคมปรุงยาได้ทำการส่งผู้คนมาเช่นนี้เป็นเพราะว่าต้องการปกป้องเนี่ยลี่  ความสับสนภายในใจเขาเริ่มก่อตัวหนามากขึ้นเมื่อเขายิ่งคิด ทำไมสมาคมปรุงยาถึงได้อุ้มชูเนี่ยลี่ด้วยความสำคัญเช่นนี้? เขาตัดสินใจที่จะถามเนี่ยลี่หลังจากหยางซิ่นจากไปแล้ว

          

"ค่ำคืนนี้ก็ล่วงเลยมานานแล้ว ข้านั้นคงไม่รบกวนท่านอีกต่อไป" หยางซิ่นได้มองไปทางเนี่ยลี่และพูดว่า "ทุก ๆ ท่านพักผ่อนให้สบาย ข้าจะมาเยี่ยมอีกครั้งในวันพรุ่งนี้ "

          

"มันเป็นเรื่องลำบากสำหรับผู้อำนวยการหยางหรือไม่ที่จะออกไปและกลับมา ทำไมท่านไม่พักค้างคืนที่ตระกูลบันทึกสวรรค์ของข้านี้ล่ะ? ข้านั้นได้ให้คนไปเตรียมไว้ซึ่งบ้านพักอันแสนงดงามเพื่อเปิดให้แก่ท่านแล้ว" เนี่ยไห่รีบพูดอย่างรวดเร็ว พยายามทำให้นางรู้สึกดี

          

                หยางซิ่นได้นิ่งเงียบไปชั่วครู่และกล่าวว่า "ถ้าท่านพูดเช่นนั้น ข้าก็ตกลง!"

          

                  ในเมื่อนางจะมาอีกครั้งในวันพรุ่งนี้ เพื่อพูดคุยกับเนี่ยลี่ เหตุใดจึงจะไม่พักที่แห่งนี้เสียเลย

          

"เนี่ยลี่จงนำผู้อำนวยการหยางไปยังที่พักของนางให้นางพักผ่อน" เนี่ยไห่พูดกับเนี่ยลี่ "ข้าจะให้บางคนจัดเตรียมบ้านพักข้าง ๆ ผู้อำนวยการหยางเปิดให้เจ้าเข้าพัก"

          

"ขอรับ" เนี่ยลี่ก้มหัวเล็กน้อย

          

                       หยางซิ่นมองไปทางเนี่ยไห่ และคิดว่าเนี่ยไห่นั้นได้รู้ว่าแท้จริงแล้ว นางต้องการมาเพียงเพื่อพูดคุยกับเนี่ยลี่

          

                      หลังจากทำการร่ำลาเนี่ยหมิง และ เนี่ยไค่ เนี่ยลี่ได้นำผู้อำนวยการหยางไปที่บ้านพักที่เนี่ยไห่ได้จัดเตรียมไว้

          

                    เมื่อทำการมองดูที่ด้านหลังของเนี่ยลี่ เนี่ยหมิงและเนี่ยไค่ทั้งสองต่างเข้าใจ เนี่ยไห่ ได้ถอดเนี่ยเหว่ยออกจากตำแหน่ง ยกมันให้แก่ท่านอาวุโสเนี่ยเอิน และให้ตำแหน่งที่สำคัญแก่พวกเขา ทุก ๆ อย่างต้องมีบางสิ่งที่เกี่ยวข้องกับเนี่ยลี่ พวกเขาตระหนักได้ว่าความเข้าใจของพวกเขาต่อเนี่ยลี่นั้นมีเพียงน้อยนิด ในเวลานี้ เมื่อเนี่ยลี่กลับมาเขาได้เปลี่ยนไปราวฟ้ากับดินเลยทีเดียว โดยการเปลี่ยนไปอย่างมากของเนี่ยลี่นี้ เนี่ยหมิงและเนี่ยไค่ล้วนยินดีเป็นอย่างยิ่ง จบตอน...





เมนู นิยาย ล่าง

เมนู มังงะ ล่าง